Gezeik over het weer

De koudste nacht van de eeuw.
Ik kan het niet geloven maar de eeuw is ook pas 16 jaar op gang.
Koud, zegt zelfs Maxima die net uit een auto stapt die ze hoog opgestookt hebben, haar jas losjes over de schouders. Mens, die jas moet je aantrekken, en op de fiets gaan. Net als ik, en een majo ipv panty’s, niks geen last van kou.
Erwin Krol kon ons tenminste enthousiast vertellen hoe je van ieder weertype kunt genieten.
De huidige weerpraatjesmakers hebben het altijd koud of het regent, maar genieten ho maar!
Daar laat ik me echter niet door leiden. En het is niet om een mooie foto te maken dat ik er op uit ga, maar om het weer, omdat het zo lekker is, het doet je gloeien.
2016-11-29-winterdagbeleving1

Ik kies mijn trapfiets voor een rondje in de buurt, de veilige route is het ijstijdpad dus geen spannende paadjes om te verdwalen.
Al snel zie je dat de schaatsliefhebbers zich afvragen of er al een 11 dorpentocht in zit.
2016-11-29-winterdagbeleving2

Het is nauwelijks 1.5 km fietsen en dan ben ik al bij de Giraf langs de A37, precies op de grens Emmen, Klazienaveen, Oranjedorp, op het bedrijvenpark A37, aan de Bellstraat.
Vandaag glanst hij als goud.
2016-11-29-winterdagbeleving3-giraf-1

En goud is het weer ook.
Het koning Willem Alexanderpad is een deel van de ijstijdroute (uitsluitend fietspad), er liggen keien en rustpunten (bankjes), en de mooie koppelsluis en trambrug. Dit pad is goed te lopen voor wandelaars, je kunt ook kiezen voor het onverharde pad aan de andere kant van het water en dan bij de koppelsluis het fietspad terug.

Bij de trambrug ga ik het Scholtensknaal op in de hoop bij het Oosterse bos kom uit te komen en daarvandaan weer terug bij de koppelsluis te komen. Maar de zijpaadjes zijn allemaal verzien van een groot hek, en een te onbegaanbaar pad voor mijn fiets.
Ik kies dezelfde weg dan maar weer terug.
Foto’s plaats ik er niet van dit keer, heb al vaker het onderwerp IJstijdpad geplaatst met foto’s, ik blijf niet aan de gang.

Och, wie wil er nou nog op een elektrische fiets! Ik niet hoor! Al is mijn actieradius niet groot, het is zoveel meer genieten als je het op eigen kracht kunt, en van wat er allemaal in je hoofd omgaat tijdens dat fietsen,
je houdt het gewoon niet voor mogelijk. Niks hoofd leegmaken, maar alle laatjes opentrekken en zien wat er in zit.
Wonderlijke dingen soms.
2016-11-29-winterdagbeleving4

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit in Eigen Land en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Gezeik over het weer

  1. Je bent weer creatief met je plastic speelgoed. Soms is het inderdaad schrikken van je eigen spiegelbeeld. Vanmorgen op de fiets naar het werk ook even genoten van de winterse prikkels in m’n neusgaten πŸ™‚

  2. bentenge zegt:

    Die giraf is prachtig.

  3. Appelvrouw zegt:

    Henk J,
    Ik ben bijna door het plastic heen, hehe. De rest foto’s van plastic zijn gelukkig al gemaakt, voelde zo onderhand als een taak. NU is de doos volgens mij wel leeg en is mijn spiegelbeeld niet zo schrikwekkend meer.

    ’s morgens vroeg is het helemaal lekker in de kou. Zo vroeg vriezen de neusharen vast, of ze worden zelfs wit πŸ™‚
    Als ik momenteel niet overal dwars doorheen zou slapen was ik ook op tijd buiten, maar ik slaap zo lekker vast dat ik niet op tijd ben voor het echte ochtendgloren.

    – Bentege,
    het leuke van “kunst” is dat het er iedere keer anders uitziet.

  4. Rebbeltje zegt:

    En het ijs op met die schoenen van Maxima lijkt me ook niks πŸ˜‰
    Fijn dat je geniet van je eigen kracht πŸ™‚
    Groetjes

  5. EJW zegt:

    Lekker koud, ik geniet er ook van. Zo’n elektrische fiets daar denk ik ook weleens aan maar dat op eigen kracht voortbewegen geeft toch meer voldoening. Grappige figuren kom je onderweg tegen, En wat die giraffe betreft, ik wist niet dat ze daar vrij rondlopen. Wij hebben ze hier ook maar dan achter een hek en om ze te kunnen zien moet je toegang betalen.

  6. Appelvrouw zegt:

    Rebbeltje, Die schoenen van Maxima zijn martelwerktuigen. Volgens mij was het haar vriendin (die Belgische) die een zelfde model schoen tussen de keitjes verloor. Dat zat ik me nog af te vragen over die 2; vriendinnen die elkaar in de week ervoor iedere avond belden om te vertellen welke schoenen ze gezien hebben en of ze een beetje op elkaar gaan lijken met de kleding.
    Wel vond ik het onbeleefd dat de rode hoed niet werd afgezet aan tafel.

    – EJW,
    Zolang mogelijk op eigen kracht, is mijn motto. Maar de E fiets geeft mij dan weer wel mogelijkheden verder weg te gaan. Zo kan ik op stukken van maximaal 8 km (heen en terug bij elkaar) momenteel altijd de trapfiets, dat is echt fijn, heb ik lang gemist. Al heb ik nu wel een E-fiets die niet vanzelf gaat als je op de pedalen drukt, ik moet hoe dan ook wel kracht zetten met trappen, dat is met de meeste nieuwe fietsen niet meer zo, je sjeest zo weg. Niks aan!
    Bovendien krijg je slappe beenspieren van die elekrische trappers.

    Ik las het boekje : witte wieven. Daarin staat dan deze figuren ook goed doen, maar alleen aan hen die er aan geloven. En zo is het ook met alles wat ik onderweg tegenkom: je ziet het pas als je er in gelooft.

    Deze giraf (heet officieel giraf, niet giraffe) is wellicht uit het dierenpark in Emmen ontsnapt tijdens de verhuizing. En sinds ze hier nieuwe wegen hebben aangelegd kun je er op de fiets of te voet dichtbij komen en hem zelfs aanraken. Gratis! Maar ja, dat is Drenthe he, Amsterdam is een dure stad, zeggen ze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s