De Kus

Al 2 weken oefenen ManB en ik voor die vreselijke kus, en het gaat maar niet vanzelf, het lukt gewoonweg niet, dan weer zit ik teveel naar links, of gaat hij naar rechts, en dan weer stoten onze neuzen. Ik wil die kus achterwege laten, wat zegt nou een kus.
Voor mij niks. Er is niets innigs aan, niets persoonlijks, alleen maar monden op elkaar en dan een rare beweging, en met wat pech natte lippen, en van die rare geluidjes en zakt je kunstgebit naar beneden.
Jeetje, hoe doen andere trouwers dat toch met kussen? Het is een hele opgave waar ik het liefst nee tegen zeg. Maar die ambtenaar zegt: u mag nu de bruid kussen. Of zeggen ze tegenwoordig: u mag elkaar kussen. Bah. Smerigheid in het openbaar.
Stel dat ik nee zeg, voor het jawoord?
ManB en ik fantaseerden daar op door.
We zouden opgelucht hand in hand naar buiten gaan want we hoeven niet te kussen!
En dan elkaar buiten spontaan toch een kus geven en lachend naar huis gaan. Nee, ik kus je niet voor de ambtenaar en de gasten!

Maar wel zielig voor de familie van ManB.
Mijn vrienden zullen er beslist ook om lachen, en wie weet ook opgelucht zijn.
Het kan nog, nu, om kwart voor 3. Ik kan nog nee zeggen. Maar of ik het om 3 uur ook durf…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op De Kus

  1. Wat een dillemma, Appelvrouw.
    Ga met ManB een dagje naar de kust. En als de oproep van de ambtenaar weerklinkt antwoord dan: wij hebben al ge”kust”. Dan lieg je in ieder geval niet.

  2. Ach, vandaag trouw je. Nu op dit moment zelfs.. GEFELICITEERD Appelvrouwtje en B. En veel geluk en plezier samen. En die kus, tja het is nu te laat, maar ik had je dan maar een sluier aangeraden, onder de sluier ziet niemand, of je wel kust.

    Citaat van Google:
    Sluier
    Al bijna zolang als het huwelijk bestaat, draagt de vrouw een sluier. Deze bedekt op de dag van de bruiloft haar gezicht en wordt pas naar achteren geslagen als de bruid een getrouwde vrouw is, dus nadat zij haar jawoord aan haar man heeft gegeven. De bruidegom of het bruidsmeisje mag dan de sluier voor het gezicht van de vrouw weghalen. De bruidegom is dan de eerste die het gezicht van de bruid ziet en op dit romantische moment kan hij zijn kersverse vrouw kussen. Als het paar ook nog in de kerk trouwt, gaat de sluier na de plechtigheid in het stadhuis weer voor het gezicht van de bruid. Na het “ja-woord” gegeven te hebben in de kerk blijft de sluier achterover gevouwen. De bruid is dan echt een getrouwde vrouw.

    De bruidssluier is een van de meest bekende accessoires van een bruidsjurk. Vroeger fungeerde de sluier als beschermer tegen de boze geesten die het prille geluk wel eens zouden kunnen verstoren. Later werd de sluier het symbool voor maagdelijkheid.

  3. Reine jRagolo zegt:

    Maak er geen drama van en zorg dat je voldoende voorzorgsmaatregelen treft.
    Een zakdoek is meestal al voldoende om het overtollig vocht op te vangen.

  4. kitty zegt:

    Kussen hoeft niet; als ie je maar laat lachen…
    Dat kan hij best, zo te zien.

  5. Ik haat kussen op verjaardagen. Mijn familie schijnt dat te weten want iedereen wil mij altijd innig zoenen ………… gatverrrrrrrrrr.
    Maar toch, op je trouwdag vindt ik dat je er aan moet geloven Appelvrouw, geef ‘m voor één keer een flinke lebber 🙂

  6. Aad Verbaast zegt:

    Gefeliciteerd bij deze. Ik hoop maar voor je dat het N I E T de mooiste dag van je leven was. Altijd medelijden met mensen die dit beweren. Stel je voor zeg: wordt het daarna alleen maar minder? Da’s toch verschrikkelijk?
    P.S. al eens aan een luchtkussen gedacht?

  7. ejwblog zegt:

    Ik vond jullie toen al een leuk stel
    Gefeliciteerd met het reeds gesloten huwelijk.

  8. Johan HvD zegt:

    Heel hertelijk gefeliciteerd met deze kustende bruidsgommendag, Appelvrouwe.
    En een tip voor het kunstgebit: gewoon een bakje aan een wollen draad om de nek hangen, ge kunt het kunstgebit er in doen en de wollen draad doet dan geen pijn rond de nek. Daarna kunt ge lustig met allerlei uitspattende consumpties tot de kusaanvallen overgaan…

  9. Appelvrouw zegt:

    @ Ingrid,
    Dat zou een mooie tip zijn.
    Maar te laat, we gaan pas morgen naar de punt van Reide.

    @ Babbelegoegje,
    De sluier zou ik niet meer kunnen dragen als symbool van maagdelijkheid.
    Maar wel tegen boze geesten, zie maar, ik schreef er al eerder over:
    http://appelvrouw.blogspot.com/2010/10/ik-doe-het-alleen-op-zondag.html

    @ Reine,
    Ik draag altijd een sjaal, die is overal goed voor.

    @ Kitty,
    Ja, dat lachen gaat wel.
    We hebben zeker 20 van de 30 minuten gelachen.

    @ Henk,
    Hou op! Het werden er 3!
    Er waren 8 gasten, en twee vriendinnen zijn echte knuffelmeiden, ik ben wel aan mijn trekken gekomen met knuffelen, maar kussen…ik zoen al jaren niet meer terug.

    @ Karin,
    Inderdaad, niets moet. Had ik dat geweten… ze zei: jullie mogen elkaar feliciteren.

    @ Aad,
    Dat vind ik ook altijd, als mensen dit de mooiste dag van hun leven noemen, dan is de rest wel armoe. Maar misschien stamt die uitdrukking wel uit de tijd dat de mensen hard werkten.
    Een lichtkussen? Aad, de meeste mensen doen dat, en dáár doe ik niet eens aan mee, ik laat ze dat geven als ze zo nodig moeten, maar doe niets terug.

    @ EJW,
    Ha, bij het verhaal dat mijn man het in de breedte doet? Die trouwfoto op het brede tv scherm?

    @ Johan,
    Bedankt voor het wollendraadjeskunstgebit. Lijkt mij makkelijker om net als bij een bril, het touwtje door het kunstgebit te halen en als je het nodig hebt die je het even in, verder laat je het om je nek hangen.
    Mijn moeder drukte het altijd uit haar mond uit verveling, en mijn vader legde het naast zijn bord als hij ging eten, en mijn broer heeft het in een kommetje op het aanrecht en doet het alleen in als hij gaat bowlen.

  10. cornutus zegt:

    Nog van harte. En nu ik dat schrijf realiseer ik mij dat het daar toch om draait: van harte. Alle poespas er omheen is… poespas. Ik ben blij voor je dat getrouwd bent, want het lijkt erop dat je iemand hebt met wie je je leven wilt delen. En dingen wilt delen die je aan de bloglezers toch liever niet vertelt.
    Hoezee!

  11. Johan HvD zegt:

    Ja maar, Appelvrouwe, wanneer ge het kunstgebit aan een wollen draad rond de nek hangt, dan komt ook de wollen draad in de mond wanneer ge het kunstgebit in doet.
    Mijn kunstgebit heb ik maar aan de muur gehangen, als versiering. Bezoekers vragen dan van wie het kunstgebit is en dan zeg ik dat het van mijn grootmoeder was.

  12. Appelvrouw zegt:

    @ Cornutus,
    Dat is mooi, van harte, dat het daar om draait, ben het met je eens.
    De poespas was trouwens een dolle boel die dag.
    Het is een verstandig huwelijk, zei ik aleerder, een verstandshuwelijk, vol compromissen.
    Ik vertel bloglezers alles!

    @ Johan,
    Kunstgebit aan de muur, dat is wel een mooie versiering, origineel ook, vermoed ik.
    Het mijne ligt onder mijn bed, was het niet zo dat je voor iedere tand/kieseen euro kreeg van de muis?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s