Himmelbjerg, Denemarken. Een beleving

Tijdens een rondritje komen we bij de Himmelbjerg.
HteD blijft op een bankje beneden en ik blijf ook wat in de buurt. Vriendin en HV gaan naar boven. Heel ver is dat niet omdat we met de auto omhoog konden komen.
Direct staat er familie van me op me te wachten.

Met de zit/wandelstok heb ik wat meer mogelijkheden.

Mooie lichtval op het pad naar boven maakt iedere foto geslaagd.

En zo ben ik zomaar boven met een prachtig uitzicht.

Toch moet ik weer naar beneden, de anderen weten niet waar ik ben.

Onderweg naar beneden komt HV me al tegemoet, waar ik bleef! Ze waren ongerust.
Ze? Vriendin toch niet, die gaat ook altijd er alleen op uit, en HteD kent me al zolang.
Ik loop niet in zeven sloten tegelijk en vind de weg altijd wel weer terug.

De volgende dag:

Het is al drie uur, vanmorgen zijn de dames Silkenborg in gegaan om klerenwinkels te bezoeken, terwijl HteD en ik bij de auto bleven.
Na mijn slaapje kunnen we nog wel even naar de Himmelbjerg.
Als HteD in de schaduw is gaan zitten, vriendin verrukt motoren bekijkt en HV haar verrukking in zich opneemt, sluip ik een paadje in.
En daar kom ik bij Hans Christiaan Andersens sprookjesbos.
De trap lonkt, ik moet naar beneden
of ik wil of niet.

Beneden is goed te zien hoe ver ik naar beneden ben gegaan.
Voor mijn doen is dat ver, héél ver.

Ik besluit nog een paar meter het sprookjesbos in te lopen.
Steeds verder naar beneden het dal in.

Het is zo heerlijk stil, voel me heerlijk vrij,
ontsnapt.
Het maakt me overmoedig.
Als ik nu eens helemaal naar beneden zou lopen.
Zou ik het kunnen?
Om de paar meter bekijk ik of ik verder ga.
Ik ben zo blij,
zo blij als ik weer een paar meter verder ben gekomen en heb genoten van dat heerlijke gevoel van de natuur.
Ik ga niet nadenken over de terugweg maar verlang naar een dieper dal,
steeds verder, laat me verder gaan.
Maar boven wachten zij, die niet weten waar ik ben.
Toch is de aantrekkingskracht van het dal groter en ik moet verder naar beneden.

Dáár, recht voor me, bij die boom in de cirkel, ga ik mijn toestand nog eens bekijken.

Prachtig uitzicht naar nog verder beneden, heel stijl. Er zijn drie paadjes.
Welke zou ik kiezen.

Dan slaat de weemoed toe, en dan het verdriet.
En dan is er die akelige confrontatie van lichamelijke beperkingen.
Op dat hoge plekje onder de boom zak ik neer, alsof ik in een heksenkring zit.
Als de grond nu onder me weg zou zakken.
Als ik nu net iets te ver over de rand zou zakken en naar beneden zou vallen.

Maar wat als ik dan alleen maar mijn benen breek, of erger: een schouder kneus, een enkel, en mijn ribben, of een gaatje in mijn hoofd zodat alle gedachten er eindelijk uit kunnen.
Ik ga maar terug.

Morgen mogen ze me hier afzetten en dan gaan ze maar zonder mij naar dat stadje en schip. Ik blijf hier wel de hele dag.
Dat heerlijke verlangen naar beneden wil graag weer ervaren.
Ondertussen komen ook de spelbrekers in mijn hoofd: stel dat je na een half uur niet verder kunt, en die kans is toch erg groot.
Wat doe je dan?
Stel dat je zo ver naar beneden gaat dat je niet meer omhoog kunt en zij staan om 18 uur boven te wachten.
Stel dat ik zoveel pijn krijg dat ik helemaal niet meer kan staan.
Misschien is het toch beter als ik met hun mee ga, wel zo veilig in de auto.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Himmelbjerg, Denemarken. Een beleving

  1. assyke zegt:

    met een mobieltje
    had je antwoorden gehad op al deze vragen
    maar dan zou je de vrijheid misschien niet zo ervaren hebben
    indertijd
    die trapjes in het bos zijn al een sprookje op zich

  2. heyta zegt:

    Mooi sprookjesbos, lijkt de Duivelsberg wel.
    Fijn je weer eens gelezen te hebben, ik zit veel te weinig op het blog ;-((

  3. Appelvrouw zegt:

    @ Assyke,
    Ik had mijn mobieltje wel bij me, maar stond uit, er zijn plaatsen waar een mens niet gestoord moet worden, alleen in geval van nood stoor ik. Maar misschien was er onder in het dal wel geen signaal… Juist de mogelijkheid om te kunnen bellen kan vrijheid geven.
    Maar ik hou helemaal niet van bellen, moet er echt pech zijn voor ik het doe.

    @ Heyta,
    Daar ben je weer eens. Had al gemerkt dat je niet veel op het blog bent, kijk regelmatig of je al iets bijzonder schrijfbaars hebt meegemaakt.

    Jij bedoelt wellicht de Duivelsberg in Nijmegen, ik ben wel eens in het sprookjesbos in België geweest. Zo bezien lijken alle bergen en bossen op elkaar.

  4. kitty zegt:

    Het is ook wel een erg mooi bos!
    Kan me goed voorstellen dat je steeds verder wilde.
    Alles met gezond verstand en niet te veel twijfelen.
    Dan komt het toch goed?

  5. Ineens voelde je je als een zeemeermin ?

  6. Appelvrouw zegt:

    @ Kitty,
    ik weet niet wanneer verstand gezond of ongezond is, maar verstand en gevoel gaan niet altijd samen, wanneer is het gezond? Als je altijd de veilige grens aanhoudt heb je ook geen avontuur.
    Niet te twijfelen is het beste, maar overwegen is wel belangrijk.
    Maar het komt helaas nooit goed 😦

    @ Sander,
    Ja, dat is wel een mooie, een zeemeermin in het bos die kan zich ook niet lopen.

  7. Foto 2, treffende symboliek en een foto die ook nog eens een mooie licht/schaduwwerking heeft.
    De wandelstok had je iets beter kunnen laten zien maar een zeurkous die erover valt 🙂

    en dat dat trapje naar het duistere bos …….. like it !!!

  8. Appelvrouw zegt:

    Henk, de zon was prachtig de hele week, altijd makkelijk als je op de grond of in een bos foto’s wilt maken.
    Je mag wel zeuren, dat kan ook tot andere inzichten brengen.
    Bedoel je misschien zo met die stok?

  9. Uhhhh nee …… zo niet 🙂

  10. Appelvrouw zegt:

    Henk, maar als ik op mijn zit wandelstok zit ziet het er zo uit.
    Wat had jij dan gedacht, dat ik hem omhoog zou houden, of verder van me af?
    Het moet wel functioneel blijven met zo’n stok.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s