Doodlopend?

Ben ik toch de doodlopende weg in geslagen want gezien de borden kan ik niet geloven dat het ophoudt.

Maar het is echt doodlopend!
Als je op dit korte stukje op 60 kmh kon komen dan sta je na het remmen echt dwars op de weg.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uit in Eigen Land en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Doodlopend?

  1. joost tibosch sr zegt:

    Je moet er echt maar aan wennen, hoor! Dat leventje van ons is echt doodlopend! Mocht dit wat het gemeen klinken, besef dan dat ik er, wrschl met minder tijd, even zeer mee zit als jij!

  2. goodknight zegt:

    …jij bent een echte dwarsligger…

  3. fulpsvalstar zegt:

    Appeltje. naast het maisveld lijkt me een fietspaadje door te lopen, ongetwijfeld heeft Joost gelijk dat ons leventje doodlopend is.
    Ik zit daar totaal niet mee, misschien ….wie zal het zeggen…. gaat ook ons leventje na voleinding op een mooi en rustig zijpaadje verder, ik geloof dat eigenlijk niet maar enige hoop mag men toch hebben.

  4. Appelvrouw zegt:

    @ Joost,
    Ik weet niet beter dan dat het leven doodlopend is, daarom doe ik weinig moeite iets te vergaren.
    Je raakt alles toch weer kwijt, ongeacht je rijkdom, kennis of liefde.
    Eerder was ik nooit “bang” voor de dood, maar sinds Vroems lijdensweg ben ik vooral bang voor die weg vooraf, en probeer ik iets te vatten van wat er dan is, maar ik kan er niet bij.

    @ Goodknight,
    Soms wel ja 🙂

    @ Fulps,
    Dat weggetje gaat langs het maisveld maar stopt ook daar.
    Helaas.
    Voor mij hoop ik niet dat het bestaan na dit leven doorgaat. Ik zit echt niet op nog meer indrukken te wachten. het is al heel mooi dat ik dit allemaal doorsta.
    Sinds Vroems sterven ben ik me meer bewust geworden van het lege bestaan, waarin we maar wat doen, soms onder het mom van “iets bereiken” maar waarvoor? Waarom moeten we kennis vergaren, goederen bezitten, territorium afbakenen, terwijl er uiteindelijk niets van ons overblijft. Deels is dat geruststellend: ik heb niets bereikt, dat hindert niet, ik ga immers toch dood. Dat sommige anderen me hierdoor als minder beschouwen doet er even min toe. Ook een status gaat dood.
    Maar hoop mag je zeker hebben, en fantasie over hoe het zal zijn.

  5. Uiteindelijk loopt alles dood hé …. zelfs als de weg nooit ophoud.

  6. Letterzetter zegt:

    Dood loopt het leven…
    En het gaat er niet om wat er dán is, of er na gebeurt.
    Het gaat er om wat je vóór dat punt doet/hebt gedaan.
    Het leven genieten, soms vervloeken, jezelf tegen komen…
    Iets betekenen voor anderen, je hebt heel veel voor Vroems betekent.
    Gewoon door te zijn wie je bent. Door jezelf te geven.
    En dat is waardevol, daarmee voeg je mooie dingen toe aan het leven
    van anderen maar ook van jezelf.

    Morgen ga ik op condoleancebezoek. Ik heb ondervonden dat meelevende
    mensen mij hebben gesteund, dat heeft me goed gedaan. Dat wil ik graag
    teruggeven, alleen had ik het graag op een ándere manier willen doen.
    Maar het leven loopt nu eenmaal dood…

  7. Appelvrouw zegt:

    @ Henk,
    Dat is waar. Zelfs alle bagage die ik bij me heb kan daar niets aan veranderen.

    @ Letterzetter,
    Waar het om gaat zal wel niet voor iedereen hetzelfde zijn.
    Ik vraag me wel eens af of dat wat ik voor Vroems deed van belang is.
    Voor mijn bestaan maakt het weinig uit. Als je egocentrisch leeft is dat ook goed.
    Als je “the Secret” naleeft moet je zelf voor jezelf leven en problemen van anderen uit de weg gaan.
    Het geeft mij dan wel zin aan mijn bestaan dat ik er kon zijn. Maar nu heb ik niets meer te geven.

    ik heb diverse mensen horen zeggen hoe waardevol het was dat mensen kwamen condoleren en ze daar steun uit putten.
    Voor mij was dat juist hinderlijk. Ik had daar geen geestelijke ruimte voor.
    Pas een half jaar later, bij de boottocht toen de asverstrooiing plaatsvond heb ik die steun ervaren, niet naar mij toe, maar het feit dat die vrienden allemaal nog zo betrokken waren bij Vroems, dat vond ik bijzonder.
    Ik heb ook wel steun gemist. Maar zou niet weten hoe ze mij konden steunen in die eerste fase. Toch zeggen velen dat ze kaartjes al als steun ervaren. Ik niet.

  8. Letterzetter zegt:

    “Maar nu heb ik niets meer te geven.”
    Alleen al door dit te schrijven spreek je jezelf tegen, gelukkig.
    Je zet mensen aan tot nadenken, reageren…
    Een stukkie over een doodlopende weg loopt uit in een gedachtenwisseling over de zin van het bestaan.
    Je geeft, Appelvrouw.

  9. Aad Verbaast zegt:

    Gaat die weg achter het maisveld niet weer gewoon door? Moet een lastige boer zijn geweest die nog aan het procederen is of zo 😉

  10. Aad Verbaast zegt:

    Kan ook een Europees subsidieproject zijn geweest natuurlijk. Tja, en toen was het geld op.

  11. Appelvrouw zegt:

    @ Letterzetter,
    “je geeft…”
    Dan neem ik dat nu onmiddelijk weer terug 🙂

    @ Aad,
    Dat paadje naast het maisveld gaat tot het einde van het maisveld, daar stopt het.
    Ik denk dat je 2e reactie het meest in de buurt komt: subsidieproject. Maar iets anders: ze hadden nog wat geld over en bedachten een prachtig plan, geen rotondes zoals sommige gemeentes deden. Nee, een mooie weg! Een weg speciaal voor de boer en zijn arbeiders, de boer op zijn tractor op de verharde weg met duidelijke strepen, en de arbeiders op de brommer op het fietspad.

    Naast deze weg liep nog zo een die volgens doodliep.
    Ik heb het gevraagd aan HteD hoe dat nou zit, want het is in Drenthe en hij weet nog wel eens wat. Misschien dit ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s