hier sta ik

Het begon al met tegenzin. Wie heeft er nou zin om te gaan kamperen, vraag ik me ieder jaar weer af.
Weken zoeken naar een leuke camping, leuk is heel persoonlijk, want waar ik meestal sta willen de meeste mensen niet komen.
Zoals hier. Een camping met 5 plaatsen.
Heerlijke ruime plaatsen! Op veel andere campings zouden op deze oppervlakte wel 20 plaatsen staan.

Toen ik zaterdag kwam was het middelste plekje nog vrij waar ManB de caravan voor me stalde en vroeg of hij nog wat kon doen.
“Nee hoor. Dit moet ik zelf verder doen.”
En hij vertrok.
Fijne vakantie.

Tot mijn grote schrik barstte het van de muizenkeutels in de caravan. En in de hoge kastjes had de muis op het linnengoed gepiest. Gelukkig had ik het meeste ingepakt maar dat wat niet ingepakt was was meteen goor en stonk. Mijn topmatrasje helaas ook, gelukkig lag daar van alles op zodat het er alleen aan het voeteneind wat vies geworden is.
Alles er uit, alles soppen, matras met chloor gesopt en in de zon laten drogen. De bank kussens net zo. Wat een smerige troep zo’n muis! Gelukkig niks kapot gevreten. Misschien is een latex topmatrasje niet interessant voor ze. Hoofdkussen en dekbed laat ik nooit in de caravan overwinteren.
En nu alsmaar alles besprenkelen met lavendelolie.

Ik verrekte al van de pijn en dat werd door het schoonmaken niet minder. Maar ik kon niet stoppen en de volgende dag verder gaan. Alles moest schoon.

ManB was maar krapaan weg toen er een meneer naar me toekwam en zijn hand uitstak: “ik ben man van de x. Mooi plekje hier he.”
Daar gaan we… dacht ik nog, hier kom ik nooit meer vanaf, iedere dag een praatje over het weer, en de leuke camping en waar ze allemaal geweest zijn, maar dat ze hier voortaan blijven, het hele seizoen, al 10 jaar.
Ik moet afstand houden. Dit wil ik niet. Niet van die vervelende praatjes waarbij je te lang moet staan en die niets opleveren wat mij een goed gevoel geeft.

Het uitzicht is formidabel!
Dit is aan de achterkant, uitzicht op de sloot.

En dit vanaf de keuken, uitzicht op de vouwcaravan naast me, bijna een zoekplaatje want ik zie hem nauwelijks tussen de afscheiding door. En er zit ook niemand in.

Uiteindelijk vond ik snel de manier om afstand te houden want de plekken staan ver genoeg van het looppad en ik ging met mijn rug naar het pad zitten. Ik ben niet geschikt voor het sociale leven, ik ben geen mensenmens, ik functioneer niet, ben bang overlast te bezorgen, schaam me om me goed te bewegen, weet niet hoe ik me vrij moet voelen. Erger me aan lawaaischoppers, een luid zingende opa’s of voetballende kinderen die in mijn territorium komen. Dat de bron bij vroeger ligt weet ik wel. Heb nooit geleerd mijn plek te mogen hebben, op te eisen tussen anderen. Waar de vrijheid van anderen begint eindigt die van mij.

Helemaal mooi is het om door het grote raam te kijken bij mijn bed. Dat kijkt wel uit op het looppad, waar alleen de 2 verste mensen wel 22 keer per dag langs lopen omdat ze geen watervoorraadje opslaan. Maar ook het raam geeft ook uitzicht op het prachtige weiland.

Donderdagavond was ik nog altijd niet in vakantiestemming, al vraag ik me af wat dat is.
Tot op heden is het voor mij meestal afzien en veel ongemak.
En dan al die dagen bij de caravan omdat het lichaam nergens heen wil.
Wat is dan vakantie voor jou? Vroeg iemand me.
De omgeving verkennen, leuke fietstochten maken. En het allerliefst zou ik survivaltochten houden. Maar dan wel met een gezond lichaam en vooral fit en niet alsmaar zo verschrikkelijk slaperig of die nare pijn.

Er is 1 douche en wc voor de dames, en 1 voor de heren. En er is een vuilwater stortkoker waar ik niet bij kan. Je kunt bij een aanrecht in een hok de afwas doen en ondertussen praten met je “buurvrouw” die er dan niet bij kan omdat er maar 1 wastafel is.
En je kunt er de was doen, er is geen centrifuge, en er is geen enkele speelvoorziening dus ik kan niet op de wip en moet gymmen in de voortent.

Wat er wel is, is prachtig vrij uitzicht op een met uitsterven bedreigde gehoornde zandkoe.
Tenminste, ik dacht dat het een koe was, tot ik met de verrekijker eens goed bekeek wat hij tussen zijn benen had (want zo ben ik).
En toen zag ik een dikke zak hangen zonder spenen.

Dat alles zou niet zo erg zijn, ieder stadsmens kan zich wel vergissen. Maar ik kom van een boerderij!

Nou niet meteen bang zijn, deze stier is een watje. Hij doet niks! Net zoals die reu vanmiddag in Wolvega die met zijn neus onder mijn rok snoof en niet meer door zijn baas weg te slaan was.
Maar dat is een ander verhaal.

Vanavond trof mij bij terugkomst het gelukkigste moment van de week!
Iedereen is weg, ik ben nu heerlijk alleen.
En gezien de weersvoorspelling verwacht ik dat de komende week ook te blijven want die twee naast me zijn pensionadas en komen maar af en toe.
Ik kan dus eindelijk beginnen aan een vakantie.

Ik heb mijn internetbundel voor 1 maand al opgemaakt in 1 week aan de buienradar en de routeplanner en appjes.
Maar nu iedereen hier weg is, en ik alleen, heb ik ook geen internet meer nodig. Dus ik koop vast en zeker geen nieuwe bundel…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit in Eigen Land en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op hier sta ik

  1. Lucia Doze zegt:

    nouhou, dat vind ik dan wel weer jammer (dat je tegoed op is)! Heb je wel gezien dat die prachtige zandstier tussen staart en wervelkolom ongeveer 3 opstaande dingetjes heeft! Fantastisch! Skip het sociale deel, behalve de vrienden die je op wil zoeken en geniet van dit soort dingen. Helemaal, echt helemaal niks mis mee 🙂 Hoe meer je jezelf bent hoe meer je er kan zijn voor een ander. Een andere volgorde is er niet (sprak ik, haha), maar dit is dus vakantie. Vrij zijn van wat druk geeft. Gegroet :),
    Luus

  2. Vreselijk hé, zo’n camping waar zomaar iemand je komt begroeten terwijl je zo zoekende bent naar een beetje privacy. Veel sterkte daar met de kruizensnuffelaars en de stieren

  3. Henk Bossema zegt:

    Weer een heel rustige camping voor Appelvrouw. Net als vorige keer ergens bij Kropswolde?
    Neenee, ik verstoor je rust echt niet 🙂 Ik hoop voor je dat het rustig blijft.
    Sommige mensen zijn doodsbang voor stilte en in plaats van gewoon zachtjes praten, schreeuwen ze de hele tijd naar elkaar. Zulke buren had ik vroeger op een camping ook wel eens. Voor mij ook een reden om te verkassen. Maar dan blijf je aan de gang en is slecht weer soms een verlossing.
    Voor jou hoop ik dat je mooi weer houdt en vooral de rust en afzondering. Hoewel, een ondeugende onderzoekende ridder zou je volgens mij ook wel op prijs stellen. 😉

  4. Appelvrouw zegt:

    – Henk J,
    Het valt meestal wel mee op die minicampings of van Staatsbosbeheer waar ik de voorkeur aan geef. Maar ook daar (en hier) kun je het treffen.
    Maar ooit was het echt erg op een camping van Staatsbosbeheer, die vrouw wilde zo gezellig iedereen met elkaar verbinden. Dan stond ze voor mijn “deur” te roepen, en had ze iemand anders bij zich, zomaar een praatje. Dat was de laatste keer, want ik ben er vaak geweest maar voorheen was ze nog getrouwd en toen had ze nog niet zoveel behoefde aan verbinden.
    Toen ik eens met popjes in het bos achter mijn caravan bezig was kwam ze meteen kijken en liet het ook aan anderen zien. GRRRRR
    Waar ik nu sta houdt de campingeigenaar keurige afstand tot mij, hij komt alleen langs om het gras te maaien, en niet voor een praatje.

    – Henk B,
    Kropswolde is denk ik alweer 3 jaar geleden. Waar ik ook een muis op bezoek kreeg maar die heeft tenminste niet gekampeerd! Die verdronk in de vuilwateremmer.
    Ik kampeer nu in een ander land, zoals ik geloof ik al in mijn vorige stuk schreef: in Friesland. Waarschijnlijk nog op fietsafstand van de boerderij waar ik groot werd.
    Vlakbij waar Vroems woonde en we zijn laatste nare tijd doormaakte voordat hij stierf. Hier liggen heel wat sporen van mijn fietsbanden.
    Ook zit ik dichtbij vriendin Wokke, en Jetty.

    Ik verwacht dat de meeste mensen hier wel rustig zijn, omdat de omgeving dat ook is, en er geen voorzieningen zijn. Maar als je 2 families naast elkaar hebt staan dan is het gauw gedaan met de rust. Mensen worden luidruchtiger. Net als Merels in de stad luider fluiten dan op het platteland.
    Mijn nadeel is dat een grote caravan heb, en ook nog eens een voortent, en mezelf niet zomaar kan verkassen. Gelukkig nu niet nodig. En aankomende week zal het ook wel rustig blijven, al was het maar omdat ik er hier ben!
    Waar ik precies sta vertel ik natuurlijk niet want voor je het weet komen er bloggers met hun tentjes. Of mannen die niet aan vakantie denken maar aan iets waar ik niks aan heb.

    Was dat nou een prachtige ridder met onderzoekende ondeugden, tja…
    Mijn fantasie slaat direct op hol!
    Maar het moet die van hem zijn die op hol slaat

  5. Blewbird zegt:

    Ha, heerlijk! Ieder zijn/haar eigen invulling van vakantie. Veel plezier! Ik ben ook nogal ‘op mijzelf’ en niet geschikt voor groepen.

  6. bentenge zegt:

    Het niets zonde rmensen kan zo zalig zijn. Net een week Bretagne in een huis een eindje weg van de “wereld”. Zalig stil en rustig.

  7. Gerrit zegt:

    Mensen zijn soms vreemde, eigenzinnige en daardoor af en toe zomaar leuke dieren, maar helaas, veel te vaak zijn het gewone kuddedieren. Ik vindt het in dit geval dan ook vreemd dat je de enige lijkt te zijn die op de voor hem/haar juiste camping staat Appelmevrouw. Ik wens je vanharte een week toe waar je in alle rust je eigen, zo gewenste plek mag hebben.

    Ps, je kunt een stier (zeker ook op deze foto) ook nog aan iets anders herkennen hoor. 🙂 Groet uit de mooie omgeving van G, En heb het goed zonder muizen daar he.. 🙂

  8. Jokezelf zegt:

    Appelvrouw, ik vind je heel moedig, ook al vanwege dat doorzetten bij het schoonmaken. Ik ha der waarschijnlijk na een halfuur al de brui aan gegeven; kom me maar weer ophalen. Ik hoop dat je het fijn gaat krijgen op die natuurcamping!

  9. Appelvrouw zegt:

    Lucia,
    Ik snap niet waarom jij steeds gemodereerd moet worden want ik sta je steeds toe te reageren.
    3 opstaande dingen zie ik alleen bovenop de straart, maar dat is de haarcoupemode momenteel.

    Ik heb een nieuwe bundel maar ga geen foto’s meer appen :-), geen buienradar, en geen fotoblogs ed. bekijken.
    En hou het wat rustiger dan vorige week.

    Wat vakantie is zal wel persoonlijke ervaring zijn. Het feit dat er zoveel overvolle campings zijn betekent dat veel mensen juist houden van al die drukte om zich heen.
    Dat denk ik tenminste.
    Of je moet opgegroeid zijn tussen veel mensen en veel beweging dat je je er je eigen ruimte in kunt maken.
    Voor mij zijn het veel te veel prikkels.

    -Blewbird,
    Volgens mij zijn er wel veel bloggers op zichzelf 🙂
    Jij zoekt het op het strand, kan me daar wel wat bij voorstellen.
    Ruim en zonder verplichting doorlopen.

    – Bentenge,
    Dat klinkt verrukkelijk, in een huisje ver weg.

    – Gerrit,
    Dat zeg je pakkend, leuke dieren maar vaker kuddedieren.
    En die kuddedieren zijn zo verschrikkelijk!
    Vreemd dat ik als enige op de juiste camping sta?
    Nee hoor, ik sta wel vaker als enige campeerder.
    Denk dat mensen deze kleine en weinig comfort biedende campings alleen als doorgang gebruiken.
    Misschien dat de andere rustzoekers wel een ver land kiezen waar de rust nog echt rust is.

    Vertel eens waaraan je een stier nog meer kunt herkennen! Ik weet dat niet. Vroeger liep er een bij de buren in de wei, maar die zagen we zelden. Ik weet alleen dat ze een harige “navel” hadden.
    Dat zie ik bij deze stier hier niet.
    Leer mij jouw wijsheid kennen.

    – Joke,
    Weggaan zou falen zijn, een afgang, en schoonmaken moest hou dan ook toch gebeuren. Bij huis kan ik de caravan niet kwijt, dus dit was de enige optie.
    Het is heerlijk zo alleen, als ik naar de douche of wc step hoef ik niet bang te zijn dat ik op mijn beurt moet wachten. Als ik buiten zit te ontbijten hoef ik niet gestoord te worden met”goede morgen, lekker weertje he.” Ik kijk naar de koeien de kwikstaarten en de stier.

  10. reinejragolo zegt:

    Heb je ook nog een andere foto van het rund waarbij je spenen kunt zien?

  11. Henk Bossema zegt:

    Dan wens ik je op het juiste tijdstip een onderzoekende ridder met een fantasie die op hol slaat en aansluiting met jouw fantasie zoekt én tot stand brengt. Gedeelde fantasie is fantastisch. 😉

  12. Appelvrouw zegt:

    Reine,
    Bij dit rund zitten er echt geen spenen! Dat moet je op mijn woord geloven. Alleen maar een hangding. Misschien is het een hermafrodiet.

    – Henk,
    Aoch, gedeelde fantasie! Geen man heeft zoveel fantasie als ik, of in ieder geval snapt geen man iets van mijn voorkeuren. En ik niet van die van hun

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s