Respect in een pakje

Barbie heeft weer iets nieuws, gemaakt van gordijnstof en dat valt niet mee want dat rafelt gauw en is niet zo flexibel.
Het zat vol schoonheidsfoutjes toen ik het voor het eerst liet zien, maar er was genoeg animo, en vooral stimulans, om het toch wat netter te maken.
En zo lijkt het heel wat, Barbie kan als echte vrouw alleen maar respect krijgen (of is haar platte buik daarvoor teveel zichtbaar?)

Advertenties
Geplaatst in Zelfmaak mode | Tags: , , , | 10 reacties

Testosteron

Gisteren (en de dagen ervoor) was het de hele dag geknal, vuurtjes gestookt, politie erbij. Nog meer vuur, huisraad opgeruimd.
Ze hebben weer lekker veel geld in de fik gestoken n kunnen gelukzalig over hun buiken strelen.

En nu is het al de hele dag verdacht stil.
Ik vertrouw het niet, net of de testosterongooiers nog een kanon achter de hand houden.

Ik wil nog klagen anders kan ik niet aan een goed jaar beginnen, eerst de rottigheid er uit.
Komt ie:
Als ze 68 miljoen kunnen uitgeven aan vuurwerk, kan er ook wel wat extra belasting op het vuurwerk dat naar de gemeente gaat.
Weet je hoeveel vuurwerkafval er geproduceerd wordt?
ca 10 miljoen kilo. En het kost vele tonnen om alles weer netjes te krijgen. Want dat willen we toch? Een schoon en netjes Nederland? Maar dan wel dat de gemeente dat regelt.
In Den Haag bijv. kostte dat een paar jaar geleden nog anderhalve ton, en 2 weken lang was men bezig alles weer te herstellen.
Groningen doet ook niet onder voor dat bedrag.

( Met een paar buren kan ik niet goed overweg, maar moet ze nageven dat zij ieder jaar in de ochtend gezamenlijk hun reuzenbult vuurwerkafval opruimen. Daar kijk ik dan wel graag naar, want het temt mijn gemoed altijd wat jegens hen.)

Twee keer per jaar hebben we gelazer met de klok. En het is bewezen dat dat ongezond is voor onze bioklok. Hele discussies over een zomertijd.
Nimmer hoor ik dat dit ook van toepassing is bij de jaarwisseling.
Hier kun je niet voor 02.00 uur slapen vanwege de knallen. En dan sterft dat weg tot ca 4 uur. Vooral die echt harde knallen dreunen zo erg dat ik er wakker van word. De rest slaap ik wel doorheen.
Mijn bioklok moet weer een week bijkomen.
Vanmorgen werd ik dan ook wakker met bronchitis, door al die kruitdampen en mijn ontregelde bioklok.

Nou, gelukkig heb ik bar weinig lezers dus leuke discussies om tot andere inzichten te komen, of mijn geest te verruimen, zullen er niet ontstaan zodat ik weer in bed kan kruipen zonder dat ik van mening hoef te veranderen.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 9 reacties

Knijper test

Terwijl ze hier in de wijk hun geld achteloos verknallen, kreeg ik het -van mijn verjaardagsgeld bestelde- keukengerei thuis geleverd.

Andere jaren gaf ik dat geld aan ManB, het kwam toch bij zijn ouders vandaan maar sinds hij met mij getrouwd is krijgt hij nog maar de helft, en ik die andere. Beetje sneu vond ik dat.
Maar dat is dit jaar afgelopen. Ik heb ook recht op mijn helft. Hoe leuker ik het met hem krijg, hoe meer ik mijn plaats begrijp.

Bij HteD in Drenthe bakte ik onder diens leiding altijd kniepertjes, en hij maakte er meestal rollegies van, zoals de Drenthen dat noemen.
Ter nagedachtenis bak ik ze nu hier thuis. Vanmiddag miste ik hem echt, en had graag een paar kniepertjes met hem gedeeld. Om iets van die heimwee te verlichten deed ik er ook jenever in. HteD was een goede drinker.

Op internet barst het van de recepten maar voor welke moest ik kiezen?
Het werd een geheel eigen brouwsel, veel leuker.

Kniepertjes, eigen recept.
Let op, ik gebruik veel minder suiker en boter dan alle andere recepten aangeven, en dat lukt ook!
Ik zag vooral eenzelfde hoeveelheid suiker als meel. Ongelooflijk. En dan ben ik nog niet eens tegen suiker.

De eerste ging mis, toen was het deeg toch te dun. Meel toegevoegd, en het recept aangepast.

240 gr speltbloem
25 gr amandelmeel
35 gr kokosmeel
(maar je kunt natuurlijk ook gewone heel goedkope tarwemeel gebruiken, misschien dan wat meer suiker?)

180 gr suiker
¼ theelepel vanilliepoeder (of 1zakje vanille suiker)
100 gr gesmolten boter
1 ei
¼ liter water
½ glaasje jenever

Bereiding:

Boter mixen, ei er bij.
Water.
Alle andere ingrediënten.

Het beslag mag stroopdikte hebben.

Zet het (naar wens) een paar uur weg om in te dikken, als het daarna te dik geworden is verdunnen met wat water.
Ik heb de 2e helft de volgende dag gebakken. Beslag was na al die uren in de koelkast mooi dik geworden, nog een opscheplepel water erbij gedaan, en iets minder grote hoeveelheden, een gewone eetlepel vol beslag. Nu heb ik dunnere kniepertjes (zoals het hoort).
En ze smaken precies hetzelfde.

Op mijn frifri Multex:
stand 8
Invetten met boter (met een keukenpapiertje zodat je eventueel tussendoor nog wat kunt invetten).

1 grote eetlepel vol beslag op de plaat.
Dichtdrukken.

De rest spreekt hopelijk voor zich want ik schrijf vooral zo’n recept voor mezelf en een enkel creatieve keukenprins(es).
En dit is het schamele resultaat.
Heel anders dan de bolletjes die ik bij HteD maakte. Dat was veel meer werk, en zoveel vetter.
Ik hou het dit jaar hier bij.

Ohja, alweer mijn laatste footlogje voor dit jaar.
Ik wens alle mensen een goede, en vooral vuurwerkvrije, jaarwisseling zodat we niet de rotzooi, schade en letsels hoeven op te ruimen van anderen.

Mijn goede voornemen is dat ik heel veel liefde ga ontvangen komend jaar.

Geplaatst in Eten | Tags: , , | 8 reacties

Roca Patrón

Ik ben helemaal om!
Mijn hele leven alcoholvrij, nou ja, op die enkele keren na bij HteD, maar dat was voor de gezelligheid.
Nee, nu is het echt afgelopen!
Ik ga beginnen met drinken want ik heb nog nooit zoiets lekkers geproefd als gisteravond bij schoonouders.
Er werd een mooie fles op tafel gezet.
Alleen een schoonzus drinkt en dat vond ik sneu voor haar, zodat we even later met z’n tweetjes uit haar glas aan het drinken waren.
Dat was zo gezellig dat we geen van beide er een ander glas bij wilden hebben.
En nu heb ik als goede voornemen om aan de drank te gaan.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 12 reacties

Plaggenhut

Kerst, de gezellige tijd, samen met familie aan tafel.
Och, ik heb er nooit naar verlangd, nee, wel ooit, toen ik verschrikkelijk eenzaam was, niet te verwarren met alleen zijn.
Maar op een dag besloot ik dat het larie was te verlangen naar iets wat bij velen mensen helemaal niet leuk is.
En wat voor herinneringen had ik tenslotte zelf aan die vreselijke feestdagen? Altijd die angst voor agressie, want al was het soms best even gezellig, of rustig, minstens eens per dag sloeg mijn vader door zodat je bij die rustmomenten toch bang was dat het mis zou gaan, want dat duurde dan ook de rest van de dag, het was een hele toer om hem kalm te houden.
De gemaakte gezelligheid waarbij we verplicht iets moesten eten of drinken wat ik niet lustte. Waarom moest ik suiker in de thee wat ik niet lekker vond. Waarom mocht ik niet gewoon water drinken op de zaterdagavonden, ipv frisdrank met prik wat ik zo vies vond.
De kerstboom die op 1e kerstdag al naar buiten gegooid werd, en dat was voor zover ik weet ook de enige keer dat ze er een hadden. Een kerstdag dat ik de hele dag op bed moest blijven omdat ik de avond er voor geen bitter lemon wilde drinken, maar wel naar beneden om op stal te werken wat een welke afleiding was. De dieren waren betrouwbaar.

Toen ik alleen woonde realiseerde ik me al gauw dat het eigenlijk heerlijk was zo alleen, ik kon doen en laten wat ik wilde, geen stomme tv programma’s met kwissen, specials of goedkoop sentiment. Er kwam geen tv in mijn huis, dat was fijn. En ik at wat ik zelf lekker vond, zoals alle andere dagen. Geen gedoe.
Maar toen leerde ik ManB kennen. Een heel andere kant. Goede band met zijn familie, zijn moeder doet er alles aan het gezellig te maken door voor iedereen te zorgen (zorgen is iets anders dan liefde).
En ineens zat ik aan familieverplichtingen vast. De huwelijkse plicht.
Om er wat van te maken ging ik maar koken.

Seroendeng: gebakken kokos met pinda’s, is goed gelukt.

Rendang: gesudderd rundvlees smaakt verrukkelijk, ook al is het een concessie, er zit niet zoveel peper in als de familie graag wil.

Maar dat heeft ManB wel weer goedgemaakt in zijn sajor.
Heeft de hele nacht buiten gestaan en moet nog gemengd worden met kool.

Ohja, het dessert natuurlijk, echt ouderwets, ook goed gelukt.

En dit is het laatste logje over eten!
Ik kan het niet meer zien! Heb zo’n zin in een bord vol groenten zonder specerijen.
Gelukkig is deze dag toch snel weer om.
Helaas is ManB zwaar verkouden en voelt zich zo ziek dat hij thuis moet blijven.
Zit ik daar zonder hem bij schoonfamilie de huwelijkse plicht te vervullen!
Ik zeg het geloof ik ieder jaar: volgend jaar huur ik een plaggenhut om weer eens alleen te zijn.

Geplaatst in Eten | Tags: , | 14 reacties

Keuken perikelen in beeld gebracht

Na de bedperikelen van gisteren
nu ook andere perikelen.

Kentang is een bijgerechtje, en ik ben in de keuken een doe-het-zelver.
Op internet gelezen dat je een julienne snijder kunt gebruiken, ik leende 2 verschillende en kon er mooi mee testen.
En daar ging ik!
Het werd een fotoverhaal.

Geplaatst in Eten | Tags: | 7 reacties

Beddenperikelen, of bedgeheimen

Zes en een half jaar geleden kocht ik een matrair bed. Vroems had zo’n bed en ik wist dat het goed was, je ging er in liggen en voelde je gedragen. Verrukkelijk. Helaas kan ik op mijn kamer geen 2 persoons bed kwijt, en wil ik ook niet zo’n breed bed. Het werd 1 meter breed, precies genoeg om de dekens niet op de grond te zoeken midden in de nacht, maar voor de zekerheid werd er een hekje om gezet.
Maar ook matrair kan niet bij zijn oude kwaliteit blijven en maakte nieuwe modellen.
Al na een half jaar had ik er problemen mee. Winkelier zei dat het aan mij lag. En dat wil ik vaak ook geloven want ik heb altijd zoveel pijn in mijn lijf dat niks goed is. Na nog een half jaar zwoegen in bed, een nieuwe bovenlaag gekregen.
Hielp maar heel korte tijd. En ik zakte door de bodem wat ook al mijn eigen schuld was, volgens de winkelier.
Vijf jaar worstelde mijn lijf met dat verschrikkelijke bed en toen heb ik het uit elkaar gehaald, want wat was toch het probleem? Matr air, dat zegt het immers: lucht.
Het luchtmatras is geweldig degelijk. Maar de rest… allemaal goedkoop schuim er omheen dat verpulverd was op veel plaatsen.
Nee geen garantie meer want ik had het gemold.
Nou weg met die troep!

Ik besloot nooit en te nimmer meer een duur bed te kopen, het was het zoveelste waar ik na een jaar al niet meer lekker op lag.
Een luchtbed kan ook volstaan.
Dat dacht ik dus.
Maar dat valt reuze tegen.
Na een paar maanden op een luchtbed met topper geslapen te hebben joeg ik ManB uit zijn bed en die droop af naar de bank. Na een paar nachten wilde hij toch echt weer in zijn eigen bed, ik kon weer wat doen dus het probleem was weer opgelost. Dacht hij.
Maar na een nachtje in mijn luchtbed, kroop ik gewoon bij hem in bed. Opschuiven, je vrouw heeft ook recht op een stuk bed, we zijn in gemeenschap van goederen getrouwd dus de helft is ook van mij!
En dat werd weer niks, want ik kan er niet tegen als er iemand naast me ligt, en erger: hij werd verliefd.
Dus korte metten gemaakt.
Een nieuw bed gekocht.
Tegenwoordig heb je zelfs een topper nodig op een matras, dat is wel gek, want zo’n topper is 3x zo duur.
Ook lig ik meteen veel te hoog, nu ram ik natuurlijk bij het omdraaien weer tegen de schuine wand, en moet ik een opstapje hebben om in bed te komen.
En om de prijs enigszins binnen mijn budget te houden kon er geen bed van 1 meter meer af, en werd het 90 cm breed. En mijn hekje is 10cm te breed, nu kunnen de dekens er tussendoor vallen.
Maar een groter risico is dat ik zelf uit bed kan vallen.
Draai ik nou het hekje om, dan loopt het te ver door naar het hoofdeinde zodat ik moeilijker uit kan stappen.

Nou, genoeg geklaagd, tot 3 januariga ik slapen. Mij zie je niet meer.
Kan iemand even een trapje brengen om op bed te komen?

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | 8 reacties