Maandag mag ik in de heimachine

Wat treuzelen ze in een ziekenhuis, het ene na het andere onzinnige onderzoekje, en dan wachten op de uitslag, en dan weer op het volgende onderzoek, en dan weer op de uitslag enz.
Bijna dacht ik dat ik genezen was, gisteren, de pijn was zoveel minder en ik kon gewoon staan.
Maar dat was gisteren. Misschien kwam dat door de stress.

Maandag is het dan eindelijk zover.
4 maanden na mijn eerste bezoek aan de huisarts voor de pijn in mijn heup. Maandag mag ik in de heimachine voor een mri scan.
Niet dat ik er blij om ben. Ik zie er vreselijk tegenop want vooraf krijg in mijn aangedane heup een paramagnetisch contrastmiddel gespoten. En dat schijnt een venijnige prik te zijn en dan moet ik 24 uur de heup ontzien, om vervolgens voorzichtig op te bouwen.
Ze schrijven dat ik geen auto mag rijden. Of ik mag fietsen zeggen ze niet.
Nu zal dat niet moeilijk zijn, in ontzie het al 4 maanden, en opbouwen lukt niet.

Ik mag geen metalen voorwerpen bij me hebben, dus geen spijkerbroek, of metalen rist. Of de haakjes van de bh wel kunnen weet ik niet, zal eens een magneet pakken en testen. Zelfs mijn bankpasje mag ik niet bij me dragen.
En dan de tunnel in waar ze een antenne aan mijn heup bevestigen en me onder veel eentonig gebeuk in plakjes hakken.
Ik ben toch een beetje bang voor al die toestanden en vooral dat er niets gevonden wordt.
In mijn archief vond ik een verhaal van een jaar of 13 geleden, toen is er ook een scan gemaakt, ik weet alleen niet op verwijzing van welke arts. Daar is toen niets uitgekomen. Waarom nu dan wel?

Als er niets afwijkends te vinden is moet ik naar de pijnpolie waar ze me leren omgaan met de pijn. Zucht.
Maar eerst nog op 2 maart de 2e scan, en dan de 17e de uitslag en overleg.
Ze hebben alle tijd. En de mijne staat stil.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Leven met lichamelijke beperking en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

15 reacties op Maandag mag ik in de heimachine

  1. Heel veel sterkte

  2. knutselsmurf zegt:

    Je overleeft het wel. Als je tenminste stil kan liggen op een harde ondergrond, want je mag tijdens de scan niet bewegen. Maar op het moment dat de operator tegen je praat, kun je er van uit gaan dat ze niet aan het scannen zijn, dus dan kun je even ontspannen of verliggen.
    Je kan muziek op je oren krijgen, maar ik heb altijd liever mijn eigen gedachten. Over metaal verschillen de meningen. Bij de een mag er helemaal niks, bij de ander mag je je lange broek aanhouden als ze naar je nek kijken.

  3. reinejragolo zegt:

    Jammer dat ik geen hoop meer lees in je woorden.

  4. Appelvrouw zegt:

    @ Hennie,
    Dankje.

    @ Knutselsmurf,
    Dankje voor je bemoediging dat het wel overleef.
    Dat stilliggen zal wel even lastig zijn, maar ik kan mezelf wel afsluiten (niet aanwezig zijn).
    Ik heb oordoppen in mijn tas gestopt, ze hebben daar ook een koptelefoon met muziek maar daar word ik vast en zeker doodmoe van.
    Hier mag je dus helemaal niets met metaal. Maakt me niet uit, ik heb geen spijkerbroek. Je mag ook in een joggingbroek, dus ik trek mijn sportbroek wel aan.

    @ Reine,
    Wat valt er te hopen na 28 jaar. Ik leef al zoveel jaar met ups en downs, maar deze ging wel heel erg down.

  5. Corja zegt:

    Sterkte, Appelvrouw!

  6. EJW zegt:

    Ellendig dat je dit moet ondergaan. Om moedeloos van te worden na alles wat je hebt meegemaakt. Sterkte, Ik denk maandag aan je.

  7. Blewbird zegt:

    Heel veel sterkte! Just in case: je krijgt geen echte koptelefoon op, want daar zitten magneten in. Zo’n plastic dingetje waar het geluid door een slangetje komt. Wat Knuts zegt, gedachten zijn genoeg en zo lang zal het niet duren.

  8. Appelvrouw zegt:

    @ Corja,
    Dankje.

    @ EJW,
    Dat het zo lang duurt vind ik vervelend, voor je aan de beurt bent bedoel ik.
    Je zit alleen maar te wachten en moet eerst de goedkope onderzoeken ondergaan alvorens ze tot een mri overgaan, voor mij allemaal verloren tijd.

    @ Blewbird,
    Ik hoef geen muziek, vreselijk! las ook eens bij iemand dat dat ook niet afdoende hielp.
    Maar ik ben er goed in helemaal niet te denken op zulke momenten.
    Volgens de beschrijving duurt het 30 tot 45 minuten, plus nog een kwartier vooraf dat de injectie in moet werken.

  9. Succes en sterkte komende maandag

  10. Appelvrouw zegt:

    Annemiek,
    Dankje.

    @ Henk,
    Dankje, en dat ik er maar wat aan mag hebben, al was het maar inspiratie.

  11. Rob Alberts zegt:

    Sterkte!
    Ik wens je ook voorspoedige resultaten van dit onderzoek.

    Vriendelijke groet,

  12. Hoe was het in de heimachine? Viel het mee of tegen?
    En nu maar wachten op de uitslag! Sterkte!
    (ik loop erg achter met lezen)

  13. Appelvrouw zegt:

    Rob,
    Dankje

  14. Appelvrouw zegt:

    Beeldspreker,
    Het was heel mooi. En er was storing.
    Ik heb het opgeschreven maar het verhaal is nog veel te lang om te plaatsen. Niemand leest anderhalve bladzijde, als ik zin heb verkort het nog wel eens.
    Alleen de prik viel niet mee, die was echt net zoals ik me had voorgesteld: heel pijnlijk, en nu, een dag later nog steeds naar.
    De uitslag krijg ik pas 17 maart, moet 2 maart de andere heup nog laten doen.
    Ik loop ook achter. Maar de vraag is of je wel moet inhalen, is zoveel werk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s