lekker lachen met iliopsas bursitis

De 2 weken met HteD heb ik mezelf veel te veel geforceerd, het was een opbouw.
De belasting kon ik zo optellen en het was eigenlijk vragen om en terugval.
Dit is de eerste keer dat ik zo duidelijk het proces heb gezien. Eindelijk weet ik dat ik zelf zorg voor een terugval.
Volgens mij is het dit: iliopsas bursitis. De eerste afbeelding geeft precies aan waar ik altijd pijn heb (het bruine vanaf de rug naar het been).

Arme ManB kwam me halen toen het nog redelijk ging, maar het proces zette door.
Na 2 uurtjes thuis ging het mis.
En toen had ik mijn krukken weer nodig want de pijn is wel heftig en ik kan er niet op staan.
Hopelijk duurt het nu niet zo lang als vorig jaar. Ik heb er echt geen zin in!
En zeg nu niet: eigen schuld.
Ik wist echt niet eerder hoe het werkte.

Malle vriendin Jetty kwam vanmiddag, en we hebben vreselijk gelachen.
Want lachen moet wel doorgaan.
J&A

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op lekker lachen met iliopsas bursitis

  1. Klopt. Als je niet meer lacht is álles verloren…

  2. Zonder humor leef je niet echt. Galgenhumor mag ook 🙂 Beterschap

  3. Appelvrouw zegt:

    – Mokums meisje,
    nou… dat zou ik niet zeggen. Want het eerste jaar na overlijden van Vroems heb ik niet gelachen en toch was niet alles verloren.

    – Henk,
    Galgenhumor is ook erg leuk want je relativeert meteen.
    Dankje voor de beterschap, gaat beslist weer goedkomen, hoe lang het ook duurt. Want ik wil graag weer steppen, was alweer opgekrabbeld tot 3 km om de 2 dagen. Dat moet weer terugkomen!

  4. EJW zegt:

    Proberen niet meer je grens over te gaan maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Zelf vind ik het ook een uitdaging om ze op te zoeken en te verleggen. Voor nu beterschap en herstel gewenst

  5. Appelvrouw zegt:

    EJW,
    Eerst moet je je grens kennen. Ik had al het fietsen geminderd, alleen de stukjes van 5 km mocht ik iedere dag, verder dan 10 km om de dag of zelfs 3 dagen. Dat is lastig om jezelf op fietsristrictie te zetten. Net zoals met steppen, maximaal 3 keer in de week 3 km. Ik was zo blij dat ik dat had opgebouwd op vakantie. Kan ik straks weer opnieuw beginnen.
    Ik denk dat ik de valkuilen nu wel ken.
    Beterschap kan dus ook een hart onder de riem zijn: dat ik niet meer zo ver en vooral langere tijd achter elkaar, over de grens ga.
    En het herstel zal wel gaan, ik doe mijn zware oefeningen en ben nog in een goed humeur.

  6. EJW zegt:

    Gelezen zoals altijd als je iets terugschrijft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s