Mag ik jullie een liedje laten horen?

“Lotgenoten”, begroet Roel ons opgewekt.
Toon verstart. Hij is nog maar kort weduwnaar. Je ziet het aan hem. De plooien in zijn wangen zijn dieper, zijn ogen zijn zo droevig. En toch maken we grapjes, en lachen we, ook al is zijn lach een lach als reflex, zoals ik die van mezelf herken.
Janna vertelt over waar zij allemaal mee te maken heeft na het overlijden van haar man, al het regelen van administratieve zaken. We herkennen het allemaal, de ene na de andere tip krijgt ze, en iedereen weet te vertellen dat het minimaal een half jaar duurt voor je klaar bent met al die zakelijke afhandelingen. En dan komt er vaak na een jaar nog wel wat achteraan.

Toon pakt zijn tablet, “mag ik jullie een liedje laten horen?”
Even later klinkt het over de tafel.
Oh tod…

Het verrast me, muziek die ik in mijn kamer in een hoekje wil beluisteren als ik alleen thuis ben.
In 2010, toen Vroems en ik zijn uitvaart voorbereidden, liet hij het me horen.
Hij vond het lied te zwaarmoedig. Hij hield het liever wat lichter. “Verdriet hoef je niet sterker te maken,” was zijn mening.
Maar soms is dat verdriet vrijlaten ook troost.
Bij dit nummer kan ik zelfs verstikken, en bij de uithalen liefst hard meeschreeuwen om de pijn er uit te gooien. Niet dat ik dat durf maar willen is genoeg.

En nu zitten we om de tafel met zijn vijven, met een zelfde lege put in onze ziel, en klinkt de muziek door de kamer richting de oren van ons allen.
Ik weet niet hoelang ik dit droog hou.

Gert snuit zijn neus zachtjes en dan hou ik het niet meer uit. Zo stil mogelijk loop ik naar buiten de tuin in, het is er donker als de nacht.
Oh dood, hoe bitter ben je.
Tegen een waslijnpaal geleund, mijn verdriet de vrije loop gevend, kijk ik omhoog. Wetend dat daar niets te zien is. Alleen de sterren, duizenden zijn het er. Wat is die groep, en waar is de poolster, en het melkpannetje. Ik weet er niets van. Vroems wist alles. Ik zou me moeten schamen dat ik niet onthouden heb wat hij me altijd probeerde te leren. Maar er wil niets in mijn hoofd, en ik vergeet zoveel wat er in zat.
Twee sterren flonkeren.
Prachtig.
Zou het dan toch zo zijn dat Vroems een sterretje is geworden zoals het kleine meisje van haar moeder had vernomen? Zij zou later met Vroems trouwen, zei de schat, en het kon haar niet schelen dat hij eerst met mij trouwde.
Na zijn uitvaart vroeg ze of er een nieuwe Vroems kwam, als hij in een sterretje kon veranderen, kon hij toch ook weer als mens veranderen?
Dat ben ik helemaal met haar eens. Maar wie moet dat doen?

Even verderop flonkert nog een ster.
Mag ik een wens doen?
Ik ren door mijn hoofd, haastig op zoek naar een wens. Maar ik kan alleen maar een hoekje vinden waarin ik zou willen zitten, ineengedoken en wegkwijnen in verdriet.
Onbeweeglijk tuur ik naar de flonkerende sterren, hopend iets meer te zien dan de lichtstraal die ze achter laten.
Het zijn ongetwijfeld vliegtuigen.
Vroems was Piloot. Misschien is het een teken. Dát kan ik niet aan.
Staar geconcentreerd naar het vliegtuig in de nacht waarin mensen van of naar een ver land zitten, en stel me voor dat Vroems de piloot is van zo’n vliegmachine.

Met een gepaste glimlach loop ik weer naar binnen.
Gert heeft rode ogen, 7 jaar is hij weduwnaar, Janna staat in de keuken de afwas te doen en Toon kijkt alsof hij schuldig is.
“Dat was een mooi lied Toon, heel mooi,” zeg ik hem zo lief mogelijk.
Hij knikt verlegen glimlachend.
“Ik meen het.”
Janna springt me bij, “en ik heb heerlijk gehuild tijdens de afwas, dat deed me goed.”
Hij weet nu helemaal niet meer hoe hij kijken moet.
Wat heb ik ineens zin om hem in mijn armen te nemen en over zijn rug te strelen.
Zoals ik zelf zo vaak verlangde in die begin tijd.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Rouw en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Mag ik jullie een liedje laten horen?

  1. verscheurend

    de dood blijft leven
    scheurt wat was steeds doormidden
    zonder compassie

  2. Appelvrouw zegt:

    Artafterallart,
    Wat een mooie reactie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s