Om te lachen

Om 8 uur waren Jetty en ik al in het ziekenhuis en hebben daar de boel een beetje leven ingeblazen.
Zij is zo iemand die met gemak een hele zaal aan het lachen krijgt, en als niemand lacht, klinkt haar schaterlach zo aanstekelijk dat zelfs de mond van een zuurpruim van oor tot oor reikt.
Je mag gerust weten dat ik uit mezelf nogal saai ben maar kan wel een beetje loskomen met anderen. En als het er op aankomt durf ik dan veel meer omdat er een beest in me huist.

Ik moest op bed liggen.
Mijn bloeddruk steeg wel tot 190/85 en mijn hartslag was te hoog voor het onderzoek. Waarden die mijn geeikte bloeddruk meter nog nooit heeft aangegeven.
Al moet ik bekennen dat ik werd beplakt en met een infuusnaald doorboord, door een aardige jonge verpleegkundige. Als Jetty me er niet op had gewezen was zijn aantrekkelijkheid me niet opgevallen, maar toen het balletje eenmaal aan het rollen was… (nou wie zegt hier wat!)

De bedoeling was dat mijn hartslag onder de 60 kwam. Doorgaans is het moeilijker hem er boven te krijgen.
Iedere keer als ik Jetty zag lag ik in een deuk, en van balorigheid probeerde ik me met mijn voeten op te hijsen aan de papegaai boven mijn bed. Want wie wil er nou als patiënt aan de kabels liggen omdat er een hartprobleem veronderstelt wordt.
En hoppa, daar steeg mijn hartslag weer tot 75 ondanks het hartklopverlagendpilletje dat ik had moeten slikken.
Jetty begreep dat de enige remedie was dat zij de zaal verliet.
En toen voelde ik me toch verschrikkelijk patiënt, en nóg meer toen ik met een rolstoel door de gang naar de ct scan werd gebracht.

De uitslag was toch wel een beetje een teleurstelling.
Jetty was helemaal uit Wolvega naar Groningen gekomen om me te steunen en ik wilde in haar armen huilen.
Maar we lachten alsof we pubers waren die een spannend avontuur hadden beleefd.

Ik heb een prachtig, gezond groot hart!

Met de armen om elkaar heen liepen we naar buiten.
En mijn bloeddruk daalde weer tot gewone waarden, zonder pilletjes.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Om te lachen

  1. bentenge zegt:

    Serieus balletje dat aan het rollen ging !

  2. Blijven in het oog houden, dat hart ! Blij dat het goed afgelopen is.

  3. Rob Alberts zegt:

    Kon je die verpleegkundige onverpakt meenemen?

    Vrolijke groet,

  4. Ben zelf ook in het bezit van een groot hart maar dat heeft niets met mijn goedmoedigheid te maken 🙂

  5. Appelvrouw zegt:

    – Bentenge,
    Sommige zaken zijn serieus 🙂

    -Thomas,
    mijn hart laat ik verder zijn gang gaan, geen overbodige toekijkende ogen.

    – Rob,
    De verpleegkundige was niet van zijn lange witte pak te ontdoen helaas.
    Ik snap nu pas waarom artsen tegenwoordig lange jassen dragen 🙂

    – Henk,
    Dat is een sporthart natuurlijk want je hart is ook een spier, aangezien jij nogal graag met halters speelt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s