Ik dans, ik lach zonder pijn

Onder het tandenpoetsen neurie ik: walzing Mathilda.
Badkamerdeur open, licht uit. Genoeg licht van de buitenlantaarn van de gemeente.
Ondertussen doe ik, zoals gewoonlijk, mijn oefeningen alsof ik dans: benen om en om zijwaarts in zo sierlijk mogelijke beweging.
Walzing Mathilda…
Plots is daar een donkere verschijning.
Hoe lang zou hij daar al gestaan hebben?
Ik stop terstond en lach, ik lach de vrije lach, onbezorgd bijna, geen pijn.

ManB, de donkere verschijning, kan zijn lachen ook niet inhouden.
Desondanks voel ik me betrapt op een moment zonder verdriet om Vroems.
Ik heb gelachen zonder pijn,
voor het eerst sinds…

En nu zit ik met gemengde gevoelens.
Mijn vertrouwde opgewektheid van eerder doet me goed,
maar het kwelt me ook
want ik laat het lijden achter me, en doe ik daarmee Vroems tekort?
Ik wil zo graag bij hem blijven, maar ook verder gaan
omdat het leven voor mij misschien nog zo lang gaat duren.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized, Vroems en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Ik dans, ik lach zonder pijn

  1. wat schuilt er allemaal in onze ziel
    tegenstrijdige gevoelens, gedachten
    wij zoeken naar evenwicht, ons leven lang

    een lang leven lang

    ik lach gewoon een lachje met je mee
    en zing voor jou van een lente die eigenlijk nog geen lente mag zijn
    behalve van jou

  2. Reine jRagolo zegt:

    Je doet Vroems niet tekort.

    integendeel je geeft hem zijn deel.

  3. Ragfijn zegt:

    Het mengen van gevoelens
    de waarheid kan niet zonder
    dus
    pak het maar weer op, en dans, dans die vrije lach … !

    Groet van Ragfijn

  4. kitty zegt:

    Mensen eigen, het dualistische denken.
    Daar hebben jullie het toch vast over gehad.
    Verder gaan met je leven.
    Ik denk dat Vroems er ook om lacht 🙂

  5. Appelvrouw zegt:

    @ Ingrid,
    Dankjewel voor je aardige reactie, Ingrid.
    Ik vind die tegenstrijdige gevoelens heel begrijpelijk en accepteer ze ook.
    Het is het groeiproces, alle fases waar ik doorheen gegaan ben, daar hoort dit ongetwijfeld ook bij.
    Het geeft me zelfs moed.

    @ Reine,
    Ik weet het niet. Ik weet niet wat zijn deel is.
    Alleen wat het mijne is, en dat is doorleven, doormaken, voelen wat er gebeurt, dat meenemen om verder te kunnen.

    @ Ragfijn,
    Het zal zeker weer komen, dat opgewekte gevoel, mijn eigen ik.
    Zoals ik als kind tegen de ellende in danste, er vanuit gaand dat er nog veel spannende avonturen te beleven vielen.
    En dat is gebeurd, ook hele zware avonturen, maar ik hou van het bewogen leven wat ik heb gehad en hoop op nog veel beweging, alleen… niet zoveel droeve. Maar ook die hebben mij ontzettend doen groeien. En groei is het doel van ons bestaan, vermoed ik.

    @ Kitty,
    Voor mij is het groei en zie ik niet als dualisme. Ik heb vertrouwen in mijn natuur. Forceren doe ik net niet, het komt gewoon vanzelf. Sneller dan ik had verwacht. Deze ervaring overviel me gewoon. Ik ben er blij mee want ik had niet verwacht nog iets van mijn oude karaktertrek terug te krijgen.
    Ik denk natuurlijk ook dat Vroems er om lacht, maar Kitty, die laatste periode van hem was anders dan daarvoor, eerder lachte hij om alles, en dacht hij anders dan toen de dood dichterbij kwam. Hij werd veel serieuzer over loslaten, verder leven en het hiernamaals.
    Maar gezien mijn ervaringen met deze rouwverwerking hou ik me graag vast aan het positieve, omdat hij ook positief was ingesteld met de realiteit voorop.

  6. ejwblog zegt:

    Ik heb het met ontroering gelezen..Dat je af en toe weer kunt lachen, heerlijk.
    Heb er geen naar gevoel bij. Je doet niemand tekort

  7. dagendauw zegt:

    Go with the flow Appelvrouwtje… Wat vanzelf gaat, is goed 😉

    Lieve groet

    – Dauw –

  8. Appelvrouw zegt:

    @ EJW,
    Dankje voor je lieve reactie.

    @ Dauw,
    Mooi en lief gezegd, ik denk dat het zo is: wat vanzelf gaat…
    dankjewel.

  9. Teken dat je de rouwperiode hebt afgesloten dan wel aan het afsluiten bent.

  10. Appelvrouw zegt:

    Zelfstandig journalist,
    Zo rigoureus is het denk ik niet, het is wel een van de stapjes, na 11 maanden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s