Een uitgestorven beroep:

Gezinsverzorgster
gezinsverzorgster

1978, ik liep stage.
Voor zo’n beroep ging je nog in de leer want je moest ook weten hoe je een goede maaltijd voor een gezin moest samenstellen, hoe je een bloesje netjes moest strijken, en een handdoek zacht wrijven, en hoe je een baby in bad moest doen.
Het was een belangrijk beroep en je droeg een uniform.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Een uitgestorven beroep:

  1. Rob Alberts zegt:

    Veel gezinnen zijn er nu ook niet meer …….

  2. Niet getreurd Appelvrouw.
    Samson werkt hard aan opblaasbare exemplaren 🙂

  3. EJW zegt:

    Zeker een prachtig beroep. Maar nu je het zegt…je hoort niets meer over dit beroep. Leuke foto

  4. Appelvrouw zegt:

    @ Rob, daar heb je gelijk in.

    @ Artafterallart,
    LOL Nouja, eigenlijk iets om droevig van te worden.

    @ EJW,
    Tegenwoordig heet het thuiszorg. En koken komt er niet meer aan te pas en ook geen leuke gezinsband. Je moet opschieten.

    Die bril doet het hem vooral he.
    Eerder kon je járen met een bril toe. Ik heb er een zelfs 10 jaar gedragen.
    Nu moet dat om de 2 jaar veranderen vanwege de afschuwelijke mode.

  5. Volgens mij leerde je dat toendertijd op de huishoudschool

  6. Appelvrouw zegt:

    Nou, maar dit was hogere school hoor.

  7. Lehti zegt:

    Ja die bril. Maar ook de plant en makramé. Mijn spellingschecker kent dat woord niet meer. Hoeveel veertigminners wel? Dat mooie meisje kan zo figureren in een retromusical.
    (en sinds ik me heb geregistreerd bij Worldpress, moet ik steeds inloggen, wat ik weiger. Dan maar anoniem)

    Lehti Paul is de naam.

  8. broekstukken zegt:

    Ik herinner me die pakjes nog. Wij hadden ze ook in huis toen ik klein was. Het was uiterst belangrijk. Vreemd dat dit nu schijnbaar verleden tijd is.

  9. Appelvrouw zegt:

    @ Lehti Paul,
    Anoniem ben je ook welkom, als ik je maar herken 🙂
    Je bericht moest ik modereren. Dat gebeurt wel eens vaker, zelfs bij berichten van mezelf.
    Geen idee hoe dat komt.
    Misschien moeten we eens bij elkaar om de tafel zitten om te zien wat het probleem is, jij met inloggen bij wp om te reageren, en ik met de toets bij jou.
    Zet mij maar niet in een musical, zingen kan ik vooral heel vals.

    @ Martin,
    Het wordt tijd dat de uniformen terugkomen voor het aanzien.
    Maar de mensen bij wie we kwamen dachten daar anders over volgens mij, want de pakjes zijn zo ergens rond 1980 afgeschaft.

  10. reinejragolo zegt:

    Zo’n uniform straalt vooral hygiene uit.

  11. Appelvrouw zegt:

    Reine, zou het dat zijn?

  12. henk bossema zegt:

    Die goeie oude tijd toen alles nog onschuldig en netjes was.

  13. Appelvrouw zegt:

    Och, onschuldig? Ik kwam eens op de kamer van de 18 jarige zoon, wist niet dat hij thuis was, normaal gesproken was hij er niet. En daar lag hij met een enorme stok onderaan zijn buik, rechtomhoog. En ik schaamde me dood, voelde me schuldig alsof ik iets oneerbaars deed in plaats van hij. Want natuurlijk had hij me horen aankomen en de trap op horen komen, zijn kamerdeur stond wagenwijd open en hij keek me strak aan.
    Dat zou ik nu wel grappig vinden (maar nu overkomt me dat echt niet meer) maar toen wist ik me geen raad en ging gauw naar een ander vertrek.
    Daar stond dan weer tegenover dat ik de zoon van 16 uit een ander gezin wel eens op mijn kamer uitgenodigde, iets wat op zich al niet mocht, je mocht geen relaties aangaan met de gezinsleden.
    Het werd ook geen relatie, maar ook geen onschuldige avond. Een van de weinige waardevolle ervaringen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s