Verslagen door de beer

De rolstoel heb ik toch maar opgegeven. Waarom zou ik er in gaan zitten terwijl ik een fijne tuin (+ stoelen) heb.
Nee, ik zag iets veel nuttigers!
Een E-scooter.
Een beetje meer vrijheid, onafhankelijkheid, en geen gezwoeg om ergens te komen, niet uitgeput op de fiets, nee, lekker op een scooter. Dat zag ik echt helemaal voor me.
Algauw vond ik deze, die past toch wel bij me?

BRON

Om ManB over te halen had ik een geweldig goede reden! Hiermee kan ik goed naar zijn ouders, met wie het nu niet meer zo goed gaat, gewoon even op de scooter springen en sjezen maar. Fluitje van een cent, en een hoop tevredenheid dat ik ook nog iets kan doen. Nou ja… iets doen, dat is maar een slap excuus want van binnen, heel eerlijk, wil ik helemaal niets voor ze doen. Daar zit een verleden achter. Maar dat zeg ik niet tegen ManB. Hopelijk kan ik hem overhalen met deze reden voor de aanschaf.
Heel goedkoop is het niet, zeg maar 5000 euro met de nodige extra’s die er voor mij bij mogen. Maar voor schoonouders hebben we dat toch wel over?

En toen kwam ManB met zijn eeuwige beren op de weg:
“Dan kun je beter maar de auto weer pakken.”
Ik: “Jamaar ik kan niet meer rijden, dat weet je toch?”
Hij: “Ken je de nieuwe bromfietsregels nog? Je moet hiermee op de rijbaan.”
Ik: “Dat leer ik gauw genoeg, even een boekje kopen.”
Hij: “Hoe lang rij je ook alweer geen auto meer?”
Ik: “Nou, precies 6 weken na Vroems overlijden, dat is 10 jaar.”
Hij: “En waarom ben je er toen mee gestopt.”

Al goed, al goed, ik weet wat hij zeggen wil.

Ik stopte omdat ik al na 10 minuten doodop werd, en het echt niet meer ging.
En al jaren gaat het vaak ook niet zo goed op de fiets. Soms val ik haast in slaap, schrik me rot van al het andere verkeer, doe “rare” dingen en weet soms niet meer hoe de weg loop of hoe ik fietsen moet.

Ik: “Moet ik dan een scootmobiel?”
Hij: “Nee, we gaan vanaf nu 2 keer in de week steppen en dan moet je later de loopfiets weer proberen.”
Ik: “Alsof ik daarmee 20 km verderop naar je ouders kan!”
Hij: “Waarom wil je daar nu ineens zo graag naar toe.”
Ik: “…”
De waarheid is hard dus ik zwijg.

Zijn beer heeft me weer verslagen.

Dit bericht werd geplaatst in Leven met lichamelijke beperking en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Verslagen door de beer

  1. Rob Alberts zegt:

    Dat de wolven weer terug in het land zijn hoor en lees ik al weer een tijdje.

    Maar van beren op de weg heb ik nog niets vernomen.

    Goed dat ManB hier meer van weet.

    Sterkte met het steppen.
    Is de loopfiets nog prima?

    Stille groet,

  2. Appelvrouw zegt:

    Rob,
    De loopfiets is in goede staat, helaas na december niet meer kunnen gebruiken.

  3. Onlangs zag ik dergelijke scooter over een bospad crossen. Ziet er toch wel te gek uit maar of ie echt bij jou past ??? 🙂

  4. Appelvrouw zegt:

    Henk, er zijn veel leuke vervoermiddelen. Maar je hebt gelijk met je twijfels. Okselkrukken zijn tot nu toe de allerbeste en meest bruikbare hulpmiddelen die ik heb gekocht.

  5. Appelvrouw zegt:

    Anoniem (voer voortaan je naam in) reageert dat er E-steps zijn met wegkeuring en betaalbaarder zijn dan deze Doohan Itank.
    Maar je ziet mij toch niet op een e step, zit lang niet zo comfortabel, en je mag niet zo hard. Wat mij betreft is het geen vergelijking en zeker geen oplossing.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s