Hij was 53, ik 19

Hij droeg een grote pet en rookte een pijp, keek aandachtig naar de pianist die vaak ’s middags in het café de-drie-gezusters speelde.
Ik kon mijn ogen niet van de man afhouden.
Na een tijdje keek hij terug terwijl hij diep aan zijn pijp zoog (of trok?).
Zijn ogen priemden in mijn lijf en inwendig schreeuwde ik: “hou me vast. Nee, grijp me.”
We bleven alleen maar kijken, ik was niet zo verlegen dat ik mijn ogen naar beneden sloeg, dat leerde ik pas later om me te laten veroveren.
Het kijkspel kreeg menige middag een vervolg tot ik een keer met opzet iets later binnenkwam en direct naast hem ging zitten.
Hij was 53, ik 19.
Ik zocht een vaderfiguur want die had ik nooit gehad en hier zat hij, een mooie man met stijl.
Aan snelle jongens die alleen maar wilden klaarkomen had ik niets, die liet ik altijd links liggen.
De rust van deze man verwarmde me. Ik wilde zo in zijn armen kruipen, me tegen hem aan nestelen en laten strelen. Maar ik wist dat hij geen vaderfiguur kon zijn want ik verlangde niet alleen naar liefdevolle handen.
Hij nodigde me uit een weekend bij hem thuis te komen. Zonder na te denken ging ik er op in.
Ieder avontuur was welkom.

Hij kwam me halen, zo’n heerlijke man die al die moeite deed.
Bij hem thuis liet hij me wat rondlopen en maakte een heerlijke maaltijd.
Ik wou helemaal niet eten ik wou bij hem liggen, zijn handen op mijn lichaam voelen, zweven, de hemel in, warmte en nog eens warmte wilde ik.
Maar hij bleef galant, maar zijn ogen keken me aan met een blik die draaide in mijn onderbuik. Lang, veel te lang liet hij me wachten en toen nam hij me bij de hand, trok me tegen zich aan, streelde mijn rug en ik voelde kracht, bijna dwang en ik dacht: dit is het. Hier begint het. Voor deze man zwicht ik, hij zal me helemaal krijgen.
We gingen naar een andere kamer.
Aan de muur hing ijzerwaar, paardentuig, zwepen en nog veel andere attributen.
Ik nam het alleen maar waar alsof het een opslagruimte was.

Het was een heel bijzondere belevenis.
Maar schaamte, de snelheid, en mijn onervarenheid maakten dat ik me niet durfde en niet kon geven.
Ook deze man heeft me niet gekregen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jonge jaren en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Hij was 53, ik 19

  1. reinejragolo zegt:

    Zo te zien was niet geheel duidelijk of je nu een vaderfiguur zocht of de ware liefde.

  2. Appelvrouw zegt:

    @ Joke,
    Ja, zo 🙂

    @ Reine,
    Ware liefde?
    Dat woord bestond niet in mijn leven, ik was volop in ontwikkeling en wilde vrijheid in alles, geen beklemming in een relatie. Verliefd werd ik pas op mijn 21e en daar heb ik nog altijd gemengde gevoelens over. Want ik vind het nog altijd niet fijn om verliefd te zijn, dat ben ik ook maar 3 keer in mijn leven geweest. En al was het heerlijk om op Vroems verliefd te zijn, toch vond ik de rust later veel fijner.

    Ware liefde is denk ik iets wat je niet kunt zoeken.
    Ik stond open voor avontuur, in welk opzicht dan ook. Maar als ik had geweten dat hij een BDSM kamer had en daar spelletjes wilde spelen, en zijn vriendin ook nog op me los wilde laten (ze was er die dag niet, en ik wist niet eerder dat ze bestond), dan was ik niet met hem meegegaan, want van zulke bijzonderheden had ik nog nooit gehoord. En een vrouw was/is wel het laatste waar ik naar verlang.

  3. En gelukkig heeft hij je ook niet genomen.
    Nee, dat was het ook niet, dat kan ik me hel goed voorstellen.

  4. galmiers zegt:

    Een golf van herkenning overspoelt mij, een mooi geschreven verhaal dat als een pijl mijn hart inschiet. Het spijt me dat ik jouw verhaal zo naar me toetrek maar mijn gedachten gaan uit naar Marijke Ezinge van Oldehove. Mijn Groote Griet, 180 kilo om lief te hebben met met vele meters streelgenot. Ik was met mijn krappe 60 kilo haar vederlichte Blauwe Engel, terwijl ik me in die tijd nog gewoon Bommen Berend noemde, om mijn gewicht wat te verdonkeremanen. Ook Groote Griet had een andere kamer om te hoppe.
    Bedankt voor de herinnering, Groote Griet, ik was haar straal vergeten.

  5. Appelvrouw zegt:

    @ Babbelegoegje,
    ik heb weinig mannen gekend die mij hebben genomen, ik denk zelfs geen enkele. Over het algemeen kun je best zeggen dat mannen wel meevallen. Mijn fout/gebrek, was dat ik niet aan kon geven wat ik wilde, en wat ik niet wilde. Te jong en onervaren. Ik vond het heel spannend en aangenaam, maar er was niet de rust en hij dacht geloof ik dat hij al vertrouwen had gewonnen.
    Ik neem hem niets kwalijk, ik had moeten praten. Ook na die tijd, maar ik wilde direct naar huis.
    Dat is ook vervelend als je zo onmachtig bent om te praten. Dat is nu heel anders.

    @ Galmier,
    Graag gedaan.
    je hebt de hele stad al gezien lees ik zo. Hoe je Grote Griet toch kunt vergeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s