Het is niet m i j n schuld! (18+)

blank
25 jaar geleden heb ik mijn nekspieren gescheurd in mijn slaap. Je wilt niet weten wat ik allemaal in mijn slaap uitspook en dat ga ik ook niet allemaal vertellen nu.
Het duurde jaren voor het een beetje beter ging.
Vorige week weer fout. Kramp in mijn nek, eerst links, toen rechts, gewoon in mijn slaap omdat ik in de nacht ontzettend beweeglijk ben, en daardoor te moe om er voor wakker te worden.
Toch ging ik steppen en fietsen en gymmen, het leven gaat door.
Maar mijn lichaam laat zich niet afleiden en de pijn werd alsmaar erger, dikke kol om met een dikke sjaal, dat voorkomt kramp. Gelukkig is het hier in het noorden nooit zo warm als bij mensen die in de grote stad willen leven tussen de hitte van stenen en terrasjes, maar die koude wind was toch niet zo gunstig.
Voorzichtig in beweging blijven, maar gymmen achterwege laten, niet steppen ondanks de adrenaline, alleen een klein stukje functioneel fietsen, rustig aan doen.
Zere kaken, kan ze niet op elkaar krijgen, kauwen en gapen zijn niet zo lekker.

Vroeger zijn mijn kaken eens ontwricht geraakt door een foute slag van mijn vader.
Alles wat ik mankeer komt trouwens door mijn vader, en moeder.
Ik ben een maandagmorgengevalletje. Ze namen geen tijd me goed af te werken.
De vergroeiing aan en kronkel in mijn ruggewervel komen door hun liefdeloze daad.
De speling in mijn heupgewrichten ook, evenals de uit het lood geslagen knieschijven en de ontwrichtte kaken en de artrose in mijn vingers, loszitten pols, de vele kneuzingen die niet goed herstelden, mijn altenerende blik, grote, (voor bij het sporten) in de weg zittende borsten en voluptueuze omvang en daardoor onaantrekkelijk voorkomen met wiebelkont en stijve harken. En altijd maar overheersende vermoeidheid en slaap.
Alles komt door hen!
Zij moesten zo nodig hun lust bevredigen in plaats van de liefde bedrijven. Dan krijg je van die misbaksels als ik.
Door niemand begrepen, altijd verkeerd geïnterpreteerd want ik draai nergens omheen en doe niet lief.

Sorry dat ik niet vriendelijker en meelevender met u ben, het is de schuld van mijn vader.
ik ben onschuldig

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bekijks-foto's en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Het is niet m i j n schuld! (18+)

  1. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Ik ben hier toevallig terecht gekomen via de website van Taldeman – leuk stukje!

  2. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Trouwens: ’25 jaar geleden heb ik mijn nekspieren gescheurd in mijn slaap’ – echt?? Kan dat dan??

  3. knutselsmurf zegt:

    Ik geloof niet alles wat je schrijft, maar je schrijft het wel op een mooie manier.

  4. GiVanrO zegt:

    Wou reageren maar Knutselsmurf heeft al gezegd wat op mijn virtuele tong lag. Als het ook de schuld is van je vader dat we hier kunnen komen genotslezen dan heeft/had die man ook zijn goeie kanten..

  5. Appelvrouw zegt:

    Rebelse Huisvrouw,
    Je hebt een leuke naam!
    Wat fijn dat Taldenman ook een site heeft zodat je uit kunt wijken 🙂
    Al is daar soms ook veel leuks te lezen.

    Het is beslist mogelijk je nekspieren te scheuren, alle spieren zijn scheurbaar.
    En dat is veel pijnlijker dan kneuzing of verrekking.
    Je kunt er niets meer mee.
    In mijn slaap kan sowieso alles, ik lig vreselijk te woelen en te draaien en te schoppen en te schudden.Ik hoorde het echt scheuren en toen dacht ik, slapend, moet even recht zetten de andere kant op, en toen scheurde het nog verder. Ik jok niet eens.

    @ Knutselsmurf,
    Je hoeft ook niet alles te geloven, een beetje wantrouwen is alleen maar verstandig.
    maar de klachten die ik beschrijf heb ik echt allemaal.

    @ GiVanrO,
    Dat je hier kunt genotslezen is inderdaad ook zijn schuld!

  6. EJW zegt:

    Heftig verhaal, zowel de klachten die je hebt als de onrust binnenin je die tijdens je slaap naar buiten komen

  7. Appelvrouw zegt:

    EJW,
    Onrust zit in mijn benen, al heel veel jaren, onrustige benen, hete benen!
    Er is geen koud plekje in bed te vinden, en soms stuwen mijn armen dan ook nog dus blijf ik aan de gang. Ooit heeft ManB een filmpje gemaakt. Soms zeg ik wel eens dat ik al slaap voor ik lig.
    Het eerste kwartier lig ik heel stil en dan begint het.
    3 uur van de film heb ik gezien, daarna doorgespoeld en alsmaar bewegen, nog geen 5 minuten is het rustig daar bij mijn benen en soms armen. De gekste dingen zie je gebeuren onder de dekens, best spannend omdat het met infrarood is gedaan, beestje griezelig/spookachtig lijkt het dan. Eerder ging ik wel uit bed en hield mijn benen onder de koude douche. Maar niets helpt, zodra ik weer lig begint het gewoon weer.
    Pas sinds kort weet ik wat het is, rusteloze benen restless legs syndroom (in het Nederlands klinkt dat niet serieus). Ga voor zoiets niet naar de dokter. Op internet las ik dat er niets aan te doen is, of van die flauwe kul dingen als ritme en regelmaat.
    Dat had ik eerder heel sterk, en zelfs toen schopte ik mijn beddengoed overdwars.
    Het onlogische is ook dat ik me heel ontspannen voel van binnen, helemaal niet druk of onrustig.
    Voor Vroems ziek werd, was ik ook de rust zelve, hij verbaasde zich vaak over hoe ontspannen ik ergens kon zitten zonder iets te hoeven of iets anders te willen dan daar zitten.
    Daarna ben ik wel een tijd onrustig geweest, dat hoef ik niet uit te leggen. Maar nu begin ik langzaamaan weer wat van mijn rust en ontspanning terug te krijgen.
    Ik weet ook nu pas dat een deel van mijn vermoeidheid/slaapbehoefte daar waarschijnlijk vandaan komt, het vele bewegen in de nacht, terwijl ik er niet van wakker word maar kennelijk onbewust van alles registreer. Het is in ieder geval bekend dat mensen met deze klachten oververmoeid zijn. Mijn sociale leven lijdt er ook erg onder, ik moet alles plannen, zelfs als ik naar de kapper of fietsenmaker moet dan moet ik voor die tijd slapen en alles altijd op afspraak. Als ik bezoek krijg en ze komen een uur later dan is dat heel lastig voor mijn vermoeidheid.
    Maar ik hoef gelukkig niets, er is niemand die iets van me vraagt. Ik probeer er wat van te maken voor mezelf, anders kan ik net zo goed direct de fles helium open trekken. Maar dat is ook weer zo’n rigoureuze stap.

  8. martin zegt:

    Wanneer ben je eigenlijk gaan schrijven? Want dat doe je met je wiebelkont wel met verve.

  9. Appelvrouw zegt:

    Martin, ik ben nog niet gaan schrijven, ik wiebel alleen maar wat.

  10. martin zegt:

    O het beste moet nog komen. Je thema’s heb je al. Het ene leent zich beter voor een bestseller dan het andere. Uitgevers let op: dat belooft een nieuwe ster.

  11. Appelvrouw zegt:

    Martin, wordt dat niet tegen iedereen gezegd die een verhaaltje online zet?
    Allemaal massaal met manuscripten naar de uitgever. Maar mij lijkt een kruiwagen toch belangrijker, als ik zie wat er soms aan boeken wordt uitgegeven … blwegh. Ik acht mijn verhalen niet zo hoog, en daarom schrijf ik ze hier neer.

  12. martin zegt:

    Je hebt wel iets bijzonders. En schrijven kan je. Maar inderdaad, je zou dan heel veel moeten slijpen en structureren en inderdaad ergens dringen om binnen te komen waar het al vol is met kruiwagens.

  13. Appelvrouw zegt:

    Precies, Martin, en daar ben ik allemaal te lui voor. Ik heb nooit iets willen bereiken, het liefst doe ik niets.

  14. Ik weet niet wat ik lees…………..
    Het opvallends vind ik de manier waarop je het ‘de wereld kond doet’, alsof het niet over jezelf gaat. Het lijkt alsof je er afstand van hebt genomen maar daarnaast beschrijf je minutieus de narigheid die je er aan overgehouden hebt.
    Ik kan me nauwelijks voorstellen dat het allemaal waar is en je reactie aan ‘Knutselsmurf’ stelt me dan wel weer gerust (Je schrijft o.a. “Je hoeft ook niet alles te geloven, een beetje wantrouwen is alleen maar verstandig.”). Het lijkt nl. of jouw ouders verminderd toerekeningsvatbaar waren maar de dochter die daaruit voortgekomen is, is ’n intelligente vrouw.
    Nou ja, ik zal de raad die je ‘Knutselsmurf’ gaf ook maar ter harte nemen.
    Maar misschien is het wel goed dat je het allemaal grondig en chronologisch van je af schrijft zoals ‘Martin’ o.a. suggereerde want dat je er afstand van genomen hebt klopt waarschijnlijk niet. En dan hoeft het ook niet perse uitgegeven te worden, als het jou maar helpt.

  15. Restless legs is (ook) ’n overgangsverschijnsel en tobben heel veel vrouwen mee.

  16. Appelvrouw zegt:

    Janny,
    Het staat ieder mens te interpreteren naar eigen goeddunken.
    Een paar mensen hier van het blog hebben meer van mijn verleden gelezen hier op het blog.

    Ik ben er van overtuigd dat je nooit afstand kunt nemen van ingrijpende situaties die je leven gevormd hebben.
    Het hoeft niet als een ballast op je nek te rusten, maar het is niet zo dat het niet meer bestaat. Je kunt het gebruiken om jezelf te begrijpen en te troosten en daarmee te sterken.

    Resteless legs hebben niet persé met de overgang te maken. Er zijn ook mannen die het hebben. Als kind had ik ook al vaak pijn scheuten in mijn benen, dat werd dan groeipijn genoemd, hetzelfde stuwende gevoel wat ik nu nog heb.
    En ik zit nog niet in de overgang, heb besloten tot mijn pensioen te wachten.
    Bij mij heeft de onrust in mijn benen eerder te maken met ijzergebrek, wat ik chronisch heb, ook een afwerkfoutje. Niets aan te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s