Verloop van Palliatieve Sedatie bij Vroems

Vervolg op: Palliatieve sedatie

Vroems leefde met de man met de hamer.
Bij het zien van deze foto heb ik direct gedacht dat hij die altijd met zich meesleepte.
Maar toen hij hem wenste bleef hij weg.
Vroems met de hamer

Hieronder staat hoe de palliatieve sedatie verliep.
Het is door de thuiszorgmedewerksters en huisarts genoteerd in een map.

8-2-2011
start palliatieve sedatie

125 mg midazolan
25 mg nozinan
120 mg.morfine

Indien wakker een eetlepel nozinan oraal, in de wangzak.

9-2
Dhr was na een uur slaap alweer op en wilde niet blijven liggen.
Mevr heeft ook niet geslapen om te voorkomen dat dhr aan de wandel zou gaan met alle risico’s van dien.

Heel erg droge mond, lippen plakken aan elkaar, oplossen met mondzalf.
Overleg met 2e arts omdat Dhr niet in slaap valt.
Nozinan verhogen naar 75 mg
Dormicum naar 200 mg
Als hij toch wakker wordt kan mevr 50 mg extra in de pomp toevoegen.

9-2
Pomp staat op maximale stand.
2e pomp regelen want die ene is niet toereikend.

10-2
Dhr liep buiten achter het huis met arm om zijn partner heen en heeft in de nacht weer niet geslapen en mevr daardoor ook niet.
Hij houdt veel pijn.
Morfine verhogen naar 200 mg
Nozinan verhogen naar 125
Mevr heeft vrienden geregeld voor de nachten.

Thuiszorg in de avond:
Maximale pompstand is weer bereikt. Met de verhoogde dosering redden we het vanavond weer niet.
Overleg met team.

11-2
Dhr is wakker ondanks palliatieve sedatie, normaal aanspreekbaar.
Heeft goede nachten met vrienden, zegt hij.
Hij wil niet in bed blijven als hij toch niet slaapt.
Gaat met ondersteuning van vrouw of vriend naar de wc en douche, volgens eigen zeggen omdat anderen bang zijn dat hij valt.
Is normaal aanspreekbaar en helder van geest.
Vraagt zelf waarom hij maar niet in slaap valt ondanks de pompen.

Dormicum nu in cadd pomp.
Dormicum 200 mg
Huisarts overleg hoe nu verder.
Nozinan verhogen naar 200.
Extra bolus bij pijn of wakker verhogen naar 50 mg

12-2
Dhr is wakker en praat normaal.
Huisarts dient 5 ml Methadon toe.
Indien wakker kan mevr het oraal toedienen.

Dhr heeft uren achtereen geslapen.

Ik: Het flesje Methadon is leeg en Vroems is allang weer wakker en valt er nu ook niet meer van in slaap.
Ik besluit geen nieuwe meer toe te dienen. Vroems is een junk, trillend en wazig.
We willen hem zijn waardigheid laten behouden.
Hij was niet voor niets voorstander van euthanasie, en wilde dat aanvankelijk ook!

12-2
Fam. is gestopt met Methadon.
Er is te weinig nozinan voor de volgende dag.

13-2
Dhr zit op de rand van zijn bed, en zegt dat hij dood wil, en niet langer met de pompen rond wil lopen.
Hij is stellig en klinkt helder van geest.

14-02
Fam. heeft met huisarts overlegd over euthanasie waar al vaker over gesproken is.

Spoedprocedure euthanasie meteen in gang gezet door huisarts.
Scen-arts komt vanmiddag.

—————————————————————————————————————–
Vroems mag dood (dat was in 2011).
Zijn glimlach van oor tot oor moet vergelijkbaar zijn met wat hij eens schreef na het zien van een documentaire.

Nu alleen de middelen bestellen en dan kan het gebeuren.
Pentothal is het slaapmiddel- een anesthesiemiddelen- wat hem eerst in slaap zou brengen en gevolgd door Pavulon, het verlammende middel waardoor hij zou overlijden.
(In mei 2011 is Pavulon uit de handel genomen om economische redenen)
Maar ook nu verliep het heel anders dan ons was gezegd.
Ik weet nog altijd niet of het zo altijd gaat maar Vroems viel echt niet in slaap van de Pentothal. Hij is bij kennis gebleven tot de Pavulon injectie was toegediend (infuusnaaldje in de hand). Het kan ook zijn dat de twee injecties te snel na elkaar gegeven zijn, of gemengd, maar daar weet ik niets van. Ik geloof niet dat dat veel verschil maakt, het verliep zó snel.
De huisarts had er rekening mee gehouden dat zelfs dit niet afdoende zou zijn en extra middelen bij zich.
Wat heb ik met de man te doen. Dit is misschien wel de moeilijkste euthanasie voor hem geweest gezien de hele voorgeschiedenis.
Het ging zo snel, twee tellen misschien maar, waarbij Vroems ons aankeek alsof hij nog iets wilde zeggen, maar dat was de verlammende werking die optreedt als je geen adem meer krijgt.
En toen dat hele bescheiden zuchtje.

Nu, drie jaar later, begin ik ook pas bescheiden te zuchten.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Vroems en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Verloop van Palliatieve Sedatie bij Vroems

  1. Robert Kruzdlo zegt:

    Beste,

    Literatuur is het, puur en beter dan een ‘oude zwarte jas’ waarin je iets ziet. (Trouwens een gejat idee.) Dit is een vroom gedicht. Je ziet het hier weer, hoe mooi de kunst ook is die op een dag óók tot stof zal vergaan. Alles, … en ook de ethiek. Die kleine zucht die er achteraan komt, lucht dat op?

    We hebben geen keus dan dat ik je met heel mijn levend lijf innig groet.

    Robert Kruzdlo

  2. knutselsmurf zegt:

    In het verpleegkundigenjargon heb je geen naam. Ik was ook een keer dhr die niet sliep, maar gelukkig ben ik er nog.

  3. Tranen. Voor mij is het nog maar anderhalf jaar geleden dat mijn broer palliatieve sedatie kreeg (kun je dat zeggen? Dat klinkt opeens zo stom) en het duurde ook dagen. Zijn hart was nog te sterk, volgens de artsen, omdat hij nog zo jong was. Herkenbaar Appelvrouw. Dit is een verdriet en ondanks het feit dat beide mannen een totaal andere rol in ons leven vervulden: we wilden nog geen afscheid van ze nemen. Jij niet van Vroems en ik niet van mijn broer. Geen afscheid, nog lang niet.
    Je hebt het mooi en ongelooflijk liefdevol verwoord.

  4. Vroens was sterker dan de reacties van mensen na zijn dood. Vroens wist precies zijn weg, zonder zijpaden of een kruispunt. Wat mensen daar na allemaal denken dat wil diegeen die vrijwillig heeft gekozen voor de dood, liever niet horen, – laat de doden rusten.

    Groet

  5. broekstukken zegt:

    In zucht is het leven weg, alsof je zelf een klap met een hamer krijgt. De dood samengebald in een moment. Zo herinner ik het me. Goed dat het kan.

  6. olijf zegt:

    Jeetje, Appelvrouw… Ik ben er stil van. Je hebt het ontroerend mooi beschreven. Palliatieve sedatie klinkt zo soepeltjes. Maar wat een rauw en pijnlijk proces.

  7. Appelvrouw zegt:

    Dank jullie wel voor de reacties.

  8. Bij toeval kom ik hier weer eens lezen.
    Volledig onder de indruk weet ik niet goed te reageren.
    Ik moet dit eerst even tot mij laten doordringen.
    Vriendelijke groet,

  9. Els zegt:

    Het einde is voor iedereen weer anders. Mijn moeder vond het zitten wachten op de dood zinloos en had er met de huisartsen en ons vaak en duidelijk over gesproken dat ze dat niet wou. Alleen het hoe had ze niet besproken en we waren ook niet zo flink om dat op tafel te leggen. Het komt in die laatste dagen en uren aan op samenwerking. Met de arts en de thuiszorg ging het goed. Ze waren er ook al een tijd in meegegaan.

    De huisarts heeft ons gewaarschuwd voor mogelijke effecten bij palliatieve sedatie. Diegene die de pomp moest aanleggen kwam in plaats van 10 uur 12 uur ’s nachts en de batterij van de pomp was leeg. Dus we moesten midden in de nacht op zoek naar een platte vierkante batterij. Ze liep op grote laarzen te klotsen door het huis. Toch wilde ik een waardig afscheid en koos ervoor niet kwaad te worden.

    Het lijkt of je citeert uit de map van de thuiszorg. Bij ons werd de map meteen na het overlijden meegenomen. Als ik dat geweten had had ik de bladzijden even onder de scanner gelegd. In het traject van de ziekte zijn fouten gemaakt en we hadden door steeds de mails te voorwaarden een overzicht over het verloop van de onderzoeken, diagnoses en behandelingen. Daarom had ik ook graag de map gehad. Doordat het de laatste dagen zo snel ging had je iets gehad dat het beschreef.

    Je krijgt allerlei boekjes van wat je na het overlijden moet regelen, maar er is niets voor als de dood nadert. Het ging de laatste dagen zo snel dat het overkwam ons. Voor ons was het de eerste keer dat we dit meemaakten.

    Moedig van je om ook het laatste met anderen te delen.

  10. jsmit01 zegt:

    Hoi Appeltje,

    Mooi geschreven. Ik zag alles weer terug, Voelde veel verdriet en hield het natuurlijk niet droog.

    Wat was Josef toch een taaie dat hij niet in slaap kon komen met zoveel rommel in zijn lichaam.
    Ik zie hem nog zitten in de nacht: glashelder en af en toe behoorlijk scherpe opmerkingen makend.

    Liefs,
    Jos

  11. Appelvrouw zegt:

    Hoi Jos,
    Wat lief dat je hier nog kwam kijken. Zegt alles over hoe dierbaar hij jou ook was, en het doet me goed. Ja, ook die tranen, want soms is die pijn toch ook liefde voor hem.
    Ongelooflijk he, hoe taai hij was. En die scherpe opmerkingen, ik heb begrepen dat jij en die twee andere “jongens” heel leuke nachtjes hebben gehad met hem.
    Dat is toch fijn, dat je elkaar zoiets mee kunt geven. Wat hadden jullie tenslotte niet in die pakweg 50 jaar al samen meegemaakt, daar hoorde deze laatste fase ook bij. En ons geworstel om hem zijn mooie kleren netjes aan te krijgen. Uitvaartverzorgers knippen de kleren gewoon aan de achterkant open, heb ik wel eens gehoord.
    Ik denk nog vaak met warme gevoelens aan dat jij met hem ging roken, want hij deed dat niet graag waar ik bij was. En jij zat daar nou helemaal niet mee! Door jou was dat ook meteen een stuk makkelijker voor hem. ik weet eigenlijk niet meer of hij later nog rookte of dat alleen de eerste paar dagen was.
    Bedankt dat je langskwam Jos.

    Liefs terug, ook voor vrouw J, ik denk zo vaak aan haar toen op de boot, dat ze bijna niet kon komen, maar hoe krachtig ze liep met het mandje met as in haar handen, en hoe ze voorstelde de touwen los te laten. Wat een vrouw! Ik was blij dat zij toch heeft kunnen komen.
    (maar nu stop ik anders wordt ik lyrisch en heb ik aan een zakdoek niet meer genoeg).

  12. Appelvrouw zegt:

    Hallo Els,

    Volgens mij is het zitten wachten op de dood ook zinloos, maar soms heb je nog mensen om je heen voor wie je de zin op kunt brengen.
    Het is maar de vraag of je moeder euthanasie had gekregen als je het toch van tevoren had besproken. Het is niet met zekerheid te zeggen tot het spuitje er in gaat, zeg ik maar. Ik heb het tenslotte zelf gezien bij mijn man. De huisarts wist er op het laatste moment toch palliatieve sedatie van te maken.
    Hij was daar niet blij mee, maar kon er niet meer tegenop.

    Ik citeer ook uit die map van thuiszorg. Die zouden ze nog komen halen, tegelijkertijd met een nazorg gesprek.
    Maar ik had geen behoefte aan een nazorggesprek en over de map is niet meer gesproken. Overigens zeiden ze tegen mij wel dat ze hem later kwamen halen zodat ik tijd had hem te kopieren.
    In de map staat alleen wat thuiszorg kwam doen, geen behandelingen van artsen, behalve tijdens de palliatieve sedatie maar niet onderzoeken en voorwaarden.
    Zoals ik het beschreef zo staat het in de map die ik heb. Daar heb ik geen letter uit weggelaten.
    Zou het niet mogelijk zijn die map alsnog op te vragen?

    Die periode heb ik beleefd als een roes. Je verandert in een robot en doseert je emoties daardoor.
    Ik vraag me af of je iets aan info hebt hoe het daarna zal gaan. De dood komt ook nooit hetzelfde.
    Ik denk dat het iedereen overkomt, zelfs als je weet dat het gaat gebeuren.
    De info wat je moet doen na overlijden heb je ook niet altijd iets aan, ze sturen je allemaal door naar de uitvaartverzorger.
    En die hadden wij niet, wij hebben het allemaal zelf gedaan, alle vrienden van hem staken de handen uit de mouwen, er was niet eens veel gepland, het liep vanzelf.
    Iedereen nam zijn plaats.Daar denk ik graag aan terug en raak ik gewoon geëmotioneerd. Zoveel betrokkenheid van al die vrienden.

    Mocht ik zoiets ooit weer meemaken, dan zal het me ook weer overkomen, dan weet ik evenmin wat ik moet doen, omdat het iemand anders betreft in een totaal andere situatie en een andere band met mij.
    Ik bedenk me dat ik eens een boek las, maar weet geen titel meer, over wat je kunt doen om mensen nabij te staan.
    Maar al die tips waren precies waar mijn man nou helemaal geen behoefte aan had. Zulke tips zijn dus ook maar gebaseerd op iemands ervaring.

    Als iemand mij nu zou vragen wat je te wachten staat zou ik het niet kunnen zeggen.
    Jij nu wel?

  13. Appelvrouw zegt:

    Nee, maar ik ben ook neit thuis, volgens de code zijn er geen gegevens bekend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s