De buurvrouw heeft een nieuwe hond

Onlangs schreef ik over de schetige hond van onze buurvrouw.

Buurvrouw is dezelfde dag nog woedend met haar hond/pup naar de eerste eigenaar teruggegaan. Die stinkende onzindelijke hond wilde ze niet.
Eigenaar heeft zonder blikken of blozen de hond teruggenomen, ze had al klachten van andere bewoners gekregen over hoe pup werd aangepakt.
Ik zag eigenaar al een paar keer joggen met moederhond en pup.
Gelukkig is pup dus niet naar het asiel.
Maar nu heeft buurvrouw sinds 2 weken een nieuwe hond, geen kleine pup, maar een paar maanden oud.
Ze hebben hem Piet genoemd, en hij is zwart.
Ik verzin het niet!
Piet was eerst heel stil, lag in een hoekje tegen mijn terras aan en met zijn kop op zijn poten rustend, iedere beweging van mij te volgend.
Maar dochter riep hem steeds en wilde dezelfde kunstjes uithalen met dat gelik. Piet heeft echter geen zin in likken, tenminste geen worst van haar lippen. Soms likt hij wel de hand van zoon maar die heeft daar nou weer geen zin in. Dochter jaloers en doet enorm haar best aandacht van Piet te krijgen, maar Piet kijkt liever naar mij.
Buurvrouw is dat ook niet naar de zin, vorige week zei ze tegen me dat ze het hekje wil veranderen, het moet een dichte schutting worden van minstens 1.80 hoog.
“Ga je gang,” zei ik, “maar ik betaal daar niet aan mee, dit hekje is mij goed genoeg.”
Buurvrouw boos, een erf scheiding moet je samen betalen en onderhouden.
Tot voor kort wilde ze nooit een ander hekje of hogere schutting, zelfs niet als ik het zelf in orde zou maken, ook financieel. Ze wilde niet opgesloten zitten. Waarschijnlijk was het ook niet handig omdat dochter altijd via mijn tuinhekje naar hun tuin kon.
Maar nu heb ik er geen geld voor (over).
Ik beleef toch al zo weinig. Het is veel te leuk met Piet.
Tot de dag na haar opmerking.

Piet veranderde van een stille hond in een blafhond. Hij gaat tegen iedereen tekeer die langsloopt, en dat zijn hier heel veel, mensen met honden, met fietsen en met kinderen.
Het blaffen klinkt zelfs agressief en hij gromt vaak.
Hij heeft ook ontdekt dat hij over het hekje kan springen. Gisteren sprong hij met zijn voorpoten op de vensterbank en blafte een paar keer. Omdat ik altijd achter de geraniums zit konden we elkaar zo zien. Ik trok de gordijnen dicht. Toen begon hij te janken, en werd even later door dochter weer opgehaald die hem voor een vuile hoerenloper uitmaakte.
Vanmorgen lag hij voor mijn tuindeur te grommen, en soms zijn kop tegen de deur stotend (bij hun gaat die deur dan open, bij mij niet).
Ik heb niet gereageerd op hem want anders kom ik nooit van die hond af.
Buurvrouw schreeuwde naar me dat ik die hond niet zoveel aandacht moet geven. En meteen stapte ze woedend over het hekje, greep de hond in zijn nekvel, sleepte hem over mijn terras en gooide hem over het hek.

Het ging al niet zo goed tussen ons, maar nu is het hommeles, ik smeet de deur open en riep:
“Als je je hond niet kunt opvoeden moet je jezelf straffen niet hem!”
Ik moest maken dat ik binnenkwam want ze gooide een bloempot naar me toe.
En Piet?
Die stond kwispelend bij het hekje, legde zijn kop er op en keek hijgend naar mij.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op De buurvrouw heeft een nieuwe hond

  1. broekstukken zegt:

    Moest wel even graven in het geheugen bij dat aflikken van die lippen. Wat een mafketels, maar je meot er mee leven, buren.

  2. Letterzetter zegt:

    ‘… en keek hijgend naar mij.’ 🙂 🙂
    Dat je met zoveel ellende nog met humor kunt schrijven, compliment!
    Ik zou gekozen hebben voor een schutting, mensen en dieren uit zicht, geen dochter meer in je tuin.

  3. Mark zegt:

    Piet zal wel denken die buurvrouw van daar lik ik mijn poten bij af

  4. Appeltje zegt:

    @ Martin,
    Buren is net zoiets als een ziekte waar niets aan te doen is.
    Maar als ManB niet meer in de stad hoeft te werken en er weer huizen gekocht worden,
    dan gaat deze als eerste in de verkoop!
    en hoop ik op mijn oude dag nog ergens een rustig plekje te vinden. Maar honden… die heb je overal, dat blaffen is een plaag, en als ze blaffen, heb je dit soort eigenaren.
    Bij Vroems barstte het ook van de honden. Als je wat zei van dat langdurige geblaf dan hield je niet van dieren, of je had maar ergens anders moeten gaan wonen, of op het platteland moest je maar tolerant zijn. Uuuuuren achtereen kon er een hond blaffen en dan gingen alle anderen meedoen. En die strak naast ons blaften ook tegen alles en iedereen wat bewoog, blije honden noemde de buurvrouw zelf dat. Dat die tuin van hun een meter van Vroems kamer afzat maakte het nog blijer. En aan de andere kant een kefhond die het leven ook al zo blij vond.
    Maar er viel niets tegen te doen, je moest er maar mee leren leven.
    En dan woonde Vroems nog wel in een dorpje op het platteland, vrijstaand. Daar helpt helaas geen schutting tegen.

    @ Letterzetter,
    Ik ken grotere ellende 🙂
    En nu beleef ik tenminste nog eens iets.
    Waar moet ik anders nog over schrijven.
    Een schutting is eigenlijk nog erger als je ze wel hoort, maar niets kunt zien. Daar word ik heel erg nieuwsgierig van, vooral als ze ruzie hebben.

    @ Mark,
    🙂
    Ja, dat zal het zijn waarom hij buurdochter niet wil likken.

  5. Dochter maakte Piet uit voor hoerenloper omdat Piet bij jou in de vensterbank zat ?

    Durf het bijna niet te vragen 🙂 🙂

  6. Aad Verbaast zegt:

    Een hondenleven dus inmiddels.

  7. Appeltje zegt:

    @ Henk,
    Dan kan ik ook geen antwoord op geven 🙂

    @ Aad,
    Nu begrijp ik die uitdrukking ook beter, eerder dacht ik dat honden het goed hadden.

  8. reinejragolo zegt:

    Piet heeft je hart gestolen. Eindelijk weer eens leven in de brouwerij, me dunkt.

  9. Er worden televisiesoaps gemaakt van zulke gezinnen als jouw buren, met kijkcijfers die door het plafond heen gaan. Jij boft dus gewoon, want je zit eerste rang voor noppes… 😉

  10. EJW zegt:

    Het levert- hoe vervelend ook is- een leuk verhaal op. Ik heb jarenlang en dat is geen grap een echte tokkie onder mij gehad. De zus van die tv tokkie. Ik kan er een boek over schrijven. Ook veel honden toentertijd in de buurt en een grote op de trap. De laatste tijd is het rustig, zowel in de buurt als op de trap. Ik kan alleen maar hopen dat het zo blijft. In een flat heb je ze boven je, onder je en naast je.

  11. Appeltje zegt:

    @ Reine,
    Op een dag steel ik Piet!

    @ Mokums meisje,
    🙂
    Ik voel me gezegend!

    @ EJW,
    In een flat heb je waarschijnlijk niet alleen maar naast en onder je, maar ook nog 4 huizen verderop.
    Ik heb zelf vaak in flats gewoond, sociale huurklasse. Toch meestal wel heel rustig, maar soms zat er een tussen…
    Waar ze de titel sociaal vandaan halen weet ik niet.
    Gelukkig is toch het overgrote deel wel sociaal, maar ja, 1 kan een hele flat (of buurt) terroriseren.

  12. Wat vermoeiend zeg, de familie Flodder zo dicht bij je. Als je dit soort mensen op tv’s ziet kun je nog zappen maar dat kan jij niet. Piet is wel weer een vondst, haha!

  13. Appeltje zegt:

    Ik heb toch wel eens ergere buren gehad, die vrouw had vechtende ruzie met veel mensen, ze vloog ze letterlijk in de haren en dan stond ze er ordinair bij te schreeuwen.
    Deze buren hier zijn ’s avonds stil, daar ben ik echt blij om en ze hebben ook niet vaak harde muziek en goddank geen auto! Want daar word ik hier wel gek van, mensen die hun auto als verlengstuk ervaren van hun ego, of wat dan ook. Sommigen gaan wel 20 keer per dag weg volgens mij alleen maar omdat ze bang zijn zichzelf in huis tegen te komen.

  14. Pingback: Piet en ik | Appelvrouw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s