Heb jij ook speelgoed?

“Heb jij ook speelgoed?”
Zijn vraag overvalt me.
Speelgoed genoeg, maar dat ligt in de waskamer.
Ik zal met hem naar boven moeten, waar de slaapkamerdeur van ManB wagenwijd openstaat.
Het is zo verleidelijk in dat heerlijke bed te kruipen.
Om die verleiding te voorkomen leid ik hem af.
“Er liggen nog een paar poppetjes in dat doosje, maar dat bedoel je vast niet.”
Voorzichtig pakt hij het doosje.
Het kleinste popje wordt onmiddellijk van het shirtje ontdaan met de mededeling: “waarom heb je dat gedaan, dat mag je niet doen.”
2016-02-17-kleinstepopje
Ze wordt ruig in een hoek gelegd.

De andere popjes worden stuk voor stuk bekeken, ook onder de rokjes.
Hij houdt ze een poosje in zijn handen alsof hij ze warm wil maken.
Ik krijg er een ongemakkelijk gevoel bij. Waarom maak ik het nou toch zo erotisch!
Maar dan zie ik wat hij doet.
Hij draait ze de nek om.

Hoe onschuldig is een kind van 4.
2016-02-17-poppetjes

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Heb jij ook speelgoed?

  1. Simen Vrederat zegt:

    Ongeveer vier jaar heeft een moeder (en/of een vader) de tijd om een kind met schuld te leren omgaan.

  2. Rene Girard, fransman, en ook Hans Achterhuis na hem, hebben geschreven over het mimetisch verlangen, het zou kunnen dat dat hier ook speelt. Pas, een paar maanden geleden verdronk een jong kind van 4 a 5 in Scheveningen een heel jong hondje van een nog jonger buurmeisje, in een fontein.

  3. Appelvrouw zegt:

    – Simen,
    Dan moet de vader opschieten.

    – Henk J,
    Heel erg.

    – Jankrosenbrink,
    mimetisch verlangen, dat heb ik opgezocht en ga ik straks uitgebreid lezen.
    Wat je vertelt is echt bizar, ook al weet ik dat het gebeurt.

  4. bentenge zegt:

    Jawadde, ferm stukje. En mimetisch verlangen, daar moet ik even naar kijken.

  5. burroholanda zegt:

    Vervreemdend geschreven. Knap! Krijg altijd de kriebels als ik een kind plezier zie hebben in het pijn toebrengen aan een ander kind. Pas geleden zag een een leerling met opzet gravel in de ogen gooien van een klasgenootje. Hij had een vreemde , half lachende blik in de ogen en deed het , toen ze huilde nog een paar keer. Hij bleef lachen. ( is nu 11 jaar)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s