Doodziek kun je er wel van worden!

Moeder en ca 5 jarige blonde dochter komen binnen en gaan zitten alsof ik er niet ben.
Dat is misschien voor hen ook wel zo.
Het kind hangt op schoot met de rug tegen haar moeder aan en benen wijd. Haar lange golvende haren zitten wild maar dat ziet er mooi uit.
Moeder hoest en kucht alsmaar, verkouden. Bah.
Kind zuigt op haar wijsvinger die ze recht in haar mond heeft gestoken, soms hoor je het smakkende zuigende geluid zelfs.
Kind is onrustig en wiebelt alsmaar met haar benen, moeder zet haar op de grond: ga maar kleuren. Kind begint te sniffen, en dan haar neus steeds op te halen.
Op tafel liggen tijdschriften die ze een voor een op de grond gooit.
Tussendoor moet ze vaak hoesten.
In haar enthousiasme vergeet ze het snot op te halen en het loopt uit haar neus. Ze gaat naar moeder, veegt haar snotneus af met haar vlakke hand en veegt dat af aan moeders jas. Moeder reageert niet.
Kind pulkt wat in haar neus met haar zuigvinger, op zoek naar restjes snot, die ze vervolgens weer in de mond steekt en dan weer snot gaat pulken.
Even later pakt ze een stoel en trekt die naar de tafel, legt de handen op de tafel, snothanden! Weer snot afvegen en handen aan de stoelleuning en weer op tafel.
Ze hoest overdreven en ik zie de bacillen door de wachtkamer vliegen.
Het is bedompt, de thermostaat staat op 20,5. Bloedheet! Bacillen kunnen geen kant op, alleen naar mij toe.
Heb ik twee weken lang de zware griep van ManB weten te weerstaan, zul je zien dat ik het alsnog oploop van zo’n smerig snot rondsmerend kind!
Wie hier komt wordt ziek, dat weet ik zeker!
“Raap dat eens op schatje”, zegt moeder heel rustig tegen kind, en wijst naar de tijdschriften op de grond. “nee”zegt kind en kijkt haar aan om kracht bij te zetten.
Moeder herhaalt het wel 10 keer, kind herhaalt ook wel 10 keer, gaat er bij schreeuwen: “ik heb toch nee gezegd?!”
“Raap het toch maar op, je bent niet thuis.”
Stampvoetend schreeuwt het kind: “neeheeeeee, ik zeg toch neeeeee!”
“Dan doen we het samen,” zegt moeder. Bijna krijg ik bewondering voor haar geduld.
Ze staat op en pakt de besnotte tijdschriften van de grond en legt ze op tafel.
Zegt verder niets, kind kijkt toe of het de normaalste zaak van de wereld is.
Waarom deed die moeder dat nou niet direct, als je toch niet consequent kunt zijn kun je net zo goed niets zeggen.
Goddank heb ik niet zulke kinderen.

Ik kijk nooit vriendelijk, daar kan ik niets aan doen, mijn ogen staan altijd hard, dat heb ik van mijn opa, en mijn mond verontwaardigd, dat heb ik van mijn moeder.
Het kind provoceert, blijft dingen van tafel gooien, schopt tegen de stoel omdat die niet zomaar opzij stapt voor haar. Ik kijk haar aan. Wetende dat mijn ogen koud zijn. Ik kan geen mededogen voelen voor dit kind, hoe zwaar haar griep ook mag zijn. Ze besmet mij.
Waarom gaan mensen eigenlijk met een besmettelijke ziekte naar openbare gelegenheden?
Ik zit niet te wachten op een verkoudheid of griep. Gatsi.
Als ik het van ManB had opgelopen had ik het kunnen tolereren, 2 weken een zieke in huis, daar kun je haast niet onderuit.
Mijn blik is net zo hard als die van mijn opa waar ik altijd bang voor was. Kind kijkt van me weg, dan kijkt ze nog eens, bijna alsof ze aan mijn blik twijfelde of misschien vermoedde dat ik haar wel speelse aandacht zou geven voor haar rotzooischopperij. Maar ik kijk zoals ik kijk, en ze loopt naar haar moeder, kijkt dan weer naar mij, haar gezicht tegen de benen van moeder duwend, weer opkijken, haar gezicht verbergen achter haar handen. Toch steeds weer kijken, alsof ze naar een horrorfilm kijkt, je wilt het niet zien maar het trekt aan je.
Maar er komt geen aardige grappige reactie van mij, dus zit er niets anders op dan dat ze gaat janken. Snikkend kijkt ze weer naar me op en omdat ik nog altijd geen vriendelijke spier vertrek, begint ze onbedaarlijk te blèren en smeert haar snotneus af aan haar moeders jas.
Al die tijd zit moeder er net zo onbeweeglijk bij als ik. Geen moment heeft moeder naar mij gekeken, tenzij ze dat met een steelse blik heeft gedaan.
Er is al een half uur voorbij. De doktersassistente komt vertellen dat het is uitgelopen wegens een spoedgeval maar ik ben zo aan de beurt. Ze aait blèrkind over het hoofd, “is het zo erg met je? Ben je zo ziek?”
Daar zou zelfs een volwassene van gaan huilen, dus het volgende half uur is het niet meer stil, vermoed ik.
Omdat ik eerder aan de beurt ben zal ik niet opschieten, laat ze maar lekker jengelend ziek zijn in de wachtkamer.
Dat dacht ik tenminste, toen de assistente kwam keek ze naar hun, en zei vriendelijk tegen mij: je vindt het toch niet erg als zij even voorgaan, ’t is voor het kleintje geen doen zo lang wachten.” Zonder mijn antwoord af te wachten nodigt ze hun uit mee te komen.
Nee, had ik willen zeggen, voor mij is het ook geen doen en ik had eerder afgesproken!
Maar ze zijn al weg, de deur is dicht en ik zit opgesloten met griepbacillen.
Onmiddellijk open de ventilatieroosters helemaal. Maar het is toch al te laat. Wedden dat ik morgen ziek ben van een doktersbezoek?!
Over 5 jaar kom ik niet meer terug voor het volgende bevolkingsonderzoek. Ik ga nooit meer naar een dokter!
Doodziek kun je er wel van worden!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Doodziek kun je er wel van worden!

  1. Heb je de moeder beterschap gewenst.

  2. Letterzetter zegt:

    Precies, zo is het maar net!
    Het kan trouwens nog een graadje erger…
    Mijn zus ligt al vier weken in het ziekenhuis omdat ze wondinfectie kreeg.
    Nieuwe heup, plus gratis en voor niks een zootje bacteriën erbij.
    Ze moet nog minstens drie weken blijven… Er worden nergens zo veel
    mensen ziek als in een ziekenhuis.

  3. Appelvrouw zegt:

    @ Simen,
    Ik wenste het haar niet. En trouwens, zij had beterschap moeten beloven…

    @ Letterzetter,
    Oh, dit zijn veel gehoorde verhalen.
    Het is al een zeldzaamheid dat je iets krijgt waar je iets aan hebt.
    Alles wat gratis is moet je wantrouwen.
    Nóg erger kan ook, dat je er sterft door een fout.
    Sterkte met je zus.

  4. martin zegt:

    En zo wordt dat kind steeds vervelender. Ach ja, ziek dan mag je alles onder de dertien.

  5. EJW zegt:

    Wat een vervelend kind en, dan die snotneus..Je zou het het toch iets harder afvegen dan nodig is. Ik heb een hekel aan snotneuzen, vooral als ze er bellen mee blazen.

  6. Appelvrouw zegt:

    @ Martin,
    Eerst dacht ik nog dat het kind jengelde en vervelend deed vanwege de verkoudheid (bij griep zou ze toch niet in de wachtkamer zijn vermoed ik), maar toen ze nog zoveel energie had om van alles op de grond te gooien, te schoppen en te stampvoeten, twijfelde ik ernstig.
    Maar het kind kan er niet eens iets aan doen, als je moeder eerst 10 vriendelijk zegt dat je het moet opruimen en je blaast als een wilde kat en ze doet het dan zelf, dan heeft het kind altijd de langste adem. Ik heb echter makkelijk praten met mijn kinderen die nooit gemaakt zijn.

    @ EJW,
    He getsie, bellenblazende snotballonnen.
    Volgens mij hebben alle kinderen een snotneus, maar dat je niet geleerd wordt daar wat netter mee om te gaan lijkt me een enorme luiheid van de moeder. Gemakzucht vooral.
    Nou ben ik zelf nogal handenwasserig en zal niet gauw iets vastpakken als ik de krant gelezen heb, of een andere dan mijn eigen deur aangeraakt. Mocht ik al in een openbare gelegenheid naar de wc moeten, dan open ik de deur met een papieren zakdoekje. Erg he, het liefst deed ik latex handenschoenen aan, net als in de kringloopwinkel en pinautomaten.
    Ik neig naar smetvrees…

  7. reinejragolo zegt:

    Ik had het niet gepikt dat ik naar achteren werd geschoven.

  8. kit zegt:

    je kan die oproepkaart ook een tijdje bewaren tot je toch al naar de dokter gaat.
    heb ik ook de laatste keer gedaan 😉 kies je een niet-griep periode uit.

  9. Appelvrouw zegt:

    @ Reine,
    Me druk maken is vermoeiender, ik ben dus niet anders dan die moeder.

    @ Kit,
    Maar ik ga nooit naar de dokter, althans dat is mijn plan, afgelopen jaar ben k er ook niet geweest.
    Ik zal je tip echter wel onthouden voor over 5 jaar, een ander tijdstip kiezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s