Van Diever naar het Aekingerzand

Deze week heb ik diverse ingrijpende gebeurtenissen te herdenken,
waaronder de trouwdag met mijn grote lief Vroems.
Zijn euthanasieverzoek/gesprek, in 2010, en het opleven van hem waardoor dat nog een half jaar uitgesteld kon worden. Een zeer liefdevolle tijd van hoop, liefde en loslaten (en veel verdriet).

Mijn eigen rampnacht in 1975, zwaar gehavend afgevoerd uit het ouderlijk huis en er was geen weg meer terug.
Ik moest leren leven, helemaal alleen, met een voogdes, want de toekomst was begonnen waarin het verleden zijn plaats ook opeiste.
Toch kwam het nog goed met me (na 45 jaar). Geloof ik.

Maandag was een heel andere viering, een grote fietstocht met Maatje Helpman en ManB. We fietsten van Diever naar Appelscha, en terug.
Totaal 42 km.
In gedachten nam ik alle herinneringen mee naar het Aekingerzand (bij Appelscha) om vooral mezelf onderweg te koesteren. De kleine momentjes dat ik alleen kon zijn waren zo kostbaar, net als vroeger.

Het was een heel fijne middag met als afsluiting een heerlijke traktatie in restaurant het keernpunt in Diever.
(Die akelige “feeststemming” oudballige hobbelpaard hoempa-stampede muziekgek vergeet ik dan maar even als spelbreker bij het terras. Alsof stilte verboden is!)

2019-08-5-Diever Aekingerzand-5

2019-08-5-Diever Aekingerzand-1

2019-08-5-Diever Aekingerzand-2

2019-08-5-Diever Aekingerzand-3

2019-08-5-Diever Aekingerzand-4

Dit bericht werd geplaatst in Uit in Eigen Land, Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Van Diever naar het Aekingerzand

  1. De prachtige natuur waarvan je hebt genoten kunnen ze je niet meer afnemen!

  2. luuk1945 zegt:

    Afgezien dat jij stilte zeker waardeert had bij deze herinneringen zeker de stilte gepast.

  3. bentenge zegt:

    Mooie foto’s maar het landschap ziet er allemaal best wel droog uit. Herdenken is goed. Goed komen is nog beter.

  4. Gerrit. zegt:

    Fijn dat je de kleine, voor jou zou waardevolle momentjes die je alleen kon zijn hoogst waarschijnlijk dan wel in stilte hebt kunnen beleven Appelvrouw.

    Dat lawaaierig gedoe op het terras komt denk ik omdat heel veel mensen niet met stilte om kunnen gaan, heel jammer, want er komt al zoveel ongevraagde kloteherrie je gehoor, en daarmee je hersenen binnen..

  5. Lehti Paul zegt:

    Daar in Appelscha, in Oosterwolde, dook ik zelf 25 jaar geleden na rampspoed onder. Het blijft een prachtige plek. En 42 kilometer fietsen met twee mannen aan je zij? Chapeau!

  6. Mark Nankman zegt:

    Schitterend daar. Aekingerzand is een favoriet wandelterrein van me. Er je herinneringen mee naartoe nemen “om vooral mezelf onderweg te koesteren”. Precies goed gezegd.

  7. Appelvrouw zegt:

    – Thomas,
    Het is mooi tijdverdrijf

    – Luuk,
    In de natuur was het heerlijk stil, een terras is dat sowieso niet als er ook andere mensen zijn.
    De restauranteigenaar had er ook niet om gevraagd zei ze, op mijn vraag of dat echt moest.
    De hobbelpaardherriemaker bleef niet aldoor maar in de omgeving hoorde je hem nog steeds met zijn gebonk.

    – Bentenge,
    Nederland, wat zeg ik? De wereld? begint op te drogen.
    Goedkomen is het allerbeste, al denk je zo af en toe dat je nog weer verder goed gekomen bent, terwijl ik dat 20 jaar geleden ook al dacht.

    – Gerrit,
    Als je niet zelfstandig naar zon ‘mooie plek kunt moet je je momentjes grijpen.

    Ik denk ook dat veel mensen bang zijn voor stilte, net zoals ik bang ben voor lawaai, maar vaak lijkt het of ik een van de weinigen ben die zich stoort aan een muziekje in de wachtkamer, een winkelcentrum of bij iemand in de auto of als je op bezoek bent.
    Je moet al die geluiden, al die prikkels scheiden in je hoofd, diverse geluiden gewoon uitschakelen. Het is net zo belachelijk als naar een consert gaan met oordoppen in.

    – Lehti Paul,
    Je hebt ook wel het een en ander meegemaakt.
    Wie zou je ooit gaan zoeken in Oosterwolde! (ik woonde op de boerderij in Donkerbroek, ca 6 km daarvandaan).

    Ik heb het toch goed voor elkaar met 2 mannen he 🙂

    – Mark Nankmanm
    Wat leuk dat je het daar ook kent.
    Ik ben er ook vaak geweest als ik kampeerde op de natuurcamping Buitenplaats, in Langedijke. Toch heel wat keertjes daar geweest.
    Maar het werd me te druk, en te veel “ons kent ons” en je werd overal bij betrokken, dan stond er weer iemand voor je voortent te roepen of je mee deed, en dan weer kwam de eigenaresse met iemand om iets te laten zien en meteen stonden daar dan ook anderen bij, mij veel te opgedrongen allemaal.
    Maar pakweg 25 jaar geleden waren ManB en ik de enige kampeerders, en zelfs zo’n 12 jaar geleden was ik er een van de weinige, echt lekker! Een paar jaar later werd het drukker, zo druk dat het vol stond.

  8. EJW zegt:

    Mooie gelegenheid om je enerverende gebeurtenissen te overdenken. Jammer alleen dat dit restaurant ook zo nodig muziek moet draaien. Vaak ook muziek dat totaal niet bij de sfeer past. Ik vraag me af waarom geen rustige klassieke muziek als het dan toch moet. Maar wat mij betreft mag het ook gewoon stil zijn.

  9. Gerrit. zegt:

    Als mens en machine er het zwijgen toe doen, blijven er buiten een aangename stilte, vaak hele mooie geluiden over, dit voor die gene die het wil horen dan hé.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s