Van die meneer

Iedere keer als ik langs het kleine kroegje reed klonk er zoveel gezelligheid dat ik me voornam dat als ik me eens eenzaam zou voelen ik dáár naar binnen zou stappen.
Zo gebeurde het gisteravond.
Buiten stond een scootmobiel zoals ik al vaker gezien had. Binnen een ingeklapte rolstoel, en nog twee rollators. Aha, een gehandicapten thuishaven. Net wat voor mij.
Een beetje onhandig zakte aan een tafeltje in een hoekje. Eerst de boel verkennen. Overal voelde ik blikken op me gericht. Er zaten een paar jonge meisjes te dollen met de oudere mannen. Iemand speelde wild op zijn gitaar en de rest om de tafel klapte mee.
Ik bestelde een jagermeister al wist ik dat het onverstandig was maar misschien zou het nu anders uitpakken.
Ik nam waar wat er om me heen gebeurde. Al die indrukken waren me eigenlijk teveel.
De gezelligheid leek van buiten veel intenser dan van binnen.
Ik keek alleen naar mijn glaasje. Raar spul eigenlijk. Hoe vaak had ik het vroeger met P. gedronken en dan deed ik of ik dronken was, want dat vond hij leuk. Maar ik kan niet dronken worden. P. wel, hij was vaak dronken en deed dan de raarste dingen. Ik raakte alleen maar buiten westen.
Nu zat ik alleen naar het glas te staren.
Voor wie dronk ik dit? Voor wie zou ik dronken willen doen alsof?
Voor ik het wist stond er een nieuw glas jagermeister voor me, “van die meneer” zei de barman. Ik keek naar een man in een hoekje op een grote stoel. Zijn buik lag op zijn knieën.
Ik hief mijn glas naar hem op zoals de beleefdheid me gebood. Ik voelde me zo eenzaam. Net als vroeger. Ja, daarom was ik naar het café gegaan, uit eenzaamheid, en drank en lawaaiige mensen zouden dat niet veranderen, alleen maar versterken.
Mijn eerste glas was nog niet leeg, het tweede nog onaangeroerd toen er een derde glas werd bezorgd, “van die meneer” en de barman wees naar een andere man een de grote tafel. Hij lachte zijn rotte tanden naar me bloot. En ik hief mijn glas op.
Wat geeft het ook. Als ik maar niet alleen in de grote kamer hoef te zitten.
Hij wenkte me. Ik was van beton en kon niet van mijn stoel komen, en hij wenkte nog eens, toen begonnen de anderen me ook te roepen, “kom, nieuweling, kom, blijf daar niet alleen zitten.”
Ik wou huilen, gooide in een teug één van de glazen leeg in mijn keel. Er werd gelachen, “kom toch” hoorde ik weer. En ik liep als een robot naar de grote tafel. Ik dacht aan de eerste keer op de grote school, toen ik voor de klas moest komen. Omdat ik me altijd schaamde voor mijn iele voorkomen had ik een dikke jurk van grote zus onder mijn eigen jurk getrokken om er wat voller uit te zien. Toonbaarder, noemde ik het. Maar iedereen begon te lachen toen iemand het opmerkte. Zo bang was ik nu dat als ik bij de tafel zou komen iedereen me uit zou lachen omdat ze zouden zien wie ik was: het meisje die zichzelf verbergt onder dikke kleren.
In de hoek zag ik de dikke buik die in zijn handen klapte terwijl er een dikke sigaar in zijn mond hing.
Net voor ik wou gaan zitten struikelde ik over de poot van een hond.

En werd wakker in een bed naast een vreemde man met rotte tanden
die me lachend aankeek. Een paar elleboogkrukken stonden tegen het bed.
Ze deden me denken aan jaren geleden, aan de gehandicapte man met de reuzenvoorbinddildo en de luier die ik hem af moest doen. Het reuzengeval was voor mij 10 maten te groot en ik weigerde het.
Ohgod wat werd ik ineens misselijk.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Van die meneer

  1. reinejragolo zegt:

    Tja al die jagers achter je aan en dan ook nog die jaegermeister.

  2. fulpsvalstar zegt:

    Als ik goed begrijp…..geen aardige meneren, lijkt me trouwens een waardeloze kroeg.

  3. rikusr zegt:

    Droom dan ook iets fatsoenlijks
    Is het wakker worden ook veel leuker

  4. goodknight zegt:

    …pas op voor de hond…

  5. Appelvrouw zegt:

    @ Reine,
    Ik zal het nooit meer doen

    @ Fulps,
    Dat is toch het gemiddelde kroeggebeuren?
    Sommige meneren denken graag als een vrouw alleen komt ze niet alleen naar huis mag.

    @ Rikus,
    🙂
    Dat is een aardige.
    Maar over mijn niet fatsoenlijke dromen vertel ik beslist niet!

    @ Goodknight,
    Scherp gevonden.

  6. Ga naar een kroeg, alleen als je happy bent http://www.youtube.com/watch?v=GJY8jJkDoMY

  7. voortaan maar een colaatje;-)

  8. reinejragolo zegt:

    Oh niets aan de hand hoor.
    Zo lang je er niet over klaagt mag je van mij de fles flink soldaat maken.

  9. Appelvrouw zegt:

    @ Henk,
    Als ik happy ben blijf ik lekker thuis.
    (aardig muziekje, zou ik eerder gevonden hebben).

    @ Ton,
    Brr, ik drink alleen water

    @ Reine,
    Ik hou eigenlijk wel van klagen, en die fles… daar doe ik minstens 3 jaar mee, en dan nog 2 voor de rest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s