Middagje fietsen in Zwolle

“Kom, we gaan een middagje in Nederland fietsen,” zei ik tegen ManB toen hij voor de zoveelste keer klaagde over Nederland, “het wordt tijd dat je mijn land leert kennen.”
Hij heeft Indisch bloed maar is hier wel geboren. Na zijn vakantie in Indonesië is er niets meer goed in Nederland.
Ik schaam mij er niet voor dat ik een echte Nederlander ben en weiger op vakantie naar een ander land te gaan, nou ja, Friesland, daar wil ik nog een uitzondering voor maken, maar dat is ook een beetje mijn thuisland.

18 jaar geleden ben ik verhuisd uit Zwolle waar ik veel te weinig ge- en beleefd heb omdat ik zo gehandicapt was.
Wat een rottijd, woedend op de pijn en beperkingen.
Ik dacht dat ik klaar was met het leven en wachtte op het einde, wat viel er nog mee te maken.
Maar hoe fout was die gedachte. Nooit kon ik vermoeden dat ik nog zou leren omgaan met beperkingen, en met jarenlang trainen sterkte wat aan tot een leefbaar en avontuurlijker niveau. Dat ik nog zoveel mooie in ingrijpende dingen mee zou maken kon ik ook niet weten.

Zwollenaren, jullie corrigeren me toch wel waar ik fouten heb gemaakt in de route of benamingen?

Na mijn vervroegde middagslaapje vertrokken we om half 12 van huis om met de trein van Groningen naar Zwolle te gaan.
Langs het veer allee komen we een vreemde afgesneden dame tegen.
(alleen deze foto is door ManB gemaakt, de anderen allemaal door mij)

Ze is van Iris LeRütte. Er liggen er nog twee. De beelden zijn deels ontleend aan de gekte van Jeroen Bosch’s tuin der lusten.

Zo kan ik ook een verhaaltje schrijven!

Foutloos rijd ik vanaf het station via de IJsselbrug naar Zalk.
De IJsselbrug is niets bijzonders maar eerder vond ik hem wel indrukwekkend. Zo klein was mijn wereld.

Met een mooi doorkijkje onder de IJsselbrug door naar de rode Spoorbrug naast het park Engelse werk.

De Geldersedijk/Zalkerdijk is een geen mooie weg, veel verkeer vond ik, maar het uitzicht op het drassige land en de IJssel is prachtig.
ManB is een fietser, hij stopt echt niet om een foto te maken, en ik laat me dan maar meeslepen. Bovendien komt de natuur op een foto toch niet tot zijn recht.

Het voetveer in Zalk, het zalkerveer, zal wel niet varen, maar stel… stel dat we toch naar de overkant kunnen!
Natuurlijk voer het niet, pas vanaf 1 april.

Hier kunt u beter niet komen, het spookt er. Verpakking van een condoom en gebruikte tampon lagen achter een boom. Evenals papierenzakdoekjes en een cola blikje.
En deze vogel lijkt doodgeslagen met stokken.

Zelfde weg terug.
Door het park Engelse werk, daar weten Zwollenaren meer over te vertellen dan ik, en Zwollenaren zijn hier genoeg weet ik inmiddels.

Hier was alles nog hetzelfde. Alleen had een of andere gek de bankjes verkeerd om gezet!

Je kijkt niet uit op de ijsselbrug en de spoorbrug

maar op de uitspanning, en fietspad.

Lekker verder fietsen over de dijk.
Ter hoogte van knooppunt 17 of 18 staan deze eivormige bankjes aan de oldeneel tegenover de IJsselcentrale. Ze doen me denken aan paaseieren.

Knooppunten 19, 20, 70 en dan 66 zien we voorbijkomen. Hier ben ik allemaal nog nooit geweest. Wat is Zwolle groot! En dit is maar een klein stukje van heel Zwolle.
En wat mooi, ik wou dat ik in de jaren dat ik er gewoond heb zoveel had kunnen bekijken.
De omgeving is zo totaal anders dan het vlakke en weinig gevarieerde landschap van Groningen.

Toch nog even langs de stadsmuur Diezerpoort, daterend uit 1400 en nog veel meer.

Heel heel vroeger waren er maar liefst 23 torens in de stadmuur. Wat moet dat mooi geweest zijn, vanuit de lucht.
(het gaat nu echt een saai verhaaltje worden)

Nog even naar de Bachlaan, waar ik gewoond heb. Tegenwoordig bekend als het getto, voor zover ik weet.
Destijds ook wel berucht, en erg donker gekleurd, maar of dat een teken van getto is betwijfel ik, ook blanken kunnen er een verschrikkelijk zooitje van maken, en die wonen daar ook genoeg.

In mijn herinnering was het gewoon vanaf het station een rechte weg naar Holtenbroek, en daar een keer afslaan.
Maar zo is het niet. Ik kan de weg niet vinden, er klopt niets van, de hele stad is in die 18 jaar omgegooid, gewoon en kwartslag gedraaid op de rand, en dan ben ik de weg meteen kwijt.
Natuurlijk komen we er wel, want ManB heeft nog een beetje richtinggevoel, al neemt dat met het verstrijken van de jaren wel af.
Hij herkent van alles, maar ik niets. Het hele grote winkelcentrum stond er eerder niet. Zo levendig was die buurt eerder toch niet? Zwolle is nog drukker dan Groningen! Ohbah wat een auto’s.
ManB wijst de flat. Als hij het niet had gezegd was ik er zo aan voorbij gereden!

De flats stonden ca 18 jaar geleden op de lijst om gesloopt te worden, maar toen was er door een crisis of woningnood (er is altijd wel wat) en was de belangstelling voor deze goedkope flatjes hoog. Koude flatjes met een kachel, kille slaapkamers waar je niet wilde vrijen in de winter. Maar voor mij maakte dat weinig uit, er was toch niemand om mee te vrijen, zelfs niet in de zomer, of… als er al eens iemand was, dan wilde hij soms wel vrijen, maar niet meer dan dat, of hij wilde me wel uitlaten in de rolstoel maar niet vrijen, of niet gezien worden met me want een als je een gehandicapte vrouw hebt zul je dat zelf ook wel zijn… in ieder geval sexueel. Nou, daar hoefden dit soort mannen geen gehandicapte vrouw voor te hebben!

De flats zijn nog net zo als 18 jaar geleden, niet onderhouden, ik denk zelfs dat er in al die jaren niets aan gedaan is. Het ziet er smoezelig uit, veel kaal hout (of trespa?)
Het doet me niets, ik ben niet zo sentimenteel met die dingen.
We fietsen door om aan het einde weer een dijkje op te gaan waar ik wel eens in de rolstoel uitgelaten werd.
Ook hier is het heel anders, er is een brug gekomen, de twistvlietbrug, en een heleboel fietsers! Nog drukker dan de korreweg in Groningen.
(Ik weet zeker dat “echte fotografen” een mooiere foto van onderstaande bruggen maken, maar het was rond 18 uur, vorige week, en het luchtlicht dimde. Volgens ManB moet ik leren witten, dan kan ik er meer uit halen. Ik had maar een eenvoudig broekzak cameraatje bij me)

We gaan rechtsaf de Holterbroekerdijk op. Ook hier is een brug met fietstunnel gekomen in 1997, volgens mij onder de Mastenbroekerallee door. Die ken ik niet, waarom moeten fietsers altijd een kuil in en weer omhoog, en mogen auto’s gelijkvloers blijven rijden?
Ook hier is links een brug die ik nog niet ken, de mastenbroekerbrug.

Lekker saai!

Eindelijk weer even rust na de drukte van de stad. Het Westerveldse bos, heerlijk. Hier herken ik het wel een beetje, maar in de rolstoel zat ik vaak te slapen omdat ik toen nog vermoeider was dan nu en geen zin had in genieten vanuit de rolstoel, ik wilde deelnemen, en dat ging niet. Dan kun je maar beter slapen.
We fietsen nog even om de wijde Aa heen. Dan wil ManB niet meer verder omrijden, het is ook al 18 uur. Hij wil eten.
Waarom moeten mannen altijd eten!

(het etensverhaal komt ook nog, dat is wel bijzonder)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bekijks-foto's, Uit in Eigen Land, Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

17 reacties op Middagje fietsen in Zwolle

  1. Aad Verbaast zegt:

    En dat allemaal in één middag! Je zult na zo’n lange tocht wel ge-Zwollen billen hebben gehad.

  2. Appelvrouw zegt:

    Aad,
    het was 50 km fietsen in Zwolle, en hier in Groningen nog eens twee keer 6 km.
    Mijn billen zijn die afstanden wel gewend, ze ge-Zwollen maar zo niet op.

  3. Leuk fotoblogje Appelvrouw, voor mij bekend terrein. Het dijkje naar zalk is inmiddels een brede weg geworden maar nog steeds een prachtige fietsomgeving langs de ijssel. Het Engelse werk is ook fraai om even te bekijken en de nieuwe spoorbrug en ijsselbrug zijn door mij ook al eens gefotografeerd, evenals de stadsmuur. Lees dat je wrange herinneringen hebt aan Zwolle maar de binnenstad is toch wel erg mooi ……….. of niet dan ?

  4. Selma zegt:

    ManB mag nooit meer klagen!
    Wat een fantastische fotoserie, met doordenkertjes erbij.
    Die laatste foto stond grappig genoeg vandaag ook bij een andere blogger.

  5. Appelvrouw zegt:

    @ Henk,
    Het Engelse werk ken ik wel van eerder, inderdaad erg mooi, heb het dit keer overgeslagen, moest een keuze maken.
    Misschien ga ik in de zomer ergens in de buurt van Zwolle met de caravan staan, en fiets ik nog eens wat rond. Een beetje meer bekijken.
    Maar Friesland staat ook op mijn rooster, dus wie eerst komt weet ik niet.
    Ik zal een dezer dagen jouw Zwolse kunsten bekijken.
    Je kunt het me makkelijk maken door links te sturen.
    (ik hou niet van zoeken).
    De herinneringen aan Zwolle zijn op zich niet wrang, maar aan mijn leven van toen. De binnenstad heb ik nauwelijks gezien, die ken ik niet, alleen de stadsmuur.En vanaf mijn balkon kon ik de top van de peperbus zien. En ik heb ooit een krantenknipsel bewaard toen er sprake was dat er in het centrum een deel weggehaald zou worden. En ik heb foto’s vanaf de peperbus, dus ik moet er ooit wel opgekomen zijn, maar herinner me dat niet.

    @ Selma,
    Inderdaad, ManB mag nooit klagen, noch over Nederland, noch over mij.
    Ik zag de laatste foto niet bij een andere blogger, je mag me best vertellen bij wie.
    Laila, Jacob, Zilvertje, Lidy, Karin? Zeg het nou maar, ik vertel het niet verder.

  6. helemaal niet saai.

  7. Tja, als je het zo bekijkt…heeft Zwolle ook wel wat.
    Ik kom er regelmatig langs, over de snelweg, als ik naar de kinderen in het zuiden des lands ga. Dan zie je niks natuurlijk, maar ik ben één keer in Zwolle geweest. In die straat waar het station aan ligt. En ik heb voornamelijk fietsen gezien, stapels fietsen, letterlijk en figuurlijk.

  8. ejwblog zegt:

    Vond het een mooi verhaal met dito foto’s.
    Niks saai en hier en daar hilarisch. Mooi vind ik hoe je berschrijft dat je na een heel nare periode de draad weer opgepakt hebt.

  9. reinejragolo zegt:

    Je kunt ook een tas met gesmeerde broodjes en limonade meenemen.

  10. Appelvrouw zegt:

    @ Babbelegoegje,
    Er zijn veel mooie steden, maar dat Zwolle zó groot was wist ik niet.
    Veel fietsen bij het station, komt me bekend voor bij stations.

    @ EJW,
    Het was niet moeilijk de draad op te pakken. Ik leerde ManB toen kennen, en hij zag me niet als patient, nam me niets uit handen, sterker nog: liet het me zelf doen.
    Grrr… Maar dat werkte wel! Bovendien prikkelde het, iemand te kennen en je mogelijkheden daarin ook vergroot te zien. Hij is altijd mijn “broertje” geweest, in positieve zin.
    Maar ik hem niet loven, het was mijn eigen verdienste.

    @ Reine,
    Ja, die tas heb ik al bij me voor tussen de middag, ik ben immers een Nederlander.
    Met een paar gekookte eieren, appels, of ander fruit, en gewoon water. Maar ManB wil altijd een warme maaltijd.
    Voor zijn minimale omvang vraag je je af waar hij het laat.

  11. @ Appelvrouwtje, dat was echt niet alleen bij het station, het was langs de hele route, overal, aan alle kanten, waar je keek. Het viel me echt op en als ik nu aan Zwolle denk, denk ik aan al die fietsen. Grijns…

  12. Appelvrouw zegt:

    Babbelegoegje, dan had je de verkeerde route 🙂
    Moet je eens een uurtje Groningen doen, hier struikel je er over, heel veel kapotte fietsen.

  13. broekstukken zegt:

    Mooi verhaal.
    Van dat pontje had ik je wel kunnen vertellen.
    Ik fietste er onlangs ook nog naartoe.
    Ook langs knooppunt 17.

  14. Appelvrouw zegt:

    Henk, bedankt.
    Heb er alvast 2 bekeken, ja mooi, zometeen de rest, ben hier bij HteD in Drenthe aan het werk.

    @ Martin,
    De meeste pontjes varen pas vanaf 1 april, maar je kunt immers nooit zeker weten.
    Mooi dat je daar ook langs kwam. Ik heb je sporen niet geroken.

  15. Hoi Appelvrouw, deze lees ik nu pas. Je hebt dus in mijn wijk rondgefietst. Ik woon in de Chopinstraat, vlakbij de Bachlaan. Een pittige fietstocht alles bij elkaar. Woonde je toen in die vervallen laagbouwflats aan de Bachlaan? Tegenover de Vrije School?

    Ik vond geen fouten, alleen Toko Bali in je volgende blogje is aan de Thomas à Kempisstraat.

  16. Appelvrouw zegt:

    Ja, Karin, ik woonde aan die vervallen laagbouwflatjes, 4 hoog zonder lift.
    Ik weet niet wat voor school er was, of die vrij was of hervormd 🙂

    Later verhuisd naar de hoge flat aan de Gomberstraat, heel ruime flat voor mij alleen, maar ik ben er nooit “thuis gekomen” zoals aan de bachlaan met zijn piepkleine keukentje waar je op een ronddraaiende kruk alles binnen handbereik had.

    Pittig fietstochtje, ja, maar voor 20 km hoef ik niet eerst 100 km te reizen.
    50 km in Zwolle en omgeving is niet zoveel. De rest was hier in Groningen, ik woon 6 km vanaf het station.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s