Wittebroodsweken zonder eten

Getrouwd zijn uit liefde is toch iets anders dan een verstandshuwelijk.
Tijdens de "plechtigheid" vielen we in slaap, en binnen tien minuten zaten we weer in de auto en twintig minuten later lagen we in bed.



Ik heb nooit geweten dat het zo mooi kon zijn om getrouwd te zijn.
We liggen soms samen op de bank en huilen en lachen, praten over vroeger toen alles nog zo gewoon was. 

Een grote theedoek om elkaars tranen te drogen met de woorden: wat ben jij toch een mooi mens.

En soms: jij krijgt een mooi leven.
Of: eindelijk zal er geen pijn meer zijn.
En als ik weggeweest ben wil hij meteen bijpraten: kom bij me zitten.

Eten, daar krijg ik de tijd niet voor.
Hij vertelt over zijn verlangen naar de Groningse blauwkop trekeend, in pikante bonensaus.
Morgen ga ik het voor hem maken, alleen om naar te kijken want hij eet al veel te lang niet meer.


Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-08, Vroems en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Wittebroodsweken zonder eten

  1. Reine jRagolo zegt:

    Hoe zit dat nou met je verstandshuwelijk?
    Je gaat me toch niet vertellen dat je jouw ouwe schoenen al weggedaan hebt?

  2. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Maak het maar heel erg lekker!
    Wij waren laatst op een eendencamping….

  3. Kitty Schoenmakers zegt:

    Die blauwkop? Is dat geen harde dobber dan?
    een mens heeft veel minder eten nodig dan ie denkt. 🙂
    Houd het voorlopig op witbrood; hapt makkelijk weg!

  4. ron zegt:

    Bijpraten vindt ik een heerlijk woord. Het hoort bij een huwelijk uit liefde, niet bij een verstandshuwelijk.

  5. Vogel-vrij zegt:

    Ik hoop dat jullie de eend samen kunnen bereiden.
    Allebei met een wit schort voor en een koksmuts op je hoofd.

  6. Ate zegt:

    Ah, die eend….
    Lijkt me inderdaad meer om te kijken dan om te eten…

  7. Rob Kruzdlo zegt:

    Ha ha weer een ijzersterk slaperig stukje. Mooi hoor die beelden.
    Ab groet Rob

  8. Marjelle zegt:

    Wat een kankertijd en wat een boel liefde, het beste voor jou en Vroems!

  9. Appelvrouw zegt:

    @ Reine,
    Op de foto zie je toch twee paar schoenen?
    Er is geen enkele reden om de oude weg te doen.
    @ Karin,
    Je, een eendencamping? Ik heb wel eens gehoord van een boerencamping.
    @ Kitty,
    Ja, die blauwkop zal wel hard zijn, maar dat geeft toch niets.
    Inderdaad eten we meestal veel te veel, als ik zie hoe hij 12 dagen al niets gegeten had.
    wit brood, zonder korst hè.
    @ Ron,
    Bijpraten, elkaar je dag en toestand vertellen, soms heel simpel wat eerder niet zo bijzonder was wordt ineens waardevol.
    Binnen een verstandhuwelijk is praten ook wel belangrijk, maar voelt het anders.
    @ Vogel-vrij,
    Nee nee, geen romantiek in de keuken, "vroeger" kookte hij meestal voor mij en mocht ik de tafel dekken.
    @ Ate,
    Kijken kijken niet eten…
    @ Rob,
    Oh, slapen… en ijzersterk. Soms geloof ik het wel ja, ijzersterk moet hij zijn.
    @ Marjelle,
    Zeker een kankertijd.
    Het is te intens om werkelijk op te schrijven wat je meemaakt, alleen en samen. Ik heb er meestal niet eens de tijd voor.
    Wat er allemaal geregeld moet worden, tussen mijn verhuizing en afsluiting van mijn luie zorgeloze leventje door, reizen en onzekerheid. Zorgen en plannen, niet overvallen worden, voorbereid zijn op wat komen gaat, alleen weet je niet wat komt.
    Maar hij heeft mooie vrienden en familie die bijstaan als dat gevraagd wordt.

  10. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Appelvrouw, het was in principe een gewone camping, maar het thema eend kwam bij herhaling langs.
    Wordt vervolgd,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s