Geestdodend

Lichaam en geest zijn een.
Zegt men, ik niet.
Het is een leugen, en dat niet alleen, het doet mensen met beperkingen tekort.

Als ik een reetje was, dan was ik allang dood, maar ik ben een mens, en mensenlevens zijn voor sommige andere mensen heilig.
Niet voor iedereen, zoals we dagelijks, en sommige dagen wat extremer, te zien krijgen.

Wist ik maar wat voor woorden ik kon roepen,
dan zou ik het chagrijn uit mijn lijf schreeuwen.
Maar zou het helpen?
Zou ik dan weer de gewone dingetjes van voorheen kunnen doen?
Ik ben zo gek dat ik niet eens alles vraag, maar een beetje, omdat alles niet haalbaar is.

Zijn het de laatste loodjes die mijn geest breken?
Ik stop met trainen, het heeft niets geholpen en het brengt alleen maar frustratie.
Nog een week voor ik een echo krijg, want ik ben niet erg genoeg voor een mri of ct scan. Ik ben nooit ergens erg genoeg voor.
En nu ben ik bang dat het hetzelfde verhaal is als van mijn nek, schouder/bovenarm en handen die ik ook altijd in moet tomen.
Lichamelijk moet ik altijd op standje 3 blijven, terwijl mijn geest verlangt naar standje 10.
Als mijn lichaam en geest één willen worden, dan moet mijn geest het onderspit delven.
Dan zijn ze niet één,
maar gedwongen tot samenwerking.
Volgens mij is dat geestdodend.
geestendoder

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Leven met lichamelijke beperking en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Geestdodend

  1. Rob Alberts zegt:

    Bemoedigende groet,

  2. Corja zegt:

    En je neemt vast ook geen genoegen met het gemiddelde van 6,5…..

  3. Harrij Smit zegt:

    Ja, en dan volstaat en voldoet die leuk-knop niet (aan en weer uit, dus).
    Knap onder woorden gebracht. En gelukkig ben je nog altijd niet ergens erg genoeg voor. Maar ik heb makkelijk praten. Sterkte wensen is alles wat ik kan doen. Bij deze.

  4. Appelvrouw zegt:

    @ Rob, dankje.

    @ Corja,
    Ik neem er wel genoegen mee, maar mijn lichaam kan dat niveau niet halen en mijn geest… tja, die heeft dat vast nog nooit meegemaakt want ik zit al jaren op maximaal 4.

  5. Het kan ook je ziel zijn die je geest tegenover je lichaam plaatst.
    Zo’n leven afnemend lijf verdraagt ie niet.

  6. Fenny zegt:

    Ik vind het ellendig voor je maar meer heb ik ook niet in huis. Sterkte!

  7. EJW zegt:

    Zoals je weet raakt me dit Als je niet bij de pakken neerzit en eraan werkt zou het mooi zijn als dat resultaat oplevert, Helaas is dat niet in alle gevallen zo. Dat het beter mag gaan, is dan ook mijn oprechte wens

  8. broekstukken zegt:

    Die stomme geest ook die meer uit een lijf wil halen dan er in zit. Altijd dat temmen.
    Een lijf zou het gewoon moeten doen, tot je er de geest aan geeft. Gelukkig kan jij nog schrijven, zodat wij die worsteling mee kunnen lezen en er bij kunnen denken: ach Appelvrouw toch ook, en nog iets meer, dus zeik niet en ga door.
    En dan stap ik weer op mijn fiets of schrijf iets en maak foto’s die gewaardeerd worden. Meer is het niet.

  9. Appelvrouw zegt:

    @ Artafterallart,
    dat is best vermoeiend, lichaam, geest, ziel en ik.

    @ Fenny,
    Dankje. Meer heb ik zelf ook niet in huis.

    @ EJW,
    En mijn zakdoekje leen ik vandaag niet.
    Dankjewel voor je lieve reactie.
    Gelukkig heb ik mijn drugspillen nog.

    @ Martin,
    Temmen, dat is het juiste woord denk ik. En jij kunt het weten, ik denk dat jij ook heel veel moet temmen.
    Soms zeg ik wel eens (in zo’n zwaarmoedige bui) dat ik niks kan, maar ik weet dat ik dan lieg. Ik kan nog heel veel.
    Alleen niet wat ik wil.
    Ja, zeik niet, laten we daar mee ophouden, en het gewoon van ons afschrijven.
    Dat mag toch wel?

  10. Appelvrouw zegt:

    Harrij,
    Je berichtje moest ik nog modereren vandaar de onderaan reactie.
    Like knopjes geven soms de waarde aan die je er zelfs aan geeft.

    Ik heb kort geleden ontdekt dat ik neefjes heb die al op jonge leeftijd in een elektrische rolstoel zitten en bij veel dingen hulp nodig hebben. Terwijl ik nog in mijn handjes kan knijpen.
    Maar soms word ik ook wel moe van al mijn zegeningen die de boventoon moeten voeren. Dat maakt het voor de omgeving natuurlijk wel gezelliger, maar onder die bovenste laag zit ik zelf, en kom dan wel eens tevoorschijn als het gewaaid heeft.

  11. sprakeloosid zegt:

    Ik was ooit bij een acupuncturist die me de bemoedigende woorden toevertrouwde, mijnheer Sprakeloosid, u gedraagt zich als een Mercedes, maar u bent een fiatjes 600. Ik weet nog niet waar de balans tussen het vermogen en de daadwerkelijke uitvoering ligt wat mezelf betreft. Moet er vaak aan denken. Ik ga geen bemoedigende of wijze adviezen geven, of misschien toch wel: Als je vecht om het onmogelijke te halen, dat kost ook veel energie ook voor de geest.

  12. beaunino zegt:

    Wat vervelend voor je. En zo uitzichtloos. Was het maar even tijdelijk hè, dat je zou weten dat je je over een maand een dikke acht zou voelen. Meelevende groet, Narda

  13. Els zegt:

    Misschien moet je geest je lichaam op sleeptouw nemen. Of heeft je geest al een hele tijd je lichaam op dit niveau gehouden.

    Ik ben geen deskundige. Geef je zoektocht niet op. Ik weet niet of je hier op internet gedetailleerd je symptomen wilt beschrijven, maar misschien kan iemand hier je dan op weg helpen voor de juiste oorzaak en diagnose. Sterkte!

  14. Appelvrouw zegt:

    @ Sprakeloos,
    Daar zit natuurlijk wel wat in, als je vecht om het onmogelijke te halen…
    Maar ik denk dat ik het onmogelijke niet zoek, alleen het haalbare hoop. En dat is zoals ik een paar maanden geleden functioneerde.
    Ik kom al weken niet meer buiten als niemand me uitlaat. Met een beetje geluk is dat 3 keer in de week maximaal anderhalf uur.
    En het strompelen in huis valt niet mee want iedere 3e stap schiet als een vuurpijl door mijn heup.
    En een klein beetje teveel stapjes (ik hou het op 10, wat ik niet graag loop, dan is het al funest).
    Ik vind dat ik wel even recht heb om te klagen.

    @ Beaunino,
    Hopelijk is dit extreme ook tijdelijk, ook al zal het in ieder geval 3 maanden worden.

    Dankje.

    @ Els,
    Het ging tot vorige week maandag best heel goed, ik vond dat ik me er makkelijk mee verzoende.
    Tot de fysiotherapeute mijn kleine beetje hoop de grond in praatte.
    Maar nu weet ik wel dat een fysiotherapeute er ook naast kan zitten maar het heeft wel indruk gemaakt.
    Zoals het nu lijkt heb ik al jaren chronische slijmbeursontsteking (zei revalidatiearts), eerder alleen links, maar nu aan beide kanten, door te korte peesbladen. Het verklaart wel dat ik niet kan lopen (lopen geeft extreem veel pijn), en pijn krijg bij het fietsen of als het zadel niet goed staat tav het stuur.
    De echo moet uitsluitsel geven, omdat ik ditzelfde probleem in mijn rechterhand en nek heb.
    Pakweg 12 jaar geleden heb ik het ook heel erg gehad, liep ik ook zo krom en barste ik van de pijn. Maar kreeg geen diagnose en moest het er maar mee doen. Hier een pijnstiller en leer er maar mee leven.
    Behandeling bij een osteopaat redde me van de pijnstiller en de pijn. Ik heb daarna nog heel wat kunnen doen. Niet dat ik ooit pijnvrij ben, maar vergeleken bij nu en toen, stelt alles wat er tussenin zit niks voor. Ik heb chronische pijn en moet me altijd inhouden om overbelasting te voorkomen, bij echt alles wat ik doe. Daar kan ik wel mee leven, ook al vind ik het niet leuk, maar daar ehb ik wel een manier in gevonden.
    Dat beide heupen nu ook in het pakket zitten bevalt me niet, het is lastiger om nog meer in te leveren op mijn mobiliteit die toch al zo minimaal is.
    Maar ik ben er wel 56 mee geworden, en kan meer dan Steven Hawkins, ook al zal ik nooit zo beroemd worden.
    Ik denk ook vaker aan mijn neefjes die zo weinig kunnen, in onze familie zitten veel spierproblemen. Mijn broer heeft ook heupklachten, maar verder ook anderen van mijn vaders’ kant neven en een nichtje van mijn generatie, en die daaronder komt heeft het een gradatie erger. We zijn gewoon een mislukte adelijke tak.

  15. Els zegt:

    Graag zou ik je helpen, maar kan ook niet veel bedenken.

    Bij het UMCG in Groningen hebben ze een specialisatie voor erfelijke zenuw- en spierziekten.
    http://www.umcg.nl/NL/UMCG/Afdelingen/Genetica/patienten/WebConsult/Folders/ErfelijkeZenuwSpierziekten/Pages/default.aspx.

    De diagnose en behandeling wordt door de artsen gedaan. Ik ken alleen maar huismiddeltjes, zoals:
    Yoghurt als toetje na een maaltijd. Thee met echte citroensap. ‘s Nachts omslag van gekneusde en gekookte koolbladeren op de pijnlijke plekken. Vlierbessensap. Gemberpoeder bij koken gebruiken. Thee van gedroogde gagelbladeren. Walnoten. Ontspanningsoefeningen die maken dat je je helemaal ontspannen voelt door langzaam in gedachten een omtrek om je lichaam te trekken. Kussentjes tussen de knieën bij slapen voor een betere stand van de heupen. Veel drinken en plassen voor afvoeren.

    Wat vind je van een vrolijk liedje?

  16. Appelvrouw zegt:

    Els, er zijn zoveel onderzoeken, maar je moet wel een huisarts hebben die je doorstuurt.
    Daarbij komt dat mijn (6) neefjes dergelijke onderzoeken hebben ondergaan en ze hebben geen diagnose kunnen stellen (tenzij dat recentelijk is gekomen). Ik zeg ook altijd dat het waarschijnlijk komt omdat we van adel zijn, inteelt is daar een veel voorkomend verschijnsel. Het zou trouwens ook weinig uitmaken hoe het heet, want er zijn voor zover ik weet geen behandelingen voor spier en zenuwziekten. Ik strompel gewoon nog wat door en heb nog een hoop vragen aan de revalidatiearts.
    Dankje voor je tips.
    Doe maar een liedje, vrolijk is welkom, en graag iets van Pinqui (die vind ik heerlijk) https://www.youtube.com/watch?v=1jK35p-Ygfs

  17. Lichaam en geest zijn een! Een gezonde geest in een gezond lichaam, maar is de geest dan ziek als het lichaam ziek is? Ik heb een blauwe maandag natuurgeneeskunde gestudeerd, en hoewel ik de artsen uit de reguliere geneeskunde vaak monteurs vind (maar die moeten er ook zijn voor het onderhoud) en de natuurgeneeskunde meer naar het geheel kijkt en naar de oorzaak van de kwaal en niet alleen naar de symptomen, wond ik me vaak enorm op over een aantal aannames in de natuurgeneeskunde zoals de gezonde geest/gezond lichaam theorie, een van de redenen dat ik de studie niet heb afgerond.
    Ik weet hoe het is om niet veel te kunnen, maar ik weet niet hoe is om niet het vooruitzicht te hebben dan het beter gaat, dat kan niemand zich voorstellen, denk ik.
    Liefs!

  18. Appelvrouw zegt:

    Beeldspreker,
    Er wordt tegenwoordig wel heel erg veel beweert dat als je iets hebt het door je geest komt, ook door reguliere artsen. Je hebt jezelf verwaarloosd, eigen schuld. Als je teveel stress hebt is dat ook je eigen schuld, moet je maar mindfull denken.
    Het maakt mij wel eens machteloos boos. Zie ik mijn gehandicapte neefjes, waarvan er in ieder geval 1 toegeeft dat hij geholpen moet worden onder de douche. Hoezo verwaarloosd en eigen schuld. En als je door je ouders verwaarloosd bent is het ook je eigen schuld dat je er daarna niet aan gewerkt hebt.
    Met zo’n studie loop je dan ook vast denk ik want als je wilt afwijken is er geen pad.

    Dank voor je lieve reactie. En liefs terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s