Plaggenhut

Kerst, de gezellige tijd, samen met familie aan tafel.
Och, ik heb er nooit naar verlangd, nee, wel ooit, toen ik verschrikkelijk eenzaam was, niet te verwarren met alleen zijn.
Maar op een dag besloot ik dat het larie was te verlangen naar iets wat bij velen mensen helemaal niet leuk is.
En wat voor herinneringen had ik tenslotte zelf aan die vreselijke feestdagen? Altijd die angst voor agressie, want al was het soms best even gezellig, of rustig, minstens eens per dag sloeg mijn vader door zodat je bij die rustmomenten toch bang was dat het mis zou gaan, want dat duurde dan ook de rest van de dag, het was een hele toer om hem kalm te houden.
De gemaakte gezelligheid waarbij we verplicht iets moesten eten of drinken wat ik niet lustte. Waarom moest ik suiker in de thee wat ik niet lekker vond. Waarom mocht ik niet gewoon water drinken op de zaterdagavonden, ipv frisdrank met prik wat ik zo vies vond.
De kerstboom die op 1e kerstdag al naar buiten gegooid werd, en dat was voor zover ik weet ook de enige keer dat ze er een hadden. Een kerstdag dat ik de hele dag op bed moest blijven omdat ik de avond er voor geen bitter lemon wilde drinken, maar wel naar beneden om op stal te werken wat een welke afleiding was. De dieren waren betrouwbaar.

Toen ik alleen woonde realiseerde ik me al gauw dat het eigenlijk heerlijk was zo alleen, ik kon doen en laten wat ik wilde, geen stomme tv programma’s met kwissen, specials of goedkoop sentiment. Er kwam geen tv in mijn huis, dat was fijn. En ik at wat ik zelf lekker vond, zoals alle andere dagen. Geen gedoe.
Maar toen leerde ik ManB kennen. Een heel andere kant. Goede band met zijn familie, zijn moeder doet er alles aan het gezellig te maken door voor iedereen te zorgen (zorgen is iets anders dan liefde).
En ineens zat ik aan familieverplichtingen vast. De huwelijkse plicht.
Om er wat van te maken ging ik maar koken.

Seroendeng: gebakken kokos met pinda’s, is goed gelukt.

Rendang: gesudderd rundvlees smaakt verrukkelijk, ook al is het een concessie, er zit niet zoveel peper in als de familie graag wil.

Maar dat heeft ManB wel weer goedgemaakt in zijn sajor.
Heeft de hele nacht buiten gestaan en moet nog gemengd worden met kool.

Ohja, het dessert natuurlijk, echt ouderwets, ook goed gelukt.

En dit is het laatste logje over eten!
Ik kan het niet meer zien! Heb zo’n zin in een bord vol groenten zonder specerijen.
Gelukkig is deze dag toch snel weer om.
Helaas is ManB zwaar verkouden en voelt zich zo ziek dat hij thuis moet blijven.
Zit ik daar zonder hem bij schoonfamilie de huwelijkse plicht te vervullen!
Ik zeg het geloof ik ieder jaar: volgend jaar huur ik een plaggenhut om weer eens alleen te zijn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Eten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op Plaggenhut

  1. Groot gelijk. Als je gevonden hebt waar je die kunt huren laat me iets weten aub.

  2. Appelvrouw zegt:

    Thomas, zal ik doen. In ieder geval in Drenthe maar voor je het weet zit het daar dan met kerst ook vol met bloggers

  3. bentenge zegt:

    Nu probeer ik me dus een plaggenhut voor te stellen vol met bloggers. Ook geen idee of dat leuk zou zijn. Tenzij het een verwarmde (sauna)versie is en we er allemaal bijzitten zoals “me, myself and … naked”. Dat zou nog eens ene interessante kerstcase kunnen zijn. Hmmmm.
    Even meegeven dat ik op dit moment niet echt zin heb in een ouderwets dessert 🙂

  4. Appelvrouw zegt:

    Bentenge,
    Ik doe mee hoor, sauna in “ons zelf”,
    maar ik zeg er wel bij dat ik een gluurder ben.

    Van dat dessert neem ik je dit keer niet kwalijk, hoe minder er van gegeten wordt, hoe mooier het wordt.

  5. bentenge zegt:

    Ach, gluren mag, dat vind ik niet grensoverschrijdend 🙂 Geen idee of je de ik-laat-je-me-even-begluren-tip doorhad 😉

  6. Het water loopt me in de mond bij deze gerechten maar dat ouderwetse dessert vindt ik maar niks. Kerst ? ik heb er nog steeds helemaal niets mee. Heeft ook met de kindertijd te maken. stel je voor dat kleine Henkie op zondag 2x per dag naar de kerk moet. En stel je dan eens eerste kerstdag voor op maandag … en weer 2x naar de kerk. En owww ja .. op tweede kerstdag is er nog een kerkdienst. Vandaag ga ik eten met de kinderen en kleinkinderen. Echt gezelliger dan een kerkdienst https://www.youtube.com/watch?v=aQ7-RlTf6pY&index=72&list=PL9C8nap9BIXKVVvJswr7W0WqwEZnxndac

  7. Appelvrouw zegt:

    Henk,
    Als ik denk aan de Veluwe waar ik vandaan kom, en je na 2 uur kerkdienst zeker wist dat je voor altijd verdoemd was, dan kan ik me voorstellen dat kleine Henkie blij is dat ie toch groot geworden is en zelf kan weten wat hij doet.

  8. Jokezelf zegt:

    Ik hoop dat het allemaal toch nog een klein beetje mee valt. Aan het eten zal het in ieder geval niet liggen. En beterschap voor ManB

  9. reinejragolo zegt:

    Na de nachtmis geniet ik van een glaasje gluehwein achter in de kerk.

  10. Appelvrouw zegt:

    Joke, dankje.
    Het viel wel mee, eten viel in zeer goede buiken. En ik was op de fiets daarheen gereden, 17 km, met fietstassen vol bakken eten. Dat moest iedereen horen, zelfs mensen uit Australie die even belden.

    – Reine,
    Ik heb met (ook aangetrouwde) schoonzus heerlijk zitten pimpelen na de maaltijd. Ik had echter aan 3 slokjes genoeg maar daar heb ik net zo lang over gedaan als zij over 3 glaasjes.

  11. Lucia Doze zegt:

    gossie, ik lustte ook geen thee met suiker. Ik kwam rond mij 12e achter die dingen, geen spinazie met zout (of ala creme, mijn vader werkte bij iglo en dan was dat goedkoop). kruidenthee zonder suiker en vers gekookte groente, en niet van die bloemige aardappelen, wat een bevrijding was dat!
    Met kerst vlogen bij ons de bierflessen in het rond. niet letterlijk, alleen achter het huis. De ruzie was compleet en wij moesten maar naar bed. De buurvrouw heet nog wat tomatensoep voor ons gemaakt. Die herinnering heeft mijn kerstleven lang gedomineerd. Mijn ouders zijn uiteindelijk gescheiden (goddank), maar ik was nooit welkom met kerst. Ze hadden het te druk…
    gek genoeg is dat nu niet meer zo, er was een keerpunt, maar ik kan het nu zo niet aanwijzen. Het eten was na mijn jeugd nooit meer een probleem, de herinneringen wel. Maar at gaat nu dus ook wel weer. Is toch mooi. Maar god wat heb ik veel pijn gehad.

  12. Appelvrouw zegt:

    Lucia,
    Dat zit in je hele systeem, die laatste verzuchtende zin straalt het nog steeds uit.
    Misschien gaat het beter, maar het is wel een uitstulpsel in je ziel, je hoeft er maar even tegenaan te komen en het doet weer pijn.

  13. Lehti Paul zegt:

    Rendang, rendang… ik wil óók…. al was het alleen maar om de naam. 😉

  14. Appelvrouw zegt:

    Lehti Paul,

    Als ik jarig ben kook ik het en nodig je uit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s