Het stokje van hogerhand

Opeens doet mijn fiets raar als ik kracht zet. Net of er allemaal kiezelsteentjes in de motor zitten.
Na een dag is dat nog zo en besluit ik ManB maar te bellen.
“Oh… dat klinkt slecht, ga er maar niet meer op rijden,” is zijn advies.
Nou goed, maar wat dan? Mijn fiets is een hulpmiddel, het is goed voor de voortgang van mijn leven.
Zonder fiets ben ik niets.
Ik kan wel om de 2 dagen 4 km steppen door de baggerputten maar die ken ik ondertussen al van haver tot gort. En nu ze de paden verbreed hebben tot tractorpaden is er geen lol meer aan want voor mountainbikers is het nu veel te begaanbaar.
Ongetwijfeld is er van hogerhand een stokje gestoken tussen mijn spaken om te voorkomen dat ik weer op avonturenjacht ga.
hogerhandstokje

ManB wil over 2 dagen wel komen.
Nog 2 dagen wachten! Alsof ik gedoemd ben 2 dagen niets te doen.
Begrijpt hij dan na 25 jaar nog niet dat ik beperkt ben?!
Op de step kan ik de wc-emmer niet legen, geen water halen, de afwas niet doen, en geen boodschappen halen.
Dacht je dat het zo leuk is om verplicht niets te doen en daar maar naar al die groene bomen en het groene gras te staren?
Dacht je dat het niet smoorheet is op een camping bij een caravan?
Dacht je soms dat ik ineens een zon aanbidder geworden ben?

Maar kom, wat klaag ik nou. ManB heeft ook recht op vrije tijd.
“Ik hou van je schat,” zegt hij vlak voor hij ophangt, “ik zie je over 2 dagen, dan kom ik niet zo laat, rond 12 uur.”
Ik hou van je? En toch laat ie me 2 dagen zonder fiets! Hoezo houden van! Hij had hier al moeten zijn!

Vanmorgen klaagde ik bij GM over mijn liefdevolle man.
GM, wijs geworden door huwelijksperikelen van klagende vrouwen, zwijgt wijselijk.
Daarom besluit ik toch maar ManB te bellen want ik heb me toch een zin om boos te zijn!
“Man, als je echt van me houdt is dit de ultieme kans dat te bewijzen, je komt direct naar mijn fiets kijken.”
Hij lacht.
Dat had ik nou niet verwacht, ik wil meer moeite doen om hem over te halen. Flink uithalen, mijn gelijk overtuigen.
Zo is er niets aan.

Driekwartier later is hij er, drinkt de oploskoffie, knijpt in mijn hand, “hier is je reddende engel.”
Ja ja… maar eerst maar zien dat mijn fiets in orde komt.
Allerlei scenario’s komen voorbij dat ik wel 2 weken zonder fiets zit.
In gedachten probeer ik te bedenken of ik zonder elektro kan fietsen, net als vorig jaar. Maar dat durf ik niet meer na de enorme terugval die ik toen kreeg.

Na de koffie pakt ManB de fiets, kijkt eens goed, stapt op, blaast een keer, trapt flink op de pedalen, fietst over een paar boerenweggetjes, flink afremmen en weer opnieuw kracht zetten, wrijft tenslotte vriendelijk.
Klaar.
ARRRGGGGH!!!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Het stokje van hogerhand

  1. Rob Alberts zegt:

    ManB houdt echt van jou en hij is je reddende engel.
    Jouw leven is mooi en gelukkig!

    Zonnige groet,

  2. EJW zegt:

    Vroeger had ik een auto die ik een schop gaf als ie het niet deed.

  3. snap je nou waarom ik mijn huis deel met een kat ? Omdat het dier onafhankelijk is en niet de hele dag loopt te zeuren om aandacht, terwijl hij af en toe toch eens de warmte van je schoot opzoekt om te knorren?spinnen. Natuurlijk is een liefhebbende vrouw een mooi alternatief maar als ik moet kiezen is de keus snel gemaakt 🙂

  4. Appelvrouw zegt:

    @ Rob,
    Niet overdrijven met dat geluk.

    @ EJW,
    En hielp dat?

    @ Henk,
    Ik snap het, ik zou ook niet getrouwd zijn als mijn situatie destijds niet anders was geweest.
    Maar het heeft soms wel voordelen bij een technisch probleem. Verder hoef ik gelukkig niet liefhebbend te zijn.
    Probeer het eens vanuit mijn oogpunt te bekijken 🙂 Weet je wat ik er allemaal wel tegenover moet stellen?
    Met een kat zou ik niet kunnen leven, die trekt mijn kar niet als ik uit de running ben. En dan die stinkende kattenbak…
    Een vriend van me zegt over samenwonen: je moet ineens verantwoording afleggen als je iets wilt kopen, en dan mag het niet.
    En ik zei al elders: als je een partner “neemt”, krijg je er de hele familie, vrienden en kennissen bij, en niet vergeten de inboedel, en de bagage.
    Jaap Fischer zong er al eens over in zijn Hutje

    En ManB en ik lopen nog dagelijks tegen dergelijke perikelen aan. Hij heel strak en modern met grijze en zwarte kleuren, en ik ouderwets met aardkleuren.
    Dan zou een poes ook wel handiger zijn om mee samen te wonen, die vindt alles best als ie maar eten krijgt, en af en toe mag knorren en spinnen…

  5. Aad Verbaast zegt:

    Niets aan de hand met die fiets dus!? Je wilde natuurlijk dat ManB je even gezelschap kwam houden. En wel onmiddellijk!! Gelukt!!

  6. Fenny zegt:

    ManB lijkt me een man waar je van op aan kunt en dat is niet gek.

  7. Tja, samenleven met een kat heeft z’n voordelen, maar ik kan haar maar niet leren m’n fiets te repareren! (of de afwas te doen, of de post uit de brievenbus te halen, of mn bed op te maken, eten te koken, te stofzuigen), maar dat weegt allemaal niet op tegen de nadelen van het in huis halen van een vent! Voorbeeld, er was er een die zou wel fff een vloertje leggen (dat zou een voordeel moeten zijn), gevolg, heb 4 maanden zonder verwarming in mn slaapkamer gezeten midden in de winter (hele koude winter), en dan moet je nog blij zijn als het uiteindelijk af is…
    Nee, geef mij maar die kat die toch niets doet, dat weet je tenminste!

  8. Lehti Paul zegt:

    Hé lekker ding, je hebt míjn nummer toch?
    O ja, da’s waar ook. Ik kan helemaal geen fietsen maken.
    Volgens mij hou jij stiekem niet zo erg van mannen die je na drie kwartier al komen redden. 😉
    Maar het is wel verrekte handig.
    Enne, ook ik ging fietsen. Helemaal vanaf Hindeloopen!
    Toen ik in Groningen aankwam was ik toe aan vakantie.
    http://lehti-paul.blogspot.nl/2015/08/nederland-is-vol.html
    Je avonturenverhaal was weer prachtig. Dank. Voor je fantasie heb dan weer geen fiets nodig.

  9. Appelvrouw zegt:

    @ Aad,
    Er zat zand in de lagers of motor, weet ik waar. Dat is iets voor mannen.

    Maar nu weet ik tenminste hoe ik hem bij me kan krijgen, N U !

    @ Fenny,
    OP technisch gebied wel.
    De keuken ligt al 4 jaar onafgemaakt, en dat is maar 1 voorbeeld.

    @ Beeldspreker,
    Lijkt me goed dat je zo’n vent eerst helemaal uittest, voldoet ie, dan pas mag ie komen.
    en als het winter is, en geen verwarming in je slaapkamer dan moet hij je handmatig verwarmen.
    Dat dankjewel -blij zijn, als een klus na 4 jaar eindelijk half half klaar is, dat is vreselijk.
    Maar als ik alleen was kwam er niets klaar tenzij ik mijn charmes in de strijd gooi, dan zijn er wel mannen die vast en zeker een handje toe willen steken. Maar nu zijn daar grenzen voor.
    Een poes lijkt me ook niks, moet je te eten geven, vlooien en teken vangen, kattenbak legen, vulling kopen.

    @ Lehti,
    Ja ik heb je nummer, maar inderdaad, jij kunt vast dat technische deel van mijn fiets niet repareren.
    Anders had ik je natuurlijk direct gebeld en was jij op de fiets helemaal uit Hindeloopen komen fietsen.
    Als je dan toch gaat fietsen, dan niet dat kippe-eindje wat ik doe.
    Mooie foto’s heb je. Ik ga het verhaal nog lezen maar moet nu eerst naar de winkel.
    HEt leven met een man heeft voordelen: hij doet de boodschappen, de afwas en het vuilnis. Nu ik hier alleen sta moet ik alles ook zelf doen, water halen, op de fiets naar het sanitair voor de afwas, vuil water wegbrengen, wc emmer legen.
    Maar ik hoef gelukkig geen vlees te bakken.
    Die fiets is wel handig om je fantasie te prikkelen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s