Ter afsluiting: Punt van Reide

Als afsluiting van mijn weken alleen zijn in de caravan op een boerencamping, gingen ManB en ik nog een paar dagen in Termunterzijl kamperen.
Daar zit je direct al op een mooie fietsroute naar de punt van reide (voorbij Fiemel, op de kaart).

Deze foto laat eigenlijk alles al zien wat het gebied je te bieden heeft: veel schapen (en hun uitwerpselen), leuke bochtjes in het water, en vooral prachtige windmolens.

Ondanks de vele windmolens zijn er weinig vogels die een klap van de molen krijgen.

Van romantiek heb ik geen verstand, maar volgens mij was de ondergaande zon voor sommige paartjes erg interessant.
ManB was echter aan het vliegen met zijn vliegtuigje en ik keek naar de Aldel fabriek in de verte.

De dijk op. Het barst van de schapen die het gras mooi onderhouden.

En onderaan de dijk is het ook mooi.

Er is zelfs een strand, staat op de campingfolder aangegeven!

Je kunt er in ieder geval lekker zonnebaden.
Net zoals deze zeehonden, waar er net zoveel van zijn als van schapen.

Er was net een ferme regenbui overgetrokken. Ik hou van de vlakken/lijnen.

Voor ieder wat bekijks.

Ook aan deze uitstap kwam een eind.

Punt van Reide in de sneeuw

En nu is de caravan weer op stal en ik ben blij weer thuis te zijn.

Advertenties
Geplaatst in Uit in Eigen Land | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Experiment

Er ging een grote tas vol poppen mee op vakantie, die ik daarna weg zou doen.
Ik zag het helemaal voor me: een barbie-run of zo. Vanuit het water zouden dan al die barbiepoppen opgevist worden door de machomannen om verderop op een hoop gegooid te worden.
De voorpret was enorm, en ik vroeg me af wat er daarna zou gebeuren, want alles plannen gaat bij mij toch niet zoals ik fantaseer.
Eindelijk vond ik, de laatste dag van mijn vrijheid op het land, een redelijk geschikte locatie in het Tripbos.

Maar ik verrekte al weken van de pijn in mijn rug en heup, en dat werd er niet minder op bij het op mijn hurken of knieën zitten en de poppen met heel veel geduld een goede plaats te geven en natuurlijk moesten ze niet steeds omvallen.
Poppen laten zich evenmin dwingen als mensen dus zo zat ik algauw een uur te worstelen terwijl ik al wist dat het toch niet zou worden wat ik in mijn hoofd had. Dat op zich is nog niet eens zo erg, als het andere dan maar wel goed wordt.
Ik bracht het niet meer op om steeds van de camera naar de poppen te lopen, opstaan, knielen, bukken.
Het was een worsteling ipv bezigheidstherapie!

Het is een rommeltje. Je weet niet waar je kijken moet en daardoor zie je niets.

Het was veel makkelijker geweest (en waarschijnlijk ook mooier) als ik setje voor setje had gedaan, ipv allemaal tegelijk.

Maar dat deed ik niet omdat ik er niet aan dacht, en zo worstelde ik nog maar wat door alsof ik zelf met die poppen op mijn nek door het rulle zand moest ploeteren.
Tot ik me gewonnen gaf.

Ik kan het niet!
Het is te hoog gegrepen voor mijn niveau.

Geplaatst in Bekijks-foto's | Tags: | 4 reacties

En ik kook niet!

Vakantie is vrij zijn, lekker alleen, voor niemand anders dan mezelf zorgen.
Daarom ga ik graag alleen weg, niet om de vakantie, want dat ervaar ik niet zo, mijn actieradius is nog maar zo klein voor een vakantiegevoel.
Maar om het alleen zijn is vakantie fijn..
Geen prikkels, geen huishouden voor 2, niet zoveel boodschappen halen, niet op tijd een maaltijd met vlees klaar zetten.
Ongestoord kunnen lezen.

En heb ik geen enkele keer gekookt,

ondanks de (veel te) riante keuken.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | 5 reacties

Eenzaam? Hoe kom je d’r bij!

Zo, al een paar dagen heerlijk alleen.

2018-09-14- Nog even-1-heerlijk alleen

En dat is beslist niet eenzaam, ik vind het heerlijk met mezelf.

Maar die voortent stoort me. ManB vindt het niet goed als ik hem er afhaal, of alle zijflappen er afrits. Als de wind er onder komt kan alles de lucht in vliegen.  jaja, als… dan is het een luchtballon. Hij moet dan natuurlijk wel komen om me te redden, en dat is geen optie.

Gelukkig ziet hij op afstand toch niets, en ik waag alles los te maken en de luifel over te houden, lekker luchtig! Heerlijk.

2018-09-14- Nog even-2-weg met die voortent

Maar dan kan net zo goed alles er af zodat de boel de lucht niet in kan vliegen.  Wat een verrukkelijk vrij gevoel, net of je al je kleren hebt uitgetrokken nadat je ze een week lang dag en nacht hebt moeten dragen.

2018-09-14- Nog even-3-lekker vrij

Van dat niks doen kun je eindelijk van alles overdenken. En zo kom ik er tot mijn schrik achter dat er ook nog betaalt moet worden.

De rekening! Even tellen… 31 dagen, plus die vorige 7…                                                        Voor de vrijheid moet je wat overhebben.

Zo hou ik niet genoeg over tot mijn 67e! Dit tel ik nooit mee in mijn jaarlijkse begroting.

Ik zie de sluipmoordenaar al voor me.

2018-09-14-Nog even-4- sluipmoordenaar

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | 6 reacties

Het zijn net wespen!

Kamperen in september, lekker rustig?
Hier staat alles “vol” volgens mij.
En aan de andere kant van het sanitairgebouw staan ook 2, en op het eerste veld nog 3.

kamperen, rust in sept-2

En het tegenover mij liggende veld heeft geen ruimte meer vrij.

kamperen, rust in sept- en toen waren er 3

(zie hoe er eerst maar 1 stond)

Geplaatst in Uit in Eigen Land | Tags: , | 5 reacties

Motor in de lucht

Het moet niet gekker worden!
Motoren vliegen hier door de lucht.

Deze heeft er wel een klein mandje onderaan hangen, waarschijnlijk kun je daar je kwartje in gooien zodat ie nog een rondje maakt.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | 3 reacties

Intolerante Chagrijn!

Sommige mensen zijn zo verschrikkelijk intolerant.
Neem mij nou, ik ben het ergst.


Nog steeds camping perikelen.

Wegens praktische (mobiliteit) redenen sta ik langs het pad, en helemaal aan het einde voor de rust.
Het hele 2e veld, aan de andere kant van het pad, was mooi leeg.
Ik zag het al voor me, nog 3 weken in volledige afzondering en rust.
Maar…
Op een dag was het niet meer zo leeg.

Gezien het hek er omheen (voor Keffie), de schotel er op, en allemaal spullen er onder, is duidelijk dat deze de rest van het jaar wel blijven!

Dit is hun oude autootje om hun Home te verplaatsen, en ze hebben een luxe wagen met bullbar voor de boodschappen.

Het kostte me een dag dit lot van hun aanwezigheid te aanvaarden.
Ik besloot dat de afstand tussen ons groot genoeg is, en er staat een rijtje bomen tussen.
Genoeg privacy. Hield ik mezelf voor.

Maar dat zij erg veel roken laat de westenwind me telkens merken. Die gore lucht trekt natuurlijk altijd recht mijn neusgaten in!
Soms moet ik de caravanramen zelfs dichtdoen.
Waarom stikken ze niet zelf in hun rook in plaats van mij er mee lastig te vallen.
Ook mevrouw heeft het nodig op de wc anders wil het blijkbaar niet zo goed.

Over Keffie zal ik het maar niet hebben.

Een mens moet een heel groot incasseringsvermogen hebben om tussen anderen te leven.
Al die prikkels vind ik maar moeilijk te verwerken en daarom groet ik liever niet, maak geen zinloze praatjes over het weer en de schattige kefhond. Ik heb de pest aan die schattige kleine keffers!
En daarom zien velen mij als een asociaal, chagrijnig, intolerant wijf.
Ongetwijfeld ben ik dat ook, maar dat is nog geen excuus om mij lastig te vallen met lawaai en rook.

Geplaatst in Uit in Eigen Land | Tags: , , , | 9 reacties