De grote verwijdering

Maatje Helpman stond om 7.15 voor de deur en bracht me naar het ziekenhuis.
In zo’n stoel op wieltjes reed hij me door de gangen, de lift in en weer door een lange gang naar het allerverste hoekje.
Alle deuren openden zich voor me en ik voelde me een prinses.
Dat veranderde toch wel een beetje toen ik op een behandeltafel mocht liggen met mijn benen in de beugels (gaan we weer!).
De prachtige assistent van mijn leeftijd smeerde met een lapje jodium tussen mijn dijen. Vervolgens dekte hij me met papier af, want de specialist zou komen en die kun je toch niet confronteren met een half ontklede vrouw met de benen wijd.
De schat.
De assistent pakte een rij-wagentje met hangzakken aan slangetjes. Ik begreep al dat ze één van die zakken gebruiken om de blaas te vullen.
Uroloog had een heel eng zwart ding in zijn hand om in de urinebuis te duwen.
Ik wilde goed kijken want dat was een vreemd apparaat, leek wel een grote spuit met wonderlijke uitstulpsels.
Het was even lastig de urinebuis in te komen want die van mij is wat gekanteld.
Het zwarte ding bevatte een buisje met camera die in me ging.
Op een beeldscherm kon ik meekijken. Gehavend rood was het hier en daar.
Al snel zag ik een slang in een krul. Dat is dus de Dubbele J katheter (krulslang tussen nieren en blaas).
Door het camerabuisje werd een trekveer met grijper geduwd en die kwam bij de krulslang en kon de assistent hem zo grijpen, vanaf beeldscherm werkend.
Het was eventjes pijnlijk maar niet veel meer dan een diepe uitademing, en niet te vergelijken met wat ik de afgelopen dagen had gevoeld toen de pijn steeds toegenomen was.
Dit bleek te komen door een ontsteking zoals ik zelf al ervoer.
Aan de antibiotica nu.
Maar ik heb al eventjes gefietst om te zien hoe dat gaat. Prima. Nog geen grote afstanden maar ik kan me weer mooi redden in de buurt.
Toch ook wel jammer want ik begon al te wennen aan het prinsessengevoel met al die leuke hulpmensen om me heen. Nu moet ik het weer allemaal zelf doen.

En dit is de krulslang die met de korte krul in de nier en de dubbele krul in de blaas zat. Voelt stugger dan ik verwacht had. Hij is maar ietsjes dunner dan een cocktailprikker

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

15 reacties op De grote verwijdering

  1. Rob Alberts zegt:

    Het zijn dus zeker geen edelstenen waar jij mee rondloopt.
    Vervelend die rotdingen voor jou.
    Hopelijk werkt de antibiotica snel.

    Bemoedigende groet,

  2. Appelvrouw zegt:

    – Rob,
    Maar soms moest ik lachen als ik zoveel pijn had, dan probeerde ik mezelf als buitenstaander te bekijken, want dat gekreun en ge-au dat maakte me onzeker, of ik niet een aansteller ben, veel te kleinzerig misschien. En dan moest ik er om lachen.
    Gelukkig was (en ben) ik alleen thuis.
    Heb nog steeds een goed humeur hoor, dankje.
    Het enige risico is dat de stent er niet lang genoeg ingezeten heeft en er nog steeds verstopping in de nier of urineweg kan ontstaan door gruisvorming. Maar ik kon hem er niet meer inhebben.

  3. Hé bah verschrikkelijk. Daar lig je dan wijdbeens terwijl iedereen een kijkje in je pan met speklappen neemt. Lijkt me zo vernederend maar je hebt geen keus hé. Gelukkig is die slang eruit en kan je verder herstellen.

  4. Appelvrouw zegt:

    – Aad,
    ik heb nog niets gedaan.

    – Henk J,
    Vrouwen hebben dat soort onderzoeken wel eens vaker. Maar ik gelukkig heel sporadisch.
    Je leert dan wel om jezelf los te maken van dat deel, dat hoort er gewoon even niet bij, of je hoort er zelf niet bij, het gaat om je pan met speklappen, niet om jou. En ik probeer me te verplaatsen in die dokter, die wil mijn speklappen niet zien want daar is hij geen uroloog voor geworden, die wil naar binnen met een kijkertje en dan op een beeldscherm zien wat er te beleven valt.
    Bovendien… ik ben enigszins kinky-soft sm gericht dus die beugels… en een afstandelijk correcte specialist, en vernederen, och… dat is weer goed voor de ranzigheid in mijn hoofd.

  5. reinejragolo zegt:

    Ga je nu deze serie blaasperikelen afsluiten met een dagelijks biertje tegen nierstenen?

  6. Appelvrouw zegt:

    Nou nee, Reine, de dokter heeft me alcohol verboden, dat is slecht voor mijn nieren (en mijn algehele welzijn). Ik vaar beter op water.

  7. Rebbeltje zegt:

    Hopelijk ben je snel van de pijn af…en ja die stoel kennen we allemaal
    Dan ben je niet op je best 😉
    Sterkte

  8. Veel beterschap!

  9. Appelvrouw zegt:

    – Rebbeltje,
    Dat er mensen zijn die daar vrijwillig in willen zitten heb ik al nooit begrepen.
    Ik ga zien hoe het verbeteren zal gaan.

    – Verhaallichtjes,
    Dankjewel.

  10. reinejragolo zegt:

    Nou dan drink ik wel in m’n eentje een pint op je gezondheid.

  11. Appelvrouw zegt:

    Reine, dat zal je ook wel smaken. Dan neem ik er n kopje artisjokthee bij.

  12. EJW zegt:

    ”Éen trekveer met grijper.” en dan de rest nog. Kan me voorstellen dat prinsesje spelen even leuk is, maar dat je toch liever een Appelvrouw bent zonder die ellende

  13. Appelvrouw zegt:

    EJW,
    Ik leg me tegenwoordig heel makkelijk neer bij de situatie.
    Maar vandaag ben ik behoorlijk op drift om de enige echte Appelvrouw weer tegen te komen.
    Gelukkig heb ik de bank met laptopkussen nog niet opgeruimd.

  14. EJW zegt:

    Goed bezig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s