Dan kom ik bij jou!

Schoonmoeder heeft het helemaal uitgestippeld.
Als ManB straks op vakantie is kan ik eerst een paar dagen logeren bij tante in NoordHolland samen met tante X die niet alleen durft te reizen.
En daarna moet ik bij hun (schoonouders) logeren.
“Nee”, gilde ik onbeleefd door de telefoon, “nee! Ik wil zo graag, dat eventjes dat hij weg is, lekker alleen zijn.
Om 22 uur naar bed, om 7 uur op, stofzuigen om 8 uur, de wasmachine aan zonder bang te zijn dat hij boos wakker wordt. Een hele maand geen tv, eten om 17 uur en het huis eens flink poetsen.
Maar bovenalles dat gevoel van alleen zijn.”
Schoonmoeder snapt het niet, “dan heb je hem ook niet nodig, kan hij net zo goed een Indische zoeken.”
Ze flapt er altijd alles uit, ze had zo graag gezien dat hun zoon trouwde met een Indische, het bloed weer terug in de familie. En dan natuurlijk van die prachtige kindertjes.
Ik voldoe niet, ben niet sociaal, niet gezond, geen werkende vrouw, geen huishoudslaaf. En ik wil ook geen kinderen, al ben ik nog steeds vruchtbaar, er zijn grenzen aan mijn behoeftes.
Hij heeft 50 jaar de tijd gehad een Indische te zoeken, zou ik willen zeggen. Maar ik zwijg.

Omdat ik haar altijd heb moeten afpoeieren als ManB eens weggaat en steeds excuses vond: “vriendin komt”, heb ik nu besloten gewoon recht voor zijn raap Nee te zeggen. Dat is onbeleefd in de Indische cultuur maar ik ben een Nederlandse en ik woon hier, in mijn eigen cultuur!
“Nee, toe, ik ga niet logeren bij tante of bij jou, ik wil lekker alleen thuis blijven.”
Schoonmoeder laat zich niet afpoeieren: “Dan kom ik bij jou logeren.”
En ik weet dat ze het doet! Zo is ze, nee is voor haar geen antwoord.
Dat ze hier notabene wil komen logeren zegt wel heel wat! Het is haar hier eigenlijk te min. Maar ze vindt het maar niets dat ik alleen zit. Bang dat ik dingen zal doen die zij niet verdraagt?
Ik weet het niet, maar ik hoef niets stiekem te doen, behalve klussen op laten knappen die ManB al 2 jaar op de lijst heeft staan en niet doet.
Dat is al stiekem genoeg want daarmee loop ik kans op een fikse ruzie als hij terug is, dat had hij dan allemaal echt zelf willen doen.

ManB vindt dat ik niet zo moet klagen over zijn moeder, maar dat helpt niet.
Ik voel me bedreigt, alsof ze zomaar in mijn leven dringt en over mijn vrijheid walst.
Waarom overlegt ze niet met me, waarom dramt ze zo door!
Als ik te lang klaag bedenkt ManB een oplossing:
“Ga maar met mij mee naar Indonesië.”
Dat is zeker niet minder erg dan schoonmoeder een weekje te logeren!
Help!
Wat moet ik nu doen!

(kijk, hier komt schoonmoeder aan met haar wals!)
Schoonmoederswals

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

21 reacties op Dan kom ik bij jou!

  1. Doen en er alles uitflappen ´flapperdeflap´

  2. Mark zegt:

    Ik zou het wel weten,maar ja een mening van een fries telt die ook ??

  3. Appelvrouw zegt:

    @ Robert,
    Dank voor je aanmoediging, die kan ik goed gebruiken!

    @ Mark,
    De mening van een Fries is goud waard! Friezen zeggen ook alles zonder omhaal, ja is ja, en nee is nee. Maar vertel, ik hoor het graag.

  4. Lieve hemel …….. Vakantie naar Indonesie is voor jou een straf ? 🙂

  5. reinejragolo zegt:

    Gewoon vluchten.
    Ik heb nog een vakantiehuis wat schoongemaakt moet worden.

  6. Tja… bijzonder moeilijk. Een week alleen thuis of een weekje Indonesië… Ik zou het ook niet weten eerlijk gezegd…:-D

  7. Appelvrouw zegt:

    @ Henk,
    Ik ben moe, en niet mobiel, dus wat moet ik daar!
    Tegen de tijd dat ik op Schiphol ben, ben ik kapot. en zo’n lange reis kan ik niet zitten.
    ManB gaat naar familie in Jakarta, de zinkende stad, hij gaat daarna trekken maar dat kan ik allemaal niet.

    @ Reine,
    Ik wil juist graag thuisblijven!
    Maar dat vakantiehuis wil ik nog wel eens later in het jaar bespreken met je.

    @ Rebelse huisvrouw,
    Het gaat om een maand!
    En ik ben echt veel liever thuis vooral als ik er alleen ben.

  8. Ik zou het ook niet weten. Ik blijf ook het liefst thuis, voornamelijk voor mijn oude hond, maar ja, familie is soms lastig.:roll:

  9. EJW zegt:

    Verschrikkelijk, schoonmoeders die alles uitstippelen. Gelukkig heb ik daar geen last (meer) van.

  10. Appelvrouw zegt:

    @ Babbelegoegje,
    Voor mijn hond zou ik ook thuisblijven.
    Ik ben blij dat ik zelf geen familie heb en dat ManB ook af en toe respecteert dat ik niet mee wil.
    Het is er altijd wel gezellig maar ik voel niets. En er zijn twee heel vervelende dingen voorgevallen,
    de eerste was toen ik ManB leerde kennen 20 jaar geleden. Ze recht op de man af tegen mij dat hij geen gehandicapte vrouw moest hebben, want die kon niks, kostte geld.
    Dat heb ik toen heel erg gevonden want ik kon er niets aan veranderen.
    Ze is geen kwaad mens, maar ziet de dingen graag gaan zoals zij het wil.

    Maar de laatste kwetsing was nog erger. Die kan, maar vooral wil, ik haar niet zo goed kan vergeven, dat ging over Vroems.
    Hij had me niet mogen aandoen door nog een half jaar langer te leven! (eerste euthanasieverzoek werd afgezegd omdat hij ineens weer kon drinken en eten).
    Vroems en ik waren juist heel blij dat hij nog even mee kon, We hebben een heel liefdevol jaar gehad, ook al was het verschrikkelijk zwaar en moeilijk, de liefde stond voorop, dat hebben we elkaar nog meegegeven. Hij heeft mij veel gegeven, en niets aangedaan!

    Toen had ik haar uit huis moeten schoppen.
    Maar ja, ze is de moeder van ManB, en die vond na een paar maanden dat ik maar eens op moest houden met boos zijn, ook schoonvader zei dat ik niet zo lang boos moest blijven.
    Wat is boos? Het ging veel dieper dan boosheid.
    Ik had zelfs geen zin meer om het uit te praten, zoals ik destijds wel een gesprek wilde toen ze me met mijn handicap had gekwetst. Dat is niet echt uitgepraat want dat kan ze niet, maar schoonvader kon het wel mooi uitleggen en ik dacht: ik buig wel want daar heb ik meer aan.
    Maar toen ze aan Vroems kwam viel er weinig te buigen.

    @ EJW,
    Mijn eigen moeder is nog erger! Daar heb je gewoon helemaal niets aan.
    Schoonmoeder is wel zorgzaam en probeert er op haar manier ook iets van te maken.
    Maar het is niet om de ander het is om haarzelf heb ik het vermoeden.

    @ King Billy,
    🙂
    Jaja… die kende ik. Misschien klagen we over schoonmoeders omdat we er niet echt die band mee krijgen zoals met eigen moeders (doorgaans),
    En dan klaagt onze partner weer over onze moeder, hun schoonmoeder.

    Maar mijn reactie! Hoe is het mogelijk, toen wist ik nog niet dat mijn schoonmoeder zó opdringerig is en toen was ik kennelijk ook nog mondiger.
    Of ik ben niet consistent, dat lijkt me de meest logische verklaring.

  11. Ja, zo’n opmerking kan pijn doen en kan je nog jaren dwars zitten. Ik ken dat. Mijn schoonmoeder was overigens eerst ook niet dol op mij hoor. Man P werd zo slordig, zei ze dan. Ze ging bij mij soms met het vingertje langs de schoorsteenmantel omdat ze meende, stof te zien. En ze zei dan tegen man P, ‘jij vond Annie anders ook zo leuk, en jij vond Petra toch ook leuk? En Nelly dan, die vond je toch ook leuk?” :mrgreen: Maar later vond ze me wel lief, geloof ik.

  12. Appelvrouw zegt:

    Babbelegoegje,
    Haha…om zulke dingen kun je pas later lachen.
    Mijn schoonmoeder was ook eens zo heel openhartig, in de eerste keer dat we verkering hadden (daarna is het uitgeraakt en járen later uit berekening getrouwd), toen ging hij op ski vakantie met een vrouwelijke kennis. Schoonmoeder wilde van mij alles over die vrouw weten, en… of ze ook kinderen wilde! Ja, want die wilde ik dus niet. Het leek haar een heel goede partij voor haar zoon, de vrouw werkte, had een auto en was alleen.
    Als ik nou kinderen had gekregen met ManB was ik vast we in aanzien gestegen,
    net zoals jouw schoonmoeder is bijgedraaid, maar het gedram zou waarschijnlijk nog erger zijn geworden!

  13. Ik vind toch eigenlijk dat jouw manB zijn moeder maar eens duidelijk moet maken dat jij niet op haar bezoek zit te wachten tijdens de vakantie. Er mag wel wat daadkracht in die man zeg als zij maling heeft aan jou, niet van dat zoetsappige. Hij zal heus precies wel weten hoe hij dat varkentje moet wassen bij zijn mams. En mams zal dat heus wel dulden van haar lieve zoon. Probleem opgelost, toch?!

  14. Appelvrouw zegt:

    Mokums meisje,
    Helaas helpt zelfs dat niet. ManB is al zijn hele leven gewend aan dat gedram en neemt het niet zo serieus. Maar hij zal haar zeker geen hartig woordje toespreken, omdat hij het zelf niet zo zwaar inziet “wat maakt dat nou uit als ze komt, ze bedoelt het lief.” Hij ziet nu eenmaal graag dat zijn ouders dol op me zijn. En wat je wilt zien dat is er… Ik denk trouwens dat het ook helemaal niets zou helpen als hij haar zou toespreken. Er bestaan nu eenmaal mensen met een enorm dik bord voor de kop.
    Maar zo maak ik tenminste nog wat mee om over te bloggen 🙂

  15. Lamellen dicht, gordijnen dicht en alles op slot. Met de sleutel aan de binnenkant in het slot mocht ze zelfs een sleutel hebben.

  16. Appelvrouw zegt:

    Karin, dat had ik eerst ook bedacht,
    maar ik vind dat geen goede oplossing want dan sluit ik mezelf op.
    Ze heeft geen sleutel gelukkig, want dat wilde ManB niet, anders komt ze hier ook zomaar binnen, en gaat ze ook nog schoonmaken!
    Zo klagend op mijn blog heb ik me gesterkt en ga ik zeggen dat ik het echt niet wil hebben.
    Dat zal niet helpen, ze zal gewoon op een dag toch voor de deur staan, maar dan laat ik haar niet binnen. Daar wil ik me echt aan houden. Als ze geen respect voor mijn wensen heeft dan ik ook niet voor de hare.
    Maar nu zul je net zien dat het allemaal wel meevalt.
    Al klaagde ze vorig jaar dat ik niet bij hun geweest was, terwijl ManB toen maar 1 weekje weg was.

  17. broekstukken zegt:

    Ik was gisteren begonnen met een reactie. Tida (stond er alleen nog maar), het begin van tidak (de k spreek je niet uit). Dat is nee in het Indonesisch. Lezen is triest dat doe je alleen, zo babbelde men in Jakarta door mijn lezen heen als ik even alleen wilde zijn in een boek of artikel. Andere wereld.

  18. Appelvrouw zegt:

    Martin,
    ER ligt hier een Indisch woordenboek, dus ik moet er maar snel wat woordjes uit leren! Dankjewel voor je tip.
    ManB begint ook zijn vakantie in Jakarta, bij familie en vandaar uit trekt hij rond.
    Andere wereld, jazeker!
    Daarom blijf ik ook in mijn eigen land.

  19. Grenzen stellen, altijd lastig zonder verdragen 😉

  20. Appelvrouw zegt:

    Artafterallart,
    Ik schreef ook eens een verhaaltje over een huwelijks contract waarbij schoonmoeder ook moest tekenen!
    Maar ja verhaaltjes zijn niet altijd waarheid.
    Maar door mijn klaagzang hier heb ik mezelf gewapend.
    Hopelijk ben ik standvastig genoeg om voor mijn vrijheid op te komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s