Vakantiefoto’s part 3- Strand van Meerwijck

Zomaar wat willekeurige momenten van het recreatiestrand Meerwijck.

Paal 13
Kampeermaand Krpswld-Meerwijck-01-Paal 13

Om ca. 16 uur dreven mooie wolken voor de zon, en liep het strand ook heel snel leeg.
Ik was alleen maar een passant en ben nooit langer dan een kwartier gebleven.
Kampeermaand Krpswld-Meerwijck-02-zon door de wolken

Kinderglobes (afgeleid van de sneeuwbol), als je ze schudt valt er sneeuw (denk ik).
Misschien laten ze hier de kinderen kennismaken met het water zonder risico, laat de blauwalgen maar groeien.
Kampeermaand Krpswld-Meerwijck-03-kinderglobe-sneeuwbal

De grijze Meerwijckse graseter.
Kampeermaand Krpswld-Meerwijck-04- grijs beest

Opgeblazen kinderen.

Ik heb bewondering voor kinderen die in zo’n bol gaan staan, opgeblazen worden en dan het water in.
Wat moet het mooi zijn als je dat durft,
als met vertrouwen wordt grootgebracht.
Kampeermaand Krpswld-Meerwijck-05-opgeblazen kinderen

Tijd voor een hapje, een peukje, en een verhaaltje.
Kampeermaand Krpswld-Meerwijck-wat rest

En toen was het avond.
Kampeermaand Krpswld-Meerwijck-06-bij avond

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit in Eigen Land en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op Vakantiefoto’s part 3- Strand van Meerwijck

  1. jeetjemina zegt:

    Wist niet dat daar zo’n mooie plas is. Pas nog om het Paterswoldermeer gefietst, ook leuk.
    En in zo’n bal dobberen lijkt mij helemaal te gek.
    Maar ik vind wel dat wanneer je een duif hebt opgepeuzeld, je wel het bestek netjes op moet ruimen!!!

  2. broekstukken zegt:

    Over water lopen, schijnt daar een favoriete bezigheid. Vertrouwen het sleutelwooord. Een dominee zou er een moord voor doen, zo’n beeld, als hij moet preken over Jezus die over het meer van Tiberias loopt. Alleen leg je dat vertrouwen bij een ander uit een verhaal van 2000 jaar geleden of bij jezelf en je eigen omgeving.

  3. Fenny zegt:

    Ben er wel met de kinderen van mijn school geweest en collega’s natuurlijk. Er was geen schaduw en ik kan niet lang in de zon, die boompjes waren toen nog ieler.

  4. Rob Alberts zegt:

    Om ca. 16 uur dreven mooie wolken voor de zon, en liep het strand ook heel snel leeg.
    Ik was alleen maar een passant en ben nooit langer dan een kwartier gebleven.

    Mijn tijdrekening bij jou blijft van slag!

    Met de een na laatste foto ben je sterk.

    Vriendelijke groet,

  5. Appelvrouw zegt:

    @ Jeetjemina,
    Paterswoldse meer is ook prachtig. En dan is er nog de Hoornse plas naast.
    Ging ik naar toe rond mijn 20e, naar het naaktstrand want ik had geen geld voor een badpak…
    Ben er ook al 30 jaar niet meer geweest.

    Ik ben het met je eens, na het eten de afwas doen… maar zo op het strand kun je de troep gewoon achterlaten,
    niemand die het ziet.

    @ Martin,
    Als je volgens de Wim Hof (iceman) methode tewerk gaat moet over water lopen ook lukken!
    Het bijbelverhaal wordt steeds duidelijker zo.

    @ Fenny,
    Er zijn nu wel genoeg schaduwplekjes, en het is er vast en zeker veel rustiger dan op de Hoornse plas.
    Maar ik fiets liever door rustige weilanden, kan meestal ook niet goed tegen de zon, met name als ik moe ben.
    Afgelopen kampeermaand viel het me steeds reuze mee.

    @ Rob,
    Wat je toch bedoelt met tijdrekening van slag begrijp ik niet.
    Ik heb de hele maand mijn horloge om gehad, om de stand van de zon in de gaten te houden.

  6. Rob Alberts zegt:

    @Appelvrouw, je schrijft een aanwezigheid van een kwartier, maar laat foto’s zien van een hele dag.
    In mijn dwaaltocht gisteren door de linken van jouw blog maakte ik ook al een tijdreis met verwarrende data.

    Mijn uitzicht op nieuw werk wordt steeds concreter. Een wekker, agenda en horloge keren dus langzaam mijn leven weer binnen.

    Vriendelijke groet,

  7. Appelvrouw zegt:

    @ Rob,
    Ik ben er meerdere keren even geweest, via een kleine omweg kwam er dan langs.
    Mijn tijd is een wiskundige berekening: je moet het vooral niet proberen te begrijpen (al weet ik nog niet waar je het over hebt).

  8. Denk dat er weinig kinderen zijn die niet in de bal durven. Tenzij je ze wijsmaakt dat ze er in kunnen stikken ……… 😦

  9. Appelvrouw zegt:

    Lijkt me heerlijk als je nog zo onbevangen bent.
    Ik wou dat ik nog kind was, vroeger durfde ik zelfs niet in de touwen, en had ik een hekel aan apekooi tijdens gym, omdat ik zo bang was (nu achteraf weet ik dat deels te maken had met dat ik dubbel zie en altijd net naast de plek terecht komt waar ik moet zijn)
    Toen ik uit huis was was ik niet meer zo bang voor wilde en enge spelletjes.
    Als ik in goede staat was geweest zou ik zeker wel eens een survival toch gehouden hebben.
    Nu doe ik dat maar 2 km op de step 🙂

  10. Apiedapie zegt:

    OK, dit is dus paal 13. Ziet ie er heel erg anders uit dan palen 12 of 14? Of 3 of 6, zeg maar? Hoe kunnen verdwaalde kinderen hem herkennen? Een nummer of een bordje met een stomme tekening, zoals op Scheveningen en in de Schipholparkeergarage zie ik niet.

  11. Rob Alberts zegt:

    Een stomme tekening?
    Praatpalen langs de weg ken ik wel, maar pratende tekeningen weer niet.
    Heb ik ergens iets gemist?
    Verbaasde en vragende groet,

  12. Apiedapie zegt:

    Met een stomme tekening bedoel ik een, in mijn ogen stupide tekening, een lelijke tekening, een wezenloze tekening. Die tekeningen heb ik gezien op het Scheveveningse/Wassenaarse strand en in de parkeergarage van Schiphol. Ik herinner me nog een in mijn ogen stupide tekening van een glimlachende koe met bloemetjes in een wei en een molentje op de achtergrond. Vond ik destijds behoorlijk infantiel voor een parkeergarage voor volwassenen. Alsof ze zonder zo’n koe hun auto niet terug zouden kunnen vinden. Maar het is mijn mening, en geen conclusie. Wie die tekeningen goed vindt, handig, mooi, is daar vrij in. Je hebt denk ik niet veel gemist, althans niet in mijn ogen, en ik hoop dat je verbazing bij deze is opgehelderd. Zo niet, dan kan ik het ook niet helpen, het was maar een opmerking op een blog, geen wetenschappelijke verhandeling, geen aanklacht, geen opiniestuk en geen ingezonden brief.

  13. Rob Alberts zegt:

    Als er geen duidelijke orientatiepunten zijn hebben wij andere herkenningspunten nodig.
    Mijn woonwijk van 600 woningen is opgedeeld in kleurgroepen.
    Ik woon in het okergele stuk. Met borden wordt dit in de wijk aangegeven. Maar zelfs de bewoners zien en weten dit niet.
    De straatnamen in mijn stadsdeel zijn alfabetisch geordend. Op de hoofdwegen worden de automobilisten naar buurten met een letter verwezen. Op een plattegrond is te zien dat met de klok mee het hele alfabet wordt doorlopen. En toch klaagt iedereen dat het zo moeilijk zoeken is in mijn stadsdeel.

    Misschien dat we daarom stomme nietszeggende borden nodig hebben.

    Ik begrijp dat de praatpalen langs de grote wegen gaan verdwijnen.

    Domdom en de slimmerefoons hebben de macht over genomen.

    Bezorgde groet,

  14. Apiedapie zegt:

    Iedereen heeft toch een mobieltje? Dan zijn de praatpalen dus overbodig straatmeubilair, lijkt me, maar goed, wie ben ik.

    Het makkelijkst orienteren doe je in New York Manhattan, alles is lekker overzichtelijk genummerd, je kunt nooit verkeerd lopen. Zouden ze overal moeten doen wat mij betreft. Maar goed, wie ben ik.

  15. Rob Alberts zegt:

    Bij Manhattan vraag ik mij altijd af wat de afstanden tussen de straten zijn.
    En wat dit zegt over de kavelgrootte van de eerste nederzetting.

    In de Amsterdamse Pijp volgen de straten de ligging van de oorspronkelijke sloten in dit boeren weide gebied.

    Tja, als letters te moeilijk worden kunnen we altijd met cijfers werken. Toch vind ik de alfabetische straatnamen ook duidelijk en overzichtelijk, je hoeft er alleen maar voor te kunnen lezen …

    Inderdaad, wie ben ik.

    Vriendelijke groet,

  16. Apiedapie zegt:

    Nee, wie ben ik zei ik. Wie jij bent, is een ander verhaal. Maar goed, misschien weet Appelvrouw het wel. We wachten het rustig af.

  17. Appelvrouw zegt:

    Apiedapie,
    Ik zag 3 identieke palen naast elkaar, alleen deze was genummerd.
    Kinderen kunnen hem herkennen aan de persoon die er naast ligt (maar er staat wel nr 13 op gekliederd, is misschien op de foto niet goed zichtbaar).

  18. Apiedapie zegt:

    Ik blijf er moeite mee hebben. Dat er 3 identieke palen zijn en dat er maar eentje genummerd is. Dertien nog wel. Hoe weet je nu of de paal links 12 of 14 is? Waar is het begin van de rij en waar het einde? Als ik kind was, ging ik daar niet meer zwemmen.

  19. Appelvrouw zegt:

    Apie, Links is geen paal meer, alleen een man in blauwe zwembroek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s