En ik kook niet!

Vakantie is vrij zijn, lekker alleen, voor niemand anders dan mezelf zorgen.
Daarom ga ik graag alleen weg, niet om de vakantie, want dat ervaar ik niet zo, mijn actieradius is nog maar zo klein voor een vakantiegevoel.
Maar om het alleen zijn is vakantie fijn..
Geen prikkels, geen huishouden voor 2, niet zoveel boodschappen halen, niet op tijd een maaltijd met vlees klaar zetten.
Ongestoord kunnen lezen.

En heb ik geen enkele keer gekookt,

ondanks de (veel te) riante keuken.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | 5 reacties

Eenzaam? Hoe kom je d’r bij!

Zo, al een paar dagen heerlijk alleen.

2018-09-14- Nog even-1-heerlijk alleen

En dat is beslist niet eenzaam, ik vind het heerlijk met mezelf.

Maar die voortent stoort me. ManB vindt het niet goed als ik hem er afhaal, of alle zijflappen er afrits. Als de wind er onder komt kan alles de lucht in vliegen.  jaja, als… dan is het een luchtballon. Hij moet dan natuurlijk wel komen om me te redden, en dat is geen optie.

Gelukkig ziet hij op afstand toch niets, en ik waag alles los te maken en de luifel over te houden, lekker luchtig! Heerlijk.

2018-09-14- Nog even-2-weg met die voortent

Maar dan kan net zo goed alles er af zodat de boel de lucht niet in kan vliegen.  Wat een verrukkelijk vrij gevoel, net of je al je kleren hebt uitgetrokken nadat je ze een week lang dag en nacht hebt moeten dragen.

2018-09-14- Nog even-3-lekker vrij

Van dat niks doen kun je eindelijk van alles overdenken. En zo kom ik er tot mijn schrik achter dat er ook nog betaalt moet worden.

De rekening! Even tellen… 31 dagen, plus die vorige 7…                                                        Voor de vrijheid moet je wat overhebben.

Zo hou ik niet genoeg over tot mijn 67e! Dit tel ik nooit mee in mijn jaarlijkse begroting.

Ik zie de sluipmoordenaar al voor me.

2018-09-14-Nog even-4- sluipmoordenaar

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | 6 reacties

Het zijn net wespen!

Kamperen in september, lekker rustig?
Hier staat alles “vol” volgens mij.
En aan de andere kant van het sanitairgebouw staan ook 2, en op het eerste veld nog 3.

kamperen, rust in sept-2

En het tegenover mij liggende veld heeft geen ruimte meer vrij.

kamperen, rust in sept- en toen waren er 3

(zie hoe er eerst maar 1 stond)

Geplaatst in Uit in Eigen Land | Tags: , | 5 reacties

Motor in de lucht

Het moet niet gekker worden!
Motoren vliegen hier door de lucht.

Deze heeft er wel een klein mandje onderaan hangen, waarschijnlijk kun je daar je kwartje in gooien zodat ie nog een rondje maakt.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | 3 reacties

Intolerante Chagrijn!

Sommige mensen zijn zo verschrikkelijk intolerant.
Neem mij nou, ik ben het ergst.


Nog steeds camping perikelen.

Wegens praktische (mobiliteit) redenen sta ik langs het pad, en helemaal aan het einde voor de rust.
Het hele 2e veld, aan de andere kant van het pad, was mooi leeg.
Ik zag het al voor me, nog 3 weken in volledige afzondering en rust.
Maar…
Op een dag was het niet meer zo leeg.

Gezien het hek er omheen (voor Keffie), de schotel er op, en allemaal spullen er onder, is duidelijk dat deze de rest van het jaar wel blijven!

Dit is hun oude autootje om hun Home te verplaatsen, en ze hebben een luxe wagen met bullbar voor de boodschappen.

Het kostte me een dag dit lot van hun aanwezigheid te aanvaarden.
Ik besloot dat de afstand tussen ons groot genoeg is, en er staat een rijtje bomen tussen.
Genoeg privacy. Hield ik mezelf voor.

Maar dat zij erg veel roken laat de westenwind me telkens merken. Die gore lucht trekt natuurlijk altijd recht mijn neusgaten in!
Soms moet ik de caravanramen zelfs dichtdoen.
Waarom stikken ze niet zelf in hun rook in plaats van mij er mee lastig te vallen.
Ook mevrouw heeft het nodig op de wc anders wil het blijkbaar niet zo goed.

Over Keffie zal ik het maar niet hebben.

Een mens moet een heel groot incasseringsvermogen hebben om tussen anderen te leven.
Al die prikkels vind ik maar moeilijk te verwerken en daarom groet ik liever niet, maak geen zinloze praatjes over het weer en de schattige kefhond. Ik heb de pest aan die schattige kleine keffers!
En daarom zien velen mij als een asociaal, chagrijnig, intolerant wijf.
Ongetwijfeld ben ik dat ook, maar dat is nog geen excuus om mij lastig te vallen met lawaai en rook.

Geplaatst in Uit in Eigen Land | Tags: , , , | 9 reacties

Al die mensen!

Dat ik geen mensen-mens ben wist ik wel, maar dat ik me heel onrustig voel als er mensen dichtbij komen begreep ik pas toen er een camper naast me kwam staan.
Er was plek genoeg op de camping, geen reden om zo dichtbij te komen. Behalve misschien dat ze of graag contact wilden, of bang zijn om op een veldje alleen te staan.
Vorige keer was ik al vanwege een Fendt naar huis gegaan, maar een camper zo dichtbij is pas echt een reden om te vluchten. Net of je op een gewone camping staat, een nachtmerrie!
Voor jou niet?
Maar ik ga niet voor niets naar kleine campings en het liefst ben ik de enige kampeerder, zo kom ik pas echt tot rust en bij mezelf, dan krijg ik dat diepere gedachten ipv alleen over eten koken en de planten water geven.

Mensen, mensen… praten. En altijd lijkt het of iedereen zoveel contact (met nadruk op contact- verbindig) met elkaar heeft, en ik altijd toekijk en nergens bij kan. Zelfs niet bij mezelf. Heb ik verbinding met mensen? Bij weinigen (welgeteld maar 3) voel ik me helemaal op mijn gemak. Maar is dat hetzelfde als contact hebben? Ben ik niet zelf heel oppervlakkig?
Gek genoeg voel ik me vreselijk eenzaam tussen mensen en helemaal niet als ik alleen ben.
En dan vraag ik je: wat doe ik hier eigenlijk?

Straks ga ik maar weer naar mijn rustige plekje, die camper is vast op doorreis naar huis van een ver oord en is morgen weer weg.
De Fendters zijn al aan het inpakken.
Maar maandag is de bouwvak voorbij en dan komen vaak de oudjes nog eens langs die ook niet van andere mensen houden.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | 6 reacties

Natuurlijk bestaan

En toen ging ik geheel onverwacht toch nog “op vakantie” naar Slochteren.
Ik hou nu eenmaal van die camping, maar vooral van de mooie omgeving, je kunt er echt alle kanten op en het is overal even mooi en verrassend.
Vanwege de warmte waren alle mensen naar huis gevlucht, 7 onbewoonde caravans stonden er, en 1 bewoonde; die van mij dus.
Een voortent was gelukkig niet nodig en dat gaf meer vrijheid. Alleen een mp3 speler voor luisterboeken bij me. Zo hoorde ik alles over Bonifatius, waarom hij bij Dokkum vermoord is. Dacht altijd dat het een krachtige jonge held was, net als Grutte Pier. Wat een teleurstelling.

Moet je toch eens zien wat een prachtig uitzicht zo recht uit mijn deur!
De boer die zijn land bewerkte deed veel stof opwaaien.

Toch ging ik er ook wel eens op uit, zoals hier.
Al van verre rook ik de bedwelmende lucht van hennep. Daar ben ik dol op, en fietste langzaam om het gelukzalige gevoel in me op te nemen.
Eenmaal de bocht om begreep ik wat de lucht had doen versterken.
De Hemp Bull deed grondig zijn werk.

Als het je interesseert kun je hem hier in een filmpje goed aan het werk zien. Als ik het goed zie scheidt hij de boven en onderkant van elkaar. Wat zou ik er graag een uur met mijn neus bovenop gezeten hebben om te zien hoe het werkt.
Op dit filmpje nog beter te zien volgens mij

Er sprong een wolf uit het gewas, zo snel dat ik hem niet goed op de foto kreeg.

En zo kwam ik, vol van heerlijke gevoelens en prachtige nieuwe beelden van de hempbull aan in het Tripbos (ik lieg niet zo heet het).

Het tripgevoel werd enorm verhoogd door deze zware weg.

Of ik hallucineerde weet ik niet, maar ineens was ik in een prachtige omgeving, alsof ik terug ging in de tijd naar die enige keer dat ik (op mijn 22e ongeveer) een paddestoelentrip had genomen en de natuur vol prachtige kleuren en ruimte zat.

Maar misschien zijn alle vakantiefoto’s wel zoals deze.

De volgende avond had ik bij de baggerputten precies hetzelfde hallucinerende gevoel.

Al was ik die dag verdrietig zonder te weten waarom. Tot ik de volgende dag een krant zag liggen bij het sanitair met een datum erop.
Het was de 10e. En de 10 staat voor herdenken.
10 augustus 1975 ben ik zwaar gehavend het ouderlijk huis uit gedonderd na een zware martelnacht, door mijn zus, die er echt van leek te genieten, het venijn zit in haar stomheid, moeder en vader. Ik was alleen maar in opstand gekomen, omdat ik me niet langer wilde laten misbruiken en mishandelen. Zij lieten het maar toe, en hebben het ook later nog toegelaten.
Ik overdrijf het niet, het was verschrikkelijk, wat was ik kapot die ochtend en wat ging ik me als een geslagen hond gedragen uit angst.
En daarna wilde ik nooit meer terug en heb ik mijn vader voor de rechter gegooid en is hij veroordeeld.
Maar dan is je leven nog niet op orde, dan moet je nog leren leven, een plek krijgen want ineens heb je niets meer, en ben je nog steeds niets. Verover je plek, leer leven, maar je hebt wel positieve voorbeelden nodig, terwijl ik in kindertehuizen terecht kwam.
Nog altijd heb ik een sociaal probleem, of eigenlijk ik niet, maar anderen hebben het met mij.
Maar wat kan het me schelen, ik ben een mens geworden, heb liefde ervaren, en al kan ik niet hechten, en na Vroems overlijden niet meer geven, ik leer nog steeds, en steeds meer om voor mezelf te kiezen, al gaat dat niet samen met een huwelijk.
Dus dan maar weer even op vakantie, naar mezelf.

Ook toen er een paar dagen later donkere wolken overdreven dacht ik nog altijd onder invloed te zijn van het gelukzalige gevoel, want het verdrietige was alweer weggedreven.

Wat is alles toch prachtig als je verstoken bent van wereldnieuws, en niet steeds loze beleefdheids praatjes moet plegen.
Je leeft helemaal in het klein, wat heb je aan meer, wat heb je aan het leed van de wereld terwijl je er niets anders mee kunt dan het als gespreksonderwerp gebruiken?
Nee, dan praat ik liever over het weer.
De regen bijvoorbeeld is heel inspirerend na een droogte periode.

Daarom besloot ik me eens lekker te douchen. Want ja, dat heb ik ook in de caravan, een douchezak. Je kunt hem opwarmen in de zon, en dan moet je oppassen dat het niet te heet wordt. Heel handig voor de afwas…

Ik trok al mijn kleren uit, was toch de enige kampeerder dus aanstoot zou niemand er aan hoeven nemen. Je moet tegenwoordig zo oppassen voor mensen, ze storen zich aan de meest natuurlijke zaken.

Maar een onding is die douchezak, komt nog minder water uit dan uit de lucht!
Gelukkig had ik voor de zekerheid al een fles water klaar gezet.

En toen was het slechts een kwestie van overal grondig wassen.

Als je dat maar niet te vaak doet is het een weldaad om weer eens schoon te worden.

De volgende middag kwam er zomaar een dikke Fendt naast me staan!
Zo’n ding kost algauw zo’n 25.000 euro, afhankelijk van type. Ze hebben een aparte slaapkamer, badkamer, keuken, en woonkamer. En je hebt een sterke auto nodig om hem te trekken want hij weegt een kleine 1500 kilo.
Nou weet ik wel, een Biod was destijds ook een topmerk voor de elite, maar ik heb hem gewoon van schoonouders gekregen als afdankertje van ca 25 jaar, en is ieder jaar wel minstens 3 maanden achtereen gebruikt.

Met die Fendt naast me, voelde ik me zo klein en primitief dat ik maar gauw naar huis ben gegaan.
En daar zit ik nu weer, achter mijn laptop te niksen, ipv te genieten van mijn vrije natuurlijke bestaan.

Geplaatst in Uit in Eigen Land | Tags: , | 12 reacties