Boven de aarde

HteD heeft weer eens een verrassing voor me nu ik voor 10 dagen bij hem logeer.
Hij heeft me afgezet bij een uitkijktoren.

Dit is de plek.
Poolshoogte in Odoorn.
PoolsHoogte01

Het pad loopt als een spiraal omhoog (dat is te zien aan de houten omheining) op vreselijk onhandige keitjes, dus heel voorzichtig lopen want ik wil niet vallen.
PoolsHoogte02

De uitkijktoren is 20 meter hoog, maar voor je bij de toren bent moet je nog wel 120 meter rondjeslopend de 15 meter hoge berg op.
Ieder bochtje maakt me nieuwsgierig naar wat er te zien is, ik zal naar boven! Minstens de berg op tot de poot van de toren.
PoolsHoogte03
Hier is een foto waarop je het spiraalpad beter kunt zien.

Zal ik nu verder de toren beklimmen?
Het is wel hoog.
Ik tast te trapleuning af waar ik me aan vast kan houden. Maar dat ding is zo breed, daar past toch geen sierlijke dameshand omheen?
PoolsHoogte04

Ik durf niet goed, zo bang dat ik val en net zo erg zal draaien als het spiraalpad, en dan de wereld om me heen zie verdwijnen.
Maar de hoogte trekt, ik moet er naar toe, het moet!
Steeds klamp ik mijn vingers tussen het gaas onder de trapleuning. Zuchtend en hijgend door valangst.
Bij iedere verdieping overweeg ik niet verder te gaan.
Maar is stoppen, en vooral teruggaan wel een optie?
Ik wil naar boven!
Deze uitkijkheuvel is aangelegd in 1931 door werklozen (die toen niet meer werkloos waren), in het kader van werkverschaffing (werkverzinning). En dan moesten ze dat zware leem met een kruiwagen omhoog duwen, natuurlijk kruiwagens met houten wielen (veronderstel ik). Toen gingen die werkverschaften staken met bloedblaren op hun handen.
PoolsHoogte05

Zal het wel goed gaan met mijn heup? Stel je voor dat het blokkeert en ik geen stap meer kan zetten, hoe kom ik dan beneden?
Mensen in vuile manchester broeken en een verkleurde kiel zie ik sjouwen. Geen lach op hun gezicht, zich iedere dag weer afbeulen voor een uitkijktoren om de vijand of de brand (die waarschijnlijk nooit kwam) in de gaten te houden. Hun zwoegen zal misschien een droge snee brood voor vrouw en kinderen thuis hebben opgeleverd.
En zie mij hier nu als toerist een enge trap op lopen, gewoon dwangmatig naar boven, daar is geen brand, en de vijand is slechts de diepte.
Mijn benen worden bij iedere verdieping een kruiwagen vol leem zwaarder.
Moet je eens zien hoe eng het daar beneden is!
Je ziet de omheining van de paadjes alsof ze de toren inkapselen.
Recht naar beneden kijken…
PoolsHoogte06

De kuil van het theehuis/restaurant is ontstaan doordat ze alle grond daar weggehaald werd om de heuvel te bouwen.
Dat doet mij denken aan mijn opruimwerk: wat links staat, stapel ik rechts weer op.
Hoe mooi zal het uitzicht boven zijn?
Als ik durfde zou ik rennend de trap op gaan. In plaats daarvan treuzel ik zo verschrikkelijk uit angst voor de terugtocht.
Ik zie geen diepte en ben altijd bang naast een trede te stappen. Het zijn zoveel tredes.
Hoeveel eigenlijk?
Ik moet nog 1 trap op en ik pies bijna in mijn broek van de alsmaar groeiende angst.
Even kijken door de kiertjes van de plankenvloer.
Ohgod wat is de grond ver weg!
PoolsHoogte07

Waar zou HteD eigenlijk zijn? Zou hij zich afvragen waar ik zo lang blijf?
Nog 1 trap…

En dit is het dan.
38 meter boven NAP.
Hier ben ik dat hele eind voor naar boven gegaan met gevaar voor eigen leven. Doodsangsten heb ik uitgestaan!
Wat een teleurstelling, bomen, en nog eens bomen.
PoolsHoogte08

Nu sta ik 6 keer 15 tredes boven de aarde.
En al die tredes moet ik weer terug met dieptevrees.
Als ik een kat was en bleef miauwen zouden omstanders de brandweer bellen om me te redden.
Het is doodeng hier boven de wereld, en ik durf echt niet naar beneden, dit is een trauma, ik hou dit niet vol!
IJsberend loop ik van de ene kant naar de andere kant hopend dat ik opeens toch die trap zal kiezen in plaats van de andere kant van het plateau.
Ook miauwen helpt niet want met dit weer blijven zelfs de honden binnen.

M’n telefoon, waar is m’n telefoon…
Ik moet iemand bellen, maar wie, wie zou me hier willen komen redden zonder een beloning in natura?
Wat is het alarmnummer ook alweer?
Oh… er is geen telefoonbereik hier bovenop de toren!
Nood, ik ben in hoge nood.
Ik moet gered worden,
en de enige die dat kan is de traumahelikopter
met een traumateam.
Red me toch!
Hier sta ik.
PoolsHoogte09

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit in Eigen Land en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Boven de aarde

  1. henk50 zegt:

    Je had zo hoog geen bereik, maar gelukkig kon je nog wel een blogje posten. Dan weten we iig waar je je nu bevindt. Hopelijk valt de regen mee.

    Met zoon Anne (toen een kleuter) beklom ik destijds manmoedig de Dom van Keulen, maar hij was voor geen goud meer te bewegen om naar beneden te gaan. Dat leidde tot een langdurig Keuls panorama. Die toren ga ik niet meer op.

  2. Rob Alberts zegt:

    Mooi beschreven!

    Lezen we morgen hoe je eerste les parachutespringen is gelukt?

    Regenachtige groet,

  3. Verhaal komt een beetje duf op gang maar werkt zich op naar een knetterende climax. kom jij ooit nog weer terug op aard 🙂

  4. reinejragolo zegt:

    Geen nood. Ik kan je desnoods naar beneden dragen.

  5. Appelvrouw zegt:

    – Henk50,
    Sommige dingen zijn onbegrijpelijk, posten buiten bereik.
    Ik kan heel goed tegen regen, vind het vaak zelfs fijn.

    Die zoon van je had groot gelijk, ik kan hem goed begrijpen.

    – Rob,
    Nee, vandaag lees je niets, ik ben langs over trapleuning naar beneden gegleden want ik wil het uitstapje vanmiddag naar de sauna niet missen.

    – Henk J,
    Toen ik het klaar had heb ik me ook een paar keer afgevraagd of ik het wel moest posten,
    Net als jij vind ik het ook duf op gang komen.
    Terug op aarde vroeg ik me af waar ik zo bang voor was.

    – Reine,
    Maar hoe lang moet ik dan wachten voor je er bent?

  6. reinejragolo zegt:

    Het is weer vroeg donker.
    kun je wachten tot het krieken?

  7. Appelvrouw zegt:

    Reine,
    nee, ik ben maar naar beneden gegleden over de trapleuning. Moest vanmiddag naar de sauna.

  8. Henk Bossema zegt:

    Die trapleuning; te breed voor een slanke dameshand. Breed genoeg voor een bevallige en gladde dameskont. We hebben niets gehoord over brandblaren dus het zal met gepaste kalmte gegaan zijn. Je hebt toch weer een hoogtepunt bereikt. Proficiat. 🙂

  9. Appelvrouw zegt:

    – Henk B,
    Ik wil niet zeggen dat mijn kont glad is maar ik had een panty aan een dat glijdt goed.
    Het feit dat ik gisteren in de sauna vooral het koude dompelbad verkoos boven warme baden, zegt misschien genoeg over blaren en een hoogtepunt.

  10. EJW zegt:

    Een spannend verhaal waarin je ons stap voor stap meenam. Gelukkig ben je weer heelhuids beneden gekomen zodat je gezellig naar de sauna kon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s