11 rijpe maagden

Geschreven in 2002, toen je nog geen anderhalve meter afstand hoefde te houden maar sommigen dat heel graag wilden, en vrouwen nog niet bij mannen mochten zitten. Tijden zijn enorm veranderd!

Als ik wil gaan zitten naast een man met zwart haar, kijkt hij alsof ik bovenop hem stap.
De stoelen zitten aan elkaar vast dus opzij schuiven gaat niet en de andere stoelen zijn bezet.
Even twijfel ik of ik niet een verkeerd pand ben binnengegaan.
De man tegenover me begint met zijn vingers op de tafel te roffelen. Een andere man duwt verveeld de houtenblokken in een kubus.
Iemand anders zit te wiebelen met zijn voeten. En een man met pet op speelt met een plastic gekleurde kindertelefoontje.
Ik ben de enige vrouw tussen 11 mannen die van Saturnus lijken te komen, of van elders.

Ze bekijken me of ik in een Arabisch theehuis ben binnengedrongen en hun rust verstoor.
Niemand zegt iets maar de sfeer is erg gespannen.
De man naast me, die met afkeer keek toen ik plaats nam, staat op en gaat bij de deur staan.
Ik pak mijn mobiele telefoontje, die nieuwe dingen van tegenwoordig hebben zoveel gekkigheid, je kunt er zelfs spelletje
op spelen. Ik kies het bananaspel, wat kan mij die kerels schelen met hun regeltjes, dit is geen theehuis maar een wachtkamer in Groningen.

“Ghaeldewash” hoor ik ergens roepen. De vingers roffelende man staat op en loopt naar de behandelkamer.
Even later hoor ik een hoog geluid, de boor of slijpsteen.
Ik hoop dat de tandarts straks die verontwaardigde vent ook lekker te grazen neemt zodat het water uit de boor over zijn hele gezicht spuit. En dan nog even lekker op die zenuw boren, en dan een klem in zijn mond en flink ruig doen, tot slot nog even die achterste kies eruit snijden…
En natuurlijk alles zonder verdoving want dat is traditie.

Het gaat lekker, ik heb al voor de zoveelste keer die aap uit de boom gesmeten met een banaan. Ik ben helemaal in de stemming. Taa ra ra taa taa ra ta taaaa, en mijn aapje komt weer parmantig zwaaiend aanlopen.
Kleng, kleng, en weer smijt ik de andere 8 keer achter elkaar uit de boom.
Iemand zegt iets in het Arabisch en kijkt minachtend naar me. Aldoor twijfel ik nog of ik hier niet heel fout zit.
Maar er is geen bericht bij me gekomen dat de tandarts verhuisd is.

“Mevrouw Boomstam.”
Hoe kan dat nou, mag ik zomaar voor die zeven andere mannen?
Een beeldschone bruinharige tandarts schudt me de hand en zijn grote bruine ogen kijken me doordringend aan, “plaats” en wijst naar de stoel. Ik begrijp het en behaaglijk laat ik me achterover vallen op die heerlijke stoel.
“Waar pijn?” ik zie het spiegeltje in zijn hand glinsteren. Het valt me op dat hij geen handschoenen draagt, zou hij daarnet in de mond van die andere man…
“Nee, ik heb geen pijn, ik kom alleen voor controle.”
Hij kijkt en peutert wat rond, ik voel zijn warme vinger tegen mijn onderlip.
(Nee, Appeltje, je mag er niet aan likken!)
Mijn gebit is nog nooit zo slecht nagekeken.
“Goei schoon tanden,” verkondigd hij.
Er gaan golfjes door mijn buik, mijn mond wordt droog en ik zie hem niet meer.
Ik laat me nemen door zijn ogen en droom van 11 rijpe maagden als beloning,
en morgen neem ik een andere tandarts.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | 2 reacties

Covid zwam

Hier is geen test voor nodig, je ziet het zo, de beruchte covid-zwam.

Geplaatst in Bekijks-foto's, Uncategorized | Tags: , | 1 reactie

We prikken door

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: , , | 3 reacties

Wie eerst? (ik loop weer achter)

Zoals gewoonlijk loop ik erg achter de feiten aan.
De discussie over welke groep mensen eerst gevaccineerd mag worden tegen covid-19 (of corona) is al geweest, en inmiddels in volle gang.
Maar ik word toch niet betaald voor een foto.

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: , , , | 3 reacties

Kindje is geboren in een stal

Wat moet ik er nu nog van zeggen? Kindje is geboren in een stal, alweer lang geleden.

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: | 6 reacties

Japans

Eerder had ik toch zoveel plezier in het maken van foto’s, en nu… het is zwaar. Het voelt net aan alsof ik Japans moet begrijpen.
Daarom treuzelde ik alsmaar met het maken van een kerstfoto.

Morgen laat ik het totaalplaatje zien.

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: , , , | 2 reacties

Ligjaar 2020-2021

Er valt van alles bij deze foto te zeggen.
Mijn beeld is: het was een heerlijk rustig jaar, net als alle andere jaren, maar dan nog rustiger.

Maar ik kan me ook voorstellen dat mensen die ernstig ziek werden, of zij die iemand verloren, of mensen die zich doodongelukkig voelen omdat ze op zichzelf aangewezen zijn (en daar geen raad mee weten), hier een heel ander beeld van krijgen. Jammer dat ik dat niet te horen krijg.

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: , , | 6 reacties

De waarheid over deze Volkswagen Mini

Het valt voor mij niet mee om deze mini’s scherp op de foto te krijgen met een gewone lens.
Ze zijn zo klein als een echte mini speelgoedauto.
Misschien heb je een tip voor me,
of een eerlijke positieve of negatieve reactie, waarom altijd “liken” dat iets mooi is terwijl je dat niet vindt.
Zelf wil ik ook wel eens graag bij iemand zeggen dat ik het maar niks vind, maar dat doe ik niet, omdat het niet hoort.
Bij mij mag het wel!

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: , | 6 reacties

Het ganzenboutje

Bij de wildeslager kocht ik een gekonfijte ganzenbout, kant en klaar, want het was kerstmis en ik had al genoeg voor de schoonfamilie gedaan, voor mezelf gewoon een klaar stuk.
Geen idee wat gekonfijt was.

Nu weet ik het wel.
Een ganzenbout in een grote zak vet, misschien ossevet, of reuzel.
Het was zulk vies vet dat na opwarmen de kamer de hele avond stonk alsof ik pens had gebraden (of iets anders indringends), dus ramen en deuren tegen elkaar open. Dat is wel lekker fris op een natte avond maar helemaal weg kreeg ik die lucht niet en sopte en sopte alles spik en span, gooide de pan in de kliko, wilde de gordijnen in de was doen maar zag daar ivm burenoverlast maar vanaf. Legde de afzuigkapfilters in de biotex en was flink opgewarmd terwijl de temperatuur in huis 14 graden werd.

De gans was voor mijn doen erg zout, de hele peperkorrels bleven in mijn holle kiezen steken.
Had ik hem maar rauw gekocht en zelf bereid.
De straf kwam na ca 2 uurtjes, had ik maar met ManB mee moeten gaan naar mijn zelfbereide maaltijd bij zijn ouders.
Mijn maag werd zo rond als een te hard opgeblazen bal. Het boeren begon, niet een beetje, en niet netjes, ze vlogen er als het ware keihard uit als een troep wilde ganzen in een Fries weiland.
Dat wordt een nacht niet slapen van de maagpijn.

Nu weet ik weer waarom ik altijd zoveel mogelijk zelf maak.

UPDATE:

Navraag gedaan, het is gebraden in ganzenvet en er zijn genoeg mensen die dit een heerlijk gerecht vinden (jaja, dat is ook zo, veel mensen eten ook varkensvlees en patat).   Maar ik kreeg een heel attent aanbod van de wildeslager om het een beetje goed te maken.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | 7 reacties

Ik mag niet mee

Mijn beroemde sneeuwballen (vijgen,dadels, malen, stukken hazelnoot en kokos erdoor) was al anderhalf uur werk.

Chocomousse gemaakt, fruit gewassen.

Een soort van kerstbrood gebakken, bruin meel met vruchtjes en echte amandelspijs, heus waar, dat zit er wel in.
Het groeide en groeide maar door, werd zo rond als het magnetronplateau.

Veel, heel veel afgewassen!

Dit alles ter compensatie voor mijn afwezigheid tijdens het familie diner.
Je weet wel hoeveel ik daar onder lijd.
Altijd de 4e persoon zijn…
Nee, ik mag niet aan de kerstdis bij schoonfamilie, maar heb wel al het werk er van want ManB gaat, en hij neemt alles mee wat ik bereidde, maar ik steel morgenvroeg nog wel een stuk kerstbrood.

Je vraagt je af waarom ik al die moeite doe, terwijl ik het moet doen met een zoete aardappel en ganzenboutje van de wildeslager.

Kerstmis helemaal alleen.
Ik ga een bunker bouwen voor een dagje eenzame opsluiting, met een stuk kerstbrood. Misschien nog een dagje extra.

En jij, had jij ook zoveel voorbereidingen voor het kerstmaal?

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | 6 reacties