De deur. Startsein, Assyke’s schrijfopdracht (Rouw)

Het was alsof er een startsein werd gegeven toen de drie mannen na de koffie achter elkaar aan naar de keukendeur liepen. Maar je hoorde en zag niets wat op een teken had geleken.
De een pakte een paal, de ander een breekijzer. Zwijgend braken ze de deur open en stutten die met de paal.
Het was spannend.
Niemand zei iets.
Het was het startsein om de deur te openen,
en voorgoed te sluiten.

Ik plaatste een harnas om mijn ziel en streelde zijn gezicht.
“Het huis stort niet in,” zei ik tegen hem. Hij zou verrast gekeken hebben als hij nog kon zien.
“Je vrienden zullen voor je zorgen.”
IJskoud was hij en zijn huid gaf niet meer mee.
Hij lag er nog zoals die eerste avond, toen we hem in de kist gelegd hadden, dezelfde vrienden van hem, en ik. Met een bijna glimlach, opgelucht. Zoals alle doden er tevreden bij lijken te liggen.
Was hij er nog?
Was jij er nog toen je vrienden je in de kist je opengebroken deur uitdroegen?
Heb je gemerkt met hoeveel toewijding ze met je omgingen?

Die dag bestond uit verschillende startseinen,
ik weet niet of ik een ervan ooit zal vergeten.

Dit bericht werd geplaatst in Rouw, Uncategorized, Vroems en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

26 reacties op De deur. Startsein, Assyke’s schrijfopdracht (Rouw)

  1. het kruis zegt alles
    van je complete keuken
    beroofd zijn, verlost

    wat had je misdaan?
    de SS-eend heeft drie keer
    gekwaakt? en toen dit?

    je kunt er nu nog
    op ijsberen voordat uit
    de lucht Sie-mens valt.

  2. Appelvrouw zegt:

    Marius,
    euh, in dit geval is er niet zoveel humor.
    Wat je ziet is de deur naar de keuken, de tegels waren van het sanitair.
    Vroems had het deel van zijn huis gesloopt om te verbouwen. toen kreeg hij zelf kanker, de fundering was gegraven en het was een grote modderpoel.
    Zoals in zijn lijf.
    Sie-mens kon daar niets meer aan doen.
    Mijn misdaad was dat ik teveel van hem hield. Maar het was ook mijn kracht, om hem bij te staan.
    Ik hoop maar dat ik dat goed gedaan heb.

  3. onnozel van me, Appelvrouw
    ik had het moeten weten, door die deur
    die je dichtsloeg, maar doe jezelf niet tekort
    je kunt nooit genoeg van iemand houden als hij alles
    voor je was en de misdaad is dat kanker bestaat en toeslaat
    zonder dat je er wat aan kan doen, het is een gemene dood die je
    niet de kans moet geven je schuldig te voelen, dan bega je zelf een misdaad
    niemand rekent op de dood van iemand waar je zielsveel van houdt
    en daardoor hem met al je kracht bij kon staan
    dat moet je wel goed hebben gedaan
    al voelt het nog zo rot
    hem te missen
    dat gevoel zal slijten
    en het gemis zal blijven, maar
    zal zoeter en zoeter worden, als een lief
    die je dagelijks bezoekt en met je het leven deelt
    dat zo mooi was en eeuwig zo zal blijven in je beleving van wie hij voor je was
    zonder hem had het leven geen stem, al lijkt het nog alsof de dood dat van je afpakte
    vertrouw erop dat die liefde je nu nog dezelfde kracht kan geven voor heel je leven, niet alleen
    voor het deel dat hij nog lijfelijk bestond, hij zit in je grond om er zelf iets moois van te maken, strooi wat braak ligt vol met bloemenzaden, laat de leegte niet groeien, maar ieder cm bloeien

    ik ga me schamen

  4. Appelvrouw zegt:

    Marius,
    Dankje voor je lieve woorden.
    “laat de leegte niet groeien”, dat raakt me bijzonder.
    Mooi gezegd.
    En schaam je maar niet, dat doe ik alleen.

  5. selmasalo zegt:

    …. … …. …… .. ….
    wat betekent: geen woorden voor…
    maar het gedicht met dezelfde titel viel me wel meteen in gedachten:

    de deur

    een deur is open
    of dicht

    een deur die open is
    is een gat naar
    de ruimte

    een deur die dicht is
    deel van de muur
    begrenst de ruimte

    als ie beweegt
    is ie een deur

    zo ben ik
    een deur

    (Bert Schierbeek, 1972)

  6. assyke zegt:

    zo koud en kaal de foto
    zo warm is je beschrijving in het tweede gedeelte

    verwarrend zoals beide waar zijn

  7. Aline zegt:

    Oeps dat is een heel ander soort startsein… Van iemand houden kan geen misdaad zijn… 😉
    Prachtig geschreven, in een paar korte zinnen is het hele verhaal verteld, knap gedaan…

  8. Appelvrouw zegt:

    @ Selmasalo,
    De vermenselijkte deur, of verdeurde mens.
    Ik kan me er iets bij voorstellen, heeft het mooi verwoord.

    @ Assyke,
    weet niet wat ik zeggen moet dus zeg ik maar niets.

    @ Aline,
    Je mocht creatief met het onderwerp omgaan van Assyke,.

    Van iemand houden kan geen misdaad zijn, zeg je,
    Maar als je van de man van een ander houdt, wordt dat wel eens zo gezien.
    Niet dat Vroems van een ander was, hij was alleen van zichzelf, maar als voorbeeld dat houden van niet altijd positief gezien wordt.

    Dankje voor het compliment.
    Van Vroems leerde ik zo met korte zinnen te schrijven.
    Zo deed hij het:
    http://vroems.wordpress.com/2009/12/11/het-gesprek/

  9. Pingback: startsein, de eerste schoten « Assyke's Blog

  10. assyke zegt:

    en ik heb je nog niet eens bedankt…
    bij deze dus!

  11. Zilvertje zegt:

    Heb het gelezen, ik heb een dikke keel. Je schrijft zo mooi over erge dingen, dat raakt me heel diep. Je liefde hangt meters dik over deze bijdrage.

  12. Je hebt het mooi onder woorden gebracht Appelvrouw.

  13. Vogel-vrij zegt:

    Gelezen.
    Rouw.
    Goed.

  14. fulpsvalstar zegt:

    Moeilijk woorden voor te vinden.
    Keel zit even dicht.

  15. Appelvrouw zegt:

    @ Assyke,
    Jij ook bedankt, en voor het bedanken bedankt.

    @ Zilvertje,
    Spoelen met citroen, en dan lachen,
    helpt echt tegen dat gevoel in je keel.
    Volgens mijn huisarts hoor de dood bij het leven en is het niet erg.
    Ik weet nog altijd niet wat ze zelf heeft meegemaakt om zo’n cliché op te boeren.

    @ Kitty,
    Dankje

    @ Vogel-vrij,
    Ja, goed, weet jij ook.

    @ Fulps,
    Dankje voor je reactie.

    Ik vind het heel bijzonder als mensen bij zo’n zwaar onderwerp toch iets weten te zeggen, zelfs dat ze het niet weten.

  16. Zilvertje zegt:

    Ohhhhhhhhhhhhh, zo een huisarts, dan krijg ik zo een: ik wil je voeten op een plank vasttimmerengevoel.

  17. Nynke zegt:

    Zo mooi en zo verdrietig.
    Dank je.

  18. Appelvrouw zegt:

    Zilvertje, voor mij een dokter om zo min mogelijk naar toe te gaan.

    @ Nynke,
    Jij ook bedankt.

  19. Het is een prachtig beeld dat je geeft, van die mannen en die deur en je gevoel. Heel erg toegewijd. Met een gat erin.

  20. En met de gedachte aan nieuwe beginnen ook.

  21. Appelvrouw zegt:

    Barbara,
    Een heel groot gat, maar ondanks dat voel ik me boordevol liefde.

  22. Weet ik. Iemand zei me ooit, zo’n gat hoeft niet dicht, er kan ook een vliesje op groeien. Maar misschien is het wel anders. Misschien moet je er alsmaar overheen blijven springen om daar sterk van te worden. Of er soms uitklauteren. Misschien is dat gat wel niet verkeerd.

  23. Appelvrouw zegt:

    Barbara, ik denk dat allebei waar is, een vliesje kan,
    Van erover en doorheen springen word je beslist sterker.
    Maar je kunt ook door een gat heenkijken, het gat waar je doorheen spring.
    Wat je daar ziet hoeft niet eng te zijn. Ik voel liefde en dat gat heb ik er bij nodig,
    denk ik.
    Het gat is dus zeker niet verkeerd, zo mag je het gerust zien.

  24. Dat vind ik mooi, als een sleutelgat.

  25. Appelvrouw zegt:

    Een gat met een diameter van wel 25 cm.
    Zonder sleutel want hij zit niet op slot.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s