Mijn man heeft me bedrogen

Hij was bezig mijn trapfiets om te bouwen naar elektrisch.
Het lukte niet en er ging van alles mis, er moest gevijld worden aan dit en dan weer aan dat, en uiteindelijk zelfs aan het setje zelf.
En het was s’avonds koud in de schuur maar toch ging hij iedere avond, na zijn werk en koken en eten, nog voor mij naar de schuur.
Goh! Voor mij? Ik heb niet gewild dat hij het klaarmaakte, liever had ik 75 euro betaald aan de dealer van de ombouwset, dan was het in een uur klaar geweest!
Ik kon het niet meer aanhoren en we namen met een kil “dag” afscheid via skype die ik meteen uitzette en niet meer aankon omdat ik het wachtwoord thuis had liggen.
De stemming was ruim een week om te snijden. Het bleef stil aan zijn kant en ik had ook niet veel wat ik met hem wilde delen. Ik vrat mezelf echter op van razernij.
Weer een ding wat niet klaarkomt.
Ondertussen logeerde ik ver van huis.

Er kwamen hele grote beren op de weg die mijn toekomst zwart maakten, moest ik het hier mijn hele verdere leven mee doen? Nooit meer kans op de ideale man die me begeren zou, of gewoon liefhad en dat liet merken in daagse dingen?
Maar het ergste was nog wel dat ik een sterk verhoogd libido had in die dagen maar er niemand was, en geen gelegenheid, om daar iets mee te doen. Dat maakt me nog kribbiger. Het was allemaal de schuld van ManB!
Al weet ik niet welke schuld maar het komt allemaal door hem. Nou ja, nee, niet alles, dat verhoogde libido niet.

“Zullen we nog een poosje oorlog voeren of is vrede al een optie?” nodigde ik hem uit op whatsapp, omdat ik ook geen andere manier weet een ruzie goed te maken.
Hij reageerde dat vrede altijd goed is, maar vertrouwen een nog groter goed.
Ja, dat was ik met hem eens.
Ik heb geen vertrouwen in hem. En dat is vast niet voor niets.
Mijn kribbigheid ging over in razernij. Mijn stressniveau was zo hoog dat ik zeker weet dat ik een bloeddruk van 250 om 175 moet hebben gehad. Bij thuiskomst bleek ik in die week ook 2 kilo te zijn aangekomen, 2 kilo stress.

Wat was er aan de hand vraag je je als buitenstaander misschien af. Dat is toch niks bijzonders, komt in ieder huwelijk voor.
Maar dit keer was het anders, het ging dieper, ik had mijn grens kenbaar gemaakt en hij had die gewoon uitgewist en zijn grens er overheen gelegd.
Zo ervoer ik het.
Natuurlijk is zijn verhaal heel anders, zo hoort dat.

Toen hij me van mijn logeeradres kwam halen was ik chagrijnig maar probeerde mijn best te doen, ontweek hem eigenlijk zoveel mogelijk.
Misschien deed ik toch mijn best helemaal niet.
Onderweg naar huis spraken we over koetjes en kalfjes want als hij boos is en achter het stuur zit is zijn voet soms iets te voortvarend.

Thuisgekomen had hij een verrassing. Nog voor hij de auto in de garage had gezet gaf hij de fietssleutels.
“Cadeautje”, en hij keek heel blij.
De fiets stond rijklaar!

Hij had me gewoon bedrogen!
Leuk voor hem, en misschien zou ieder andere vrouw hem huilend om de nek zijn gevallen en meteen gaan fietsen. Maar ik niet. Pakweg 10 dagen had hij me voorgelogen, 10 dagen was mijn stressniveau veel te hoog, en had ik graag een ton meer geerfd om bij hem weg te gaan.
Hoe kon ik hem nou dankbaar zijn, het was zijn eigen feestje waarin ik geen deel had gehad.
Pas 2 dagen later ging ik fietsen.

Maar als je denkt dat we er van geleerd hebben, heb je het mis.
Toen was er mijn naaimachine.
Kapotte motor. Hij wist dat wel heel erg snel!
Dat de naaimachine dezelfde avond nog terug op mijn naaitafel stond zei me niets. Hij moest toch ergens staan!
Maar hij flikte het weer om me voor te liegen. Hij had een motor besteld, geen idee wanneer die kwam. Waarmee ze hem versturen? Hij wist het niet, op mijn vragen had hij geen antwoord, en ik probeerde niet boven op tafel te springen (zo lenig ben ik ook niet meer).
Na 3 dagen vroeg hij of ik zijn jas wil verstellen.
Hoezo? Eerst de naaimachine motor er in!
En daar gingen we weer.
Hij had het ding dezelfde dag dat ie kapot was al weer gerepareerd!
Ik word gek van die vent! Je snapt nu toch wel dat ik hem niet kan vertrouwen! Het komt nooit meer goed.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Mijn man heeft me bedrogen

  1. Rob Alberts zegt:

    Waar jij een betrouwbare en liefhebbende man kunt vinden weet ik niet.
    Maar je hebt in ieder geval een handige klusjesman in huis!
    Tja, dat plotseling verhoogde libido is natuurlijk een heel ander onderwerp.
    Jij met jouw levenservaring en kennis van je eigen lijf moet daar toch wel raad mee weten?

    Zonnige groet,

  2. reinejragolo zegt:

    Er zijn beslist mannen die meer tegengas geven. Op dit punt ben je dan ook nog eens bedrogen.

  3. EJW zegt:

    Dagenlang in spanning zitten is geen pretje maar hij wil je verassen en dat is dan wel weer leuk. Met verhoogde libidoos (smile) is het zo dat je dit altijd hebt als er niemand in de buurt is. Ik heb eens een kennisje gehad die vertelde dat ze soms ook last van verhoogde libidoos had en dan de neiging had om een voorbijlopende kerel haar huis in te trekken. Ik loop nooit eens langs een huis met een vrouw erin die dat doet. Leuk blog Appelvrouw

  4. martin zegt:

    Kribbig van je libido. Had ik gisteren ook last van. Gek door het falen van je lijf kan je tegenslag op dat vlak er niet bij hebben. Ik voel me zo’n sukkel dan.

  5. Aad Verbaast zegt:

    Ik had in zo’n geval toch al lang geroepen: “Ga toch fietsen, jij!”

  6. Appelvrouw zegt:

    @ Rob,
    Ja he, ga hem nog eens prijzen ook!
    Maar begin nou niet over een schutting of verfwerk, dat komt nooit klaar.
    Je hebt als vrouw niets aan eigen oplossingen bij een verhoogd libido.
    Dan zit er echt maar een ding op: een man.
    Maar gelukkig is het alweer gedaald.

    @ Reine,
    Nog meer tegengas?

    @ EJW,
    Ja ja… mannen begrijpen elkaar altijd beter.

    Libidoos.. haha… die is leuk gevonden.
    Maar ik was bij HteD, en beslist niet alleen, ook nog veel aardige mannen die daar regelmatig over de vloer kwamen.
    Als ik alleen thuis ben krijg ik een verhoogd reiningsniveau. Best stom!
    Wees maar blij dat je nooit een huis in gesleurd wordt.
    In de rosse buurten zie je dat wel gebeuren, mannen komen er altijd leeg weer naar buiten.

    Ik heb nog nooit iemand zo in huis willen sleuren, maar in mijn heel jonge jaren wachtte ik niet eens op een voordeur, achter de martinitoren was ook geschikt of het noorderplantsoen omdat ik niet kon wachten tot het bed bereikt was.
    Moet je me nu zien: zo saai! Ik doe het nergens meer.

    @ Martin,
    Zou het dat zijn, kribbig van mijn libido, nooit aan gedacht.
    Ik probeer even te bedenken wanneer je je een sukkel voelt, als je last van je libido hebt?
    Waar faal je dan in, dat je niet iemand “bereikt”?

    @ Aad,
    🙂
    Maar ja, wie van ons had dat moeten roepen?
    Ik heb altijd nog wat troeven achter de hand, en hij ook.
    Het is soms echt een machtsspelletje die we allebei proberen te winnen.
    En dan moet je wetn dat ik nooit wil willen, alleen bij ManB.

  7. Ik mag die vent van jou wel 🙂

  8. Appelvrouw zegt:

    Henk,
    Ah, weer support voor hem. Ik sta er weer helemaal alleen voor, niemand begrijpt me 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s