Dom

Het helpt niets als ik afstand probeer te houden en haar een hand geef. Ze komt desondanks naar me toe om me te luchtzoenen zonder enige warmte en ik onderga het met tegenzin zonder terug te zoenen. Al jaren gaat dat zo, maar mijn afweersignalen zijn niet sterk genoeg.
We mogen elkaar niet, schoonzus Madamam en ik, ze is tenslotte wel een afstammeling van schoonmoeder met dezelfde irritante genen.
Omdat ik mijn irritatie over haar hyperdrukte en drammerige betutteling laat merken ligt het aan mij dat de sfeer soms gespannen is.
Ook heb ik niet zoveel te vertellen, terwijl zij uur na uur het hoogste woord heeft waardoor ik zwijg en vooral in mezelf terug trek. Als mensen veel praten zit er niets anders op om ze of keihard in de rede vallen met een eigen interessant onderwerp, of te zwijgen.
Omdat ik niets interessants te vertellen heb vlucht ik in mijn eigen wereldje waar mensen leuke dingen doen met elkaar, samen, en niet ieder voor zich zijn ei leggen in de groep.
Madamams’ man probeert me er bij te betrekken, met vragen naar wat voor tvprogramma’s ik kijk.
Omdat ik niet graag tv kijk en niet eens weet hoe dat ding aan moet omdat ManB allerlei zappers en knopjes heeft en dat toch steeds weer verandert heb ik er geen interesse voor ontwikkelt. Maar er is toch wel iets wat ik volg? Nee, noodgedwongen het journaal.
Over politiek praat ik niet. Reizen doe ik niet, het buitenland ken ik niet.
Ook vreemd dat ik geen films ken of namen van acteurs.
Hij vertelt over Tinder, en Bamboo en ik weet niet wat het is, hij vertelt over nog wel 10 dingen waar ik nog nooit van gehoord heb en ik kan er niet over meepraten.
Het lukt me niet op gang te komen, ik ben nooit een gezelligheidsprater geweest, op feestjes ben ik geen gangmaker, vaak zelfs geen meedoener.
Ik voel dom en heel onwetend. Door mij is het veel minder gezellig omdat ik niet meedoe.
Zelfs als hij vraagt of ik een huisdier heb en dat zo ongeveer het laatste onderwerp is wat hij aankaart, kan ik daar niet over meepraten.
Zij hebben het nog een tijdje over hoe leuk een hond is.
Ik zie de dikke hondendrollen voor mijn deur die al beschimmelen met dit weer en de mensen die door hun hond worden meegesleurd aan de lijn en “hier, hier”, roepen, Ik zie ze zelfs door de dikke drollen gesleurd worden en hun monden druipend van de smerigheid.
Maar wat ik zie vertel ik niet, het zou me alleen maar vermoeien omdat toch niemand luistert. Er luistert nooit iemand naar me omdat ik niets weet te zeggen, daarom zwijg ik.

En voel me de domme vrouw die niemand iets te vertellen heeft, die niet mee kan doen,
tegen wie gezegd wordt: wat ben jij stil. Of: vertel jij ook eens wat.
Maar daar trap ik niet meer in want als je iets vertelt vallen ze je na 1 zin al in de rede om hun eigen verhaal te vertellen. Ik ben gewoon niet interessant om naar te luisteren, dat weet ik allang, en dat heb ik geaccepteerd. Nu nog zien dat anderen dat ook gaan doen zodat ik me niet meer dom hoef te voelen.
2016-12-27-ik-ben-dom

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Dom

  1. Rob Alberts zegt:

    Blond of hoogblond, ik blijf bij jou lezen!

    Vrolijke groet,

  2. Lehti Paul zegt:

    Zo, jij hebt Kerst zo te lezen ook weer overleefd! 😂
    Ik ben al net zo’n spelbreker. Maar meer omdat ik juist ontzettend graag in gezelschap verkeer. Om navraag te doen over al die onderwerpen waar ik geen verstand van heb. Tv, Tinder, huisdieren. Ik word overal even dwars van. Wat maakt die hond zo leuk, hoe werkt Tinder en waarom is het zo’n succes. Of niet.

    En dat jij geen onderwerpen zou hebben om over te praten, betwijfel ik. Wat dacht je van de ondoorgrondelijke logica van een bakmachine, de modderpaden in Drenthe en reacties van medewandelaars als je opstaat uit een rolstoel. De juiste wijze van het afkrabben van een trap vol oude lijm en nietjes. De perikelen van een elektrische fiets of je aversie van vuurwerk. Of over een boek. Dagboek van een ezel. En, als je durft, de fysieke afstand die mensen al dan niet bewaren als ze elkaar ontmoeten. Jouw wereld, jouw onderwerpen en minstens even waardevol als de belevingswereld van de ander. Maar dan moet je daar natuurlijk wel zelf in geloven. 😉

    Happy day after miss Appel! Xxx

  3. kleinborkel zegt:

    Ja, sommige mensen reduceren je tot luisteraar. Wat inderdaad niet altijd erg is, als zij jou geen toch luisterend oor lenen, of niet oprecht geïnteresseerd zijn. Of het gesprek na 1 zin weer ‘afpakken’. Herkenbaar, hoor. Afijn, parels voor de zwijnen, zeg ik dan altijd maar, een beetje onbescheiden. Want natuurlijk heeft iedereen een verhaal. Maar niet iedereen is jouw verhaal waard. En dat moeizame samenzijn gadeslaan, heeft ook wel wat. 😉

  4. Rebbeltje zegt:

    Oh wat jammer dat je niet kan genieten van het samenzijn, want dat lees ik eruit.
    Zelf geniet ik met volle teugen van het gewoon samenzijn met kinderen en kleinkinderen. Toptijd voor mij.
    Groetjes

  5. Het hangt er maar vanaf in welk gezelschap ik verkeer. Met sommige mensen heb ik gewoon geen raakvlakken en is de belangstelling in elkaar snel geblust. Ook heb ik een hekel aan langdradige verhalen. Dat zijn van die momenten waarop ik iemand keihard in de rede kan vallen door te vragen of men in godsnaam eindelijk eens keer ”to the point” komt.

  6. bentenge zegt:

    Ach, ik denk dan gewoon, mensen en evrhalen en odnerwerpen die je niet liggen mag je gerust aan je voorbij laten gaan. Hebben ze daar niets anders om je mee bezig te houden ? Sommige mensen vertellen gewoon te graag en dat is evrvelend als je geen interesse hebt in wat hen intereseert.

  7. Skippy zegt:

    Schatje, je moest eens weten hoe belarijk ze zijn. Ze willen aandacht, gehoord en gezien worden. En dan komen er ook nog van die heksenlachen boven uit. Grrrrrr ik hoef dat volkje niet. Vroegen ze jou naar je huisdier? Dan weten ze niet veel van jou. Heb ooit gezegd dat ik drie platjes had, ik heb die avond geen gesprekspartner meer gehad. Rust betenkend dat pffffff
    Iemand die ik niet moet? Krijgt een lik, ze doen het niet meer neem dat van mij aan.
    Je had een uitnodiging? Dat is geen verplichting.
    Hoop dat je hier iets mee kan.

    Succes, Henk.

  8. Appelvrouw zegt:

    – Rob,
    Ik ben half grijs

    – Lehti Paul,
    Ja overleefd, vandaag vooral genoten van mijn bed.
    Navraag over die onderwerpen zou ik in sommige gevallen ook kunnen doen, maar alleen als ik denk dat het de moeite waard is. Zoals ik wel even gepraat heb met neef over zijn hobby, dan stel je vragen en krijg je soms verrassende antwoorden. Net als jouw zoon prachtig kan vertellen over naaldbomen, daar wil je naar luisteren, maar niet in de rede vallen over mijn coniferen.

    Jij kent mijn onderwerpen 🙂
    Maar hun interesseert het dus niets als ik zou vertellen over de uren nietjes trekken uit een trap.
    Ik geloof wel in mijn eigen interesse, maar in dit familie gezelschap gaat het niet wat ik interessant vind.

    Dankje {Lehti}

    – Kleinborkel,
    In veel gezelschappen moet je de gesprekstof zo afstandelijk mogelijk houden en toch et een overtuiging praten alsof het heel belangrijk is. Hun verhaal vind ik evenmin de moeite waard, dus wat dat betreft zijn we het wel eens maar ik doe ook geen moeite ze mijn verhaal te vertellen of ze aan het praten te krijgen.
    Eens per jaar is het te doen, gelukkig woont ze in Amerika en komt maar een paar keer per jaar hier, andere keren kan ik gewoon thuisblijven, al wordt dat doorschoonmoeder wel gezien als slecht, want ik moet aan lieve vrede doen.
    Daar ben ik niet voor geboren dus dat doe ik dan ook alleen op van die dagen dat ik geen spelbreker wil zijn. Maar gewoon voor mezelf zou ik er nooit meer naar toe willen, zonder wrok, maar gewoon ondat het geen toegevoegde waarde heeft.

    – Rebbeltje,
    Het is vooral jammer dat anderen van mij verwachten dat ik het gezellig vind.
    Toen ik alleen was genoot ik van het alleen zijn, heeft wel een paar jaar geduurd voor ik doorhad dat je je niet eenzaam hoeft te voelen als je alleen bent. Toen genoot ik met volle teugen.
    Zou echt niet weten wat er te genieten valt bij mijn schoonfamilie, hooguit aangetrouwde leuke schoonzus die, nadat de druktemakers wegwaren, schoonvaders’haar gaat knippen na het eten.

    – Henk J,
    Het is ook niet erg als je geen raakvlakken hebt en dat van elkaar accepteert maar niet tegen heug en meug allerlei onderwerpen probeert aan te kaarten.

    – Bentenge,
    Ha… andere dingen me je mee te vermaken? TV? Muziek?
    Het was nog niet zo erg maar het kan gebeuren dat ik op slot ga, made of plastic, en dat er niets meer doorheen komt, dat is echt vervelend. Dat was gisteren gelukkig niet zo.
    Maar ik voelde me ook niet op mijn plaats. Nu alleen nog het 60 jarighuwelijksfeest van schoonouders, deze week, en dan heb ik tot de verjaardag van ManB (half januari) even tijd voor mezelf en mijn vrienden. En op zijn verjaardag komt zijn zus gelukkig niet, die is dan weer naar d’r eigen land opgehoepeld.

    – Skippy Henk,
    Achja, die heksenstem en heksenlach, vreselijk. De 2 uren dat ik in bed lag (om te slapen) schalde dat soms keihard door de deur heen.
    Voor mij zijn ze onbelangrijk maar toch irriteren ze me. Liever zou ik me er onverschillig onder voelen.
    Ik heb ook altijd grootspraak over wat ik zal doen tegen mensen die ik niet mag, en dat is heel eenvoudig als je verder niets met ze te maken hebt, maar in dit geval is het toch wel lastiger om ze een lik te geven (gatsie, die smerige dagcreme tegen rimpels op mijn tong).
    Schoonzus Madamam weet inderdaad niet veel van me, omdat ze geen interesse heeft, maar we mochten elkaar al niet vanaf het eerst moment dat we elkaar zagen, 22 jaar geleden ongeveer, ik ehb dat toen niet onder stoelen of banken gestoken, en dat is me niet in dank afgenomen en ook de keren daarna dat er onmin was. Maar ja dat heeft dus niets opgeleverd, en toch doe ik niet aan lieve vrede, maar ook niet aan oorlog. Ik weet hoe de verhoudingen liggen.
    Er was geen uitnodiging, het zijn altijd verplichtingen want ik ga er nooit vrijwillig naar toe omdat het voor mij zo leuk is.
    Het allerbeste middel tegen dit is dat ik hierna iets leuks voor mezelf ga doen. En dat doe ik ook, als mijn gezondheid het toelaat. En na de jaarwisseling ga ik een poosje naar Drenthe.

  9. LoverI zegt:

    Ik ken het probleem. Gewoon laten lullen en af en toe met ja en nee antwoorden. De kunst is wel op het goede moment ja of nee te zeggen.

  10. Appelvrouw zegt:

    LoverI,
    Ik ga het nog wel leren. Of nog een paar jaar doorbijten.

  11. els zegt:

    Een schoonzus die even langskomt uit Verweggistan en de boel opschudt en dan weer weg gaat zodat je er geen last meer van hebt. Brengt wel leven in de brouwerij.
    Je hebt nog net woorden “bemoeizucht” en “onmachtig” en “voor rede vatbaar” kunnen vermijden 😉

  12. Appelvrouw zegt:

    Els, schoonzus komt wel 4 keer per jaar langs, of vaker. Sommige leven is ongewenst 🙂
    Ook vanuit haar land mailt ze zo af en toe met een hoop bemoeizucht (daar heb je het), zelfs over financiele kwesties dat we schoonouders onder druk moeten zetten dat uit handen te geven en hoe we onze erfenis veilig moeten stellen. Je schaamt je soms echt dood en vraagt je af wie er nou eigenlijk onder toezicht gesteld moet worden. Gelukkig zijn de beide zonen, waarvan ManB er 1 is, wijzer, die reageren zelfs niet meer op die mails en vinden het kleinerend. MadamAm heeft ook geprobeerd hem uit de auto te krijgen, ze beweerde dat hij niet goed reed en toen heeft hij een rijinstructeur in de arm genomen, en wat bleek? hij mag gewoon rijden. Ooit behaalde hij zijn rijbewijs in Indonesië, ronde om de kerk en klaar. Hij is 93, die ga je zijn onafhankelijkheid niet afpakken! Zolang hij verantwoord rijdt volgens de geldende normen, en niet die van haar, is er neits aan de hand. Zij komt hem tenslotte ook niet 2 keer per week naar de sportschool brengen en 1 keer naar het zwembad en naar zijn hobbyclub van ouwe mannetjes aan de borrel.
    Nou goed, mijn ergernis kan haast niet groter, nou kan wel, als ze echt hulpbehoevend gaan worden. Of de erfenis (schoonouders willen niks regelen). Maar ik ga dan lekker een poosje in een plaggenhut zitten en wil er niets over horen. Dat is het beste voor mijn bloeddruk 🙂

  13. els zegt:

    Bedenk een project, waar ze zich vol op kan storten, als afleidingsmanoeuvre 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s