Mijn hart maakte een slag teveel

Met windkracht 5 fietsen in Friesland.
En dan kom je dit tegen op het IJsselmeer.

Mooi om te zien hoe close jonge mensen met elkaar zijn op tafel (in deze coronatijd)

Ik ben te laat geboren! Of beter gezegd mijn lichaam is te oud om hier nog aan te beginnen.

In gedachten kan ik trouwens wel heel veel, en de adrenaline stroomde heftig door mijn lijf.
Ik sprong gewoonweg een eind omhoog.
Mijn hart maakte echt een slag teveel, of meerdere.

Zo werd het een actieve middag van 21 km fietsen in de wind en uren bij het water.

Dit bericht werd geplaatst in Uit in Eigen Land en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Mijn hart maakte een slag teveel

  1. Je zal toch echt alle zeilen bij moeten zetten wil je presteren tussen deze vliegers 🙂

  2. Echt veilig spelen die jongeren het niet in deze coronatijden… Het besef dat de besmettingscijfers ook bij jullie de pan uit swingen zal nog niet zijn geland.

  3. Matroos Beek zegt:

    De jongeren wagen de gok en geven er niet om. Erg ziek worden ze er niet van en dat ze een oudere ermee kunnen besmetten en dat dan dodelijk kan zijn, daar staan ze niet bij stil – tenzij het hun eigen oma/opa betreft.

  4. Appelvrouw zegt:

    – Henk,
    Die zeilen bijzetten lukt in mijn hoofd nog wel, maar de kapotte elleboog kan zelfs geen jampotje meer open krijgen 🙂
    Het is gewoon heerlijk om te zien hoe ze genieten van hun lichaam, zonder dat ze dat echt beseffen misschien.

    – Thomas,
    t Is erg jammer, dit is in Friesland, anderhalf uur rijden van Groningen, daar is het nog niet zo erg als hier in Gr. Maar het valt me telkens weer op dat er nogal wat mensen zijn die er lak aan hebben.
    Niet alleen jongeren.

    – Matroos Beek,
    Ik weet niet zeker of ze het als gok zien, misschien is de levensdrang zo groot, bang iets te missen, maar ook niet te vergelijken met veel ouderen die het leven al voor een groot deel geleefd hebben, die weten nu wel dat een avondje stappen en tegen anderen aanschurken niet bijster interessant meer is. Wij ouderen kennen de beperkingen die het leven je kan opleggen. Misschien berusten wij makkelijker, vooral diegenen die al ziek of gebrekkig zijn of iets ergs hebben meegemaakt.
    Misschien is het voor de jongeren niet in te voelen. Net zoals ik eerder niet begreep dat je slechter ging zien, of dat tocht op je nek niet fijn is. Nooit kon ik eerder bevatten dat ik hulpbehoevend zou worden. Het leek me zo logisch dat ik alles zelf kon blijven doen.
    Waarschijnlijk is dat een natuurlijke gedachte, want als je het kunt invoelen heb je het al meegemaakt.
    Eerlijk gezegd denk ik ook heel egoistisch: als ik maar niet ziek word. Maar ik loop wel met een mondkapje op in de winkel, bijna als enige Groninger (zo lijkt het, want ik kom bijna nergens om dat te controleren). Ik hou heel erg afstand, uit eigen belang.

  5. rokus2000 zegt:

    Ja, die mondkapjes zullen wel weggewaaid zijn. Ik weet niet wat ze denken te missen met een mondkapje en een beetje afstand. Maar wat je uitstapje betreft: wat een spektakel zeg!

  6. EJW zegt:

    Ik ben ook te oud om bij een stel jonge gasten op tafel te gaan zitten dus hou ik het gewoon bij mijn fietstochtjes met af en toe een bankje om te mijmeren.

  7. Lehti Paul zegt:

    Bij die jongens was het bankje gewoon verwijderd! Dus moesten ze wel samendrommen op tafel . Arme drommels.

  8. Appelvrouw zegt:

    – Rokus, misschien zijn ze gaan skitesurfen met die mondkapjes.

    – EJW,
    Heerlijk

    – Lethi Paul,
    Och arme, jij ziet ook alles! Nu snap ik het.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s