Een ommetje met JP

JP stelde voor me mooie paadjes te laten zien tijdens een fietstocht met hem.
Paadjes die ik wellicht nog nooit gezien had.
Hij was er zeker van, en ik nieuwsgierig.
Heel galant haalde hij me bij HteD op en meteen moest ik al sjezen om hem bij te houden.
Gewend aan een leven op z’n negenennegentigjes liet hij me behoorlijk hijgen. Voor ik het wist waren we al 10 km verderop en ik had nog niets gezien.
In Duitsland kwamen we over een weggetje dat ik al eens had gereden, maar ik zei dat ik alles mooi vond, wat ook wel waar was, want we reden eindeloos over het fluitekruidweggetje.
fluitekruidweg
Hij had veel te vertellen en omdat ik niet kan multitasken was ik blij dat mijn fiets elektrisch gaat, maar ondertussen heb ik nauwelijks iets van de omgeving gezien want tegelijkertijd ogen en oren de kost geven valt niet mee.

Deze foto kon ik nog net maken van het rundepad voor we er alweer uit waren.
rundepad
Heb ik nieuwe weggetjes gezien?
Nee, ik heb hier al zoveel jaren rondgefietst dat ik alleen maar de weg niet weet te vinden maar wel herken.

35 km in 2,5 uur aan een stuk door.
Ik was zo verschrikkelijk slaperig dat ik niet eens mee wilde koffiedrinken bij hem, en ging direct naar huis naar bed, anderhalf uur als een blok geslapen.
En de volgende dag merkte ik dat het een enorme piek-aanslag op mijn energie was geweest, moest 2 dagen herstellen, maar in die dagen deed ik het huishouden, ramen en vitrage wassen, sanitair reinigen, 14 overhemden strijken en opvouwen. Wat moet je anders de hele dag doen…
In mijn vorige leven ben ik waarschijnlijk dienster geweest want het gaat me best af.
Alleen dat strijken…
dat is nog een verhaal apart.

(PS, niet dat ik ondankbaar ben jegens JP je moet toch aan elkaar en elkaars gewoontes wennen tijdens een fietstocht. Ik hou van bankjes, rust, stilte en mooie paadjes. En de paadjes waren mooi, beslist! Als hij me niet had meegenomen had ik ook niet meer geweten hoe ik er moest komen).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Een ommetje met JP

  1. Corja zegt:

    Leuk om even met je mee te fietsen. Mooi hoor dat fluitenkruid! En het ruikt zo lekker. Kon je je neus nog wel de kost geven? Dat gaat eigenlijk vanzelf, toch?

  2. Aad Verbaast zegt:

    ” Gewend aan een leven op z’n negenennegentigjes liet hij me behoorlijk hijgen”. Dat mag je me dan eens onder het genot van wat fluitekruid nog eens uitleggen. Geen idee wat ik me daar bij moet voorstellen! 🙂

  3. JP … ach & wee .. heeft ADHD 🙂

  4. EJW zegt:

    Ik zit er ook aan te denken een elektrische fiets aan te schaffen maar die dingen gaan nog behoorlijk snel. Laatst vloog een ouwe vent bijna de bocht uit. En niks van de omgeving zien net zoals wielrenners,

  5. Appelvrouw zegt:

    @ Corja, ben je niet moe geworden?
    Ik heb niets geroken, kan me ook niet herinneren dat fluitekruif geurt.

    @Aad,
    Dan moemoeten we snel tijd maken want de fluitenkruid is aan t uitbloeien.

    @Henk,
    Dat klinkt als n aardig liedje.

    @EJW,
    Die oudjes halen mij ook in. Wa t ik bepaal hou hard de fiets gaat. Ik begrijp die ouderen niet, .aar dke zijn natuurlijk nog niet gevallen. Toen ik veel pijn had en slechf kon ben ik gevallen maar kk reed niet hard, dd straat was best hard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s