Dan denk ik Liefde

Goed, ik ben geen dichter, kan hooguit een niet goed lopend rijmelaartje maken.

Nog vaak ontploft mijn hart vol liefde en schreeuwt het uit: “Mijn liefste lief.”

Vandaag, de geboortedag van de man die mij heelde met zijn liefde.
Als hij 9 jaar geleden niet was overleden aan de gevolgen van galwegkanker, was hij nu 64 geworden.

Veertien februari 2011 werd de spoedprocedure euthanasie in gang gezet.

Om 12 uur had hij een gesprek met de scen-arts, de volgende dag werd hij eindelijk verlost van het leven. Een week van palliatieve sedatie ging er aan vooraf, de middelen werkten niet bij hem, hij werd alsmaar wakkerder. Het was een bijzondere week, en samen met zijn vrienden die om de beurt in de nacht bij hem waren, sommige hebben daar wonderlijke herinneringen aan, de mooiste nachten misschien wel. Als ik ze hoorde lachen sliep ik goed.
Vijftien februari had hij een bijzondere dag, en wij ook. Het was zijn laatste. En het voelde alsof dat voor mij ook zo was.

Vooral het laatste, loeizware, half jaar met Vroems zit in mijn lijf gegrift.
Je kunt nooit meer de (afgebroken) draad van je leven oppakken want die hangt slap naar beneden, wijzend naar de overledene.
Wie ooit de vraagt stelt aan een nabestaande of die de draad van zijn leven alweer heeft opgepakt heeft nog niet gerouwd, veronderstel ik.
En al ga ik verder, ik leef nu met ManB omdat Vroems ons uithuwelijkte. Liever, veel liever was ik in het oude huis blijven wonen maar het was oud, Vroems was het aan het verbouwen, het achterhuis was al gesloopt, en ik kon het niet betalen.
En heel misschien had Vroems gelijk, dat ik zou vereenzamen.

Als ik aan hem denk, aan Vroems,
dan denk ik:
Liefde
gevolgd door Dood
en Pijn in mij
die gedragen moet worden door liefde.

Dit bericht werd geplaatst in Rouw en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Dan denk ik Liefde

  1. Warm logje.
    Palliatieve sedatie moet vreselijk zijn als de middelen niet werken.
    Laat de mooie herinneringen aan Hij (met hoofdletter) niet los, zo blijft Hij levend.

  2. Gerrit zegt:

    Mooi Thomas, Hij met een hoofdletter, het is uiterst respectvol vind ik.

    Verdriet en pijn veroorzaakt door de dood van je geliefde. Als je dat kunt dragen door liefde, en de mooie herinneringen die daar uit voort komen, is dat een heel mooi iets Appelvrouw.

  3. Appelvrouw zegt:

    Thomas,
    Het was vreselijk, maar tegelijkertijd ook een heel liefdevolle tijd. Zo dichtbij iemand kun je op geen enkele manier komen. En dat blijft (hoop ik), daar hoef ik niets voor te doen.
    Tot voor kort kon ik echt putten uit die bron. Nu is het de herinnering.

    – Gerrit,
    Het is een heel proces, ik zou het nooit meer door willen maken.

    – Bentenge,
    Lief dat je reageert.

  4. Jokezelf zegt:

    Ik ben wat laat met mijn reactie, maar ach lief appeltje wat voel ik met je mee. Ik heb hetzelfde doorgemaakt als jij en ook mijn Lief zit, na bijna 4,5 jaar, nog steeds in alle vezels van mijn wezen. Ik denk dat je gelijk hebt; als je heel dicht bij iemand bent geweest, zowel bij leven als tijdens het stervensproces, blijft dat altijd bestaan. Het is de prijs van de liefde en die gaat nooit voorbij.

  5. Appelvrouw zegt:

    Joke, dankjewel voor je reactie. Mooi om te lezen hoe je het herkent. Ik moet er ook vaak aan denken hoe jij het doet. Voor jou is het korter geleden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s