Hot Item deel 2 ( 18+

Op een mooie dag verleidde Ninje zijn geliefde, Marileine, om naar het bos te gaan voor een spannend avontuurtje.
Hij gaf haar een vers geplukt psilosybine paddestoeltje uit het bos, om de vreugde te verhogen.

Ze gingen diep het bos in.
Marileine werd ook high van de woorden van Ninja: “zometeen”, zo sprak hij zacht in haar oor, “zometeen komt er een groot monster en die neemt je zoals je nog nooit genomen bent.”
Zij zag het monster al lopen en stak haar hand naar hem uit.

Ze viel van Ninja’s schouder op de grond, en toen wist hij dat het tijd was voor de daad.
Hij schrok zich echter een hoedje toen hij daadwerkelijk een groot monster naast zich zag.

“Toe nou Ninja, ga nou door”, hikte Marileine.
Verlamd van schrik kon hij niets meer toen hij Dino in zijn nek voelde.

Het monster, die noemen we Dino, duwde hem opzij.
Het was maar een kort gevecht want Marileine verzette zich niet.

Marileine was er van overtuigd dat dit het avontuurtje was wat Ninja haar had beloofd.

Lijdzaam en verslagen keek Ninja toe hoe zijn avontuur een eigen leven ging leiden.

Marileine wilde alleen nog bij Dino zijn, “Dino,” zo zei ze met dubbele tong, “Dino, jij bent de grootste!”

Of ze hiermee dan ook lang en gelukkig leefde zullen we nooit te weten krijgen.

Geplaatst in Bekijks-foto's, Sprookjes | Tags: , , , , | 4 reacties

Dat moet ze weghalen!

“Die schijtvogels! Stinkziek word ik er van!” roept buurvrouw C woedend.
Buurvrouw X reageert dat ze die spreeuwen op mijn dak heel gezellig vindt,
maar zij woont 6 deuren verderop.
C klaagt dat haar auto, die op 10 meter afstand van mijn dakrand staat, onder de vogelschijt zit, en dat ik dat vogelnest daarom weg moet halen.

Ze weet niet dat ik in mijn vesting zit en heel veel kan horen, vooral de prachtige riedeltjes van de spreeuwen.
Het is een lust voor het oor
en rust voor innerlijk.
Maar er zijn ook mensen die liever zichzelf horen praten dan een vogel horen zingen.

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: , , , | 14 reacties

Hot item (sprookje deel 1

Hot item, is het eerste wat bij me te binnenschiet bij deze foto.
En toen schreef ik een tekst over hoe vrouwen/meisjes zich tegenwoordig al aangerand voelen als er een man naar ze kijkt.
En vergeleek dat met mijn jonge jaren, en hoe ik er over denk.
Maar wie zit nu op mijn persoonlijke kijk hierop te wachten en ik weet te weinig van hoe de jeugd nu is.
Dus ik hou het maar bij een sprookje voor volwassenen in meerdere delen.
Deel 1:

Geplaatst in Bekijks-foto's, Sprookjes | Tags: , , , , | 7 reacties

Naaktfoto in het bos

Vandaag voor het eerst weer het bos in geweest en natuurlijk moest er een naaktfoto gemaakt worden.
Soms kun je daar niets tegen doen, dan doet het zich voor en moet je het laten zien.

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: , , | 5 reacties

Foutje!

Een perfectionist ben ik beslist niet.
Maar fouten kunnen me mateloos storen, zoals hier, dat ene fuchiakleurig stipje, rechts bovenin het fair isle patroon,
zit een steek te ver naar links (voor de kijker, net onder het woordje) waardoor de symetrie er uit is.
Nou gooi ik het maar weg, want vind het niet mooi.

Geplaatst in Zelfmaak mode | Tags: , , | 9 reacties

Mooimeisje in het bos

Uit 2012

Op een dag werd Mooimeisje door haar stiefmoeder naar het bos gestuurd om hout te sprokkelen.
Ze liep door het bos en zocht onder iedere boom, maar alle takken zaten aan de bomen vast.
Ze verdwaalde omdat alle bomen op elkaar leken en ze geen brood had meegekregen om kruimels te strooien om de weg weer terug te vinden.
Maar zoals u al weet gebeuren er altijd wonderlijke avonturen als meisjes verdwalen,vooral mooie meisjes.
Tenminste, dat zeggen de sprookjesvertellers, en mij overkomt het ook altijd, terwijl ik niet eens mooi ben.
Mooimeisje vond het niet erg dat ze verdwaald was want ook zij geloofde in wonderen, iedere kikker of prins zou ze kussen.
Maar in het bos waren geen kikkers en helemaal geen prinsen want die mochten alleen maar naar het bal van haar stiefzusters.
De hele dag liep ze daar in dat bos zonder dat er iets gebeurde, geen wolf, geen reus, geen dwergen, noch feeën of monsters kwamen op haar pad.
Ze werd verdrietig want in sprookjes gebeurt altijd iets spannends, maar bij haar niet, hoe hard ze ook geloofde!

Het werd avond, duister,
en toen zelfs donker.
Mooimeisje had honger, haar buik knorde als zeven biggetjes bij elkaar.
Ze droomde van pannenkoeken, gemaakt van amandelmeel en kokos, van bananencake met verse ananas en van appels met ongezwavelde rozijnen.
Ja, ze droomde er zelfs van dat ze bij een huisje aankwam waar een boze heks haar op zou sluiten en iedere dag te eten gaf zodat ze dik zou worden en nooit meer honger had. Ze droomde van al het lekkers wat ze dan zou krijgen; kunstvleespasteitjes, kikkerbilletjes, paddenballen, bevruchte eitjes, zeesterretjes en lange vingers.
Het water liep over haar lippen van verrukking.

Maar wat hoorde ze daar?
Misschien was het een slang, dacht ze, die ritselde door de bladeren, en had hij een appel voor haar.
Boem.
Au.
En nog eens boem.
Wat was dat?
Ze struikelde en viel, voelde handjes om haar lijf.
Was het een pedofielenmeneer? Daar had ze wel eens van gehoord maar niemand had verteld hoe je die tegenkwam. Nu wist zij het, zo dus: boem.
Ze vond hem meteen heel lief, dat had ze ook gehoord, die meneren houden van verdwaalde meisjes, en dat was waar, dat voelde ze.
Een glimpje maanlicht streek over zijn gezicht en ze zag zijn grote neus die haar meteen fascineerde. Hij was heel grappig, toen ze er op drukte werd die groter. Net een worstebroodje, bedacht ze terwijl ze hem in haar hand hield, en haar hart galoppeerde als een wit paard waar een prins bovenop zat.
Als ze er nou eens een hap van nam…
Ze drukte de neus weer in om te weten hoe het er dan uit zou zien, maar meteen kwam die weer naar buiten. Ze vergat helemaal haar honger, zo’n leuk spelletje was dat, in en uit en in en uit speelde ze met de neus.

“Wie ben jij?” vroeg ze.
“Pinokkio”, zei hij met koddige stem. Mooimeisje had die naam wel eens gehoord, dat was dat jongetje die altijd jokte omdat grote mensen de waarheid bestraffen, en als je jokt krijg je ook straf. Ze vond het ingewikkeld met grote mensen, en zielig voor Pinokkio.
Hij hield zijn hand onder haar blote been, alsof hij haar droeg, dat vond ze heel aangenaam want hij had grote handen zodat hij haar goed kon voelen.
Hij was geen enge meneer waar ze voor op moest passen.
Nee, hij was Pinokkio met de groeibare neus waar ze nog lang en gelukkig mee kon spelen.

En toen was het verhaaltje uit.

Geplaatst in Sprookjes | Tags: , , , | 7 reacties

Daarom

“Die prik neem ik niet, ik wil niet dood.”
Dat hoor ik mensen om me heen roepen,
mensen die bij elkaar zitten in de kamer pakjes sigaretten leegroken, die stiekeme feestjes geven om te lallen.
Mensen die dagelijks op de fiets stappen of in de auto, een gelukspilletje slikken, of een borreltje en kroketje extra, en braden een speklap in een anti aanbakpan of bakken taart op bakpapier, zij die op vakantie gaan naar een zonnig land, in een vliegtuigstappen.

Of neem mij: ik loop dagelijks een keer of tien 2 trappen op en af, fiets soms zonder helm,
klim op een trapje om bovenop de kast af te stoffen. De kettlebel zwaait aan mijn armen op en neer.
Het leven hangt van zoveel risico’s aan elkaar, zelfs al zou men de hele dag in bed blijven, lopen we nog het risico om dood te gaan.
Daarom maak ik gebruik van de gelegenheid die me geboden wordt om me morgen te laten vaccineren met AstraZenica.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , | 13 reacties

De vrouw bereidt het eten beter dan haar man

Je kent deze uitdrukking waarschijnlijk wel:
“De vrouw bereidt het eten beter dan haar man”

Nu rijst bij mij de vraag: bereidt zij het eten beter dan haar man dat kan,
of bereidt ze het eten beter dan ze haar man bereidt.

Heb jij enig idee?

Maar om het kort te houden: de liefde van de man door de maag gaat (wiens maag?)
Daarom heb ik dit voor ManB gemaakt.
En nu maar afwachten of er liefde opbloeit.

(Frikadel-pan- ofwel gehaktbrood, maar dan zonder brood, en met Indische kruiden)

ps: In het rijstrandje hoort een saus, maar wij doen niet aan sauzen.
Culinair is het zeker niet, daarvoor moet je bij mijn schoonmoeder zijn.

Geplaatst in Eten | Tags: , | 6 reacties

Een leeg ei

Ruim 40 jaar geleden.

Koos en ik hadden nog niet zo lang verkering toen hij voorstelde met Pasen naar Schiermonnikoog te gaan kamperen.
Ik had allerlei tegenargumenten, maar Koos was een romanticus en die wilde samen met mij knus in een kruiptentje. Dat ik niets van romantiek begreep snapte hij niet. Ik zou het vast wel leuk vinden in zo’n tentje.

In de middag fietsten we van Groningen stad naar Lauwersoog haven, ca 45 km, en scheepten ons in.
Na een boottochtje, en fietsritje naar de camping zette hij het tentje op.
Slapen op dunne schuimmatjes en onder een slaapzak, jas onder het hoofd.
Mijn dag was na die fietstocht met rugpijn begonnen, en ik wist hoe dat de rest van de nacht zou gaan zonder enig comfort. Ook de volgende dag zou nog erger zijn, dan kon ik natuurlijk geen stap meer verzetten.

Het werd koud die avond en ik hield kleren aan, het was de tijd dat vrouwen net begonnen met herenkostuums te dragen, en overalls. Of in ieder geval ik droeg een zwarte leger overall.
Die hield ik aan en Koos werd boos, want als er geen sex in het verschiet zat werd hij altijd boos. Weg romantiek, dat had ik al gezegd; aan mij zal het niet liggen als het romantisch wordt.

Vroeg in de ochtend wakker door een schreeuwerige fazant, en pijn en een rotgevoel omdat ik thuis een goed bed had maar zo nodig moest geloven dat het heel leuk zou worden in een kruiptentje op een harde ondergrond.
Liefde overwint niet alles.
Buiten lag sneeuw, het was Pasen en Koos wilde uitslapen met mij, in de hoop dat ik nog wel warm zou worden. En ik had niet zoveel keus om weer te gaan liggen want op de grond zitten kon niet met die sneeuw, bovendien wilde mijn rug dat ook al niet.
Ondanks al zijn toenaderingen zat mijn overall hem heel erg in de weg, maar ik stond stijf door de spanning en kon hem niet meer uittrekken.

Lopen kon ik nooit goed, al van kindsafaan gaf dat pijn. Ook die dag werd het niets, en wat moesten we dan doen de hele dag?
Koos wist het wel, die ging naar het café en ik ging maar mee om warm te worden en op een stoel te kunnen zitten.
De volgende nacht en dag waren niet anders en toen besloot ik naar huis te gaan zodat ik niet nog een nacht in die romantische rottent te liggen.
Koos bleef nog, hopende op een vrouw die haar lege ei wel gevuld wilde hebben, vermoed ik.

Geplaatst in Affaires of wat daar voor door kan | Tags: , , | 6 reacties

6 april

De tussendoortjes sjaal en col met mutsen zijn klaar, bedoelt als kerstcadeau, maar nu kan ik het net zo goed al met Pasen geven.

De bol is opgerold.

Nog 6 te gaan…

De onderste aanrechtkastjes zijn schoon. Het rommelkamertje is voor 90% opgeruimd.
De voorraadkast is weer geordend.

En mijn kamer?
Die is voor 96% klaar. Ik heb nog een paar dagen voor het 6 april is.

15 februari 2011 stierf Vroems. Omdat het huis net op tijd verkocht was (voor de zoveelste crisis) was de afspraak dat ik 6 weken na zijn dood het huis uit moest. Ik kon er niet blijven wonen want geen geld om het opnieuw op te bouwen. Toen hij het aan het slopen was kreeg hij de kankerdiagnose.

In overleg ging ik 6 april uit het huis. Eigenlijk een dag te laat want die ochtend lekte het dak verschrikkelijk.

Het had wat voeten in de aarde voor ik hier aarde. Sommige spullen van Vroems nam ik mee, maar ManB vond dat hij “alles” al had, dat nam niet weg dat ik de door Vroems gemaakte werkbank en bijpassende kasten niet weg kon doen. En nog wat meer.
Het heeft even geduurd voor hier alles een plaats had, ook figuurlijk, ook ik.

10 jaar zo ongeveer, was ik bezig een plaats te maken, mezelf ergens thuis te voelen. Ik weet niet of ik dat nu wel doe, maar een andere plek heb ik niet. En er zijn zelfs geen logeeradressen meer om te ontsnappen.
Rommel opruimen, daar deed ik ook 10 jaar over.
Dat laat ik over een paar dagen zien.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | 6 reacties