Het rode jasje

– Uit de oude doos, toen ik nog schreef-

september 2004

Het rode jasje

Ze reed door zonder mij voorrang te verlenen, ze keek zelfs niet op, of opzij. Het kwam me voor dat ze niets anders dan haar voorwiel zag, de vrouw in het rode jasje. Ze droeg smalle lak puntschoentjes met een hoog hakje zo smal als een tandenstoker.
Het gerafelde zadel legde extra nadruk op haar spijkerbroek die als een tweede huid om haar heen zat.
Een klein stukje blote rug, die erg wit was, kwam uitnodigend boven die spijkerbroek uit.
Haar rode jasje accentueerde haar ranke taille en brede heupen. Ook dit jasje zat als een tweede huid om haar heen, als een erg strakke huid, zoals je dat nog van jonge meisjes verwacht. Maar was ze jong? Ik kon dat aan de achterkant niet beoordelen.
Omdat ik geen haast had bleef achter haar rijden.
Zij was mijn tegenpool, en ik genoot van haar ongemak.
Haar hoog opgebonden staart wapperde mee in de wind, soms dacht ik dat ze zelf met haar hoofd schudde om haar staart extra te laten wapperen.

Er werd vaak getoeterd daar maakte ik uit op dat zij jong was en beeldschoon, want naar mij is in mijn hele leven nog niet getoeterd.
Mannen verlekkerden zich aan haar en zij onderging het ongemak van strakke kledij, en gelukzalige momenten van aandacht.
En was zij fris?
Het jasje zat zo strak dat ze haar armen strak tegen haar lijf moest houden anders zou er een schoudernaadje of armsgatnaad scheuren.
Door de strakke spijkerbroek werd er natuurlijk van alles bewerkt op haar frisse intieme delen.
Fris?
Ik zag hoe ze haar benen met moeite bewoog, misschien wel om irritatie te voorkomen.

Maar … wat zat er toch in haar haren? Een strootje?
Was ze…
Was dat het waarom ze zo moeizaam fietste?
Fris?
Bij het kruispunt sloeg ze, zonder om te kijken, af en wachtte voor de oversteekplaats. Als er racefietser hard was komen aanrijden had ie zo in haar schoot gelegen.
Een verrimpeld oud mannetje van over de 50 met een gele vliegenbril op, en zo’n strak fietserspakje met driekwart mouwtjes aan. Ze zou er natuurlijk van gegruweld hebben. In tegenstelling tot mij, maar mij overkomt zoiets nooit.

Hoewel ik helemaal die kant niet ophoefde sloeg ik ook af en ging naast haar staan wachten, ze was een magneet.
Ik keek haar aan.
Toch enigszins verrast door wat ik zag; ik schatte haar een jaar of 20. Ze keek nors, haar gezicht was als een boos meisje die nooit gelijk krijgt maar het wel meent te hebben.
Was dat de schoonheid waar mannen naar toeterden?
Ik heb mannen nooit begrepen.
Wat ik wel begreep was waarom het meisje zo strak fietste,
ze was bang voor de grote wereld. Iedereen had haar onrecht aangedaan, zelfs ik, door zolang achter haar te blijven rijden.

Ze stak over en ik keek haar na. Het strootje was uit haar haren gewaaid, haar rode jasje was bij de schouderbladen opgetrokken en bobbelde lelijk.
Tevreden stapte ik op en zette mijn rit voort achter haar aan met mijn jas heerlijk wapperend in de wind.
Blij dat ik nooit zo jong geweest ben.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Het rode jasje

  1. Rebbeltje zegt:

    Prachtverhaal 🙂

  2. Skippy zegt:

    Super verhaal en laat het vandaag de dag nog precies net zo zijn.
    Alles doen om aandacht te trekken, maar kijk niet naar mij en zeker geen signalen!!!!!
    De jeugd van nu😑

    Jammer dat ik geen racefiets heb😰

  3. Appelvrouw zegt:

    Rebbeltje,
    🙂

    Skippy,
    Je mag mijn racefiets wel lenen. dan claxonneer ik wel naar jou (want je wilt toch niet in mijn schoot belanden!)

  4. Leuk verhaal. En zo je maar dat het gras niet altijd groener is bij de buren

  5. Appelvrouw zegt:

    Henk, dat is zeker waar.

  6. EJW zegt:

    Heerlijk, weer zo’n ouderwets Appelvrouwverhaal. Je begint te lezen en bent benieuwd naar het einde hoewel je dat nog even wil uitstellen als een cadeautje waarvan het uitpakken net zo spannend/leuk is

  7. Appelvrouw zegt:

    EJW,
    Dat heb ik bij jouw verhalen ook.
    Wou dat ik het weer terug had, dat schrijven maar het lijkt helemaal weg. Gelukkig dus nog een oude doos vol.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s