Onverzadigbaar

Het is niet meer te houwen, ik ben volkomen geobsedeerd.
Het stuitert maar door, van alles vliegt door mijn hoofd en naar mijn maag.
Ik begin er nu ook van te dromen.
Ja, u raadt het al!
Ik droom van eten. Niets op de hele wereld is lekkerder dan eten.
Tenminste als zo’n obsessieve aanval toeslaat.
Altijd komt ie op een kwetsbaar moment he, tijdens een massage, als ik aan het stofzuigen ben, of de wc aan het poetsen, of een kastje schilder.
Altijd van die vreselijke momenten.

Het gebeurt ook altijd als ik over gezondheid hoor spreken, of er over lees. Je kent ze vast wel, die gezondheidsreclames en sites waar ze beweren hoe gezond smoothies zijn, of fruit, of een voedingssupplement, en natuurlijk van het boek de voedselzandloper en het paleotendieet.
Van al die gezondheidsreclames en aanprijzingen krijg ik altijd zo’n vreselijke trek in melkchocola, zelfgebakken koekjes en appeltaart met bakkersroom (geen slagroom!) of desnoods een tompoes van de hema.
Helaas heb ik dat allemaal nooit in huis, en al dat werk om zelf te bakken kan mijn eetlust alleen maar bederven. Dus blijf ik er van dromen.

Vanmiddag ook.
Fiets ik rustig vanaf de opticien via het van Starkenborghkanaal naar huis. Ik kon de wereld nog niet helder zien want het was mijn leesbril die ze gerepareerd hebben.
Tijd genoeg voor ik moet koken.
Om 12 uur had ik nog een zeer verzadigde maaltijd genoten; 3 gebakken eieren met paksoi en walnoten en kalkoenfilet. Daar had ik de hele middag op kunnen teren, áls die obsessie niet had toegeslagen!

Een door mijzelf gemaakte appeltaart begint als eerste op te doemen uit het water van het van Starkenborghkanaal.
Taart is te machtig, laat ik nou gewoon die appel eten zonder taart!
Melkchocolade van Tony’s chocoloney, het water loopt in mijn mond. Ik eet de hele reep achter elkaar op!
Buikpijn is wellicht het resultaat.
Dan die tompoezen van de hema, twee maar.
Het zal geen goede bekomst zijn.
Dan maar een hap uit de notenpastapot, een eetlepel vol!
Kleverig spul in je mond zal geen bevredigend gevoel geven.
Zuurkool, straks eet ik dat restant wat voor ManB is.
Dat is niet aardig, hij verheugt zich daar ook op.
Groentenchips dan, die we voor zijn verjaardag kochten, dat eet toch niemand.
Afspraak is afspraak: afblijven het is voor zijn verjaardag!

Hoe dichter ik bij huis kom hoe wanhopiger ik me voel.
Wat moet ik nu eten!
16 uur, te vroeg voor de warme maaltijd, maar ik moet iets hebben, iets wat me een heel voldaan gevoel geeft.
Even later sta ik groenten te snijden, ik maak een lekker pannetje groenlof en eet er een dik stuk kalkoenfilet bij, en een banaan en walnoten toe, met een kopje groene thee.
Pff… maar zal mijn onverzadigbare behoefte daar van overgaan?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Eten en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Onverzadigbaar

  1. Panta Rhei zegt:

    Vreselijk is dat hè? Die constante trek en ja, nooit in ’n wortel of ’n radijs, nee, het vet mag er uitlopen.
    We hebben levenslang Appelvrouw, er mee leren omgaan is het enige. Sterkte!

  2. Het schijnt te maken te hebben met het tekort aan een bepaald stofje in je lichaam. Alleen moeilijk te zeggen welk precies. Rico heeft die trek de heeeeeele dag door. een opgave voor hem!

  3. Appelvrouw zegt:

    Panta Rhei,
    Momenteel eet ik geen rauwe wortels maar ik had daar eerder ook vaak trek in, net als in een appel of ander sappig fruit. En dat at ik dan ook. Van mijn eerste zakgeld, op mijn 16e kocht ik een kilo bananen. Bij mij zijn het vlagen, maanden kan ik er niet naar talen en dan ineens beginnen ze op tv of internet weer over gezondheid…
    Jij ook sterkte 🙂

    @ Kitty,
    Dat had ik ook begrepen, maar ik meen ook dat insuline en cortisol er mee te maken hebben.
    Maar als je toch niets met die naam kunt hoef je hem ook neit te onthouden wat mij betreft.
    Vanmiddag op de fiets begreep ik voor het eerst hoe dat voor Rico moet zijn (ja, soms denk ik aan jullie!) heb me dat nog niet eerder zo gerealiseerd.
    Maar ik vind het wel een troostrijke gedachte dat het niet psychisch is…

  4. De meeste onderwerpen van jou eetobsessie kunnen mij niet boeien maar toch ben ik wel gek op noten, geven mij ook snel het prettige en voldane gevoel van verzadiging. Verder pleefg ik een moord voor een flink stuk gebakken zalm. Gelukkig ligt deze in mijn koelkast zodat ik niet hoef te moorden 🙂

  5. King Billy zegt:

    Heel goed, dit van je áf te schrijven. Mocht je cornflakes eten, troost je met de gedachte dat de verpakking meer voedingswaarde heeft dan de flakes. En de slanke haan die op de verpakking van Kellogs’s staat heet Cornelis.

  6. reinejragolo zegt:

    Als je rond de kookpotten danst dan weet je het wel.
    Ik trek de natuur in met een bescheiden boterham. Bij het diner krijg ik een afgemeten bord.
    De kookpotten komen niet op tafel en blijven in de keuken.

  7. Appelvrouw zegt:

    @ Henk,
    He bah, een dooie vis in je koelkast.
    Maar nu krijg ik dus ook subiet onbeheersbare trek in zalm, zo verrukkelijk!

    @ King Billy,
    Sinds ik las dat er gemalen fietsen in cornflakes zitten (met ijer staat er dan op de verpakking) eet ik dat niet eer.
    Is cornelis lekker om te braden? Een jong slank haantje van het spit gaat er wel in.
    Zie je, nu krijg ik dáár weer trek in.

    @ Reine
    Helaas kan ik niet tegen brood. Eerder nam ik dat ook mee.
    Maar ik kan toch maar een half dagje op pad. Een appel zou genoeg moeten zijn.
    Ik dans graag rond mijn kookpotten, voeg wat uitgerukte grijze haren toe, en spuug er een paar keer in.
    Vervolgens schep ik het op mijn bord, ook in de keuken, al dat gesleep met pannen is overbodig werk. Vroeger, toen je nog geen anti aanbakpannen had, kon je nog uit de pan eten, dat was pas handig! Gewoon de pan op het fornuis laten staan en happen maar.
    Later maakte ik dat eens mee met couscous eters, op de grond zittend in een kring, bak couscous in het midden en met je handen eten.
    Nog veel lekkerder en handiger.
    Maar ja, nu lust ik geen couscous meer en de jus van het vlees is me vaak te heet en druiperig om met mijn handen vast te pakken.

  8. King Billy zegt:

    Re ijzer. Ooit zei eens een vrijgezelle arts tijdens een avondje stappen in Amsterdam, “met ijzer en serotenine gaan Mienen minder grienen”.
    Wellicht dat daarom dat haantje op de verpakking staat?

  9. kittyschoenmakers zegt:

    Ik weet niet hoe dat nou precies zo komt bij Rico. In ieder geval voelt hij zijn maag nauwelijks dus merkt hij niet of er wel of niet wat in zit. Dat is mogelijk veroorzaakt door de partieële dwarslaesie veroorzaakt door een afgebroken stukje van 1 van zijn ruggenwervels. Dat heeft 1/3 van zijn ruggenmerg naar beneden afgeklemd waardoor dat afgestorven is. Daarnaast zijn hersenschade waardoor ontremming en mankel kortetermijngeheugen en zodoende blijft hij steeds ernaar vragen.

  10. Robert Kruzdlo zegt:

    Je moet inderdaad je lichaam kennen, elk lijf is anders, ieder heeft zijn eigen chemische huishouding, – althans dat heb ik zo geleerd. Vergelijken gaat vaak mank. Ben je weleens naar een specialist geweest die ‘jouw’ (on)balans bestudeert heeft? (Homeostase.) Ze kijken naar alles: Slaap, eet, zoet, bewegen, habitus, enz. -gewoontes. En natuurlijk alles wat vies en lekker is… , – en dus niet een of ander specialist.

    Groet

  11. Appelvrouw zegt:

    @ KingBilly,
    Er zit vast veel waarheid in die wijsheid.
    IJzergebrek maakt de mens moe en moe maakt huilerig (tenminste als de hormonen nog werken).
    En Serotonine heeft invloed op je slaap.

    @ Kitty,
    Dat is dan ook moeilijk uit te vinden, met zo’n complex gebeuren.

    @ Robert,
    Hoe moet je je lichaam kennen, ik zou het niet weten. Soms hoor ik mensen beweren dat e voelen dat ze ijzer nodig hebben, of koper, of wat ze wel en niet kunnen eten. Volgens mij gewoon placebo gedachten. Ik heb nog nooit enig verschil gevoeld.
    4 maanden eet ik nu nagenoeg zoetloos, op fruit na, eet veel groenten, maar merk echt geen enkel verschil, voel me nog net zo belabberd als toen ik nog wel “verkeerde” dingen at.
    Ik was bij een allesheler, die inderdaad keek naa zo ongeveer alles wat jij noemt.
    Daarom kreeg ik dat dieet, maar we kwamen er al gauw achter dat rauwe groenten niet goed zijn voor mij, en ik moeite heb met vet.
    Dat wist ik al wel omdat mijn slokdarm daar hevig op reageert.
    Allerlei probeersels als probiotica en immuum ondersteuners. Niets helpt, niets verandert waar ik iets van voel bedoel ik.
    het gaat toch maar om praten waar ze op afgaat.
    Nu heb ik weinig zin daar nog geld aan uit te geven, ik hou het dieet nog wel een poosje vol, dat is makkelijk (wel 3 keer per dag koken) en voedzaam, en dan zie ik wel weer verder.

    Bij een internist ben ik niet welkom, die heeft me te kennen gegeven dat mijn geval te complex is. Hij wil geen verder onderzoek doen dan hij heeft gedaan (coeliakie onderzoek).

  12. En, ging het over na de groenlof, kalkoenfilet, banaan en walnoten? Vervelend, zo’n hongeraanval.

  13. Appelvrouw zegt:

    Rebelse huisvrouw,
    ik zat echt vol na dat eten. Best jammer, want toen had ik geen ruimte meer voor die lekkernijen, maar de trek bleef wel. Dat is geen hongeraanval maar een lustaanval! Want ik kan het zelfs direct na het eten al hebben. Bij brood had ik dat eerder heel sterk. Van brood kreeg ik honger.
    Dus dat moet wel komen door je bloedsuikerspiegel. Nu ik beter eet heb ik het minder maar af en toe …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s