Weg van de bank

Het leven is weer in volle gang.
Van 3 weken op de bank met mijn voeten op een voetenbankje, poes en laptopkussen op schoot, naar volop aan de schoonmaak. Stof van 3 maanden lijkt het wel.

Gisteren om 7 uur in de ochtend te stoffen, zuigen en soppen, ging naar de winkel, kletste wat hier en daar, sopte het sanitair en boende de vloer.
En mijn nieren blazen zich nog op, want ik doe veel te veel met al die blije energie in me
omdat ik weer op de been ben,
weg van de bank, weg van het laptopkussen, en weg van poes.

De middagslaap werd onrustig door het verlangen naar de masseur die ik op de valreep nog geregeld had voor de avond.
En hoewel ik gisteravond doodmoe was, want de energie is nog lang niet hersteld, kon ik verrukkelijk op de massagetafel liggen.
Hij had me nog niet eerder zo ontspannen meegemaakt, zei hij, en streelde mijn gezicht.
Drie weken rust doet een mens goed.
Ik wilde niet zo alleen op die tafel liggen maar hem dichtbij me voelen, mensenwarmte, mannenwarmte.
En ik hoefde niets, helemaal niets. Alleen zijn nabijheid ervaren, zijn geur voorzichtig inademen.
Hij zorgde voor me en zijn masserende handen lieten me voelen dat hij wilde geven.
Zelfs mijn lichamelijke grenzen bewaakte hij en liet me sudderen (niet sidderen) in de lavendelolie.
Om 23 uur trok hij zachtjes de deur achter zich dicht.
En voor de zoveelste keer vraag ik me af waar ik al die goedheid, van de mensen om me heen, toch aan te danken heb.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 8 reacties

De grote verwijdering

Maatje Helpman stond om 7.15 voor de deur en bracht me naar het ziekenhuis.
In zo’n stoel op wieltjes reed hij me door de gangen, de lift in en weer door een lange gang naar het allerverste hoekje.
Alle deuren openden zich voor me en ik voelde me een prinses.
Dat veranderde toch wel een beetje toen ik op een behandeltafel mocht liggen met mijn benen in de beugels (gaan we weer!).
De prachtige assistent van mijn leeftijd smeerde met een lapje jodium tussen mijn dijen. Vervolgens dekte hij me met papier af, want de specialist zou komen en die kun je toch niet confronteren met een half ontklede vrouw met de benen wijd.
De schat.
De assistent pakte een rij-wagentje met hangzakken aan slangetjes. Ik begreep al dat ze één van die zakken gebruiken om de blaas te vullen.
Uroloog had een heel eng zwart ding in zijn hand om in de urinebuis te duwen.
Ik wilde goed kijken want dat was een vreemd apparaat, leek wel een grote spuit met wonderlijke uitstulpsels.
Het was even lastig de urinebuis in te komen want die van mij is wat gekanteld.
Het zwarte ding bevatte een buisje met camera die in me ging.
Op een beeldscherm kon ik meekijken. Gehavend rood was het hier en daar.
Al snel zag ik een slang in een krul. Dat is dus de Dubbele J katheter (krulslang tussen nieren en blaas).
Door het camerabuisje werd een trekveer met grijper geduwd en die kwam bij de krulslang en kon de assistent hem zo grijpen, vanaf beeldscherm werkend.
Het was eventjes pijnlijk maar niet veel meer dan een diepe uitademing, en niet te vergelijken met wat ik de afgelopen dagen had gevoeld toen de pijn steeds toegenomen was.
Dit bleek te komen door een ontsteking zoals ik zelf al ervoer.
Aan de antibiotica nu.
Maar ik heb al eventjes gefietst om te zien hoe dat gaat. Prima. Nog geen grote afstanden maar ik kan me weer mooi redden in de buurt.
Toch ook wel jammer want ik begon al te wennen aan het prinsessengevoel met al die leuke hulpmensen om me heen. Nu moet ik het weer allemaal zelf doen.

En dit is de krulslang die met de korte krul in de nier en de dubbele krul in de blaas zat. Voelt stugger dan ik verwacht had. Hij is maar ietsjes dunner dan een cocktailprikker

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | 15 reacties

Ranzig (18+)

Naarstig op zoek op de online tvgids naar een vermaak-avondje.
De laatste om af te strepen.
Eens zien, ranzigheid wil ik, gore ranzigheid.
Make-overs van vrouwen die eerst mooi waren.
Of mensen met enge aandoeningen zoals haar op hun schaamstreek of puntjes op de boezem, uitpuilende navels, puntneuzen of kromgroeiers.
Doe mij maar een potje vette ranzigheid in plaats van een informatieve docu of leerzame kwis.
Mensen die naakt op een eiland elkaar leren kennen tijdens een overlevingssessie.
Mensen van 370 kilo die hun bed niet meer uit kunnen en 4 kilo kip per dag nodig hebben. Lekker ranzig vet langs hun kinnen sijpelend.
Maar de gids laat het afweten.
Sexlessen van Goedeloeloe Liefjes mag om mij, het kan me niks schelen, als het maar ranst.
(Bron foto)

Maar er is niets ranzigs op tv vanavond.
Of toch… wacht, ho stop!
Reclame!

Even een bijpassend muziekje er bij ok?

Een gel voor the big O.
Er wordt een ongekend orgasme belooft.
Ze hebben namelijk ontdekt dat er door het orgasme endorfine vrijkomt, jawel, nieuws dat iedereen allang weet, het geluksstofje. Maar dan moet je wel de juiste vrijer hebben, en dat zeggen ze er niet bij.
In gedachten voel ik even tussen mijn dijen waar ik sinds 3 april, sinds de niersteeningreep en dubbele J erin, niet eens meer durf te komen.
Geen enkele dag heb ik over wilde avonturen gedroomd omdat ik niet van die gel afwist.
Zou het me echt gelukkiger maken?

Zou het niet veeleer een domper zijn omdat de confrontatie dat het diepe intense gevoel van eerder er al 6 jaar niet meer is?
En niet alleen die confrontatie, maar ook dat ik nooit meer zal voelen wat ik met Vroems had.
Wat een rotreclame ook!
En dan het “gedoe” van een orgasme moeten krijgen.
Wind mij nou maar gewoon op, zonder gerag of O-gel.

Meneer Doreks ik heb een veel gelukkiger leven,
en ben veel blijer en vrijer
sinds ik niet meer hoef te orgasmeren.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | 9 reacties

ik spuit me suf

Nog een week en dan is ManB weer terug.
Intussentijd had ik van alles willen onder spuiten met rood en zwart.
Zie mijn phicen pop toch niet op een roze bedje vastgebonden liggen.
Maar hoe hard ik ook spuit, er komt geen rood meer uit!
ARGGGGH.
Mijn hele leven ligt stil!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 4 reacties

Ik tel ze nog maar eens, mijn zegeningen

Zo onderhand krijg ik doorzitplekken,een uitgezakte buik, verslapte rugspieren en dikke benen.
Er moet iets gebeuren. Maar iedere stap die ik zet voelt alsof mijn buik er uit gesneden wordt.
Dat gesnij in mijn onderlijf valt niet mee maar erger zijn de blaaskrampen want mijn lichaam wil die slang afstoten.
En na de blaaskrampen komen de nierstuwingspijnen.
Ik moet het verdragen, nog even, want die Dubbele J zit er vast niet voor niets in. Dat rotding is een straf, en ik vraag me af waar ik dat aan verdiend heb.
Nee, dat is een echt heel foute vraag. Ik moet me afvragen wat ik er aan ga doen.
Nou zie, een hebbedingetje kopen misschien? Iets doen. Sterk zijn, niet zeuren, niet klagen, je zegeningen tellen zonder ze te vergelijken met waarom je iets als zegening telt terwijl er zoveel anderen dingen voor wegvallen.
Leuke dingen doen.
Ja, leuke dingen doen, van de bank naar de tafel, van de tafel naar het aanrecht, van het aanrecht naar de wc en van de wc naar de pc.
Leuk!
En ik vergeet echt al die bijzondere mensen niet die zomaar langskomen, want mijn deuren zijn niet op slot. En het is heerlijk als Maatje Helpman, of een leuke vrouw binnenstapt, met een bos bloemen, een stuk knutselleer, plantje of gewoon met een mooi gezicht op. Kon ik vertellen hoe waardevol deze mensen voor me zijn, dan was dit papier te klein. Ik prijs ze allemaal de hemel in, heel gek want eerder was ik niet zo complimenteus. Misschien werkt die morfine nog na waar ik bijna aan doodging.

Eens zien wat voor hebbedingetjes ze op internet voor me hebben.
Kijk… een stoelfiets. Ik hou je niet voor de gek, dit ding kocht ik, een ikeastijl bouwpakket.

Krijg nou wat, ik heb geen technisch inzicht en vriendin was alweer naar huis met die kater.
Maar het komt natuurlijk altijd wel goed, de wereld heeft meer mensen.
Nu kan ik fietsen zonder vooruit te komen, er komt een stapje bij: van de pc naar de stoelfiets maar verder veranderd er niks.
Het ding geeft wel weinig weerstand, ik trap als een gek maar voel er weinig van.
Er zit gelukkig wel een begrenzer op het trapapparaat zodat ik niet moe word, na ca 5 minuten is hij al aardig warm, terwijl ik nog niet eens aan zweten toekom moet ik alweer stoppen.
En als ie afgekoeld is mag ik nog 5 minuten met mijn armen fietsen.
Het leven lacht me alweer tegemoet.
Alweer 16 dagen voorbij. Nog maar 12 te gaan voor ik op controle mag, en dan afwachten wanneer die rioolbuis er uit mag.

Update: Dankzij de al 14 uur durende aanhoudende kramp mag ik maandag de 24e om 8 uur die rioolbuis er uit laten halen.
Dat is toch weer een zegening erbij.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | 8 reacties

Eigruwel van Nyx

Wat is de oorsprong van Pasen?
Nee in de bijbel is het niet te vinden, toen bestond het nog niet.
De christenen hebben er een eigen draai aan gegeven, terwijl het eerst Joods was, en daarvoor nog iets anders.
Maar wat is nu Pasen? Waar staat het voor?
De waarheid is deze:
In de oertijd, dat is heel lang geleden, was er een mevrouw die Nyx heette.
Zo ongeveer rond deze tijd van het jaar had Nyx een ei gelegd. Het was zo groot dat ze het Paasei noemde.
Ja, of geloof je me soms niet? Lees dan maar eens verder.
Op een dag kwamen er uit het achterdeurtje van het ei twee paasgruwels gekropen die het ei wilden stelen.

Nyx was ten zeerste verbolgen en greep de gruweltjes bij hun lurven.
De ene viel en was morsdood omdat hij nog niet volgroeid was.
De andere vond dat Nyx er erg lekker uitzag en vroeg zich af hoe hij een plan kon maken om haar in het ei te stoppen, het ei dan te verven en te verstoppen.
Maar hoe hij ook dacht, hij wist niets, want hij was nog maar net uit het ei gekropen en moest alles nog leren.


Even later sloeg Nyx ook hem dood want ze had zin in gebraden paaseigruwels.
En zo is Pasen ontstaan.

Geplaatst in Sprookjes, Uncategorized | Tags: , , , | 8 reacties

eindelijk rust

Het was een leuke week, veel aanloop, en vriendin Jetty kwam logeren.
We bakten cake met rumrozijnen en ze stofzuigde, roerde in het eten, deed de afwas en maakte me steeds aan het lachen zodat ik nogal wat pijn kreeg want van het lachen gaat de urine klotsen in het slangetje tussen blaas en nieren en dan blaas je je nieren op.
Maar geeen man was veilig gisteravond, we hebben ze allemaal afgemaakt.
Vanmorgen vertrok ze weer
met een kater.

Wat ben ik blij met de rust. Vanaf nu heb ik geen enkele afspraak meer staan. Bezoek is allemaal in de eerste week geweest.
Maar beste mensen, ik ben nog tot ongeveer half mei uit de running hoor!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 9 reacties