1e opdracht: laat zien wat je kunt

Vervolg op tekenen

De tekenles die ik begon ergens begin jaren 80 was al net zo’n slechte ervaring als tekenen op school.
Als eerste moesten we laten zien wat we konden, vrije onderwerp keuze.

Mijn eerste keuze was niet moeilijk. De boerderij tekenen waar ik ben gevormd.
Ik moet er wel bij vertellen dat ik geen diepte kan zien omdat mijn ogen niet samenkijken, misschien dat de tekening er voor de kijkers net zo plat uitziet als voor mij de hele wereld is.
001
Ik was er zelf heel trots op, zo uit het hoofd.
Maar ja… de lerares vond het geen blik waardig.

Maar zeg nu zelf: lijkt het erop?
boerderij-'75
Deze foto heb ik later nog gemaakt toen ik al uit huis was en nooit meer terug wilde en mocht komen. Toch wilde ik graag een foto.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jonge jaren en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op 1e opdracht: laat zien wat je kunt

  1. timmerark zegt:

    Ja! Ik ben (niet doorvertellen hoor) een tijd geleden begonnen met creatieve emotie regulatie therapie, (een jaar eerder ook tot ik hoorde dat je met opdrachten moest werken en ik dacht opdracht-creatief, dat kannie) maar dat kan wel en nu heb ik ook potloden thuis en papier maar pas éénmaal getekend. En al weet ik niet waar jou serie heen gaat en dus dat ik misschien de virtuele plank missla: ik vind je tekening, ook de vorige erg mooi.

  2. timmerark zegt:

    Ik heb mijn poes getekend en die lijkt niet, nou een beetje. Maar wat geeft het.

  3. zeker lijkt het erop, en mooi dat je die grote bij-schuren links eraf gelaten hebt

  4. Het hoeft er toch niet op te gelijken? Ik dacht dat die twee silo’s bizarre bomen waren. Mét diepte overigens. Toffe tekening.

  5. Ik heb meer gevoel voor fotografie dan voor tekenen. Mijn tekenkunst is kleuterwerk. Hecht er dus geen waarde aan maar ik vind het heel mooi gedaan 🙂

  6. Robert Kruzdlo zegt:

    Mijn hele leven heb ik opgeofferd aan creatieve emotie regulatie therapie, op een fenomenologische descriptieve psychologische manier, met de postmoderne invloeden uit Galdicassieland, Soit. Maak niet uit wat je doet, als je iets niet kan, is de kunst tussen IETS KUNNEN EN IETS NIET KUNNEN belangrijk. Ga zo door…

    Groet

  7. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Nou en of het lijkt, zeker als je bedenkt dat je het uit het hoofd gedaan hebt. Stomme lerares.

  8. Appelvrouw zegt:

    @ Timmerark,
    Dat klinkt echt niet goed, zo’n cert.
    Je slaat niets mis, je neemt waar op je eigen manier.
    Mag ik je poes zien?

    @ Jankrosenbrink,
    Die zijn jaren later ook gesloopt. Mijn vader lapte alles aan elkaar.

    @ Evy,
    Het moest er voor mij wel op lijken, ik hou toch al niet zo van dat abstracte gebeuren.
    Snap daar nooit iets van.
    Dank voor je reactie, en compliment.

    @ Henk,
    Kleuters kunnen prachtig tekenen dus het zegt niets, het gaat om gevoel.
    Dankje.

    @ Robert,
    Jij ook al aan de cert? Toen ik in de kindertehuizen zat hadden ze ook bedacht dat ik moest tekenen, en daar gingen die therapeuten dan zelf verhaaltjes bij verzinnen. Soms wel vermakelijk, want ik was toch niet van plan te praten of mezelf te laten zien.
    Ik kan dus niet meer tekenen al 27 jaar niet meer. En het is niet anders. Breien, gitaarspelen en weet ik veel heb ik allemaal op moeten even. Misschien ook wel zo rustig want ik had altijd ruzie met mijn gitaarleraar omdat ik weer eens niet de les had gemaakt maar klassieke liedjes naspeelde.
    Noten lezen was bijna wiskunde. En ik kreeg klassiek les dus nooit eens een gewoon lekker tokkel meezing liedjes zoals vriendinnen van me wel deden.

    @ Rebelse,
    🙂 Maar dat huis had ik 10 jaar dag in dag uit gezien, het zát in mijn hoofd.
    Ja, zeg dat wel, stomme lerares, kennelijk kiezen ze de makkelijkste weg, immers die het al kunnen daar hoeven ze weinig energie in te steken.
    Bij mij zal ze gedacht hebben dat het toch nooit iets zou worden.
    Uit wraak had ik een beroemd kunstenaar moeten worden!

  9. martin zegt:

    Je had er niet meer langs gehoeven. Het klopt als een bus. Raar dat zo’n plek, ver van alles vandaan, zo idillisch lijkt en het niet is. Dat zie je niet aan de tekening. Tenminste ik niet. En wie het wel ziet zou moeten gaan schrijven met al die fantasie en ideeën over hoe het is. Die werkelijkheid beschrijven dat kan je meesterlijk. Tenminste ik kan die tekenign en foto niet zien zonder daar aan te denken.

  10. olijf zegt:

    Tsss, die docenten van jou (zie ook de oortrekker van je vorige verhaal) hebben echt geen sjoege van kunst. En al helemaal niet van de ziel. Grrr, woest kan ik daar van worden.

    Een stomme juf op zoons vorige school deed ook van die vreselijke dingen: knutselwerkjes waar zijn jongenshanden enorm op hadden gezwoegd verfrommelen en weggooien. Omdat het niet ‘netjes en conform de regels was.’ Maar goed kijken, ho maar. Want in Nederland is de zee echt niet knalblauw en het zand is niet geel… Dus waarom kinderen dat nou leren?? Ik houd ongezien van jouw groene schaap. Vind het briljant.

  11. reinejragolo zegt:

    Op de foto staan ook nog een paar prachtige koeien.

  12. Appelvrouw zegt:

    @ Martin,
    Het is waar, die plek zoals op de foto zit nog altijd in mijn geheugen gegrift.
    Maar als ik naar de foto kijk kan ik ook nooit onbevangen kijken, alles wat ik me herinner komt dan ook langzaamaan even bovendrijven. Niet hinderlijk, maar als herinnering.

    @ Olijf,
    Op de lagere school ging het ook niet om kunst denk ik, klein dorpje.
    Maar kennelijk moesten ze je toch iets bijbrengen.
    Ik ben wel vaker op mijn ziel getrapt maar heb daar hooguit op het moment zelf onder geleden. Als ik de straat van de school uit was leefde ik in mijn eigen wereld waar het goed was.

    Maar dat ze zelfs op school nu nog dingen van kinderen weggooien valt me waar tegen!
    Als er iemand iets weggooit is het moeder, of het kind zelf.
    Kunst is een kwestie van smaak. En kennis/ ontwikkeling.
    Heeft die stomme juf dan nooit een reisje gemaakt buiten Nederland?

    @ Reine,
    Die heb ik er speciaal voor jou ingezet 🙂

  13. olijf zegt:

    Die stomme juf was een Surinamer. Dus ze keek wel verder dan de landsgrenzen, maar fantasie had ze volstrekt niet. Idioot hè, dat die dingen nog gebeuren. Zo ouderwets!

  14. EJW zegt:

    Deze is best mooi

  15. kleinborkel zegt:

    Jammer dat zulke sukkels les mogen geven. Tekenen is iets leuks, waarin fantasie juist een belangrijke rol mag spelen. ‘Expressie’ heette dat vroeger op mijn school. Die silo’s vind ik trouwens prachtig met die grijze penseelstreken, alsof ze staan te glanzen in de zon. En geen diepte kunnen zien, maar evengoed met dat perspectief en die schaduwtjes diepte suggereren: niks een plat plaatje, hoor.

  16. Appelvrouw zegt:

    Kleinborkel,
    dankje voor je reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s