Toen ik nog slank en 32 was

Ik weet wel dat ik het was, maar ik herken mezelf echt niet!
22 jaar geleden was ik 32.
Nu pas ik niet meer op de foto anders zou ik het vergelijk laten zien.

32

Maar ik was echt niet zo vriendelijk en prettig in de omgang als nu, dus ruilen wil ik niet.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bekijks-foto's en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

21 reacties op Toen ik nog slank en 32 was

  1. Mark zegt:

    Ongelooflijk…….wat een pracht meid ben je daar

  2. Ja, je zag er mooi, lief en vrolijk uit. Maar ja, het is natuurlijk maar een momentopname. Een momentje van geluk, vastgelegd voor jaren.
    Fijn weekend Appelvrouwtje.

  3. Je ving toendertijd enorme vissen Appelvrouw 🙂
    Je ziet er goed uit op deze foto

  4. knutselsmurf zegt:

    En je was blij met je nieuwe huis, zo te zien 🙂
    Ik zag je op eerdere foto’s al in een rolstoel zitten ??

  5. Kijk, dat noemen ze nou relativeren

  6. reinejragolo zegt:

    Ik begrijp dat je het niet leuk vindt dat je niet meer zo slank ben als toen.
    Maar toen je het bericht hebt gepost scheen er een heerlijk warm zonnetje op mijn bolle toet.
    Mijn dag kan niet meer stuk.

  7. EJW zegt:

    Een prachtvrouw, Jammer dat ik je toen niet ben tegengekomen. Maar je bent denk ik nog steeds hetzelfde spontane mens van toen dat op die foto te zien is.

  8. Appelvrouw zegt:

    @ Aad,
    Zo voelt het inderdaad, als een plaatje.

    @ Mark,
    Uiterlijk misschien wel maar innerlijk niet.

    @ Babbelgoegje,
    Dat ik er lief uitzag was waarschijnlijk een onderbelichte kwaliteit van me die op de foto teveel belicht is 🙂

    Het is inderdaad een momentopname, de verschillen waren destijds erg groot.
    Het geluk zat hem toen in dat ik even aan het dansen was, maar nog geen half muzieknummer kon ik het volhouden.

    @ Henk,
    Die uitdrukking dat ik enorme vissen ving snap ik niet.
    Maar over aandacht heb ik eerder nooit te klagen gehad.
    En nog niet maar ik heb niet meer de energie van weleer.
    Ik hou het gemakzuchtig maar bij mijn barbies, en herinneringen aan de liefde.

    @ Knutselsmurf,
    het was het huis van iemand anders, die woonde daar al heel veel jaren.
    Ik ben vaak verhuisd maar alleen naar mijn eerste echte kamer zonder begeleiding heb ik gejuigd een kamertje van 2 bij 4 meter. Het was heel gezellig. Een deken voor mijn raam tegen de kou en schimmel tegen de muren. Maar het gaf niets.

    Ergens op internet staan inderdaad foto’s van rond deze tijd dat ik in een rolstoel zit.
    De rolstoel levert ook hele verhalen op, als je er even uitstapt. Dan stort de wereld van valide mensen in.

    @ Ingrid,
    De beste manier om niet te verzuren.

    @ Reine,
    Als ik een foto van nu zou maken (dan heb ik een groothoeklens nodig) dan zou je lach meteen weg zijn!
    Dat zal ik je niet aandoen.

    @ EJW,
    Ach, er was ook eens iemand die dat tegen me zei, hij werd meteen verliefd op de foto waar ik in de rolstoel zat en wilde van alles met me ondernemen. En hij kwam, want ik vind mooie woorden soms heerlijk.
    Dus we gingen samen fietsen, en vrijen en eten en fietsen en … avonturen beleven terwijl ik niet zoveel kon maar het was heerlijk, alles wat we deden. Maar ja, hij wilde geen relatie en ik ook niet. Maar we waren wel dol op elkaar, alleen zagen we allebei geen toekomst gezien onze levenshouding, dus verbraken we het contact. Maar nog vaak denk ik aan die vriendschap die we ook hadden. Was heel belangrijk voor me. Zo heb ik meer mensen ontmoet die heel belangrijk voor me waren. En toen kwam Vroems, die werd verliefd op mijn step.
    Ja, tot zijn sterven was ik spontaan. Het zal vast wel weer terugkomen maar ik merk aan veel dingen dat ik dof aan het worden ben.

  9. knutselsmurf zegt:

    Ja, als het heel slecht met iemand gaat, durven we geen foto te maken, hoewel hij misschien best mooi zou zijn. Als je schilder was, had je dat probleem niet.

  10. EJW zegt:

    Dank voor je reactie terug

  11. kitty zegt:

    Dat is nou jammer want dat zijn altijd leuke dingen: foto’s toen en foto’s nu 🙂

  12. Robert Kruzdlo zegt:

    Met twee benen op de grond staan is een kunst. IN Girona (ken je toch) heb ik je een keer gezien. Ik heb een beeld daarvan, als KUNST-schilder dan.

  13. martin zegt:

    Je houdt de boel voor de gek. Je bent nog steeds een prachtvrouw (ook uiterlijk).

  14. Appelvrouw zegt:

    @ Knutselsmurf,
    ManB heeft foto’s van zijn oma op haar sterfbed.
    Vind ik niet mooi. Hij kijkt er technisch naar. Had niet echt een goede band met haar.
    De foto’s die ik op het laatst van Vroems’ leven van hem mocht maken daar ben ik wel blij mee. Al wilde hij ze zelf niet meer zien, hij zag er slecht uit, maar als ik de foto’s nu zie dan valt het best mee. Misschien omdat hij er later nog slechter uitzag. Je verlegt je grenzen als je meegroeit met de verandering.

    @ Kitty,
    Hm. Vind ik niet. Ik kijk niet vaak meer naar foto’s van toen, terwijl ik dat tot pakweg 3 jaar geleden wel vaak deed. Het heft denk ik te maken met je geheugen, herinneren wie je was, weten wat je deed, wat je voelde, met wie was je, waarom daar, en wat voelde ik.
    Dat hoef ik allemaal niet meer zo terug te zien. Alleen ben ik fotomappen aan het opruimen en sorteren.
    Dan kom je wel eens wat tegen en dat is wel heel leuk. Foto’s uit de tehuizen,
    of toen ik net weer wat opkrabbelde.

    @ Robert,
    Ik denk dat ik redelijk verankerd ben.
    In Girona, dat klinkt Spaans. Ik was nooit in Spanje.
    Wel in Italië. Het is goed als je je eigen beeld vormt.

    @ Martin,
    2 jaar geleden in Drenthe was ik nog betrekkelijk toonbaar.
    Maar als jij het zegt dan geloof ik het graag.
    Ik schaar je niet onder de slijmjurken.

  15. kitty zegt:

    het lijkt erop dat je het wat andes uitlegt als ik bedoelde. Wat ik zei was dat ik dat leuk vind als je foto’s van toen en nu naast elkaar legt. bv, als je dezelfde beweging maakt dan in de nieuwe foto.
    Dat met die vis van Henk snap ik wel: Je maakt met je armen een weids gebaar. Net alsof je wil zeggen: zooooo groot was ie. (de vis)

  16. Appelvrouw zegt:

    Kitty,
    Oh… tja, dat soort herhalingen ligt me niet.
    Bedankt ook voor de uitleg van de opmerking van Henk. Zo zie je maar als je geen visser bent dat je aan zulke dingen niet denkt.

  17. kitty zegt:

    Tja, ik heb wel eens gevist maar das lang geleden.:)

  18. Apiedapie zegt:

    ” … maar ik merk aan veel dingen dat ik dof aan het worden ben.” Prachtig hoe je dat onder woorden brengt. Niet prachtig dat het zo is natuurlijk. Wie weet komt er wat terug, of wordt het nog beter dan ooit.

  19. Johan zegt:

    Toen was ik 17.
    (Lekkere appeltjes).

  20. Appelvrouw zegt:

    @ Kitty,
    Ik heb er nooit bij stil gestaan dat men zo een grote vis aanduidt.
    Zulke grote heb ik ook nog nooit gezien, zal wel iets voor mannen zijn 🙂

    @ Apiedapie,
    Het komt pas terug als ik er weer glans in aanbreng.
    En dat valt niet mee, beter kan het niet worden, ik hechte topjaren gehad en er was altijd wel wat te doen. Dat is nu anders.

    @ Johan,
    Ja, je bent altijd al jonger dan ik geweest…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s