De levenseindekliniek

Ik ben een vriend van de levenseindekliniek.
En ik hoop dat die voort kan blijven bestaan omdat er nu teveel mensen niet geholpen worden maar noodgedwongen moeten blijven lijden, tegen hun wil, ook al hebben ze de wet achter zich, zonder medewerking van de huisarts heeft men niets aan de wet. Maar wel aan de levenseinde kliniek, en daarom ben ik er een vriend van.

“De Levenseindekliniek is de laatste strohalm voor mensen met een legitiem euthanasie- verzoek, wiens wens niet gehonoreerd wordt door de eigen arts.”

De kliniek heeft flink aan de weg getimmerd, Menzis was de eerste ziektekostenverzekeraar die euthanasie door de kliniek vergoedde. Steeds meer zorgverzekeraars zijn nu bereidwillig, maar o.a.Achmea nog niet. Iets wat je onbegrijpelijk kunt noemen want de ziektekosten zijn vele male hoger om iemand (tegen zijn wil) in leven te houden. Vooral het tegen iemands wil zit mij dwars. Je kunt niet van een ouder iemand of ernstig beperkt, of met een ernstige ziekte in een ver stadium, verwachten dat die nog de heliumzak om zijn nek kan binden of voor de trein springt of zich in het trapgat verhangt.
Mensen die ondragelijk lijden -volgens hun eigen norm (de enige echte norm!)-, hebben geen keuze. Terwijl we wel moeten kiezen welke zorgverzekering we nemen.
In zo’n stadium van je leven wil je in vrede sterven, niet in een eenzame gruwelijke handeling waarbij je naasten je in erbarmelijke toestand moeten vinden.
Je leven uitleven tot je laatste snik, zou een keuze moeten zijn, geen dwang.
Euthanasie aanvragen is een hele stap, het toegestaan krijgen een nog grotere stap, en dan de echte beslissing, wanneer.
En krabbelt de huisarts niet alsnog terug. Huisartsen zijn ook maar mensen. Soms lijken ze minder last te hebben van een lijdend of bijna stikkende patiënt dan de ware helpende hand te bieden als de patiënt er om vraagt. De wet is soepeler dan sommige artsen. Maar ik wil niet veroordelen, ik zeg dat ik niet wil maar soms…
Alles kan.
Het is volgens mij de moeilijkste beslissing die iemand in zijn leven maakt. Het is niet laf of makkelijk. Het is een hele weg die je er naar toe aflegt, het is geen besluit van het ene op het andere moment.
Je moet besluiten dat er geen andere aanvaardbare optie meer voor je is. toegeven dat je leven op is, dat er voor jou niets meer te halen is, dat je uitgespeeld bent, niet meer mee kunt doen. Alles loslaten omdat het jou al heeft losgelaten.

En ik weet waarover ik praat.
En daarom ben ik vriend van de levenseindekliniek.
Het gaat de goede kant op, zo lijkt het, en ik hoop dat van harte voor alle inzit van deze mensen die er bij betrokken zijn, en voor alle mensen die onnodig moeten lijden, en de financiële steun van alle vrienden.

Levenseindekliniek

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op De levenseindekliniek

  1. martin zegt:

    Ja dat laffe aan zelfdoding daar begrijp ik ook weinig van. Je moet nogal wat overwinnen om zover te komen.

  2. rikusr zegt:

    toch een enge gedachte zo’n kliniek

  3. reinejragolo zegt:

    Toch beter om het een euthanasiehuis te noemen.

  4. Moeilijk onderwerp …….. zolang je nog gezond bent en vol levenslust zit

  5. EJW zegt:

    Het is een enge gedachte dat als het er echt toe doet je zelf geen beslissing kunt nemen. Ik zou willen dat het wat minder ingewikkeld is. Dat zou een hoop extra lijden besparen.

  6. Appeltje zegt:

    @ Martin,
    Ik ben er zo ongeveer mee grootgebracht.
    Mijn moeder ging heel vaak met een touw in de hand en schreeuwde dan dat ze zich in ophangen in het bos achter ons huis. Mijn zus moest haar dan redden, en voor ze het bos bereikt had keerde ze weer om.

    In het kindertehuis zijn er twee het raam uitgesprongen en twee anderen sneden in hun pols.
    Ze gingen dan wel niet dood maar het was toch wel een serieuze overweging uit wraak tegen hun ouders.
    Maar een van de meisjes is wel voor de trein gevallen en daar niet levend onderuit gekomen.
    En een goede vriend pleegde zelfmoord met de uitlaat naar binnen in zijn auto.
    Daar heeft hij lang over nagedacht, dat was geen snelle stap, en een andere nog betere vriend hing zich op in het trapgat zodat zijn moeder hem in de ochtend vond.
    Dat waren allemaal wraakacties. Geen mensen die geen mogelijkheden meer hadden maar geen mogelijkheden meer zagen en kennelijk met begeleiding ook niet verder konden.
    Toch vond ik dat wel moedig, want als je het voorbereid weet je wat je doet, en dan moet je doorzetten om door te blijven gaan.
    Maar mensen die echt euthanasie hebben gekregen daar ken ik er twee van.En die waren afgelefd, of hoe je dat maar moet noemen. Die waren er ook echt aan toe. En al die stapjes om het te krijgen, en om het moment te bepalen die zijn niet makkelijk. Met dementie is dat nog erger. Mw. Borst heeft destijds dat anders bedoeld, zij wilde dat mensen die dat van tevoren hadden geregeld het ook nog konden krijgen als ze niet meer wilsbekwaam waren. Maar ja, daar is geen gehoor aan gegeven.
    Hoe moeilijk moet het zijn om bij dementie het juiste moment te bepalen. Ik moet er niet aan denken.
    (maar het laat me ook niet los)

    @ Rikus,
    Waarom vind je het eng?
    Ze komen niet bij je langs om je op tehalen hoor.
    Ze voldoen aan alle wettelijke criteria, en er wordt nog meer op ze gelet dan op huisartsen, zals ik er kom omdat mijn grote teen verstijfd is, ik moe ben, of alle dagen gewrichtspijn heb dan sturen ze me weer naar huis. Ze voorzien in een behoefte, vullen het gat waar sommige mensen in vallen als artsen niet mee willen werken. Maar ze doen het echt niet alsof het een ooglidcorrectie is.
    Niemand is verplicht er naar toe te gaan/ er hulp te vragen.

    Ik ben wel benieuwd waarom jij het en vindt.

    @ Reine,
    Dat vind ik ook prima, als het maar mag bestaan. En daar is men zo onderhand wel acher dat het bestaansrecht heeft.

    @ Henk,
    Dat is het ook. OOk voor zieken. Al vind ik het zelf niet echt moeilijk.
    Misschien omdat ik nooit gezond geweest ben, en teveel heb meegemaakt om het leven als iets heiligs te beschouwen. Ieder mens moet ook recht hebben op de dood. En daar komen artsen ook steeds meer op terecht. Zinloos behandelen is niet meer zo vanzelfsprekend als het altijd was, artsen mogen tegenwoordig zeggen hoe het zit.
    Het is ook goed dat gezonde levenslustige mensen niet over dit soort zaken nadenken, lijkt mij.

    (Kitty, mocht je dit lezen, ik heb het niet over mensen die iets overkomt zoals Rico, maar over mensen die ziek, beperkt en oud zijn en lijden).

  7. Appeltje zegt:

    EJW, vooral dat je niet mág nemen, denk ik. Want alleen bij dementie of coma kun je zelf niet beslissen. maar bij coma laten ze je niet meer eindeloos aan de machine volgens mij.
    Ik heb er sinds Vroems altijd nare gedachten over. Hoe dat toegaat, de commissie die je aanvraag moet controleren, een soort examen wat je af moet leggen wat minimaal een uur duurt,
    eng vond ik het zelfs dat als ik het niet goed gevonden had dat Vroems een helpende hand vroeg om uit zijn lijden te worden verlost, dan was het niet doorgegaan. Alsof mijn mening over zijn lijden belangrijk is!
    Dat vind ik eng, en nog veel meer erom heen.

  8. Ik wist niet dat die bestond, een levenseindekliniek, maar ik begrijp wel dat er mensen zijn die tot het bittere eind heft in eigen hand willen houden.

  9. Appeltje zegt:

    Rebelse huisvrouw,
    Zou het met het heft te maken hebben of dat het lijden zo hevig is dat je dat niet meer langer wilt. Ik zag eens een docu over een mevrouw die een progressieve ziekte had waarvan ze wist dat ze stikkend dood zou gaan. Dat wilde ze niet, maar gebeurde het toch, omdat de arts niet vond dat ze uitzichtloos leed. Ik heb er veel over gelezen en gezien. En vaak zie ik niet zozeer dat mensen het heft in handen willen houden, maar het zinloze lijden niet als waarde, of kwaliteit ervaren.
    En mijn lief, Vroems, deed alleen omdat zijn lijf opgevreten werd en hij niet onwaardig aan zijn einde wilde komen, vanwege de zinloosheid ervan. Het voegt niets toe aan je bestaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s