Kamperen, schoonmoeder

Hals over kop moest ik kamperen. Schoonmoeder besloot dat het zaterdag moest.
Zij is geen mens van het overleg, zij beslist gewoon en daar is weinig tegenin te brengen.
Ik mag geen voortent gebruiken.
A: “Jawel, ik wil de voortent ook.”
S: “Nee, dat doe je niet, alleen de luifel is genoeg.”
A: “Ik wil de voortent.”
S: “En dan wil je gordijntjes er zeker ook bij.”
A: “Ja, het is nu toch mijn caravan?”
S: “Ja maar je gaat nu niet in een voortent met de gordijntjes dicht en je zelf verstoppen.”
A: “Ik kampeer op mijn manier.”
S: “Maar je moet toch een beetje open zijn anders krijg je nooit contact.”
A: “Ik zoek alleen contact met mezelf.”
S: “Jah… we zetten alleen de luifel op.”
Het zijn altijd zinloze discussies.
Schoonvader redt me dit keer, de voortent moet toch uitgeprobeerd.
Met groot misbaar staat schoonmoeder erbij terwijl ManB met veel genoegen de voortent opzet.
Schoonmoeder pakt een stoffer en gaat de caravan afstoffen: “ziet er al veel beter uit zo,” zegt ze. Ik zie het verschil niet maar laat haar rustig poetsen en vraag of ze ook een emmertje sop wil.
Ja, dat wil ze.
Op haar knieën sopt ze de kastjes onderin. Ik moet een gevoel van schaamte overwinnen, vrouw van 80 sopt mijn caravankastjes, terwijl ik de bovenste nog maar met moeite kan doen.
Ze wil helpen inrichten. “Ohhh, dat is een veel te groot bed, je moet in de lengte slapen.”
A: “Ik slaap in de breedte op een luchtbed van 1 meter breed.”
S: “Jamaar dat kan toch niet, je moet ook een beetje behelpen op vakantie.”
A: “Vakantie is toch ontspanning? Dan ga je je toch niet behelpen.”
Ook een zinloze discussie. Ik maak mijn bed op.
S: “En waar moet ManB dan liggen?”
A: “Thuis in zijn bed.”
Doodmoe ben ik, het liefst ging ik nu ook naar bed.
De gedachte dat schoonmoeder straks iedere dag langskomt en me vertelt wat ik moet eten, en dat dit niet goed, en dat wel goed is, vind ik benauwend.
Ik kampeer bij haar om de hoek, dat is van mij een concessie, want wij hebben de caravan van hun. Dat moet ze nog even leren los te laten. Maar anders bedisselt ze ook altijd alles.
Haar boze uitroep over mijn naaimachine, naaiwerkjes en poppen zal ik maar achterwege laten.
‘Leer mij uw ouders kennen en ik ken u.’
Zo leer ik ManB steeds beter begrijpen en ook dat het een hopeloze missie is iets te veranderen aan sommige van zijn onuitstaanbare trekjes.

18 uur, iedereen is eindelijk weg.
Ik heb geen gas, geen stromend water, en alleen nog maar een peer om op te eten.
Maar ik ben tenminste alleen.
Kijk maar.
2014-07-12- kamperen
De gordijntjes heb ik er niet voorgehangen natuurlijk. En de vitrage moet ik er nog uit zien te krijgen, die zit weggewerkt achter een plastic kabelgoot.

Wifi is op dit veld wel heel erg slecht. Er is een ander veld, daar staan 3 caravans. Daar is wel beter bereik. Maar daar voor ga ik niet tussen anderen staan. Dan maar liever wifiloos alleen.

Soms kan ik blogs van anderen wel lezen maar niet altijd reageren want dan is de verbinding alweer weg.

Oh, kijk, en dit is mijn bed. Nog wel behelpen want er is geen lattenbodem meer om in de breedte te liggen.
Moet ik nog iets beters op verzinnen.
2014-07-12- kamperen-slaapplek

Welterusten, ik ga mijn middagslaapje houden.
Eneuh: ik ben niet op vakantie! Ik wil even alleen zijn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit in Eigen Land en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Kamperen, schoonmoeder

  1. knutselsmurf zegt:

    Ja, mensen hebben zo hun ideeen over hoe je je als begunstigde van hun goedheid dient te gedragen. Als je daar teveel van afwijkt, worden ze kwaad. “Onder de mensen komen” schijnt goed voor je te zijn. Zelfs al zou je er, als je gezond was, met een boog omheen lopen.

  2. Aad Verbaast zegt:

    Youp van het Hek: hele jaar hard werken om een paar een paar weken klein te gaan wonen.
    Had hij het nog niet eens over de schoonmoeder. Vakantie is afzien.

  3. Ik krijg bijna de gilzenuwen als ik dat eenzame bouwseltje op dat grote veld zie staan 😦

  4. Mijn moeder zei altijd “als je een man wil veranderen moet je bij z’n overgrootmoeder beginnen”.

  5. Robert zegt:

    Leuk hoor zo kamperen, geen buren, geen konijn of vlinder; eekhoorn of dronkenlap. Volgens mij moet je eens Naaktamperen. Daar heb je wel wat aan, zonder kleren is ieder mens hetzelfde. Hij kan zich niet verstoppen achter gordijntjes. Maar Pasop, piercings zijn in en smaken verschillen.

    Groet,
    J.W.R.Kruzdlo

  6. Verstikkende moeders is de benaming ervoor. Ze voelen zich een weldoener en er blijft geen ruimte voor persoonlijke groei van de anderen. Je hebt ruimte op het grasveld. Heb je leuke dingen bij je om te doen?

  7. Appelvrouw zegt:

    @ Knutselsmurf,
    Ze doet altijd zo, zegt gewoon wat in haar opkomt zonder na te denken. Gelukkig heeft ze geen natuurlijk overwicht.
    Ze probeert alleen alles naar haar hand te zetten, desondanks lukt dat nooit, maar ze heeft een bord… en dus probeert ze het gewoon steeeds weer.
    Maar ze heeft ook goede kanten.
    Onder de mensen komen, dat is lang altijd niet goed voor je! Ik deed gisteren de afwas bij het sanitair, zittend op een zitstok.
    Voor het eerst sinds ik hier ben kwam ik eens iemand tegen, en die vrouw wilde alles weten, handig die stok, waarom heb je die, wat is er gebeurd,
    heb je reuma, heb je een ongeluk gehad. Je MOET iets hebben!
    En wat moet je dan zeggen, ik wil niets zeggen, niet praten over mijn mankementen, niet praten over het weer, niet praten over de rustige camping, niet praten over… waar moet je over praten met al die vreemden!

    @ Aad,
    En Toon Hermans zal er ook wel iets over gezegd hebben 🙂
    Vreemd dat Youp schoonmoeder even achterwege liet.

    @ Henk,
    Hahaha… gil maar hoor, niemand zal je hier horen.

    @ Beeldspreker,
    Je moeder had gelijk. Al moet je een man vooral met tact veranderen.
    Schoonzus heeft haar man wel goed onder de duim gekregen, niet met tact maar met dwang. Die broer van ManB is wat meegaander. ManB is net zo eigenwijs als zijn beide ouders samen. En ik zal wel niet veel anders zijn 🙂

    @ Robert,
    Hou op met je naakte lijf. Ik heb de pest aan vieze blote lijven, ook dat van mezelf. “Kleren maken de man” is niet voor niets een wijs gezegde.

    @ Kitty,
    Haar dochter is nog een slag erger. ManB kan er ook wat van, maar een slagje minder, die wil mij niet vertellen hoe ik leven moet, maar in andere dingen niet zo rigide (ik dus ook maar in tegenovergestelde dingen)
    Ik heb mijn naaimachine en genoeg naaiwerkjes bij me, en poppen om op de foto te zetten en camera, computertje, en zelfs boeken en mijn fiets.
    Maar het allerleukste tot nu toe is niets doen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s