Ik ben doodsbang!

Het is donker buiten, eng donker, ik zie geen hand voor ogen als ik de verlichte voortent uitkom.
Mensen kinderen, zo ouderwets donker. Hoe komt het dat ik daar naar verlangd heb?
Het is doodeng.
Een paar dagen geleden scheen de maan nog volrond. Waar is hij nu?
Ik geef niet toe aan mijn angst. Als kind hield ik van het donker, hoe vaak moest ik niet buiten zijn in de winteravonden.
En zie me nu, allerlei angsten winnen het van mijn nuchterheid.
Ach wat klets ik, nuchterheid! Dat ligt ook al jaren achter me, ik ben helemaal niet meer nuchter.
Snel rits ik de voortent dicht, duw een haring door de lusjes en de rits. Als slot.
Was er nog maar een kampeerder naast me, als er dan wat gebeurde kon ik roepen: Help.
In de voortent blijf ik zitten. Wat kan me nou gebeuren hier achteraf verstopt. Wie zal me hier vinden?
Wie zal me hier zoeken!
Alsjeblieft, wie komt me hier redden!

Vreemde geluiden buiten.
Wedden dat er zo meteen iemand zijn enge gezicht tegen het plastic van de voortent duwt?
Misschien is het geen mens maar een monster, een eng schepsel die me wil op eten, een hapje hier, en een hapje daar.
Die rot tv ook! In de loop van de jaren zijn er zoveel spookbeelden uit gekomen.
Al die enge verhalen en beelden van wat mensen een ander aandoen, roosteren boven een vuurtje, wurgen, verdrinken, martelen, verkrachten, in stukken snijden, in een koffer stoppen.
Van die info word ik altijd zo misselijk en ben doodsbang dat mij ook iets engs overkomt.

Maar nee, ik ben niet bang. Er gebeurt echt niets.
Toch ga ik heel snel naar binnen, deur op slot.
Nee, dat is niet genoeg, de stevige hordeur moet ook dicht, die kan alleen van binnenuit open.
Maar wat…
Zijn alle ramen dicht?
Oh… nee, het hokje van de wc emmer is open. Straks komt er een hand doorheen als ik net wil plassen.
En het wc-raam, diezelfde hand die om mijn hals grijpt en me door het raam naar buiten trekt.
Gauw de deur dicht en mijn stoel er tegenaan. Als ik moet plassen pak ik wel een pan.

In bed kruip ik diep onder het dekbed.
Maar ohbah, natuurlijk zit er een oorwurm in, of een wolfspin.
Overal kriebelt het, vooral op mijn gezicht.
Boos spring ik uit bed als ik weer een beest voel kruipen op mijn wenkbrauw. Vaak zijn het gewoon mijn eigen ruwe haren. Maar ik neem geen risico.
Misschien is het dit keer een oorwurm.
Nu ben ik doodsbang en kan niet meer slapen.

Als ik het grote licht aan heb zie ik hem lopen, ja een oorwurm. Gatver, dat is vanavond al de 3e in de caravan.
Bedenk een plan, niet in paniek raken.
Straks wordt ie heel groot en knijpt ie me overal met zijn grote knijpers. Vroeger noemden we het niet voor niets een knijptang.
Hij loopt precies boven mijn hoofdkussen op de rand van het kasje. Zeker weten dat als ik was blijven liggen hij zich had laten vallen, recht op mijn gezicht, of in mijn oor, zoekend naar een diep verborgen schuilplaats vindt hij dan mijn gehoorgang, en ik kan niet bewegen uit angst dat ie zich vastknijpt. En dan zet hij uit, wriemelt in alle hoekjes diep in mijn oor, smult wat van het oorsmeer.
Maar nee, hij zit niet in mijn oor, hij loopt daar op de rand van de afgrond.
Ik hoef alleen maar de e-vliegenmepper er onder te houden en inderdaad, dan valt ie, recht op het rooster en druk ik op het knopje zodat het knispert en stinkt. Een paar stroomstootjes en dan afkoelen in het bakje koud water.
Nu doe ik geen oog meer dicht en zie die vieze beesten overal kruipen, op handen en voeten jaag ik ze na met de e-doder.

Ik ben helemaal niks anders dan al die wrede mensen die een ander elektrocuteren.
Ik ben de slechtste mens op aarde, ik rooster onschuldige insecten.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Ik ben doodsbang!

  1. Henk Bossema zegt:

    Kamperen, even er uit en de natuur proeven en voelen. Heerlijk, goed voor u.
    Niet vergeten mee te nemen, granaatwerper, knuppels, vlammenwerper, ploertendoder en spuitbussen goed gevuld met giftig drijfgas en niet te vergeten gifstoffen natuurlijk.
    Maar ook grote platte pantoffels als slag- en pletwapen te gebruiken, spelden en naalden om boosaardige insecten te spietsen en vast te nagelen als leerzaam en afschrikwekkend voorbeeld voor andere kruipende en kriebelende engerds. Ja heerlijk, er even uit.

  2. Lehti Paul zegt:

    Een dikke knuffel (zonder knijpen)

  3. EJW zegt:

    Angst is niet leuk, maar wat een heerlijk blog heb je hier neergezet

  4. bijna ademloos uitgelezen. Je kan zo in het voetspoor van Stephen King

  5. Appelvrouw zegt:

    @ Henk B,
    Ik weet zeker dat mijn bloeddruk ernstig verhoogd is.

    @ Lehti Paul,
    Oh… bah! 🙂

    @ EJW,
    Angst is lekker als het beheersbaar is, als je het kunt overdrijven.
    Maar echte angst… volgens mij zou mijn hart het begeven.

    @ Henk J,
    Dan moet ik vaker alleen zitten op een donkere camping zonder mensen.
    En het verhaal wat bijschaven… en jaren en jaren… oefenen.

  6. Pingback: Hannes | Appelvrouw

  7. Rob Alberts zegt:

    Vroeger aten mensen andere mensen.
    Gruwelijk gedachte om aan kannibalen te denken.

    Nu zijn er mensen de vooral insecten willen eten.
    Gruwelijk lekker of duurzaam?
    Ik wil niet langer denken aan dierenleed.

    Daarom wens ik jou een prettige nachtrust toe!

    Regenachtige groet,

  8. Appelvrouw zegt:

    Rob, slakken eten ook andere slakken. En er zijn nog mensen die graag een ander mens op eten (of zich laten opeten)

    Dierenleed: het is nog steeds toegestaan om kreeften levend in kokend water te gooien en ze daarna op te eten.

    Het is nog steeds toegestaan dat ratten en muizen proeven ondergaan zodat wij er beter van kunnen worden (en wellicht andere dieren maar die vinden we al gauw zieliger dan een rat).
    Dankzij het leed wat dieren ondergaan kunnen wij een middeltje tegen allerlei ziektes krijgen en langer leven, tenkoste van het een dier die een verschrikkelijk leven heeft.

    Een gans die lekker rondvliegt en in de weilanden eet, mag niet worden afgeschoten en opgegeten.
    Nou… schiet mij maar dood. Die gans had een prachtig leven en heeft lekker vlees.

  9. Rob Alberts zegt:

    Doodschieten zal ik jou niet.

    Zonnige zondaggroet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s