Bankjesjacht

Van de week tijdens mijn steptochtje werd ik aangesproken door een donkerbruin gekleurde man: “ha, wat doe je dat mooi, lekker gezond.”
Ik hield van zijn ongecompliceerdheid, ik had hem zo willen antwoorden dat ik iets wist wat nog veel gezonder was, maar dat ik hem daarbij nodig had.
Helaas fietste hij door, en ik stepte de andere kant op…
Later kwam ik een oudere man tegen. Lekker aantrekkelijk vind ik oude mannen. Zij zijn niet zo veel eisend, geven graag, en zijn niet zo doelgericht, en geraffineerder.
Toen hij echter over zijn slechte gezondheid begon had ik geen zin meer in hem.
De volgende man was ook al prachtig, een open uitstraling.
Hij leek me wel wat… maar toen hij het over zijn 4 kinderen thuis had zag ik er toch maar vanaf want voor je het weet komt er op het niet meer te stuiten moment een watsap van zo’n kind. Die man heb je nooit alleen.
De volgende man had lang haar op een staartje wat ik niet mooi vind, zijn kruin was kaal, en voor mij mocht de rest ook wel lekker kort, maar die staart kon ik wel wegdenken.
Zijn gezichtshuid was mooi gezond, geen rokershuid.
Ik bekeek hem helemaal. Zijn lichaam leek me verrukkelijk krachtig, en in gedachten ervoer ik zijn krachtige uithoudingsvermogen al.
Maar hij zag er te lief uit, hij leek me niet een man die alleen maar een keertje sex wil, maar de voorkeur geeft aan liefde, en een lat relatie. Iemand die je graag claimt maar tegelijkertijd aan je sexuele behoefte niet kan voldoen.
Het leek me beter weer verder te gaan.
De volgende man lette niet op zijn hond, ik kreeg het dartelende beest bijna onder mijn voorwiel.
“Hij is ook zo onoplettend,” verontschuldigde de man zich. Ik doe altijd vals en zeg dan dat die hond ook recht op ruimte heeft, maar in werkelijkheid erger ik me rot aan honden die los rennen voor mijn step, voor je het weet bijten ze in mijn enkel.
De hond was een likbeest die maar niet van mijn handen af kon blijven, en dan weer stond ie hijgend, met zijn tong uit de mond me slaafs aan te kijken, terwijl de man met mij sprak over de mens als kuddedier. En dan zag ik hem ook zo voor me op zijn knieën, en walgde.
Op naar het volgende bankje.
bankjesjacht

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Bankjesjacht

  1. King Billy zegt:

    Ach ja, vreemde mannen, hè Appelvrouw? Net als wolken. Als ze zijn verdwenen, kan het nog een mooie dag worden.

  2. Rob Alberts zegt:

    Zorg je wel dat jouw volgende bankje een beetje bij een straat is?
    De motorman zoekt ook nog steeds naar jou.

    Vriendelijke groet,

  3. ik ben bang dat die donkerbruine de enige kans was Appelvrouw. Volgende keer omdraaien en er achter aan steppen!

  4. knutselsmurf zegt:

    Zie ik daar nou Marijke Helwegen, tussen die planten ?

  5. Meestal begin ik ook over kinderen en kleinkinderen of fotograferen te twitteren in nabijheid van opdringerige vrouwen 🙂

  6. Appelvrouw zegt:

    @ King Billy,
    Ja echt. 🙂

    @ Rob,
    Wat heb je toch met de motorman, dat is al uit de tijd.
    Ik hou van variatie.

    @ Kitty,
    Jawel, mannen die doorrijden zijn altijd het meest geschikt 🙂
    Een volgende keer zal ik aan je tip denken.

    @ Knutselsmurf,
    Ik had nooit van haar gehoord, maar je hebt gelijk, dat is ze. Waarschijnlijk in de keukenhof.

  7. Appelvrouw zegt:

    Henk,
    Phuh.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s