Zeewier soep met kerst

Ik stapte binnen met het pannetje soep onder mijn arm.
Iedereen was er al en zat aan het aperitiefje.
Nadat ik de soep had opgewarmd schepte ik hem zonder blikken of blozen in kommen.
Toch was ik mild geweest, ipv miso had ik vetamite gebruikt en er zelfs een half ui doorheen gedaan.
Het leek best wel op soep.

Maar toen moest ik iets vertellen over de soep, wat het was vooral en wat er in zat.
Ik slikte de zeewier door en wist niet wat ik moest zeggen. Geen spannend verhaal, alleen water, zeewier, vetamite en ui.
“In wat voor bouillon heb je het getrokken?”
Waar had ze het over, bouillon?
“Zit er ook zout en peper in?”
Zout en peper, dat zijn voor mij middelen die niet thuis horen in goed eten.
“Hoe lang heeft het gekookt?”
Ik voelde me alsof ik op de koksschool examen aflegde en de jury bestond uit 5 personen die vragen op me afvuurden.
Natuurlijk hoopte ik dat ik niet zou slagen, maar ik vond de soep erg lekker. En het maakte eigenlijk niets uit wat zij er van vonden.
“Wel apart, waar haal je dat zeewier?
“Best wel te eten.”
“Ik zou er wel wat maggie bij in willen.”
Tamari had ik mee moeten nemen, de smaakmaker voor mensen die zout willen op de zeewier (zonde!).

Ik dacht aan 15 jaar geleden, toen ik het hoofdgerecht moest maken.
Ik had duif. Ook toen zeiden de meesten niets, of dat het wel apart was. De borden werden verre van leeggegeten.
Daarna hebben ze me nooit meer opgelegd het hoofdgerecht te maken.
Zo zou ik van het voorgerecht ook wel ontslaan worden.

Het hoofdgerecht was precies wat ik verwacht had. Groenten/vlees prut, sterk gekruid.

Er werd wel een uur gepraat over wat er allemaal in zat, waar het vandaan kwam, en hoe lang het op het vuur had gestaan en hoe het in Mexico gemaakt wordt en smaakt.
Ik mengde me niet in het gesprek.

Toen keek de gastvrouw ineens naar mij, “wat ben je stil, zit je aan je man te denken?”
Ik kon daar geen antwoord op geven, dacht alleen maar aan hoe heerlijk het zou zijn als ik alleen thuis was geweest en genoeg aan een kopje zeewiersoep had gehad.
“Maar je bent nu toch gezellig bij ons.
Volgend jaar mag jij het nagerecht doen.”

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op Zeewier soep met kerst

  1. meteen afzeggen,
    zo zout heb je het toch nooit
    gegeten, lijkt me

  2. Apiedapie zegt:

    Ja, die zag ik aankomen, dat nagerecht. Zo laf van je om die soep toch nog lekker te maken. Verdiende loon dus. Benieuwd wat volgend jaar je toetje zal zijn. Ik raad aan een net te lang gestoofd appeltje, met niks erop. In het midden zetten. Met zes lepeltjes. “Nou mensen, aanvallen maar”, en dan vergenoegd achterover leunen. In 2013 eet jij thuis! Als de wereld niet vergaat, maar dat ligt dan niet aan het appeltje.

  3. Reine jRagolo zegt:

    Degenen die morgen de olifantendrollen van het Noorderdierenpark bekijken
    zien wat ooit verse groenten zijn geweest. Groenten die jij had kunnen eten in plaats van de Mexicaanse pepers die je oren uit spuiten.

  4. Appelvrouw zegt:

    @ Artafterallart,
    Dat zou het beste zijn, maar ja, ik hou ook wel van klagen en als ik geen verplichtingen heb valt er alleen nog te klagen dat niemand me uitnodigt.

    @ Apiedapie,
    Bedankt voor je medeleven…
    Maar je nagerecht tip zal ik onthouden! Die staat me wel aan.
    Denk alleen dat gastvrouw de fles boerenjongens uit de kast trekt.

  5. Appelvrouw zegt:

    Reine,
    Ik denk dat ik morgen naar Emmen moet voor boetedoening.

  6. Sowieso flauwekul dat de gasten zelf moeten bijdragen aan het eten, lijkt wel een Amerikaanse party 😦 De zeewier volgende keer maar vervangen door kikkerdril

  7. fulpsvalstar zegt:

    Dan maak je toch de vorige dag wat lekkere ijsjes en dan de nacht over bij kamertemperatuur bewaren………………….dat wordt laaache woar.

  8. Appelvrouw zegt:

    @ Henk,
    Ik ben er ook falikant op tegen een deel van een menu mee te moeten nemen als je uitgenodigd wordt. Vooral als dat zonder overleg gebeurt.
    In december is er geen kikkerdril te vinden, maar anders zou het niet zo gek zijn, koude soep met levende dril.

    @ Fulps,
    Hahah… dat zal er wel vreemd uitzien, vooral als er plakjes banaan op gelegd worden en kaki fruit. Lekkere fruitvliegjes erbij! Tijdens het vervoer zal het een beetje lastig worden de porties netjes te houden…

  9. kitty zegt:

    Ik ken een heel lekker Mexicaans nagerecht met geflambeerde bananen.
    Wil je het of zeg je volgend jaar eens nee?

  10. Grutte Pier zegt:

    Cynisme is je grootste valkuil….

  11. 100 woorden zegt:

    Ik vraag me dan weer af of je voor zeewiersoep ook zeewater gebruikt en of je daar dan eerst het zout uit moet halen en of het dan nog wel zeewater is en hoe het komt dat water zoveel verschillende smaken kan hebben als het alleen water is en of je ook zeewiersoep zonder kerst kunt maken en hoe het komt dat je aan tafel niets kunt vertellen maar wel een blog een blog kunt vullen, maar ik heb geleerd dat ik van de tien vragen die ik heb er hooguit één moet stellen en ik heb er nog geen tien bedacht op dit moment, dus meng ik me maar niet in dit blog.

  12. Appelvrouw zegt:

    @ Grutte,
    mogelijk.

    @ 100-woorden,
    Als het water uit de kraan van oorsprong uit de zee komt dan gebruik je zeewater.
    In de zeewier die ik koop zit zout en zand. Dus veel wassen en dan is al het zout ook weg.
    Water heeft verschillende smaken omdat het uit verschillende leidingen en bronnen komt.
    Bovendien hangt het ook nog af van of je in een gietijzeren of emaille pan kookt, alles beinvloed de smaak van water, zelfs kraanwater uit een glas of kopje smaakt verschillend.
    Nooit geproefd? Water in een wijnglas, of water in een koffiekom.
    Zeewiersoep is zonder kerst lekkerder omdat je dan niet afhankelijk bent van het hoofdgerecht wat een ander maakt.
    Aan tafel ben ik afhankelijk van of er iemand naar me luistert, en dat doen ze nooit, op het blog kan ik eindeloos monologen (en me groter voordoen dan ik ben).

  13. Appelvrouw zegt:

    Kitty,
    Stuur nou maar, want nee zeggen is mijn sterkste kant nog niet.

  14. Johan HvD zegt:

    Tja Appelvrouwe, veel mensen zijn nu eenmaal tuk op zout en peper, dat wordt van kinds af met de paplepel ingegeven.
    Zo had ik eens een keer, lang geleden alweer, het deksel van het zoutpotje los gedraaid, omdat ik wist dat een neefje van mij dol is op zout. Tijdens het eten nam hij het potje en wilde wat zout in zijn mond schudden. Ge raadt al wat gebeurde…
    Leiden was meer in last dan het al was.

    Ik heb er nooit van gehouden om bij anderen een kerstdiner naar binnen te werken. Al ben ik wel eens enkele keren uitgenodigd. Je krijgt dan veel te zure kalkoen op je bord dat met geen mogelijkheid naar binnen te werken is. Ik heb het dan ook niet gegeten. Ook de nietszeggende praatjes onder het eten bevallen me niets. Liever blijf ik thuis dan kan ik maken wat ik wil en heb ook geen last van anderen die het meestal beter weten. En van verjaardagen en dat soort dingen houd ik al helemaal niet. Ik doe er nooit iets aan, ook bij anderen niet. Het wordt me niet in dank afgenomen, maar dat is hun zaak. Het zijn allemaal verplichtingen die de ene mens de andere mens op legt.

  15. Aad Verbaast zegt:

    De soep wordt zelden zo heet opgediend als klaargemaakt. Of zoiets.
    Het leek inderdaad op soep.

  16. Appelvrouw zegt:

    @ Johan,
    je bent onverbeterlijk, dat met die zoutpot voor je neefje! Gelukkig was hij geen slak.

    Wat feestelijke verplichtingen betreft: van mij hoeven ze ook niet. Liever niet. Maar nu ik bij ManB woon doe ik soms mee met die verplichtingen omdat hij ze op prijs stelt.
    Van mijn kant zijn er gelukkig niet zulke relaties.
    En dan droom ik van vroeger, toen ik nog alleen was, of met Vroems, en een verjaardag er niet toe deed en kerst gevierd werd met gesloten gordijnen en het licht uit en op oudejaarsnacht om half 11 naar bed met oordopjes in. Vooraf is het erger.
    Zoals Aad al zegt.

    @ Aad,
    Dat is beslist waar, dat die soep heter wordt klaargemaakt. Maar de beloning komt aan het einde van de avond: als je je eigen voordeur weer achter je dicht duwt.

  17. ejwblog zegt:

    Heel apart. Zo zelfs dat de kans groot is dat je volgend jaar weer uitgenodigd word.
    Geef er een Franse naam aan voor de extra flair

  18. kitty zegt:

    een sof Appelvrouw!
    na lang zoeken bleek het boekje verschwunden.
    Manlief herinnerde zich opeens dat een vriendin het meenam om te kopieëren.
    (kan ik nog lang zoeken)
    wordt dus ooit vervolgd als het recept weer binnen handbereik komt
    (gelukkig duurt het nog lang tot kerst 2012)

  19. Waarom kan je geen nee zeggen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s