Broodvervanger 1 (glutenvrij?)

(ik sta er niet voor in dat het 100% glutenvrij is, iemand die glutenvrij eet zal dat beter weten)

Gisteravond maar weer eens aan het experimenteren in de keuken om een goede broodvervanger te vinden.
Helaas verdraag ik geen brood.
Ook geen rogge, boekweit, spelt, quinoameel.
Wel amandelmeel, maar dat is zo duur en niet echt makkelijk te verwerken!
Ik ben geen coeliaak (zo noem ik iemand met glutenallergie), voor zover ik weet, maar er zijn zoveel producten die me doodmoe maken, vooral vezels. Wit brood geeft minder problemen dan bruin, en bruinerijst is helemaal een drama, terwijl ik het ontzettend lekker vind.
Ondanks dat ik zo moe van eten word heb ik toch aardig wat overgewicht dus logisch is het niet.
Rauwe groenten vallen ook al niet lekker meer.
Daarom de strijd maar weer aangevangen om goede alternatieven te vinden die bevredigend vullen. Niet om af te vallen maar om niet steeds in de keuken te staan met onlust gevoelens: wat moet ik nou toch eten!

En gisteravond heb ik me toch wat lekkers gemengd!
Omdat ik een echte keukenprinses ben gebruik ik geen weegschaal of maatbeker.
Bij mij gaat alles instinctief de beslagkom in.
Leuker kan ik niet koken, dat gedoe met een weegschaal vertraagt het werkproces (en plezier).

Wie het recept wil weten moet ook zelf instinctief kunnen mengen.

Ik gebruikte:
Aardappelmeel
Rijstmeel
Bakpoeder, Wijnsteenbakpoeder van Le Poole (hier te koop bij gezondheidswinkel) is glutenvrij.
(omdat ik, toen ik begon me voornam het in de wonderpan te bakken maar daar later vanaf zag)
Eieren
water (voor wie een vollere smaak wil en melk verdraagt, kan water vervangen door melk)
Gebroken walnoten
Gedroogde pruimen in kleinere stukjes
Hennepzaad (te vervangen door gebroken lijnzaad)

Eerst meel, bakpoeder, water en eieren met de garde mengen/kloppen. Het moet ongeveer magere yoghurt dikte hebben.
Daarna de rest er doorheen.
Een nacht in de koelkast laten wellen. Het meel wordt dan homogener en plakt dan beter, anders wordt het in de pan een losse substantie. Ook een goede tip voor gewone pannekoeken omdat ze dan niet in je buik uitdijen maar vooraf in de beslagkom. Vond ik altijd veel lekkerder!

Vanmorgen in zonnebloemolie, in de koekenpan gebakken.
En weet je wat?
Het was verrukkelijk!
Lekkerder dan een zelfgebakken cake uit de wonderpan.
Maar ik ga het de volgende keer maken zonder pruimen en noten, dan heb je nog meer het brood effect. En toch hoeft er niets op, het smaakt lekker zonder beleg. En ook eens zien of het zonder bakpoeder kan.
Vanmorgen mezelf dus wel iets te buiten gegaan aan een heerlijk ontbijt.

ps, ook lekker als het koud is, mee op picknick en aan stukken scheuren.

De kat uit de boom kijken

Bent u ook zo’n type?

Zo’n zin in vis!

Soms, eigenlijk vaak, heb ik enorme zin in vis.
Maar de visser liet deze beestjes half in het water liggen waardoor ze hapten naar water maar lucht binnenkregen, en stierven.
Toen stopte hij ze geloof ik in de diepvries.
Maar als ik nou gewoon dat dikke stuk vis in ijsblokken op de markt zie liggen, die hebben toch niet zo’n naar einde gehad?
Ik ga dat stukje filet zo in de pan gooien en doe net of ik van niets weet.
Ik moet toch eten? Het beestje is toch al dood.

Pinksterblommen

Een Pinkstersprookje (ofwel hoe red ik mijn relatie)

Hij en ik kenden elkaar 8 jaar toen de kaarsjes opgebrand waren. Hoe dat zo kwam ga ik nu vertellen.

We woonden niet samen want daar ben ik pertinent op tegen, dat hokken is slecht voor je relatie, net of je niet echt wilt kiezen. Daarom bleven we apart wonen.
Af en toe een weekend en een avond bij elkaar was ruim genoeg voor een relatie, vonden we.
Iedere keer als hij bij mij kwam nam hij een bosje bloemen, bonbons, of een stuk fruit mee. En ik kookte de wonderlijkste gerechten, dekte de tafel met het prachtige linnen tafellaken waar ik bloemetjesrandjes op geborduurd had en stak de kaarsjes aan.
Zoiets doe je na een paar weken niet meer als je samenwoont.
Hij trok steevast een fles wijn open en daar staarden we dan de hele avond naar want drinken deden we niet.
Soms gaf ik hem hapjes eten in zijn mond en zei dan: hap.
Hij was altijd dankbaar en gelukkig en na het eten was er steevast mijn beloning; de afwas. Maar meestal kon hij dan ook niet wachten op zijn beloning, die kwam echter zelden, want ik was bang voor sleur.
Maar toch kwam die sleur ons op een gegeven moment verleiden tot avonturen.
Na al die jaren kenden we ieder randje en obstakeltje van elkander wel en hielden overal rekening mee, vooral met elkaar.
Om hem af te leiden speelden we vaak kwartetten met olijven en spinazieblaadjes, het werd een soort stripkwartet, zeg maar. Dat moest de stemming erin houden want áls mevrouw Sleur zou komen, ging meneer Vreemdgaan om de hoek, dat wist ik zeker.
Maar ik wantrouwde mezelf nog veel meer.
Hij deed overigens ook zijn best om er wat van te maken hoor. Hij kocht eens een lingeriesetje, niet voor zichzelf maar voor mij. Maar als je elkaar al zo door en door kent word je daar niet mooier van. En de vele eau de toiletjes die hij meebracht heb ik onlangs op marktplaats verkocht, net als dat lingeriesetje trouwens.
Het ergste was die keer dat hij speelgoed meenam. Een pistool leek het wel, als je op de knop drukte zag je kogels als parels dreigend bewegen in de huls en bovenaan draaide de kop alsof ie de parels eruit zou schieten.
Ik was echt bang voor dat pistool.
We deden rollenspelen. Ik droeg soms voor hem een burka, en daaronder een door hem gekocht lingeriesetje (wat me trouwens helemaal niet paste, maar dat kon hem niets schelen) en ik maakte me dik op en droeg zelfs pumps onder die burka want dat vond hij zo spannend als hij dat ding van me afscheurde.
Alles deed ik.
Net als hij trouwens. Hij behandelde me met strenge discipline, ging daar soms zo ver in dat ik van de wereld geen weet meer had.
We gingen altijd helemaal op in onze wereldse relatiespelen. En probeerden zelfs partners te ruilen maar hij werd boos omdat ik die man niet wilde omdat hij stonk naar aftershave en die vrouw stonk ook naar eau de wc, vond ik.
Na 12½ jaar gingen we zelfs naar een dollematrix cursus omdat we zo bang voor sleur waren.
Maar het mocht niet baten.
We bleven bang voor sleur.
En hij bleef dezelfde,
en ik bleef dezelfde,
wat we ook droegen, wat we ook deden.
Hij en ik waren uitgespeeld en besloten zonder medeweten van elkaar dat we eens een ander wilden proberen.
Nou, dat was het helemaal! Dat heeft onze relatie gered, nu zijn we, na 25 jaar, nog altijd samen.

Iets heel anders!

Iets heel anders om de rest van de week van tot rust te komen.
Animeer-me heb ik het genoemd.

Hellraiserrats

Vervolg op De spannende date.

Toen duidelijk werd dat er niets te beleven was in die spannendste kamer zei ik hem:
“Ik heb het allemaal wel gezien. Laat me nu de hellraisers maar zien.”
Hij probeerde me nog van alles te laten zien maar ik liep de kamer uit.
Ik was tenslotte gekomen om een figuurtje uit de hellraisers serie te kopen die hij aanbood.
Beneden waren nog twee kamers zei hij. En in die ene links, stonden de hellraisers.
Oh, wat was ik verrukt, de ene was nog spannender dan de andere, met al dat prikkeldraad!
Ik kocht ze allemaal.