Telefoongeheimen

ManB en ik hebben geen geheimen voor elkaar, of nee, dat zeg ik fout. We hoeven geen geheimen voor elkaar te hebben want alles mag, nou ja, ook dat zeg ik ook fout want alles mogen klinkt wel erg onbeschaafd.
Maar kom, ik zal eens aan mijn verhaal beginnen, dan begrijp je het misschien (al heb ik de hoop opgegeven dat iemand mij ooit begrijpt, en onze relatie is voor velen helemaal onbegrijpelijk).

Omdat we geen geheimen hoeven te hebben ligt mijn telefoon gewoon op tafel, of ergens in huis waar ik er geen zicht op heb.
Net toen ManB mijn telefoon in handen had kwam er een berichtje binnen.
Voor alle duidelijkheid: hij pakt wel vaker gewoon zomaar mijn telefoon, of scheumt in mijn bakken, omdat hij nu eenmaal graag weet wat ik heb.
Verstopplekjes heeft hij dan ook altijd binnen een paar dagen ontdekt. En hij zoekt niet stiekem, doet het gewoon waar ik bij ben, niet om te zoeken, maar nieuwsgierigheid. Hij gelooft dat ik een heel boeiend leven heb.
Mijn motto is: bekijken op eigen risico. Hij hoeft mij dus niet ter verantwoording te roepen als hij iets “ontdekt”. En dat doet hij ook niet. Al plaagt hij me wel eens als hij iets vindt.
Dan kan ik wekenlang te horen krijgen dat hij zich afvraagt waarom een kruiskopschroevendraaier in de koffer van mijn elektro-speelset zit.
Een antwoord krijgt hij echter nooit op die ontdekkingen van hem.
Maar gisteren ging dat anders.
Heel anders.

Dat berichtje op de telefoon las hij aandachtig. Niets raars, al wil ik niet dat hij dat doet, maar ik ga het niet uit zijn handen grissen.
Toen keek hij me aan, iets in zijn ogen maakte me bang. Had iemand slecht nieuws gestuurd? Was er iemand erg ziek, een ongeluk gehad of misschien overleden?
“Ben jij zo boeiend? Vroeg hij met ingehouden woede. Ik begreep nog niet wat hij had gelezen. In mijn hoofd spookte allerlei gedachten wat het kon zijn.
Och nee toch… het woord boeiend maakte me alert.
Dat moest de minnaar zijn die me vorig jaar boeide. Ik wilde nooit meer een ander, nam ik me toen voor, want hij overtrof iedereen in zijn aanpak en hoe hij me aanvoelde. Ik mag dan wel eens een kletskous zijn, als het op belangrijke zaken aankomt neemt mijn lichaam alle taal over, en hij is de enige in mijn leven geweest die die taal begreep.
Zo kon hij me geboeid in mijn kern raken zonder handelingen, alleen maar met zijn ogen en toon. Was het niet een bekende uitspraak: het is de toon die de muziek maakt?

Mijn telefoon vloog door de kamer, want ManB kan heel driftig zijn. En ik wist maar niet waarom, want dat ik af en toe een minnaar had heeft hij altijd geweten, dat was geen geheim.
Hij bleef me aankijken. “Je wilde toch een telefoon voor noodgevallen?”
Dat klopt wel, het is al wel 20 jaar geleden dat dat de reden was. Maar inmiddels is er nooit meer nood en kan ik hem net zo goed voor whatsapp berichtjes gebruiken.
Hij pakte de telefoon onder de tafel vandaan. Nog steeds zei ik niets, want praten moet zin hebben.

En nu heb ik een telefoon waarmee ik alleen nog kan internetten maar dat doe ik er nooit mee vanwege het gepriegel. Ook kan hij als wekker fungeren.
Maar de simkaart is kapot, omdat ManB die doorgeknipt heeft, zonder me te vertellen van wie dat berichtje was dat hem zo boos maakte.
En hij weet ook dat ik geen nieuwe kaart kan ophalen want de winkel zit midden in het winkelcentrum in Paddepoel, en de andere aan de Waagstraat, daar kan ik niet komen omdat het te ver lopen is.
Denk nu niet dat ik boos werd op ManB, ik kan me ogenschijnlijk heel goed inhouden, wat ik denk hoef ik niet te zeggen.
De enige strijd die ik voer is doen alsof het mij niets kan schelen, en eigenlijk kan het me ook niet.
Ik dacht dat ik alle mensen nog wel kon mailen: “hey, ik ben momenteel telefonisch niet bereikbaar maar wel via mail.”
En wat dacht je? Niemand reageert want volgens mij lezen mensen hun mails niet meer.
Nu zal het zal altijd een geheim voor me blijven wat er in dat berichtje op de telefoon stond.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Telefoongeheimen

  1. Heeft hij het berichtje gewist, dan?
    Hoe dan ook: het is totaal ongepast om te neuzelen in de telefoon van een ander…

  2. bentenge zegt:

    Dat is echt wel ferm.

  3. Die simkaart spreekt dus geen boekdelen meer 😦

  4. Hans zegt:

    app maar

    Sportieve Groet, Hans

  5. Appelvrouw zegt:

    -Thomas,
    of er iets gewist is weet ik niet. kan het immers niet zien met een kapotte simkaart.
    Bij ons is het niet ongebruikelijk om elkaars telefoon en lades te besnuffelen, mij kan het niet zoveel schelen en hem ook niet. We zijn tenslotte in gemeenschap van goederen getrouwd 🙂

    -Bentenge,
    Als je een daad stelt, stel hem dan goed.
    Met ManB valt niet te sollen 🙂

    – Henk J,
    Inderdaad, helemaal niets meer. Die kaart kan ik wel laten vervangen maar daarmee heb ik geen berichtjes terug denk ik, want ik heb niets doorgelinkt met de cloud, en alleen prepaid nog uit de tijd dat je kon kiezen of je je privacy vooor 5 euro cadeau gaf, wat ik niet deed.
    Helaas moet ik bij een nieuwe simkaart wel mijn gegevens prijsgeven. Anonimiteit is afgeschaft.

    – Hans,
    — censuur toegepast–
    Ik app wel, via ManB zijn telefoon 🙂 handig he!

  6. Rob Alberts zegt:

    Jullie hebben geen gemeenschappelijke inboedel verzekering?
    Anders zou je ook nog via zijn WA-verzekering kunnen kijken of jouw bericht alsnog leesbaar te maken is?

    Je blog is weer mooi.
    Blijf doorgaan met deze vage dubbelzinnigheden ….

    Vrolijke groet,

  7. Appelvrouw zegt:

    Rob,
    zeker hebben we een gemeenschappelijke verzekering. We hebben alles samen, ik heb zelfs een autosleutel terwijl ik al jaren niet meer rij.
    Maar euh, sinds vanmorgen heb ik weer een simkaart, en berichtjes worden door doorknippen van een simkaart echter niet onleesbaar gemaakt 🙂

  8. Rob Alberts zegt:

    En nu kunnen jullie samen lachen om dat bijna verknipte berichtje ….

    Vrolijke groet,

  9. Appelvrouw zegt:

    Rob, Beslist, hij wil het nu naspelen 🙂

  10. een echt Appelvrouw verhaal

  11. Appelvrouw zegt:

    Jankrosenbrink,
    dankje, sommige mensen begrijpen dat 🙂

  12. Lehti Paul zegt:

    Wat een cliff hanger…. ik ontdekte een ander leuk mysterie op mijn telefoon. Een appje van een onbekend nummer met de vraag of ik diens buurvrouw wilde worden 😉 toen ik op de link klikte was het mysterie ontrafeld. Nu het jouwe nog.

  13. Appelvrouw zegt:

    Lehti Paul,
    Daarom is het zo fijn als mensen hun naam bij een berichtje schrijven 🙂

  14. els zegt:

    Kijk uit naar het vervolg waarin alles toch nog goed komt, net als in de kerstverhalen!

  15. Appelvrouw zegt:

    Els, Een happy end zit er hier niet in 🙂

  16. Robert Kruzdlo zegt:

    Leuk weer eens iets te lezen. Niets veranderd…, wel anders hetzelfde, het zelfde toch met een verschil blijf je Appelvrouwtje en meneer B ingeblogt. Na 3 jaar rond gezworven in Amerika terug in appelsnest.

    Groet,
    Robert Kruzdlo en Walter Joseph Zlo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s