Paddlemeppen

Het mag niet meer, lijfstraffen zoals vroeger.

Als je als kind stout was geweest moest je met je billen bloot op papa’s schoot.
En dan sloeg hij met de paddle om je te laten voelen hoe stout je was geweest.
Althans in ons gezin was dat gebruikelijk.
Menig pak slaag heb ik op die manier gekregen, later niet meer op zijn schoot liggend maar voorover staand. Toen het te lang duurde voor de billen bloot waren, kon het ook over de kleren heen, met een leren riem. Een paar extra slagen voor hetzelfde effect.
Eens verstopte ik ’s nachts die riem achter het knieschot.
De volgende ochtend kreeg ik geen billenkoek maar ferme klappen in mijn gezicht, en als ik daar aan denk word ik nog boos. Het enige waar ik echt razend over kan worden is slaag in het gezicht, mijn hoofd slingerde van links naar rechts.
En toen moest ik toch die riem tevoorschijn halen want hij wist om duistere redenen dat ik het gedaan had. Of misschien niet duister, ik was de enige die altijd in opstand kwam.
Jarenlang dacht ik dat mijn vader alles wist, alles zag wat ik deed, zo bang was ik voor de onbetrouwbaarheid en wreedheid van hem.

Maar weet je wat zo gek is?
Soms zou ik wel weer eens gestraft willen worden, niet meer zelf verantwoordelijk voor mijn fouten en gebreken, de stok achter de deur: als je niet in actie komt, als je je huis niet eens opruimt, als je de afwas niet eens gaat doen, als je nu niet gaat sporten dan moet je maar weer over de knie.
Ja, dat zou ik goed kunnen gebruiken, ik maak er een rotzooitje van momenteel!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jonge jaren en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

21 reacties op Paddlemeppen

  1. olijfje zegt:

    Zou het werken? Of zou je opnieuw in opstand komen? En als er nu iemand een rondedans met je maakte als je het goed deed? Hoera voor Appelvrouw, want ze heeft de kopjes omgespoeld en na een fijne wandeling gaan we thee drinken met taart. Iets in die trant? Wat zou werken? Ik vraag me hetzelfde af, zittend in een berg van los slingerende kleren, schoenen, borden met broodkorsten, halflege theeglazen en papieren waar iets mee moet. Een wijze vrouw in een witte sari zei eens: ‘die afwas, doe je voor jezelf.’ Hmmm.

  2. sprakeloosid zegt:

    Het engelse kostschoolsyndroom. Ik weet niet of het bestaat, maar het lijkt er erg op. Commentaar van olijfje lijkt hout te snijden, geen slaghout hoor

  3. reinejragolo zegt:

    Straffen is prima als het maar niet sadistisch is.

  4. Een mens heeft recht op zijn eigen rommel, denk ik maar 😉

  5. Als jij gelukkig bent in je eigen rommel zie ik geen enkel probleem

  6. Appelvrouw zegt:

    @ Olijfje,
    Zo is het ook, die afwas doe je voor jezelf, als al het servies al 3x is gebruikt en je niet meer kunt zien of er een ei, spaghettysaus of spinazie op heeft gelegen dan wordt het toch wat onsmakelijk het er een 4e keer op te gooien. net als met de pannen, ik kook slechts snelle eenpansmaaltijden, al een week in dezelfde koekenpan.
    Een wandeling is een straf, want met wat geluk kan ik wel 300m komen.
    En thee met taart geeft ook weer afwas 🙂 Dat doe ik niet.

    @ Sprakeloos,
    Zo kunnen we voor alles wel een syndroom bedenken.
    Ieder mens heeft wel iets meegemaakt in zijn leven.
    Ik was altijd netjes en keurig.
    Tot Vroems overleed, en ik daar weg moest en hier kwam, in een huis wat al bewoond en ingeleefd was je eigen plaats en ruimte veroveren valt niet mee. Ik heb nog altijd geen orde en draai gevonden.

    @ Reine,
    Een klein beetje lekkere sadisme ook niet?

    @ Kitty,
    Ja, dat is zo. Maar het geeft ook rommel in je hoofd. Ik was eerder nooit iets kwijt.
    En nu had ik vrijdag bezoek en heb van de paar uur dat hij er was minstens 1 uur naar dan weer dit, en dan weer dat lopen zoeken. Dat vind ik echt vreselijk.

    @ Henk,
    Maar dat is het punt, ik ben niet gelukkig in mijn eigen rommel.
    voor je het weet zit je in zo’n rtl programma en komen je vertellen dat het zo echt niet langer kan.
    Nee, dan liever een paddlemepbehandeling.

  7. reinejragolo zegt:

    Appelvrouw,
    Als ik bij je op visite kom ga ik je toch echt niet slaan.

  8. Appelvrouw zegt:

    Oh, Reine, ook niet op een bloggersborrel?
    Ohnee, als ik die al ooit hou wordt er alleen groene thee geborreld, en daarna ga ik met een leuke blogster steppen terwijl anderen achter ons aan rennen (met een zweep!)
    Wordt echt heel gezellig, echt waar. In Kardingen duiken we dan met zijn allen in de Kardingerplas waar ik een moddergevecht hou, denk dat ik al weet met wie.

  9. Glaswerk zegt:

    @Appelvrouw:
    … waar ik een moddergevecht hou, denk dat ik al weet met wie

    Ha, dan kom ik wel een paar compromitterende plaatjes schieten.

  10. Appelvrouw zegt:

    Glaswerk,
    bij deze ben je uitgenodigd, met mevrouw uiteraard, indien zij weg kan bij het vee. Maar hier zijn veel Schotse Hooglanders, dat maakt misschien ook wel wat goed, ohja, en al die honden!
    En de foto’s moeten wel op het blog komen!

  11. Glaswerk zegt:

    En de foto’s moeten wel op het blog komen!

    Full size, neem ik aan.

  12. Appelvrouw zegt:

    Glaswerk, ja, en in kleur!

  13. Appelvrouw zegt:

    Wokkeplak Memmeminske,
    Jouw reactie komt ergens op een vreemde plak terecht dus ik plak hem maar even zelf hier op.

    In knyp yn dè earm fan myn mem as ik yn `t tsjerke net stil sitte koe.Letter foar it front fan alle bern yn è hoeke stean.Noch letter fiele dat jo minder binne as in oar.Somtiden kin straf heeljend wurkje en heard by it opgroeien.Mar it moat gjin libbens lange littekens jaan.

    Dat is beslist waar.

    Ik moest ook wel in de hoek staan, Als jij dat ook moest was je vast en zeker wel ondeugend!
    De vraag is maar wanneer iets levenslange littekens geeft, de een is gevoeliger. Bij mij heeft het ook wel heel erg lang geduurd voor ik over al die mishandelingen heen was. Nu moet ik oppassen het niet zo te bagatelliseren, met name tegenover anderen die er (nog) wel onder lijden. Eens schreef ik dat het als onkruid in je lijf huist. Nu ervaar ik dat niet meer zo.
    Maar ook al eerder zei ik dat het ene trauma het andere overschrijft, misschien is het wel zo.
    Sinds ziekte en overlijden van Vroems, mijn grote liefde, staat die pijn voorop.

  14. wokkesplak zegt:

    Ha ik it op it ferkearde plak set, dat kin best foar komme! Ik bin in nij kommer op dit med. Lokkich kin unkrûd yn de rin fan de tijd ta bloei komme..

  15. Appelvrouw zegt:

    Wokkesplak,
    Alle begin lijkt moeilijk.
    Mooi over onkruid 🙂

  16. Aad Verbaast zegt:

    Nog nooit van Paddelmeppen gehoord.

    Klap om de oren wel. Zolang dat óm de oren was, viel dat allemaal nog wel mee. Een pets óp de oren is veel pijnlijker.

    Nu zijn er ook koffiepads. Word er allemaal niet eenvoudiger op.

  17. Appelvrouw zegt:

    Aad,
    Maar je hebt wel van paddle tennis en paddle stool gehoord? Of van paddle dream en paddel of dooms?
    Koffiepads wijken daar een tikkeltje vanaf, al kun je er ook wel lekker op paddelen, splescht zo lekker door de keuken.

  18. Nynke zegt:

    Beetje naief misschien, maar ik wist niet wat een paddle was. Op Wikipedia staat een uitgebreide beschrijving heb ik ontdekt. Nu ben ik weer helemaal bij.
    Bij Rotzooi In Ernstige Mate in mijn huis helpt het bij mij het beste als ik mijn verstand zoveel mogelijk op nul zet en gewoon domweg begin. Mezelf stompzinnigeregeltjes opleggen als “50 dingen opruimen en dan als beloning 15 minuten computeren of een mooi boek lezen oid”, helpt perfect (waarbij zelfs een propje papier op de grond ook voor een ding telt). Daarna weer 50 dingen opruimen en weer 15 minuten beloning, etc. Als ik te diep ga nadenken over alle zooi en heel bewust ga puinruimen, lukt het me niet, dan hou ik het niet vol.
    Maar goed, dat ben ik en bij jou werkt het misschien wel heel anders. Maar ik wilde het toch even met je delen omdat ik weet hoe ongelukkig je kunt worden van een slordig huis.

  19. Appelvrouw zegt:

    Hallo Nynke,
    oh, mooi idee.
    maar belonen werkt bij mij helemaal niet, ik krijg al zoveel beloning in het leven. Elke dag eten en heerlijke diepe slaapnachten, en een warme douche.
    Opruimend tot 50 te tellen… 1-haartje op tafel- 2- pluisje van de vloer en dat laat je dan natuurlijk ong een paar keer vallen. hahahah..
    Ik maak wel lijstjes, werklijstjes, en dan mag ik afstrepen als beloning.
    Maar het vervelende is dat ik er steeds nieuwe dingen opzet om weg te strepen, zo heb ik vandaag allemaal barbie spullen zwart geverfd, dat stond niet op de lijst, maar toen ik het gedaan had wel, en kon ik het wegstrepen.

  20. cornutus zegt:

    Jezus Appelvrouw, wat een verhaal!

    Je zit ongetwijfeld niet te wachten op medelijden over wat vroeger gebeurd is, maar ik begrijp wel wat je bedoelt. Zo’n – hopelijk figuurlijke – paddle achter de deur om je tot actie te dwingen. Even niet zelf overal voor verantwoordelijk hoeven zijn. Ik steek je toch nog een hart onder de riem: misschien heb je later als je groot bent geen zetje meer nodig ;-(

  21. Appelvrouw zegt:

    Cornutus,
    Ja, later als ik groot ben doe ik alles anders!
    En zelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s